euangelicis. Secundeſubintrat. ⁊ cū piū cor intrauerit. emūdat ipſuꝫab humoribꝰ vitioſis. Unde dn̄s. date: inqͥt. elemoſinā. ⁊ ecce oīa mūda ſūt vobis. Onichinusetiā valet cōtͣ ſcabiē ⁊ dealbat faciē: ſic miſcd̓iaſcabiem pct̄oꝝ abſtergit. ⁊ faciē aīe dealbat: qꝛſicut aqua extinguit ignem: ita elemoſina extīguit peccatuꝫ. ⁊ vt dīc Criẜ. elemoſina illuſtratanimā ⁊ eam bonā efficit ⁊ decorā. Septimūꝯſilium qd̓ eſt ſimplicitas verboꝝ. ſignificat̉ ꝑiaſpidem. Iaſpis em̄ bonꝰ eſt viridis. trāſlucēs⁊ rubeas habes venas: ſic ẜmo noſter debet eſſeviridis. vt ſemꝑ aliqͥd boni germinet. qd̓ eſt cōtra vaniloquos: debet eſſe trāſparens. vt in vebis appareat intentō cordis. qd̓ eſt ꝯtra doloſos⁊ mēdaces: debet etiā habere venas rubeas caritatis ad ꝓximū. ad quē ⁊ de quo eſt ẜmo. qd̓eſt ꝯtra ſuſurratores. detractores. ꝯuiciatores.⁊ calūniatores. Itē iaſpis fugat febrem ⁊ ÿdropiſim. ⁊ ſtringit fluxuꝫ ſanguinis: ſic ſimplicitas verboꝝ fugat febrē iracundie. qꝛ reſponſiomollis frangit iraꝫ: curat ydropiſim auaricie.nam apud mercatores ⁊ alios tēporalibꝰ lucrisinhiātes. verboꝝ ſimplicitas reputat̉ fatuitasſtringit etiā fluxū ſanguinis carnalis videlicetꝯcupiſcētie. q̄ ex ſimulatis colloquijs ſepe excitat̉. Octauū ꝯſiliū qd̓ ē vitatō occaſionis peccati. ſignificat̉ ꝑ criſolitū. Criſolitus em̄ micatad ſolē quaſi ſtella aurea. ⁊ ſi ponit̉ ī igne reſilit ab igne: ſic cautela occaſionis peccandi micat in anīa quaſi ſtella aurea. dirigēs hominēin factis ſuis inſtar ſtelle maris: vt ſine offenſione pct̄i. ꝑtingat ad portū: ⁊ ꝑ hanc cautelaꝫmox vt hō aduertit ſe eſſe in ꝑiculo. reſilit fugiendo a tali oportunitate qͣſi ab igne. Itē criſolitus repellit ſtulticiā. ⁊ ꝯfert ſapiētiā: ſic vitare occaſiones peccādi ē magne ſapiētie: ſic ecōtrario quere̓ oportunitates peccādi magne ſtulticie ē. Nonū ꝯſiliū qd̓ eſt rectitudo intentōnis ac ſimplicitas finis. ſignat̉ ꝑ berilluꝫ. Berillꝰ eī ē coloris pallidi ⁊ trāſparētis. ⁊ illi optimi ſūt. q̄ maculas interiꝰ n̄ habēt: ſic bona oꝑanr̄a debent eſſe pallida .i. ſpūalia ⁊ trāſparētia.vt videant̉ ab hoībꝰ ꝓ bono exēplo ⁊ dei gloria⁊ hoc tūc ſolū eſt laudabile. qn̄ ītentō eſt puraintus ī corde. ita ꝙ nō ſint macule intentōis ſiniſtre. Itē berillꝰ ſi ſit rotundus ⁊ opponit̉ ſoli.ignē accēdit in carbone mortuo: ſic bonū opusſi ſit bene rotūdatū .i. ex om̄i ꝑte debitis circūſtantijs coequatū ⁊ nō obliquatū. vel diſtortū afine debito: ⁊ ſi directe opponat̉ ſoli. ita vt totaintentō dirigat̉ ad lumē. tūc accendit carbonesmortuos .i. oꝑa nr̄a prius ꝑ pct̄a mortificatareuiuiſce̓ facit: vel etiā qꝛ eiꝰ ardor accēdit ꝓximos mortuos ꝓ pct̄is. qui eiꝰ exēplo accenduntur ad penitētiā. Itē berillꝰ valet ꝯtra ſquinātiam ⁊ glandes: ſic rectitudo intentōis valet ꝯtratumefactōes ȳpocriſis ⁊ vane gloriatōis. Itemberillꝰ valet ꝯtra ꝑicula hoſtiū. ⁊ reddit hoīeꝫ īuictum: ſic qꝛ hoſtes nr̄i demones nitunt̉ bonaoꝑa nr̄a vitiare ꝑ inanē gloriā ⁊ ſuꝑbiam ſpiritualē. qꝛ ſcd̓m aug. bonis oꝑbꝰ inſidiātur vtpartis. Capitulum. xij.ꝑeant: ꝯtra hoc berillꝰ recte intentōnis reddithominē inuictū. Itē berillꝰ amorē inter ꝯiugesrecōciliat: ⁊ certa bona oꝑa nr̄a recta intentōeſimpliciter in deū directa. reconciliāt aīam cūdeo ſpōſo ſuo. Decimū ꝯſiliū. qd̓ ē ꝯformitasopeꝝ ad doctrinā. ſignat̉ ꝑ liguriū. Liguriꝰ eſtlapis qͥ fit ex vrina lineis. nam vt plinius dicitprina huiꝰ anīalis ī lapidē dureſcit. Linci ꝯꝑat̉doctor vl̓ p̄dicator. ꝓpt̓ acumē viſus intellectuscuiꝰ doctrina priꝰ debꝫ eē in ſeip̄o digeſta ꝑ oꝑationē ſibi īcorꝑata: ⁊ tūc quaſi ex habundantiavite ſue ſtillare ī p̄cioſū liquorē doctrine ad ꝓfectum alioꝝ: ſed ip̄e debet priꝰ id qd̓ puriꝰ eſt ſibiincorꝑaſſe. ſicut poſtꝙͣ id qd̓ puriꝰ eſt in prinaꝯuerſū ē in ſubſtātiā aliti. extūc liquor prinalis egredit̉. Vnde ſicut malū ſignū ē in natura.quādo liquor prinalis indigeſtus ⁊ crudꝰ emittitur: ſic malū iudicium eſt in moribꝰ. qn̄ id qd̓docet̉ prius opere nō implet̉. Itē ligurius confert ꝯſtipatis. ⁊ ventrē ſoluit̉: ſic cuꝫ aliqͥ plenimalis humoribꝰ pct̄oꝝ. ꝑ ꝯfeſſionē eos egerereneq̄unt: ſepe tales ex p̄dicatōe exemplaris viricuiꝰ vita plꝰ p̄dicat ꝙͣ doctrina remediū ꝯſequūtur. Undecimū ꝯſiliū. qd̓ eſt vitatō ſolicitudinis. ſignat̉ ꝑ lapidē achatē. Achates eſt nigricoloris. cuꝫ albis venis intermixtus. In nigrocolore deſignat̉ hūilitas et deſpectꝰ mūdi. q̄ ſūtin iſtis qͥ a ſolicitudine temꝑaliū ſūt abſtracti.Nam ipſi mūdū deſpiciūt. ⁊ a mūdo deſpecti ſūtSed ī hac vita nō pt̄ eſſe om̄imoda abſtractioab om̄i ſolicitudīe. ſed ꝓpter neceſſitates corporis ꝑua ſolicitudo ꝑmittit̉. etiā ꝑfectis: ⁊ hoc ſignificat̉ ꝑ venas albas intermixtas. Itē achates venena fugat. ſitim ſedat. viſuꝫ fouet: ſic vitatō ſolicitudīs. venena mūdani ꝯtagij fugat:nam om̄ia iſta mūdana venenoſa ſūt. ⁊ vix abſqꝫ ꝯtagio anime tractari poſſūt. Itē ſolicitudotemꝑaliū ſitim ꝓuocat. qꝛ multum attrahit. etauarus nō ſaciat̉. ſicut qui nunꝙͣ dicit: ſufficitSed ab iſtis ſcꝫ veneno ⁊ ſiti vitatō ſolicitudinis per oppoſitum preſeruat. Que etiam fouetviſuꝫ intellectualē. quia quātominus diſgregatur ad temꝑalia tāto fortificat̉ ad ſpiritualia.Duodecimū ꝯſiliū qd̓ eſt fraterna correptioſignificat̉ ꝑ ſardiū. Sardiꝰ eſt coloris rubei. ſedatri ſicut terra rubeo. Sic fraterna correptiodebet eſſe rubea ex caritate. qͣ fieri debet: ſed qꝛcaritas iſta ſꝑ eſt cū dolore ⁊ ꝯpaſſione ꝓpter delictū fratris: ideo rubor ille ē turbulētus. Iteꝫſardius reſtringit fluxū ſanguinis. ſic correptōfraterna reſtringit fluxibilitatē peccandi. proquāto ꝑ huiuſmodi correptōnem multi reſtringunt̉ a peccādo. Item ſardius accēdit animuꝫad gaudiū. ⁊ acuit ingeniū: ſic correptō fraterna. fratrē bonū expoſt facto. facit gaudētē: acuit etiā ingeniū. qꝛ ſcd̓m apoſtolū omnia que arguuntur a lumine manifeſtantur. Oratō.Omine ih̓u xp̄e rex meus et deus meus. qui me creaſti et redemiſti. et inſuper ab me regendum nonſoluꝫ p̄ceptadediſti: ſed et conſilia addidiſti. regnum queſo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten