De premio omnia relinquētiūet māſuetudo. clemētia ſua ſeueritatē ſententietemꝑat. ⁊ timidā eoꝝ mentē mitigat. ⁊ eos ꝯſolans ait. Apud hoīes. quoꝝ .ſ. eſt ꝑ ſe cade̓ nonꝑ ſe reſurgē: hoc īpoſſibile eſt. vt ꝑ ſe a ſuis cupiditatibꝰ ꝯuertant̉ ⁊ ſaluent̉: qꝛ nō poſſūt adhoc attinge̓ ex virtute ꝓpria. ſed ſoluꝫ ex graciadiuina: apud deū aūt om̄ia ſunt poſſibilia. quiꝑ graciam poteſt affectū a diuicijs ſeꝑare. ⁊ hominē a cupiditate terrenoꝝ ad caritatē celeſtium ꝯuertere. Unde nō eſt hoc ſic intelligendū.ꝙ diues cū ſua cupibitate et ſuꝑbia in regnumdei ſit intraturus: ſꝫ poſſibile ē deo. vt a cupiditate ⁊ ſuꝑbia ad caritatē ⁊ humilitatē ꝯuertat̉⁊ ſic intret. Cōpoſitā deus nō facit. diuiſā facitUbi Criẜ. Neqꝫ etiaꝫ hoc ideo dicit̉ vt reſupinꝰiaceas. ⁊ ſic ab īpoſſibilibꝰ abſtineas: ſed vt magnitudinē iuſticie ꝯſiderās. inſilias deū rogansFugiamus gͦ peſſimā auariciā. que nos te̓re affigit. noſqꝫ intrare in regnū celoꝝ et ſaluari nōꝑmittit. Vnde Criẜ. Quid igit̉ tota mente auididiuicijs inhiamus. quādoquidē nos iſte in celūeuehere nō poſſūt. Rege celoꝝ īclamāte nobisatqꝫ dicēte. qꝛ difficile ſit nos cū diuicijs diuineilliꝰ habitatōis ītrare veſtibulū. ſi n̄ impēdimꝰoīa. Et qͣ nāͣ hoc: inqͥs. ratōne poſſibile ē. Si .ſ.aliū .i. celeſtis regni amorē intra tuū pectus incluſeris. Qui em̄ ꝯcupiſcit illiꝰ regni gloriā. facile irridebit auariciā. Qui ſemel xp̄i ſeruꝰ effectus ē. nō erit māmone famulꝰ. cuiꝰ certe ē regione fit dn̄s. Itaqꝫ ſoluamꝰ aliquādo hos peſſimos artiſſimoſqꝫ nodos. Si em̄ īſēſibiles materias non vincimus. quēadmodū incorporeaspoſſumꝰ ſuꝑare v̓tutes. Hec igit̉ intelligētes. fugiamus morbū hūc oīno letalem. ⁊ venenatiſſimos auaricie morſus curemꝰ. Hec Criẜ. Etqꝛ dn̄s dixit iuueni. ꝙ om̄ia relinq̄ret ſi ꝑfectꝰeſſe vellet. petrꝰ ꝓ ſe ⁊ alijs apl̓is reſpondes ait.Ecce nos reliquimꝰ oīa. Et qꝛ nō ſufficit tm̄ relinq̄re. iūgit qd̓ ꝑfectū ē. ⁊ ſecuti ſumꝰ te: ſeqͥ em̄xp̄m. ē fidei dilectōe ⁊ deuotōe ip̄m imitari. Illeinqͥt. diues neqꝫ oīa dimittere. neqꝫ ſeqͥ te volūit. cui etiā qͦd rn̄deris audiuimꝰ. De nob̓ aūt qͥddicis. qͥ et oīa reliqͥmꝰ ⁊ oībꝰ oīno poſtpoſitis teſecuti ſumus. Igit̉ fecimꝰ qd̓ iuſſiſti illi. Quidigit̉ erit nob̓ et quid dabis p̄mij: Adoleſcēti ſuaportō maneat mūdus. ſcire cupio. qͥd ſit noſtraportō deus. Illa em̄ oīa reliq̄rat petrꝰ. de quibꝰdictū ē. vanitas vanitatū ⁊ oīa vanitas. illa at̄oīa retinuerat d̓ qͥbꝰ dictū ē. deꝰ ē oīa in oībꝰ. Licet petrꝰ nō om̄ia īmo valde pauca habuerit.tamē oīa reliqͥt: qꝛ nihil ſibi retinuit. ⁊ voluntatem habēdi q̄ capax omniū volitoꝝ eſt dimiſit.Nemo em̄ oīa habere pt̄. Uelle aūt poteſt. qꝛ volūtas etiā īpoſſibiliū ē. Licet gͦ eſſet pauper inactu. tamē habebat multa in potētia: et qꝛ perpauꝑtatē volūtariā nōſolū relinquūt̉ poſſeſſain actu: ſed ⁊ poſſibilitas acqͥrendi ⁊ poſſidendialia. et iſta poſſibilitas aliquo mō ſe extēdit adom̄ia: ideo ꝯueniēter petrꝰ dixit ꝙ om̄ia reliqͥt:qꝛ omnē cupiditatē dimiſit. Nō aūt ad iactantiā ſed veridice ⁊ ad noſtrā inſtructōem loquit̉Secūde partis. Capitulū. xiij.petrus. vt det fiduciā pauꝑibꝰ: ne ſolos diuitesqui diuicias poſſūt relinq̄re. eſtimēt ad ꝑfectonis graciā ꝑuenire. Poſſūt nēpe ꝑuenire ⁊ pauperes. qͦ que habēt. ſaltē animū ⁊ affectū habendi relinquūt. Maius quidē eſt habēdi volūtatē.ꝙͣ ip̄m habere derelinq̄re. Nā vt ait Augꝰ. multis mortuꝰ eſt mūdus. ip̄i tamē viciſſim mundomortui nō ſūt: bona em̄ ſeculi diligūt. ⁊ tamenip̄a que diligūt minime ꝯſequūt̉. Itē dicit hocpetrus. vt diuitū ſuꝑbiā repͥmat. ne qui pluresdiuicias reliq̄rūt. ſuā humilitatē deſerāt ⁊ pauperes ꝯtēpnant. ac ceteris ꝑfectiores ſe dicantNō em̄ qui plura reliqͥt: ſed qͥ maioris dilectōisaffectu relīquēdi oīa xp̄m ꝯſeqͥt̉. ꝑfectior ē dicēdus. Vnde putādū ꝙ petrꝰ magis cōfidens deaīo ⁊ affectu ſuo. ꝙͣ de quātitate ipſaꝝ rerū relictarū: fiducialiter ⁊ ꝯfidenter ait. ecce nos reliqͥmus oīa. Vnde Orige. Et ſi em̄ minima cumfratre reliqͥt. ſed nō minima ſūt eſtimata apuddeū ꝯſiderantē: quoniā ex tāta plenitudine dilectōnis illa minima reliq̄runt. vt etiā ſi multashabuiſſent poſſeſſiones. om̄s reliquiſſent. Iteꝫdicit hoc petrus. nō tm̄ pro ſe: ſed ⁊ pro omnibꝰinterrogās. quid gͦ erit nobis: audito premioom̄es alliciat ad ꝑfectōeꝫ ⁊ xp̄i ſequelam. VndeBern̄. Dixit ſymō petrus ad ih̓m. ecce nos reliqͥmus oīa ⁊ ſecuti ſumꝰ te. Hec nēpe ſūt verbaque ⁊ ꝯtēptuꝫ mūdi in vniuerſo mūdo. ⁊ voluntariā ꝑſuaſere homībꝰ pauꝑtatē. Hec ſūt q̄ monachis clauſtra replēt deſerta anachoricis. Hecinqͥt. ſūt verba q̄ egiptū ſpoliāt. ⁊ optima queqꝫeiꝰ vaſa diripiūt. Hic ẜmo viuus ⁊ efficax. ꝯuertens aīas felici emulatōe ſāctitatis ⁊ veritatismiſſiōe fideli. Om̄ia ſane dixerim. nō tm̄ poſſeſſiones ſedētiā cupiditates ⁊ eas maxīe. Plusem̄ mundi ꝯcupiſcentia ꝙͣ ſubſtantia nocet. Ethec fugiēdaꝝ cauſa diuiciaꝝ p̄cipua eſt. ꝙ autvix aut nūꝙͣ ſine amore valeāt poſſideri. Limoſa ſiquidē ⁊ glutinoſa nimis. non modo exteriorperumētiaꝫ interior ſubſtantia noſtra videt̉: etfacile cor humanū omnibꝰ que frequentat adheret. Age gͦ qui relinquere om̄ia diſponis. tequoqꝫ inter relīquenba nume rare memēto. īmov̓o maxime ⁊ principaliter abnega teipſum. ſideliberas ſequi eum. qui exinaniuit propter teſemetipſum. Pone grauiſſimā ſarcinā. pone illa qͥnqꝫ non hominū plane iuga ſed boum. quetibi inſipienter emiſti: alioquin ſequi ſponſum⁊ venire ad nuptias ſpiritales. qͦnaria hac p̄ſſus ⁊ oppreſſus corporis ſenſualitate non poteris. hec Bern̄. Et reſpondēs dominus tangittriplex premium. qd̓ conſequūtur relinquētesomnia ⁊ ſequētes xp̄m. ⁊ ꝑ eandē viam ambulātes ſecum. Primū eſt quia cum domino iudicabunt. Unde dicit. Amen id eſt fideliter dico vobis. quibuſcunqꝫ fidelibus: ꝙ vos qui dimiſſisomnibus terrenis. ſecuti eſtis me. imitatione viuendi: in regeneratione. id eſt in iudicio tempore regenerationis generis humani. Due em̄ ſt̓regenerationes. Prima animarum ex aqua etſpiritu in baptiſmo. Scd̓a corpoꝝ in generali