euangelicis. Secundeillud. ſūt eunuchi qͥ ſeip̄os caſtrauerūt ꝓpter regnū celoꝝ. Et illud audiſtis qꝛ dictuꝫ ē antiqͥsnō mechaberis: ego aūt dico vobis. qui videritmulierē ad ꝯcupiſcendū eā. iam mechatꝰ eſt incorde ſuo. vbi on̄dit̉ ꝙ nōſolū dānabilis ē ꝯſenſus ad delectandū ī corde. Hec tria ꝯſilia predicta ſūt ſpecialia. om̄is ꝑfecte religionis et ſubſtantialia: qꝛ ſuos obſeruatores elongāt a malo. nōſolū ꝙͣtum ad culpā. ſedētiā ꝙͣtuꝫ ad cauſam. Om̄e nāqꝫ malū orit̉ ex triplici radice. ſcꝫex ꝯcupiſcētia carnis. ⁊ ꝯcupiſcētia oculoꝝ. etſuꝑbia vite. Predicta v̓o tria ꝯſilia nos elogātꝑfecte ab hac triplici radice. ſcꝫ pauꝑtas a concupiſcētia oculoꝝ. caſtitas a ꝯcupiſcentia carnis. ⁊ obediētia a ſuꝑbia vite. Quartū ꝯſiliumeſt caritatis. Vnde eſt illud. Diligite inimicosveſtros. Iſtud ꝙͣtum ad dilectōeꝫ affectus ē p̄ceptum. ſed ꝙͣtum ad dilectōꝫ effectus ē ꝯſiliū.qꝛ inimico velle graciā et gloriā ē neceſſitatis:ſed impēdere oꝑa bn̄ficiētie. et on̄dere illi ſignabeniuolētie. eſt ꝯſilij ⁊ ꝑfectōnis. Sane negareem̄ ſigna familiaritatis. quādo veniā petit. velad familiaritatē non ſimulatorie ſe ingerit. velquādo neceſſitas expoſcit: vindicta eſt. qꝛ tuncinter amicos ē ꝯputādus: ſed ꝙ aliqͥs vltro ſead familiaritateꝫ eiꝰ ingerat hoc eſt ꝑfectōnis.Quintū ꝯſiliū eſt manſuetubīs. Vnde illud. Siqͥs te ꝑcuſſerit in maxillā vnā. prebe ei ⁊ aliamid eſt ꝑatus ſis ⁊ aliam ꝑcuſſionē ſuſtinere pacienter. ⁊ iſtud eſt ꝯſiliū paciētie reſpectu leſionis corꝑm. Et illud. Qui tecū vult iuditō ꝯtēdere ⁊ tunicā tolle̓. relinque ei ⁊ palliū. ⁊ iſtud eſtreſpectu ablatōnis rerū. Cū ꝯtentōne et fraudenulli licet ſua repete̓ cū caritate. licꝫ imꝑfectisꝑfectis aūt nō. quia nō repetere ē infirmis conliliū. ꝑfectis v̓o p̄ceptū. Illis aūt qͥ renūciauerūt ꝓprietati nō licet repete̓ ſua. ſed vt ꝯgregationis. Sextū ē miſcd̓ie et erogatōnis. Vnde ēillud. Om̄i petēti te tribue. nō ꝓpter ſe ſed ꝓpterbonū ꝯmune. Et illud. ſi vis ꝑfectꝰ eſſe. vēde oīaque habes ⁊ da pauꝑibꝰ. Dare ſuꝑfluū in extrema neceſſitate ē neceſſitatis ⁊ debiti. ſed dare q̄bus egemꝰ eſt ꝯſilij. Septimū eſt de ſimplicitate verboꝝ. Vnde eſt illud. Sit ſermo veſter. eſteſt. non nō. id eſt ſi affirmatō vel negatō ē in oreſit etiā in corde. Et illud. Audiſtis qꝛ dictū eſtantiquis. nō ꝑiurabis: ego aūt dico. nō iurareoīno. Iurare ꝙͣtū ad infirmitatē ꝑtinet. ꝑmiſſionis ē. nō iurare aūt ꝙͣtū ad ꝑfectōeꝫ ꝑtinet cōſilij ē. Octauū ē de vitāda occaſione peccādi. vn̄ē illud. Si oculꝰ tuus ſcādalizat te. erue eum etꝓice abs te. vbi ſcd̓m aug. nullū mēbꝝ ad lrāmp̄cipit̉ erui. ſꝫ occaſio peccādi: qꝛ nōſolum ipſapct̄a. ſed ⁊ occaſiōes peccādi ſūt fugiēde. Nonūē de rectitudīe intētōnis. ⁊ ſimplicitate oꝑis vl̓finis. Un̄ ē illud. Attēdite ne iuſticiā vr̄am faciatis corā homībꝰ vt videamī ab eis. Et illud.Sic luceat lux vr̄a corā hoībꝰ. vt videāt operavr̄a bona ⁊ glorificēt patrē veſtꝝ q̄ in celis eſt.Decimū ē de ꝯformitate oꝑis et doctrine. Un̄ ēillud. Qui fecerit ⁊ ſic docuerit. h̓ magnꝰ vocapartis. Capitulum. xij.bit̉ ī r̄gno celoꝝ. Et illud. Alligāt hoībꝰ oneragrauia. Digito at̄ ſuo nolūt ea moue̓. dicūt eī ⁊nō faciūt. In p̄dicatōe aliqn̄ aſſerit̉ cēſio generalit̓ de his q̄ ꝑtinent ad ſtatū ſalutis. aliqn̄ deoaſſerit̉ cenſio ẜm ſtatū ꝑfectōis: vtpote religionis. pͥmo modo tenet̉ face̓ qd̓ dīc p̄dicator. cuꝫaſſerat oēs ad hoc teneri. ſcd̓o mō nō tenet̉ niſi ip̄e ꝑfectōeꝫ illā vouerit. Exiſtēs at̄ ī pct̄o notorio. peccat qn̄ predicat. qꝛ ſcādalizat. Exiſtēsaūt ī pct̄o occulto. ſi p̄dicat ⁊ n̄ ſtubet ex ſuo dicto ꝯpūgi. adhuc videt̉ peccare. qꝛ videt̉ ꝯtēnere. Undecimū ē de vitāda ſolicitudine. Un̄ eſt illud. Nolite ſoliciti eē. Et illud. nolite cogitarede craſtino. Ubi ſciēdū ꝙ qͣdruplex ē ſolicitudoPrima ē laudabilis ⁊ ē ꝓuidētie ſpūalis quo adaīam. quō qͥs deo placeat. omnē ſolicitudinē ſuam ꝓicēs in eū. Scd̓a ē etiā laudabil̓. ⁊ ē ꝓuīdētie tꝑalis ex fraterna caritate. qͣlis ꝯpetit p̄latis ⁊ religioſis officiatis. qͥ preſūt ī ſolicitudīe.Tercia ē tolerabilis ⁊ ē cure tꝑalis qͦ ad corpꝰ.Quarta ē vituꝑabil̓ et ē ſuꝑflue theſauriſatōisqͦ ad auariciā. Prima ꝯſulit̉ ꝯſilio iſto. ſcd̓a p̄cipit̉. tercia ꝑmittit̉. quarta ꝓhibet̉. Duodecimum ꝯſiliū eſt. de fraterna correptōe. Vnde eſtillud. Si peccauerit in te frater tuꝰ corrip̄e eū⁊cͣ. Corriꝑe fratrē qn̄qꝫ eſt ꝯſiliū. vt quando aliquis corripit fratrē de venialibꝰ. et illū cū qͦ nihil habet facere niſi ꝯmunē caritatē: qn̄qꝫ eſt p̄ceptū. vt qn̄ corripit̉ de mortali. ⁊ iſto ſcd̓o modo ꝑtinet ad om̄es ⁊ obligat ſemꝑ. ſed nō ad ſꝑquia ꝓ loco ⁊ temꝑe. ſcꝫ quādo vacat ⁊ licet. etcredit̉ ꝙ vtilis ſit correptō. Et ad hoc p̄ceptuꝫmaxime tenent̉ p̄lati qͦ ad eos quoꝝ curam gerunt. Omnia p̄miſſa dn̄i precepta ⁊ ꝯſilia. facilia ſunt volenti ⁊ dei timorē pre oculis habēti. Unde Criẜ. Sit tibi timor dei omni neceſſitate violentior. Si enim velis occaſiones ſemperobicere. nihil de his que ſūt imꝑata cuſtodies.⁊ ita prorſus om̄ia que ſūt p̄cepta calcabis. Ꝙſi legem volueris cuſtodire xp̄i. neceſſitatē quibem nullā que te ab obſeruatōne eius impediataliquando pacieris. Noli igit̉ o homo in ociuꝫreclinare. nec diſſoluas bonā animi voluntatēneqꝫ em̄ que imꝑantur oneroſa ſunt. Tantummodo velle ſufficit. ⁊ totū quod iubet̉ impletumeſt. Qd̓ ſi mihi ꝯſuetudinē tuam opponis vt legem. ꝑ hanc ipſaꝫ te admoneo ꝙͣ ſit facilis iſtacorrectō. Si em̄ in aliam ꝯſuetudinem ex aliate ꝯuerteris. hoc qd̓ tibi difficile videt̉ effecerisQuia ſicut ad viciandū conſuetudo eſt violenta. ita fit potens ad corrigendū. Et iteꝝ. Si inpſum ſemel bone ph̓ie tranſeas. etiam ſi poſteaaliquis tibi torpor obreꝑat. nō tamē facile poteris horum quippiā que p̄cepta ſunt tranſgredi. bona ſcꝫ ꝯſuetudine firmitatē iam imitan.te nature. Ꝙͣ enim facile eſt dormire. comedere.bibere. reſpirare. tam nobis facilia erunt bonaconſuetudine etiam opera virtutis. hec Criſo.Unde ⁊ tullius. optima forma viuēdi eligendaeſt. ꝙͣiocundam reddit conſuetudo. Tantū etiam delecteris ⁊ complaceat tibi in preceptis ⁊
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten