De duodecimrerū multiformitas ab vnitate dei hoīeꝫ ꝑ carnales ſēſus diuerberat. ⁊ mutabili varietate eꝰaffectū multiplicat. Quē gͦ delectat libertas abamore mutabiliū liber eē appetat: ⁊ quē regnare delectat. vni omniū regnatori deo ſubditꝰ hereat. Et iteruꝫ. Duo ſūt amores mūdi ⁊ dei. Simūdi amor habitat. non eſt qͦ intrat amor dei.Cū exhauſeris cor tuū ab amore terreno. hauries amorē diuinū. Un̄ ⁊ Gregꝰ. Cū cupiditateterrene ſb̓e deus nō diligit̉. qꝛ terrenꝰ amor oculum mētis ſordidās excecat. ne diuina claritasvideat̉. Nec miꝝ. Quō eī diligere pt̄ quē neſcitAut quō ſcit. ad quē neſciēdū oculū cordis claudit; Unde etiā Criẜ. Fumo ſimiles ſūt humaneres. Nihil em̄ ita ꝯtriſtat anime oculū ⁊ turbatvt vite huiꝰ curarū turba. ⁊ ꝯcupiſcētiaꝝ multitudo: hec eī fumi huiꝰ ſūt ligna. Un̄ ⁊ Anſhelmus. Si vis eſſe quietus. nil ſeculi appetas. Sēper requiem mētis habebis. ſi a te mūdi curasabiecieris. Qui curis terrenis ſe implicat. a deiamore ſe ſeperat. Et vt in paucis multa intelligas. attēde pauca v̓ba auguſtini ſic dicētis. Nihil plus noui eſſe. ꝙͣ iſta ſenſibilia fugiēda. Cuiꝯc ordat Dyoniſi. qͥ ſic dicit. Herelinq̄ ſenſus etom̄ia ſenſibilia. Qui habet aures audiēdi. hecpauca verba p̄dicta audiat ⁊ corde intelligat:qꝛ multa in eis latēt. q̄ vanis et diſſolutis nonapparēt. Un̄ cuidā de ẜmonis habūdantia ſolicito. dictū eſt ī ſpiritu. Si vis ſcire om̄ia predicanda. tūc ſepara te ab exterioribꝰ. purifica tea temꝑalibꝰ. liberū fac te a carnalibꝰ: ⁊ erige tead cęleſtia. ⁊ manifeſtabūt̉ tibi diuina. Ecce inhis verbis totū eſt incluſū qd̓ eſt p̄dicatū. ymago em̄ tua ÿmago dei ē: depone gͦ ab ea om̄e qd̓ſibi accidēs eſt. ⁊ apparebit tibi ī ea qd̓ diuinū ēUt autē vtiliter ad temꝑalia ⁊ eterna ꝑfectete habeas. ſcito ꝙ tꝑalia debes aſpice̓ ſub ſenſuqͦdruplici. Primo ſcꝫ. vt tanꝙͣ ꝑegrinus ⁊ aduena ſentias oīa. vt extranea ⁊ aliena: ita ꝙ tuaveſtis ſit tuo ſenſui extranea. ac ſi eſſꝫ alicuiꝰ degrecia vl̓ india. Scd̓o vt ī tuo vſu omnē habūdantiā. timeas vt venenū ⁊ mare ſubmergens.Tertō vt ī tuo ſenſu oēm inopiā egeſtatē. ſentias vt menſā ⁊ arā ⁊ ſcalā vite eterne. ⁊ vt ſpeculū ſeu ÿmaginē crucis xp̄i. Quarto vt diuicias⁊ apparatꝰ diuitū. ita ſentias tibi difformes: ꝙ īeoꝝ memoria vl̓ aſpectu nullate nꝰ valeas delectari vl̓ letari. ꝙ ſi videris te in eis ꝯgaudere. axp̄i glorioſa pauꝑtate te eſtima alienum fore.Huic aūt ꝯnectit̉. ꝙ in paupeꝝ ⁊ deſpectoꝝ memoria vl̓ aſpectu. tanꝙͣ in xp̄i pauꝑis expreſſaymagīe totꝰ leteris: ⁊ eis qͣſi regibꝰ cū ſūma alacritate ⁊ reuerētia aſſocieris. Cōſidera etiā hicꝙ ad ꝑfectōeꝫ nō ſufficit quedā oꝑa bona ⁊ qͣſdam v̓tutes habe̓. ſꝫ oportet oīa ꝓ poſſe ꝑficereUn̄ Criẜ. Cōpletus ē dei homo ad om̄e opꝰ bonū expletꝰ. nō vt hec qͥdeꝫ habeat. illa v̓o nō habeat. Qui em̄ talis ē. nō eſt ꝯpletus. Que eī vtilitas dic mihi. cū orat qͥs intēſe. nō miſerat̉ aūthabūde. Aut cū miſeret̉ qͥs habūde. auarꝰ aūt ⁊piolētus exn̄s. Aut cū nō auarꝰ aut piolentusconſilijsexn̄s. ad on̄tatōeꝫ v̓o ſit hominū qͥ vident. Autcū miſereat̉ qͥdē in id qd̓ deo videt̉. eleuet̉ auteꝫhocip̄o ⁊ magͣ ſapiat. Aut cū hūilis q̄dē fuerit.⁊ ieiunijs ītendēs. auarꝰ at̄ ⁊ negociator. ⁊ terreaffixꝰ: ⁊ mr̄eꝫ omniū maloꝝ īducēs aīe. Radicē em̄ omniū maloꝝ. dixit paulꝰ auaritiā. Horreamꝰ igit̉ hāc. refugiamꝰ hoc pct̄m. Hoc orbēterraꝝ inſtabilē fecit. hoc om̄ia ꝯfudit. a beataẜuitute nos abducit xp̄i. Nō eſt em̄ ait deo ẜuire et māmōe. ꝯtrariū em̄ iniūgit xp̄c. hec Criẜ.Et nota circa p̄miſſa. ꝙ ꝑfectō pauꝑtatis n̄ cōſiſtit ī maiori defectu reꝝ tꝑaliū. ſꝫ ī maiori abſtractōe ſolicitudīs eoꝝ. Quāto em̄ modꝰ viuēdi ī pauꝑtate minorē habet ſolicitudinē. tantopauꝑtas ē ꝑfectior. nō aūt quāto pauꝑtas fuerit maior. nō em̄ pauꝑtas ſcd̓m ſe bona eſt. ſedinꝙͣtum liberat ab illis. qͥbus homo impedit̉.quo minus ſpiritualibꝰ intendat. Oratō.Omine ih̓u xp̄e da mihi miſero ⁊ fragili. qͥ tua mādata hactenꝰ negligenter ⁊male ẜuaui: ſalteꝫ āmodo ea obſeruarevt cū obſeruatoribꝰ eorūdē merear ad vitā īgredi. Da etiā mihi clemētiſſime dn̄e. vt ad ꝑfectōnem tendēdo om̄ia tꝑalia ꝓpter te affectu ꝯtempnā. ⁊ effectu relinquā: relictiſqꝫ omnibꝰ te ſequar. te imitādo. et ꝑ tua veſtigia gradiēdo: vtte rectore. te duce. ad te theſaurū meū deſiderabilē ⁊ indeficientem valeam letus ꝑuenire. ⁊ detua viſione ſemper gaudere Amen.De duodecim ꝯſilijs euāgelicis. Ca. XII.T qꝛ dictu ē de p̄ceptisque ſūt neceſſaria ad ſalutē: videamus ⁊ de ꝯſilijs. que reqͥrunt̉ ad ꝑfectionē. Un̄ ⁊ p̄ceptis ⁊ ꝓhibitōnibꝰtenemur. ſed de conſilijs ⁊ permiſſionibꝰ nō tenemur. Nam ꝯſilium ꝑtinet ad ꝑfectos. p̄ceptūautē ad ꝑficiendos. Sed ꝑmiſſio ꝑtinet ad imꝑfectos. ꝓhibitō b̓o ad ꝑuerſos. Ad obſeruantiam qͥdem preceptoꝝ. vtilis eſt obſeruantia conſiliorum. Aliquādo enim fortitudo terre in ingreſſu illius ꝯſiſtit: et ideo paſſus ille bona cuſtodia indiget. quia obtētu ingreſſu faciliter reſiduum hoſtes obtinēt. Sic eſt in terra anime:quia tota fortitudo eius cōſiſtit in ingreſſu. ſcilicet in occaſionibꝰ peccatorum: ⁊ ꝓpter hoc neceſſaria eſt bona cuſtodia. circa ipſum. Propt̓cuſtodiam autē iſtius ingreſſus dant̉ conſilia.que continent ⁊ cuſtodiunt mandata. ac retrahunt hominem ab incautis reſpectibꝰ ⁊ diſcurſibus. ⁊ alijs ꝑiculis. Sunt auteꝫ duodecimcōſilia euangelica. que xp̄c adiecit ad p̄cepta.Primū eſt pauꝑtatis. que ꝯſiſtit in abdicatōneꝓprietatis. Unde eſt illud. Si vis ꝑfectus eſſe:vabe ⁊ vēde om̄ia que habes. ⁊ veni ſequere me.Et illud. Qui non renunciauerit omnibus quipoſſidet. non poteſt meus eſſe diſcipulus. Secūdum eſt obedientie. Vnde eſt illud. Si qͥs vultpoſt me venire abneget ſemetip̄m. Et illud. ſuper cathedrā moyſi ſederūt ſcribi ⁊ pharizei. q̄dicunt facite. Tercium eſt caſtitatis. Unde eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten