Secūde partisquio: pauꝑibus nō diuitibꝰ. a quibꝰ ſil̓ia accipies. nec amicis carnalibꝰ. niſi fuerint indigētesnec hiſtrionibꝰ ⁊ male vtentibus: qd̓ eſt contraſymoniacos ⁊ ambicioſos. qͥ dant alijs vt acqͥrant beneficia ⁊ dignitates: ⁊ hoc fac ꝓpter deūnō ꝓpter oſtentatōeꝫ: qꝛ abicere temꝑalia ꝓpteroſtentatōeꝫ. nō eſt meritoriū: et ſic dando habebis theſaurū .i. quendā beatitudinis in celo locum tutiſſimū. Hoc aūt nō dicit̉. qꝛ paupertasſit maior virtus ꝙͣ ꝯtinētia vel obedientia: ſeddicit̉ ꝑ quendā correſpōdentiā. quaſi theſaurꝰceleſtis ſic reſpondet volūtarie paupertati. ſicutexaltatō humiliatōni. Unde Criẜ. Bene autemnō vite fecit eterne mentōnē. ſed theſauri dicēs⁊ habebis theſauꝝ in celis: quia em̄ de pecunijserat ſermo ⁊ de abrenunciatōne omniuꝫ. on̄ditꝙ reddit plura his q̄ p̄cepit relinq̄re. ꝙͣtomaiꝰeſt celū ꝙͣ terra: in theſauro em̄ copiā retributionis oſtendit. Et veni relictis omnibꝰ ⁊ ſequere me: me imitādo. ⁊ ſicut ego ambulo ambulādo: qꝛ in ſequela xp̄i ꝑ opera caritatis ꝯſiſtit ꝑfectio pͥncipaliter ⁊ cōplete: in pauꝑtate auteꝫvolūtaria ꝯſiſtit inchoatiue. ꝑ modū remouentis. ꝓhibentis ⁊ diſponētis: quia ꝑ hoc aufert̉cura temꝑaliū que a dilectōne dei impedit animū. Unde gloſa. Relinquere om̄ia eſt via ad ꝑfectionē. ſed in ſequēdo conſiſtit ꝑfectō. Magnacerte gloria eſt ſequi dn̄m. ⁊ ideo valde eſt appetendū. Ad ꝑfectōneꝫ ergo nō ſufficit homini relinquere ſua niſi dominū ſequat̉. id eſt niſi relictis malis faciat bona. Unde Theo. Cum paupertate em̄ ⁊ ceteras v̓tutes hominē habe̓ oportet: ob hoc ait ⁊ veni ſequere me .i. ī ceteris eſtomeus diſcipulus ⁊ iugiter me ſequaris. Vnde ⁊Hiero. Faciliꝰ ſacculus contēnit̉ ꝙͣ voluntas.ulti diuicias relinquētes dn̄m nō ſequūtur.Sequit̉ aūt dn̄m qui imitator eius eſt. ⁊ ꝑ veſtigia illius gradit̉. Ubi ⁊ Rabanꝰ. Ecce duas vitas homnibꝰ ꝓpoſitas audiuimus. actiuam adquā ꝑtinet nō occides. ⁊ cetera legis mandata:⁊ ꝯtemplatiuā ad quā ꝑtinet ſi vis ꝑfectus eſſe⁊cͣ. Actiua ad legem ꝑtinet. contemplatiua adeuangeliū: qꝛ ſicut vetus nouū preceſſit teſtam̄tum: ita bona actio p̄cedit ꝯtemplatōeꝫ. Actiuis em̄ cōuenit obſeruatō p̄ceptoꝝ que in legetradunt̉. ꝯtēplatiuis obſeruato ꝯſiliorū que ineuāgelio docent̉. Et notandū ꝙ multiplex eſtꝑfectō. ſcꝫ ſufficiētie. quā om̄es habent exiſtentes ī caritate: ordinis. cuiꝰ ꝓpriū ē ſeruare ꝯtinentiā: religiōis. ⁊ huiꝰ ꝓpriū eſt renūciare oībus: prelatōnis. ad qͦs ꝑtinet ponere aīaꝫ ꝓ ouibus ſuis: ſecuritatis. cuiꝰ ꝓpriū ē habere mortēin deſiderio ⁊ vitā in paciētia. Ad primā ꝑfectōnē tenet̉ qͥlibet. ad vltimaꝫ v̓o nullus tenet̉: adtres medias tenent̉ aliqͥ ex cauſis. Unū ergo ſignum ꝑfectōnis poſuit. cū om̄ia relinq̄re cōſuluit. vt nudū xp̄m nūdus ſequat̉. Un̄ ẜm theo.dicēs om̄ia. ſūmaꝫ pauꝑtatē ſuadet. ſi qͥd em̄ reſtiterit illiꝰ ẜuus eſt. Et ſcd̓m Ambro. talē voluit adoleſcentē illū dn̄s ad paradiſū redire. qualis adā fuerat de ꝑadiſi ſublimitate deiectꝰ. NuCapitulum. xj.bus em̄ īcola adā ꝑadiſi fuit. Ꝙͣuis gͦ cū poſſeſſione diuiciarū poſſit qͥs ad vitā ingredi. ẜuando mandata: tamē ad ꝑfectā ſequelā xp̄i. vt ꝑfecto amore ⁊ ītegro affectu tēdat ī deū. deeſt ſibi vnū .ſ. ꝙ relinqͣt diuicias affectu. vt ſit pauꝑſpū. q̄ pauꝑtas īcludit hūilitatē: ſine qͣ n̄ ē pauꝑtas vera. qꝛ vanū ē habe̓ burſā vacuam ⁊ corplenū ſuꝑbia. Includit etiā ꝯtēptū diuitiaruꝫeffectu. qꝛ difficile ē valde qͥ habēs diuicias. neamore eaꝝ aut detineat̉ aut diſtrahat̉ ⁊ īpediatur a ꝑfecto amore dei. ne xp̄m libe̓ ⁊ expediteſequat̉. Nā qͥ diuicijs īplicat̉. mittit pedes in rethe ne poſſit corā deo ꝑfectꝰ ābulare. ⁊ libe̓ xp̄mſeqͥ: qꝛ diuicie viſcoſiores ſūt viſco. ⁊ vix euellit̉animꝰ occupatꝰ ab eis ⁊ detētus. Nimia gͦ dilectō terrenaꝝ poſſeſſionū. ē huiꝰ ꝑfectōnis īpedimētū. Qd̓ bn̄ patuit ī hoc iuuene. qͥ cū audiſſꝫverba dn̄i d̓ ꝑfectōe pauꝑtatis volūtarie: abijttriſtis. ſecl̓i triſticia mortē oꝑante īpeditꝰ a ꝑfectōne quā q̄rebat. terrenaꝝ poſſeſſionū amore.ob qd̓ nō poterat ad ꝑfectōeꝫ volūtarie pauꝑtatis aſcēdere. Un̄ cā triſticie reddit̉ cum ſubdit̉.Erat em̄ ml̓tas habēs poſſeſſiones. ſpinas ꝓducētes ⁊ tribulos. ſemētē dominicā ſuffocātes: ⁊ip̄e nihilominꝰ habitꝰ a poſſeſſiōibꝰ ⁊ diues valde diuicijs fallacibꝰ. ob qͣrū īordinatū amorē triſtabat̉ de ꝑſuaſiōe abrenūciatōis eaꝝ: triſtabile em̄ ē amata abice̓. Ad tꝑalia em̄ paſſibiliterafficit̉. cuiꝰ cor in pͥuatōe eorundē aliqͣlit̓ cōtriſtat̉. Nā plerūqꝫ cū tꝑalia aſſūt nobis. putamꝰꝙ ea n̄ diligamꝰ. ſꝫ cū abeſſe ceperīt. īuenimusqͦ ſumꝰ. Hoc em̄ ſine amore nr̄o aderat. qd̓ ſinedolore diſcedit. Iſte iuuenis cū audiret ꝙ q̄cūqꝫ habe̓t vende̓t ⁊ daret pauꝑibꝰ. abijt merensqꝛ ⁊ diuicias ſeculi ⁊ vitā eternā habe̓ volebat.qd̓ difficile erat vt fieret. qm̄ ī poſſeſſiōe diuiciarū abſqꝫ ſuꝑbia elatōis. ⁊ abſqꝫ ꝓpͥetate voluptatis. vix ſtare qͥs pt̄: ſic etiā difficile eſſꝫ ꝙ hō incacumīe o̓ticis alicuiꝰ mōtis ſtaret. et tēpeſtatevalidi vēti qͣſſatus nō cade̓t. Vt d̓o dicit augꝰ.Hic adoleſcēs laudabil̓ quidē eſt. qꝛ nō occidit.nō adulteratꝰ ē. Uituꝑabilis aūt. qꝛ ꝯtriſtatuseſt ī verbis xp̄i. vocātis eū ad ꝑfectōem. Adoleſcēs qͥppe erat ſcd̓m aīam. ⁊ ꝓptere a relinquensxp̄m abijt. hec Augꝰ. Sed tale rethe fruſtra iacit̉ an̄ oculos pēnatoꝝ. ſcꝫ ꝯtemplātiū ꝑfectoꝝqͥ tātominus ꝯtriſtāt̉ ꝙ deſūt tꝑalia. qͣntomagis appetūt eterna. Nā vt ait Gregꝰ. tanto qͥſqꝫminus dolet ꝙ deſūt eterna. qͦntomagis gaudetꝙ aſſūt temꝑalia: ⁊ qͦ minus dolet ꝙ deſūt temporalia. certius expectat vt aſſint eterna. Et iōſcd̓m genadiū. bonū ē facultates cū diſpenſatōne pauꝑibꝰ erogare. ſed meliꝰ eſt ꝓ intentōne ſequendi xp̄m oīa ⁊ totū ſil̓ donare. ⁊ abſolutuꝫ aſolicitudine cū xp̄o egere. Vt em̄ dicit Criẜ. Nōſimiliter detinent̉ qͥ pauca habēt ⁊ qui multishabūdant: qm̄ adiectō diuiciarū maiorē accendit flāmam. ⁊ violentior fit cupido. Nonſolumautem diuiciarū poſſeſſio. ſedētiā rerum aliaꝝdiuerſitas. hominē a dei contēplatōne ⁊ ꝯfectoamore impedit ⁊ auertit. Un̄ Augꝰ. Temꝑaliū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten