Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De perfectionedicit: petite dabit̉ vobis. querite īuenietis.pulſate aꝑiet̉ vobis. Debet aūt volūtas p̄cedere. ſic ſequit̉ gr̄a. Nam gr̄a ſine volūtatenihil oꝑat̉. nec voluntas ſine gr̄a. Nam terra germīat niſi pluuiaꝫ ſuſceperit. nec pluuiafructificat ſine ra. hec Criẜ. Et ne omnētinentiā putarēt laudabilē meritoriā. ꝯſequēter diſtinguit triplicē. Prima eſt cōtracta anatura. Scd̓a a caſu ſiue violētia. Tercia a volūtate gr̄a. Sunt em̄ eunuchi .i. ꝯtinentes. eteſt grecū vocabulū ẜm yſidoꝝ. ſic nati ſunt ſine inſtrumētis. ſiue frigide nature: qͥꝓprie dicūtur caſtrati. qͣſi caſte nati. Et ſūt eunuchi. facti ſūt ab hoībꝰ. qͥbus ſecant̉ genitalia. ꝓpriedicunt̉ ſpadones. a ſpata gene̓ ferrei eunuchiſant̉. Et iſte duę ſūt laudabiles. nec meritorie nec demeritorie: qꝛ neceſſitate fiūt volūtate. niſi inꝙͣtum volūtatē acceptāt̉. Scd̓mDiero. inter hos ſecūdos. ꝯputant̉ hi ſpeciereligionis ſimulāt caſtitatē. ſcꝫ ypocrite appetentes banā gloriaꝫ ab homībꝰ ex quocūqꝫ ſuoopere. Et ſūt eunuchi .i. cōtinentes. qui ſeip̄oscaſtrauerūt: mēbroꝝ abſciſionē. ſed ꝯcupiſcētie rep̄ſſionē. ſe caſtitati ſeu caſte viuerevolūtarie deuouerāt ꝓpter regnū celoꝝ. ꝓpriedicunt̉ eunuchi .i. bene viuētes. ab eu qd̓ eſt bo nuchos qd̓ eſt victoria. qͣſi boni victores.hi merent̉. ratōne volūtatis qꝛ ſpontanea: etratōne actōnis. qꝛ bona ratōne intentōnis. qꝛrecta: iſta em̄ tria ꝑficiūt meritū. Hec terciaꝯtinētia. eſt volūtatē reprimentē ꝯcupiſcētiā ab actu venero. victorioſa dicit̉ laudabil̓. ſola ē meritoria. Un̄ Criẜ. Illa ē glorioſatinētia: quā trāſgredi pt̄ neceſſitas debilitatis corꝑis. ſed quā ꝯplectit̉ voluntas ſanctiꝓpoſiti. Et iteꝝ. aūt dicit ſe caſtrauerunt. mēbroꝝ dicit abſciſionē. ſed malaꝝ cogitatō int̓emptōeꝫ. Etem̄ ꝯcupiſcētia habet fontesp̄cipue a propoſito incōtinendi mēte negligēte. Et ſi ip̄a ſobria fuerit naturaliū motuū nul eſt nocumētū. Nec ita abſciſio mēbri ꝯprimittēptatōnes trāquillitatē facit. vt cogitatōnisfrenū. Sed qꝛ talis ſtatꝰ altus ē. nec poſſuntom̄es ad hoc attinge̓. ſed ſolū ꝑfecti: ideo īfertdn̄s hortādo milites ſuos: dicēs. Qui pt̄ capere imple̓ capiat. adiutorio dei vt ſit caſtꝰ. velintelligat dico: vel pt̄ pugnare ꝯtra carnē.pugnat ac ſuꝑet triūphet. Et ē vox hortātisad ꝯtinētie brauiū iubentis. Quaſi diceret.Unuſqͥſqꝫ ꝯſideret an v̓ginitatis pudicitie p̄cepta imple̓ queat. Tantū bonū ē neceſſitatisſed ſuꝑe rogatōis: nec ē hoc p̄ceptū. ſed ꝯſiliumcuilibet offert̉. nemī īponit̉. pt̄ ꝯtinere ꝯtineat. Pabito itaqꝫ de ꝑfectōe ꝯtinētie ſiue caſtitatis. ꝯſequēter agit̉ de ꝑfectōe obedientie ſiuehumilitatis. hoc ꝯmendatōe ꝑuuloꝝ. qͦs deſignant̉ hūiles obediētes: qꝛ ſicut ꝑuulipria volūtate ſed alteriꝰ ducunt̉. ita humilesobediētes alteriꝰ volūtate imperio mouent̉.Unde dicit Beda. hec lectō humilitatis magiſterio plena micat. que videlicet īnocentes acpaupertatisſimplices ad dn̄i graciā ꝑtingere poſſe demonſtrat. Dum ergo dn̄s ih̓s de caſtitate diſſererettūc oblati ſūt ei ꝑuuli ex deuotōne offerentiumvt manus eis imponeret oraret. id eſt vt manu et voce benediceret. Conſuetudo enim fuitapud veteres. vt ꝑuulos benedicēdos offerrentſenioribꝰ: impoſitō manuū ortum habuit abantiquis patribꝰ. qui volētes benedicere ꝑuulis imponebāt eis manus. Uidētes igitur iudeixp̄m moribꝰ ſenē. vitā ſanctū. doctrina ſapiētiſſimū. de caſtitate loquentē: habentes eum ſicut ꝓphetā. obtulerūt ei infantes. vt eis manusimponens orans. benediceret manu tactū. voce oratōnē. In quo dat̉ intelligi. ꝑuulis ſufficit fidem alioꝝ ad xp̄m afferri. Diſcipuli v̓o labori magiſtri ꝯpacientes. et ꝓpter eiꝰdignitatē. ꝓhibebant increpabāt offerentesnon nollent infantibꝰ a ſaluatore et manu etvoce benedici. ſed quia timebant eum poſt tamlongos ſermones īportunitate offerentiū grauari offendi. Xp̄c autē ſi fatigabat̉ corporenon tamen animo: quia ei placebat. p̄ualuitac vicit fortis eius affectus quo hoīm ſalutemcupiebat. vt nullus a ꝯſecutōne ſue ſalutis ꝓhiberetur. Sic fatigatus ex itinere. non curansfamē aut cibos ad ꝯuerſionem ſamaritanoruꝫquoꝝ ſalutem fameſcebat. ſe ꝯuertit. Ubi Orige. Hec ergo debemꝰ attendere. ne eſtimationeſapientie excellentioris profectus ſpiritualioris. contēnamus quaſi magni puſillos eccleſieprohibentes pueros venire ad ih̓m. hec Origenes. Paruuli etiā poſſunt dici pauperes et generis infimi: per diſcipulos autē impedientesne xp̄o offerantur. poſſunt accipi eccleſie rectores vel religioſi: qui ꝓpter paupertatē vel generis infimitatē repellunt tales a promotōne velreceptōne. ꝙͣuis ſint apti et digni. ꝓpter qd̓ impedientes arguūtur ore xp̄i. Vnde dominus indigne ferens dixit diſcipulis. Sinite paruulosvenire ad me. apud quē eſt perſonarū acceptio: nolite eos ꝓhibere cōminatōnibꝰ terrēdo. vel malis exemplis corrūpēdo: qꝛ iſti ſunt figura forma vere humiliū. quoꝝ familiaritatēego volo ꝯſortiū. In quo dedit p̄latis exēplūcorrigendi oſtiarios ſuos. pauperuꝫ acceſſumꝓhibentes. Vnde Criſo. Nolite vetare pueros.Naꝫ ſi ſancti futuri ſunt. quid vetatis filios adpatrem venire. Si aūt peccatores futuri ſunt.vt quid ſententiā condēnatōnis profertis. anteꝙͣ culpam videatis; Nam qͣles modo ſūt meū ē.quales autē poſtea futuri ſūt. ipſoꝝ erit. Qd̓meū eſt: honorate. qd̓ at̄ illoꝝ erit: miſeramini.Et ſubiūgit. Taliū ē em̄ regnū celoꝝ. non dicitiſtoꝝ. ſed taliū: vt non tam etatem ꝙͣ humilitatem et innocentiam cōmendet. Non omnium.ſed talium. id eſt ſimilium. et illorum qui ſimilēhabent humilitatem et innocentiam. per ſtudium et laborem: et qui tales ſunt per moreset virtutes. quales ſunt ꝑuuli per naturam etetatem. Querorum em̄ anima. ab omnibꝰ malis eſt pura: magiſtra innocētie hūilitatis: