domino oblatisiudee parabat̉ admitteret. ⁊ ī ſignū ꝙ ex iudeagentibꝰ ſalus eſſet. Scd̓m orig. ſanauit dn̄s turbas trāſiordanē. vbi baptiſmꝰ dabat̉: qꝛ om̄s aſpūalibꝰ infirmitatibꝰ ī baptiſmo ſaluant̉. Etſic patet ꝙ euāgeliſta ī vno verbo multa miracula ſanitatū inclubit. qꝛ ꝓpter multitudinē miraculoꝝ nō poterāt om̄ia in ꝑticulari deſcribi.Deinde ſubdit̉ narratō de triplici religioſorū ꝑfectōne. ſcꝫ ꝯtinētie. obediētie. ⁊ pauꝑtatis⁊ pͥmo de ꝯtinētia cū dicit̉. Et acceſſerūt ad eūſcꝫ ih̓m pharizei. qͥ ī ppl̓o iudeoꝝ p̄ alijs videbātur religioſi. tēptātes eū ſcꝫ capere ī v̓bis. Notanda ē mentiū diſtātia ī turbis ⁊ pharizeis. heꝯueniūt vt doceant̉ ⁊ ſui infirmi ſanent̉. hi accedūt vt ſaluatorē ⁊ doctorē veritatis tēptandocapiāt ⁊ decipiāt: has deuotō pietatis. illos ſtimulus adduxit liuoris. Et dicētes. Si licet homini dimittere vxorē ſuā qͣcunqꝫ ex cauſa. id eſtex leui cauſa. Hāc aūt q̄ſtionē ꝓponunt xp̄o adcapiendū eū. qꝛ reſpōſio ad vtrāqꝫ partē calūniabilis videbat̉. Quia ſi diceret vxorem ꝓ libitevolūtatis dimittendā ⁊ aliaꝫ ducendā. pudicitie p̄dicator ⁊ aſſertor: vide̓t̉ laxare frena carnali ꝯcupiſcētie. ⁊ ſibip̄i ꝯtraire. Si aūt diceret ꝙnon. videret̉ ꝯtra moyſen dicere qͥ libellū ꝑmiſit repudij. Sed ip̄e ſic rn̄ſionē temꝑat. vt decipulaꝫ eoꝝ trāſeat: ⁊ reſpōdit ſola fornicatōniscauſa vxorē eſſe dimittendā. libellū v̓o repudijobduritiā ⁊ maliciā cordis eoꝝ a moyſe fuiſſe ꝑmiſſū. id eſt nulla lege punitū. Permiſit at̄ hocnō ſicut bonū ⁊ licitū: ſed ꝓpter maius malumeuitandū: qꝛ maluit ꝑmitte diuorciū. ꝙͣ ob odium vxorē vel deſideriū ſcd̓arū nuptiaꝝ fieri homicidiū. Iſta aūt ꝑmiſſio nō abſoluebat eos apct̄o. ſed tm̄ a pena legali: qꝛ nō fuit imperiumdei ſed hoīs. diſſil̓atio ī tollerādo minus maluꝫne maius fieret. Deus em̄ nō eſt ſibi ꝯtrarius:vt aliud an̄ iuſſerit et aliud nūc imꝑet. Aoÿſesqͥdeꝫ nec p̄cipiēdo nec ꝯcedendo nec indulgendohoc mādauit: ſꝫ diſpēſando. ſuſtinēdo. ⁊ ꝑmittēdo. ꝯſilio ſpūſſancti ne peiora fierēt hoc tolerauit. Sic apl̓i ꝑmiſerūt ſcd̓as nuptias. ꝓpter incōtinentiā hominum. ⁊ malas eoꝝ volūtates.Iuxta em̄ pͥmariā īſtitutōeꝫ. nō fuit niſi vnicavinci: ſꝫ ꝓpter īcontinētiā hominū. trāſeūt mōad ſcd̓as nuptias. Un̄ cū de duobꝰ malis minꝰtolerat̉. huiꝰ ꝑmiſſio dicit̉ diſpēſatō. qͣſi diuerſorū penſatō: qn̄ duo mala qͣſi eque librāt̉. vt videatur qd̓ eoꝝ peius ſit et p̄ponderat. Eſt aūt triplex ꝑmiſſio .ſ. Cōceſſionis. vt cū abbas ꝯceditmonacho ꝓpter īfirmitatē veſci carnibꝰ. illicitis qͥdem ꝓpter votū. ſed nūc licitis ꝓpter ꝯceſſionem abbatis ⁊ cauſā neceſſariā. Indulgentievt ꝑmiſſio ſcd̓arū nuptiaꝝ. Ande apl̓us. Uxorviro defūcto nubat cui vult ī dn̄o. hoc at̄ ſcd̓mindulgētiā dico. Qd̓ ſi culpa eſt: venialis ē. Suſtinētie vt ꝑmiſſio libelli repudij. qd̓ ſuſtinuitmoyſes nō deus: qꝛ deꝰ hoc crimē puniuit tꝑaliter vel eternaliter. qd̓ moyſes nō puniuit tꝑaliter. Eſt eī ꝑmiſſio ſuſtinētie. quādo deus ꝑmittit nos peccare: qͥ non ꝯcedit illud fieri nec diCapitulum. x.ſpenſat. ſed ſuſtinet .i. ꝑ paciētiā expectat. Solam gͦ fornicatōeꝫ ponit dn̄s cauſā diſcidij. iubens ceteras moleſtias ꝓfide ꝯiugij ⁊ caſtitateſuſtineri. Et intellige diſcidiū ꝙͣtum ad cohabitatōnem ⁊ debiti redditōnem: nō tamē ꝙͣtuꝫ advinculū matrimonij. qd̓ nō ſoluit̉ niſi ꝑ mortē.⁊ ergo nec vir nec mulier poteſt ꝯtrahere altero viuente. Unde Rabanꝰ. Una ergo ſolūmodo carnalis eſt cauſa. id eſt fornicato: vna ſpūalis hoc eſt timor dei vt vxor dimittat̉. nulla autem cauſa ē vt viuēte ea que relicta eſt alia ducat̉. Spiritualiter ꝑ vxorē que nō dimittiturniſi ꝓpter fornicatōeꝫ. intelligit̉ anima. cuiꝰ vireſt xp̄c. qui nūꝙͣ aīam niſi ꝓpter fornicatōnempct̄i dimittit. ꝑ quā xp̄c a nobis recedit. Aoraliter qui dimittit vxorem ſuam ſpūalem. ſcꝫ eccleſiam. ⁊ ducit ſcꝫ pinguiorē mechatur: nō em̄querit ſpūalem fructum: ſed temporale lucrū.Propoſito ergo qd̓ eſt neceſſitatis in virtuteꝯtinentie. ꝯſequēter ponitur illud qd̓ eſt ſuꝑerogatōnis ⁊ ꝯſilij. ſcꝫ ꝯtinentia ab omni actu venereo. Diſcipuli em̄ hoc audiētes. ꝙ vinculummatrimonij eſt indiſſolubile. ⁊ moti ex v̓bis eiꝰdixerūt ei. Si ita eſt cauſa homī cum vxore. ꝙnō poſſit eam niſi modo predicto dimittere. nōexpedit nubere. Ac ſi dicant. Meliꝰ eſt ſimpliciter ꝯtinere ꝓpter onus ⁊ graue pondus vxoruꝫ⁊ multa incōmoda que poſſūt inde venire. Unde Criẜ. leuiꝰ eſt ꝯtra ꝯcupiſcentiā p̄liari. ⁊ contra ſeip̄m. ꝙͣ ꝯtra mulierē malā. Unde ⁊ Piero.Graue pōdus vxor eſt. ſi excepta cā fornicatōnis nō licet eā dimitte̓. Quid em̄ ſi temulēta fuerit. ſi iracūda. ſi guloſa. ſi vaga. ſi morboſa. ſiiurgatrix. ſi maledica: timēda erit hmōi. et eritpolumꝰ nolumus ſuſtinēda. Cum em̄ liberi eſſemus. volūtarie nos ẜuituti ſubiecimꝰ. Et dixitdn̄s rn̄dendo diſcipulis. Nō om̄es capiūt verbūiſtud ꝯtinentie. ſcꝫ vt impleāt et ſe ꝯtineant. qꝛnon om̄es capere volunt. nec omnes acceptumhabent: audiet em̄ luxurioſus ⁊ diſplicet ei. ſedqͥbus datum eſt a deo ex ſpeciali munere. quiaſtatus altus eſt. ad quē non valemus. niſi ex gͣtia aſcendere. Ande dicit ſapiēs. ꝙ nemo pt̄ eſſeꝯtinens. niſi deus det. Ac ſi dicat. Nō caſu: ſedfortuna virgines fiūt. ſed qͥ a deo petūt. ⁊ laborant vt accipiant. Unde Hiero. Nemo putet ſubhoc verbo. vel fatū vel fortunā introduci. ꝙ hiſūt virgines qͥbus a deo datū ſit. aut quos qͥdēad hoc caſus adduxerit: ſed his datum eſt quipecierunt. qui voluerunt. qui vt acciꝑent laborauerunt. Omni em̄ petenti dabitur. ⁊ querensinueniet. ⁊ pulſanti aꝑietur. Unde ⁊ Criẜ. nondixit nō om̄es pn̄t. ſꝫ nō om̄es capiūt .i. omnescaꝑe poſſūt. nō tn̄ caꝑe volūt. Si em̄ quidā inpugna cadūt: nos cadentiū negligētie īputaredebemus. nō difficultati virtutis. Qd̓ aūt dicitquibꝰ datū eſt: nō hoc ſignificat. qm̄ quibuſdādatur. quibuſdam non datur: ſed illud oſtendit. quia niſi auxilium gracie acceperimus. nihil ex nobis valemus. Quoniam autem volentibus gracia non negatur. in euāgelio dominꝰ