De cauſa dimittēdi vxorēmiſerū ꝯpaſſio ſui. Unde etiā Criẜ. Crede mihitalis ē erga hoīeꝫ pietas dei. ꝙ nūꝙͣ ſꝑnit penitentiā. ſi ei ſince̓ ⁊ ſimplicit̓ offerat̉: etiaꝫ ſi adſūmū qͥs venerit maloꝝ. ⁊ inde velit reuerti adveritatis viā. ſuſcipit libēter ⁊ amplectit̉. ⁊ facit oīa qͣtenꝰ ad priorē reuocet ſtatū. Un̄ ſuꝑ illo v̓bo caÿn. maior ē iniqͥtas mea ꝙͣ vt veniammerear dicit augꝰ. Aētiris: inqͥt. caÿn mētirismaior ē dei pietas ꝙͣ om̄is iniqͥtas. Ecce exp̄ſſeapparet ꝙ deſꝑauit. et ideo dīc augꝰ. ꝙ ip̄e plusturbauit deū ī deſꝑatōne ꝙͣ ī fratricidio. ſic iudas ī deſperatōe ꝙ in ꝓditōne. Un̄ Bern̄. O resꝯfuſa. o res mōſtruoſa. peccator deſperās de deimiſcd̓ia: cū cūcta pct̄a originalia mortalia. venialia ab origine mūdi ꝯmiſſa. diuine miſcd̓ieꝯparata ſūt. quaſi vna gutta ad pelagꝰ totiusmaris. Et breuiter dicēdo ẜm Augri. ⁊ Grego.Si vnus hō omniū hominū pct̄a ꝑpetraſſet. etvelut caÿn ⁊ iudas deſperaſſet. p̄terea deus illiveniā denegare iuraſſꝫ: ſi miſer ille ꝯtritꝰ veniam rogaſſet. deus pͥmus illi veniā nō denegaſſet. Et teſtāte auguſtino. ⁊ hiero. pct̄a p̄teritanō nocēt ſi nō placēt. Multū etiā ſperare debemus ī merito xp̄i. ſine quo nō poſſumꝰ ſaluari.In merito em̄ xp̄i radicata ſūt oīa merita nr̄aſiue ſatiſfactoria pene. ſiue meritoria vite et̓neqꝛ nec ab offēſa creatoris ſumꝰ digni abſoluti:nec īmēſitatē premij qd̓ deꝰ eſt digni ſumꝰ aſſeqͥ.niſi ꝑ meritū hoīs dei. Et p̄cipue ī merito paſſionis xp̄i ē ſperandū. qꝛ hec eſt miſeris ſpecialeſolaciū. Un̄ Ber n̄. Paſſio tua dn̄e vltimū refugiū. ſingulare remediū. deficiēte ſapiētia. nonſurfragāte iuſticia. nō ſufficiēte ſāctitate. ſuccūbentibꝰ meritis. illa ſuccurrit. Nonſolū autē adeſperatōe: ſedētiā a vana ſpe ē cauendū. quiavtrobiqꝫ magnū eſt ꝑiculū. Un̄ Augꝰ. Ex vtroqꝫ hoīes ꝑiclitant̉. ⁊ ſperādo et deſperādo. Quidigit̉ agit deus cū ꝑiclitātibꝰ vtroqꝫ morbo. Illis qͥ ſpe ꝑiclitant̉ hoc dicit. Ne tardes cōuertiad dn̄m. neqꝫ differas de die in diē: ſubito em̄ veniet ira illiꝰ. ⁊ in tꝑe vindicte diſꝑdet te. Illis qͥdeſꝑatōe ꝑiclitant̉ qͥd dicit. In quacūqꝫ die iniquus cōuerſus fuerit. oēs iniqͥtates eiꝰ obliuiſcar. Propter illos gͦ qͥ deſꝑatōe ꝑiclitant̉ ꝓpoſuit eis īdulgētie portū. ꝓpt̓ illos d̓o qͥ ſpe ꝑiclitāt̉ ⁊ dilatōnibꝰ illudūt̉. fecit diē mortis incertū. Quādo veniet vltimꝰ dies: neſcis. Ingratuses. qꝛ hodiernū habes ī quo corrigaris. ⁊ craſtinū ex pectas forte nō addet̉. Et iteꝝ. Ne deſperādo augeamꝰ pct̄m. datꝰ eſt nobis penitētie portus: rurſus ne ſperādo augeamꝰ. datꝰ ē nobisdies mortis īcertus. Et iteꝝ. latro agnouit. petrus negauit: ī petro demōſtrat̉. quēꝙͣ iuſtumnō de ſe debe̓ p̄ſume̓: in latrone nō impiū ꝯuerſū deſꝑare debe̓. Timeat gͦ bonus ne pereat ꝑ ſuꝑbiā. ⁊ malꝰ ne deſperet ꝓpt̓ multā malitiā. hecAugꝰ. Un̄ ⁊ Grego. Habete fratres mei fiduciam de miſcd̓ia ꝯditoris nr̄i: ⁊ ad miſericordē iudicē. dūadhuc expectat cū lacrimis venite. Cōſiderātes nāqꝫ ꝙ iuſtus ſit. pct̄a vr̄a nolite negligere: ꝯſiderātes v̓o ꝙ pius ſit. nolite deſperaet de paruulisre. Et iterū. Sic aūt nos miſcd̓ia eiꝰ refouedt.vt nullo mō negligētes r̄ddat: ſic pct̄a ꝑturbētvt mēs ī deſꝑatōeꝫ nō ꝓruat. Quia ⁊ ſi p̄ſumentes metuimꝰ. ⁊ metuētes ſperamꝰ: eternuꝫ regnū citiꝰ adepturi ſumꝰ. Un̄ etiā Criẜ. Ne audeamus qͥ ſtamꝰ: ſed dicamꝰ nobiſip̄is. Qui eſtimat ſe ſtare. videat ne cadat: neqꝫ deſperemus ſicecidimꝰ. ſed dicamꝰ nobis. Nunqͥd q̄ cadit nonreſurget; Etem̄ multi in ip̄m celi verticē aſcenderūt. ⁊ a ſcena ⁊ ſcurrilitate ad āgelicā tͣnſlati ſūt vrbanitatē: ⁊ tantā on̄derūt virtutem vtdemones abegerīt. ⁊ multa ſigna oꝑati fuerīt.Et hoꝝ qͥdeꝫ plene ſūt ſcpͥture. ⁊ plena vita exēplis nobis. Et iteꝝ. Nullꝰ eoꝝ qͥ in malitia ſuntdiffidat. nemo in v̓tutibꝰ ex iſtēs dormitet: neqꝫh̓ cōfidat. multotiens em̄ meretrix ꝑtranſibit:neqꝫ ille deſꝑet. poſſibile em̄ eſt ei ⁊ primos pertranſire. hec Criẜ.Oratō.Emihi miſero. qꝛ cū ad pct̄a q̄ feci īſpitio. ⁊ ſupplicia ītelligo. q̄ ꝓ his pati debeo. nō ꝑuū timorē habeo. Quid gͦ remanebo qͣſi deſꝑatus. ſine ꝯſilio. ſine adiutorioAd te fontē pietatis ⁊ miſcd̓ie ih̓u xp̄e. curro ⁊feſtino. in qͦ iam tot ⁊ tātas pct̄ores ablutos video ⁊ agnoſco: tuāqꝫ īeffabilē miſcd̓iam exoro.vt mihi ſic ꝯcedas in p̄ſenti. mecuꝫ ⁊ cū mīſtristuis ꝯputatōem face̓. ac ꝯſeruis meis pct̄a ſuadimitte̓. ⁊ mea emēdare: vt ī futuro qn̄ ꝑſonaliter ratōeꝫ pone̓ volueris cū ſeruis tuis. dimittas mihi que tibi debeo ⁊ proximis Amen.De cauſa dimittendi vxorem. ⁊ de paruulisdomino oblatis. CapitulumOſt hec venit dominusih̓s de galilea in fines iudee trāſiordanē. Om̄is quippe ꝓuincia iudeoꝝgeneraliter dicebatur iudea. ad diſtinctionē aliarū gentium: verūtamen meridiana eius plaga in qua habitabant tribus iuda⁊ tribus beniamin. ſpecialiter dicebat̉ iudea addiſtinctōnem aliarum regionū. que in ipſa continebantur prouincia. ſcilicet ſamaria. galileadecapolis. ⁊ relique alie ſite in ea. Narrantur ergo ea que in hac ꝓuincia ſcꝫ iudea fecit ⁊ docuit. ac paſſus eſt dominus: ⁊ primo que tranſiorbanen ad orienteꝫ. vbi habitabant due tribusſcilicet manaſſe: deinde que circa iordanē quādo venit hiericho ⁊ bethaniam ⁊ hieruſaleꝫ. Etſecute ſunt eum de galilea turbe multe. Ex quopatet deuotio populi ad eum. quia multe ſequebantur cauſa ſue predicatōnis audiende. aliquicauſa curationis impetrande. Ubi Criſoſto. Etſecute ſunt eum turbe multe. quaſi teſtimoniaſalutaris doctrine eius. quaſi oues paſtorem inmanu ip̄ius genite et nutrite. ꝑducebant eumquaſi paruuli filij patrē eius ꝑegere proficiſcētem. Ipſe aūt tanꝙͣ pater ꝓficiſcens. bona pignora caritatis filijs ſuis reliqͥt ꝓ exilijs remedia ſanitatum. hec Criſoſt. Unde ſequitur ⁊ curauit eos ibi ſcꝫ in iudea. et non ante ī galileavt gentes in eam miſericordiā ſeu veniam que
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten