cum ſeruis ſuisdominꝰ ꝑatꝰ eſt miſereri ⁊ ꝑcere vere penitētibꝰſerui illiꝰ ſic ꝓcedētis in ꝯtritōe. ſic dicētis ī cōfeſſione. ſic ꝓmittētis de ſatiſfactōe. dimittit eūlibeꝝ a captiuitate culpe. ⁊ debituꝫ dimittit eirelaxādo reatū pene et̓ne: dimittit totū qꝛ plusdat ꝙͣ roget̉. Un̄ Criẜ. Uide miſcd̓iam dei. Pecierat dilatōeꝫ. ⁊ accepit omniū pct̄oꝝ remiſſiōꝫĘgreſſus aūt de obligatōe pct̄i ẜuus ille: a debito qͥdeꝫ liber. ſed iniqͥtatis ẜuus ⁊ miſcd̓ie inuente oblitꝰ: īuenit vnū de conẜuis ſuis. id eſtde pct̄oribꝰ ⁊ homībꝰ. qͥ ſunt ẜui dei cū ip̄o: om̄sem̄ ꝯſerui ⁊ vnius dn̄i ẜui ſumus. ⁊ nos ⁊ āgeliq̄ debebat ei centū denarios .i. parū offendit eū⁊ in modico tenet̉ reſpectiue: qꝛ offenſa ī hominē modica ē reſpectu offēſe ꝯmiſſe in deū: inuenit aūt in aīo ꝑ recordatōeꝫ iniurie. ⁊ tenēs ſuffocat eū. ſtringēdo ⁊ artādo. qꝛ crudeliter coegiteū reddere ⁊ ſatiſface̓. Ille debitorē tenet. qͥ offē 43ſum tenet ī memoria. qui irā ⁊ odiū ẜuat ī corde. Suffocare ē ſtrāgulare vl̓ ſtringe̓ ꝑ gulam.⁊ qꝛ gutture loqͥmur. ille ſuffocat ꝓximū. qͥ verba excuſatōis nō audit. In quo on̄dit̉ auſteritas. in repetēdo vindictā a ꝓximo. Un̄ Remig.ꝯſeruū ſuffocare ē in fratrē ꝑ vindictā exardeſcere. Tenens gͦ ſuffocat eū. dicēs redde qd̓ debes. ſcꝫ tormētū ꝓ iniuria. ꝓ v̓bis verbera. Et ꝓcidens ꝑ penitētiaꝫ rogat eū dicēs: pacientiamhabe in me. i. ꝑce mihi. ⁊ om̄ia reddā tibi. Quaſi dicat. ꝑatus ſū ſcd̓m poſſibilitatē meā ſatiſfacere: ⁊ vt dicit Remigiꝰ. emēdabo iuditō vel cōſilio eccl̓ie qd̓ deliqui. Attēde ꝙ eadē verba ꝓtulit ꝯſeruus ſupplicās. qͥbꝰ ſupplicando a dn̄o remiſſionē meruerat malus ẜuus. Sed vt dīc Criſo. Hec v̓ba ingratus ẜuus reueritus nō ē. qͥbꝰſaluatꝰ eſt. Ille aūt nō vult habe̓ pacientiā preſtando dilatōneꝫ. nec bult dimitte ſine vindictarancorē. on̄dens crudelitatē in mō repetēdi vindictā. Un̄ Augꝰ. nō talē inuenit iſte ꝯſeruum.qualē ille īuenerat dn̄m. Pecijt ille dilatōneꝫ ⁊meruit remiſſionē: iſte qͦ miſcd̓iaꝫ petebat dilatōnis. ſenſit penā ſuffocatōis. Sed abijt in viacaÿn a naturali pietate recedēdo. ⁊ a familiaritate ⁊ amicitia ꝓximi ſe alienādo. ⁊ mittit eū īcarcerē crudelit̓ affligēdo: donec reddat debitūplenarie ⁊ ad nutū ſatiſfaciēdo. hic carcer infernus pt̄ intelligi. Totiēs v̓o peccantē ī nos ꝓximū in carce̓ mittimus. quotiēs eiꝰ culpe nō indulgemus: qͣntum em̄ ī nobis ē. dū nō parcimꝰcarceri dānamus. Uidētes aūt ꝯſerui eius .ſ.angeli qͥ ſcd̓m apocalipſim ꝯſerui ſūt noſtri. qꝛeiuſdem dn̄i ſumus ẜui: q̄ fiūt ſcꝫ crudelit̓ a ſeruo in ꝯſeruū ſuū. om̄ia em̄ oꝑa q̄ agimꝰ ⁊ ſupplitia q̄ patimur vidēt. ⁊ corā deo rep̄ſentāt. Tresem̄ teſtes habemꝰ a qͥbꝰ nō abſcōdimur. ſcꝫ deūangelos ſāctos ⁊ demonēs. Vidētes: inquā. ꝯtriſtant̉ de ingͣtitudīe ⁊ culpa ẜui. de afflictōne etpena ꝯſerui. Angeli em̄ ꝯtriſtāt̉ ad culpā. letātur ad penitētiā: ⁊ ferūt aīas ad gloriā. ⁊ narrant dn̄o ſuo om̄ia ad deū referēdo. ꝯquerēdo ⁊auxiliū implorādo. Uel iſti ꝯſerui ſūt eccleſiaꝝminiſtri. ⁊ quiqꝫ fideles ⁊ iuſti: qͥ vidētes crudeCapitulū. ix. Secūde partis.litatē hominū erga ꝓximos. vel aliquē fratreꝫremiſſionē peccatoꝝ adeptuꝫ. nō velle miſereriꝯſerui ſui: ꝯtriſtat̉. qꝛ ad eādē virtutem ꝑtinetgaudere de bono ⁊ ꝯtriſtari de malo: ⁊ narrantdn̄o. qꝛ in oratōne petunt a dn̄o talia iudicari.ad declaratōeꝫ iuſticię. nō ex liuore vindicte. vl̓dn̄o narrare ē dolores ⁊ ꝯtritōnes corde in ſuoaffectu deo demōſtrare. Uel cū veniūt ad dn̄m.id eſt ad p̄latū. qui vicē dei gerit in terris. denūciant ei mala facta ad finē correctōis. Tunc vocat eum dn̄s ꝑ ſentētiā mortis. ⁊ de hoc ſecl̓omigrare iubet. vt de om̄ibꝰ rationē reddet. Un̄ Remigiꝰ. Hec vocatō nō fit mō intus ī ꝯſciētia. ſꝫfit exterius ī iuditō. Et ait illi. Serue nequā. qꝛnō ē equꝰ ſed iniquus. recipiēdo miſcd̓iaꝫ et reddendo īmiſcd̓iam ſeu iniuriā: omne debitū dimiſi tibi. id eſt magnā offenſā ī me ꝯmiſſā. In hocſcd̓m Criẜ. patet magnū eſſe peccatū ingratitudinis: nā pͥmo quādo debitor erat decē miliū talentoꝝ. nō eū nequā appellauit. nō ſibi inſultauit: ſed vbi īcurrit vitiū tāte ingratitudīs aīoirato ait ei: ſerue nequā. qꝛ peior ē effectus ꝙͣ p̄mo. Nam ſcd̓m greg. ſicut boni ꝯtumelijs efficiuntur meliores. ſic ſemꝑ reprobi de benefitō efficiunt̉ peiores. Nonne gͦ oportuit ⁊ te miſereriꝯſerui tui. remittēdo parua: ſicut ⁊ ego tui miſertus ſū. remittēdo maiora: nulla quippe interueniente ſatiſfactōne. ſed ob hoc ſolū: qꝛ rogaſti me. rogaſti dilatōnem ſed meruiſti remiſſionem. Oportuiſſet qͥdem vt tali ꝓuocatus benefitio. totū etiā debitū relaxares rogāti. ſed tu etiam qd̓ minꝰ eſt facere noluiſti. qꝛ dilatōeꝫ concedere recuſaſti. Ubi Criẜ. Si graue videt̉ damnū afficere debuit lucrū: ſi graue videt̉ p̄ceptū.cogita premiū: ſi graue ſit remittere ei qui contriſtauit. grauius eſt incidere in gehennā. ſcd̓mRemigium. Seruus iſte nullum reſponſum legitur dediſſe domino. in quo demonſtratur. ꝙin die iudicij ⁊ ſtatim poſt hanc vitam. ceſſabitomnis peccati excuſatō. Et iratus dominꝰ nōper affectum. ſed ſimilitudinem effectus hominis irati. id eſt ad modū irati ſe habens penaminferendo: tradet eum tortoribus. id eſt demonibus ⁊ miniſtris tartareis. qui in hoc ſunt diuinę iuſticie executores: quia tortores patimur inpena. quos paſſi ſumus ſuaſores in culpa: quoaduſqꝫ reddat ꝑ penam. vniuerſum debitū cōmiſſum per culpā. ⁊ hoc erit eternaliter ⁊ in ꝑpetuum. Quouſqꝫ enim ponitur pro infinito.ſicut donec ponit̉ ibi. non cognouit eam donecpeperit: ⁊ eſt ſenſus. ſemꝑ ſoluet. ⁊ nunꝙͣ ꝑſoluet: neqꝫ reddet aliquādo. ſed ſemper penam luet: nunꝙͣ enim reddere poterit. quia eternaliterdamnatus erit. Nam in inferno ſemper eſt redditio abſqꝫ acquiſitōne. cum pena ſemper maneat ſine fine: quia ibi non eſt locus redemptōnis vel ſatiſfactionis. ſed condēnationis et punitionis. Qd̓ autem hanc totam ſimilitudinemad hoc attulerit. ipſe dominus eaꝫ modo quo dictum eſt. ad propoſitum abaptando exponit:dicens. Sic et pater meus celeſtis faciet vobis