De filio prodigoEſt aūt pater redeuntibꝰ clemēs. nam ſeqͥtur.Cū autem adhuc longe eſſet. id eſt attritꝰ ⁊ motus ad penitendū: non tamē ꝑfecte contritusad qd̓ requiritur gratia dei p̄ueniens. ideo ſubdit̉. vidit illū pater ip̄ius oculo clemētie. vt dicit. Criẜ. Sēſit pater penitētiā. nō expectauitreciꝑe ꝯfeſſionis verba. ſed p̄uenit petitōꝫ miſericorditer agens. Un̄ ſubbit̉. Et miſcd̓ia motus ē. miſericordit̓ ei īſpirādo motū pnīe. Et velociter accurrēs. ip̄m p̄ueniēdo ꝑ miſericordiam īchoantem: cecibit ſuꝑ collum eius. cuꝫ amoris amplexibus cōſtringendo. ꝑ miſericordiam cōcomitantē: oſculatus ē euꝫ dulciter ip̄mſibi ꝑfecte recōciliando ꝑ gratiā ſubſequenteꝫOccurrit qͥppe deus penitenti ꝑ gratiam p̄ueniētem. ⁊ recipit eum ꝑ clemētiā omnia ſcelera dimittentē. Ande Gregoꝰ niſſenꝰ. Cōfeſſiōis meditatō placauit eī patrē vt obuiā ei iret ⁊ oſcula ꝯferret. Un̄ ⁊ Criẜ. Quid .n. ē aliud quod occurrit. niſi qꝛ nos pct̄is īpedientibꝰ noſtra b̓tute ad eū ꝑuenire nō poteramꝰ: ip̄e aūt potensad īualidos ꝑuenire deſcēdit. Oſculet̉ auteꝫ oseius. ꝑ qd̓ emiſſa de corde ꝯfeſſio penitētis exierat. quā pater letus excipit. Incipit aūt iā peccata confiteri. Ande ſequit̉. Dixit ei filiꝰ. Pater peccaui ī celū ⁊ corā te. iam nō ſū dignꝰ vocari filiꝰ tuꝰ. quod ītellige vt ſupra. ſed hic iamnō facit mentōem de ſtatu mercēnarij. qꝛ poſtꝙͣ ſuauiſſimuꝫ oſculum recepit. extunc ſtatummercēnarij dedignatur. Sed vt dicit Beda pater occurrens. nō contentus minora cōcederevtroqꝫ gradu ſine dilatione trāſcurſo. priſtinefilioꝝ reſtituit dignitati: nec iaꝫ de mercede cōductoris. ſꝫ de he̓ditate fecit cogitare parentisDixit aūt pr̄ .ſ. deus. ad ẜuos ſuos .i. ad apl̓os.et eccl̓e mīſtros. qͥbus xp̄c p̄cepit benigne reciꝑe penitētes ⁊ ꝯfitētes. Cito ꝓferte ſtolam primam .i. cito ꝓferendā et reſtituendā vere penitentibus innocentiam nunciate ⁊ promittite.⁊ induite illum. id ē oſtendite ⁊ certificate illūinduendum: ⁊ date anulū. id eſt fidei ſignaculum docete dāduꝫ ī manu .i. ī oꝑe eiꝰ: vt ꝑ oꝑafides clareſcat. ⁊ ꝑ fidē oꝑa ꝯfirmēt̉: anulꝰ .n.rotūdꝰ cū nō hēt principiū neqꝫ finē ſignificatfidē eterne trinitatis. quo fidel̓ aīa deo deſponſat̉. Hunc anulū debent mīſtri eccleſie in manū dare. docēdo ip̄m habendū ī opere. fides .n.ſine oꝑibus mortua eſt. ⁊ ſimil̓r opus ſine fidenon ſufficit: ⁊ calciamēta. id eſt ſanctoꝝ exempla ī pedes eiꝰ. ſcilicet ī intellectu ⁊ affectu. ẜmCriẜ. ad non tangendum terrena. ⁊ ad corrigendū viā. vt ꝑ lubricū mundi iſtiꝰ iter fixus ⁊imaculatꝰ incedat. Et adducite vituluꝫ ſaginatu. .i. xp̄m. quē ẜm Criẜ. vitulum nominat. ꝓpter hoſtiā ⁊ īmolatōꝫ corꝑis immaculati. ſaginatū autem dicit̉. ꝓpter gratiarū pinguedine ⁊ plenitudinem. qꝛ pinguis ⁊ optimus om̄iſpūali virtute ītantū eſt. vt pro totius mundiſalute ſufficiat. ⁊ occidite. hoc ē ẜm Augꝰ. mortem eius inſinuate. tunc .n. cuiqꝫ occiditur cuꝫcredit occiſum. Hic ergo vitulus filio reuertēSecūde partis. Capitulū. vij.ti adducit̉ et occidit̉. quādo xp̄i paſſio gentilippl̓o cuilibet peccatori p̄dicat̉: aut quādo ī ſacramēto eukariſtie mīſtrat̉. Hic vitulus ſemelocciſus eſt in re. ſed multotiens in ſacramentali repreſētatōne. quottidie v̓o īmolat̉ credentium fide ⁊ p̄dicātiū recordatōne. Et māducemꝰ⁊ epulemur. qꝛ peccator vere penitēs ad menſāxp̄i cū alijs xp̄ianis recipit̉: et nōſolū filius reuerſus reficitur: ſed etiam pater ⁊ ſerui eius.qꝛ refectō dei ⁊ ſanctorum eſt ſalus peccatoruꝫ⁊ ideo bene dicit pluraliter. manducemꝰ ⁊ epulemur. Vnde Ambroꝰ. Epulātē aūt inducit cūdicit. epulemur. vt oſtēderet qm̄ paternꝰ ē cibꝰſalꝰ nr̄a. ⁊ patris eſt gaudiū noſtrorum redemptio peccatorum. Quia hic filius meus mortuus erat. ſpiritualiter per infidelitateꝫ et morteculpe: ⁊ reuixit ꝑ fidem ⁊ vitā gratie. Vel mortuus erat ꝑ ſeparatōem a deo tanꝙͣ a patre. etreuixit reuertendo ad deum tanꝙͣ ad patrē ſuuꝫ. qꝛ ẜm Augꝰ. vera mors quē hoīes nō timētē ſeꝑatō aīe a deo. qͥ ē vera vita aīaꝝ: ꝑierat .ſ.recedēdo a ꝯſortio ſct̄oꝝ qͣi a fratre. ⁊ īuētꝰ ē. qꝛmatri eccl̓e reſtitutꝰ ꝑ baptiſmū vel penitentiam. Et nota hic circa receptōem peccatoris. ꝙpr̄ de celis recipit penitēteꝫ velociter. qd̓ notat̉cū dicit̉: accurrēs cecidit ſuꝑ collū eiꝰ. qꝛ deuspronus eſt ad miſerendum: ⁊ tardus ad puniēdum. cuiꝰ natura ⁊ ꝓprietas eſt miſereri ⁊ parcere. ſcd̓o recipit dulciter recōciliādo eū ꝑ gratiā ſibi. ideo dicit̉. cecibit ſuꝑ collū eiꝰ. terco recipit honorabiliter. dando ſtolā pͥmā. id eſt reſtituendo īnocētiā. quā ībaptiſmo īduerat. ſedꝑ pct̄m ꝑdiderat: ⁊ anulū ī manu eius. id ē gratiam bn̄ oꝑandi qꝛ non ſufficit habe̓ īnocentiāniſi fiāt oꝑa bona: ſꝫ qꝛ ī operando ſepe aduerſa occurrūt. iō ſubdit̉. ⁊ calciamēta ī pedes eiꝰid ē ꝯſtātiā ꝯtra aduerſa. qͣrto recipit letantervnde dicit. māducemꝰ ⁊ epulemur. deꝰ .n. ip̄i penitenti ꝯſolatōnes ⁊ dulcedines īfūdit. ⁊ in cōuerſione peccatoris ip̄e deus ⁊ angeli et omnesſancti gaudēt. Erat autē filiꝰ eꝰ ſenior ī agroid eſt iudaicus populꝰ in cultu vnius dei occupatus erat legem obſeruando. vel xp̄ianus iniuſticia ꝑſeuerans. remiſſe tamē operando. Etcum veniret ⁊ appropinquaret domui .ſ. eccl̓e.audiuit ſymphoniā ⁊ choꝝ .ſ. penitentes. deumlaudantes. ⁊ ī dn̄o gaudendo epulantes: interrogauit vnū de ẜuis q̄ hec eſſēt .ſ. feſta eccleſievel gaudia. Iſqꝫ dixit illi. Frater tuꝰ .i. gentilis populꝰ vel peccator venit: ſcꝫ ad fidē ⁊ penitētiā: ⁊ occidit pater tuꝰ id eſt deus q̄ eſt pateroīm ꝑ creatōeꝫ: vitulū ſaginatū. id eſt xp̄m. qd̓intellige: vt ſupra eſt dictū. qꝛ ſaluū ip̄m recepit .ſ. gētilē ppl̓m ⁊ pct̄orem. Indignatꝰ eſt aūtfrater ſenior. tal̓. n. aliqn̄ mirat̉. ꝙ deꝰ reſpicitmagis peccatorem conuerſum. dando eī v̓tutēfortiꝰ operandi: ⁊ talis admiratō pōt dici indignatō large loquēdo. inꝙͣtum talis non videt̉dignus tanto bono: ⁊ nolebat ītroire .ſ. ad cōuiuiū .i. ī eccl̓am vel pct̄orum ꝯmunionē. propter indignatōeꝫ. Pater ergo illiꝰ .ſ. deꝰ. volēs