De oue erranteIudaico inquā vel iuſto ꝯquerente de dn̄o bāte maiorē grām vel deuotōis feruorē gētili velpenitēti ꝙͣ ſibi. Homo gͦ iſte de quo hic diciturxp̄c eſt qui habuit duos filios .i. duos populosſcꝫ iudaicuꝫ ⁊ gentilem. qui ſunt filij dei ꝙͣtumad eius ymaginem. vel eius filij ſunt om̄s xp̄iani ꝑ eius baptiſmū regenerati. quoꝝ tn̄ aliqͥſunt iuſti ⁊ aliqui peccatores. Et dixit adoleſcētior .i. gentil̓ ppl̓us. vnde ⁊ populꝰ iudaicꝰ vocatur ī exodo filius dei pͥmogenitꝰ. vel adoleſcētior .i. peccator. qui iuuenis eſt moribus. et petijt a pr̄e portōem ſue ſubſtantie: vt recedereta dei pr̄is lege: ⁊ ageret ꝓ libito volūtatis ſue.ac rege̓t ſe ꝓpria volūtate. Et diuiſit ill̓ ſub̓amquia dona ſua omnibꝰ largit̉. licꝫ diuerſimode⁊ dimittit quēlibet age̓ ẜm arbitrij libertatemAdoleſcētior v̓o filiꝰ ꝓfectꝰ ē ī regionē lōgīquānō local̓r a deo pr̄e celeſti. qͥ vbiqꝫ ē recedēs: ſꝫꝑ multiplicatōem pct̄i: ſe a pr̄e ⁊ patria celeſtielōgās: ⁊ ibi .ſ. ī regione pcti diſſipauit ſub̓amſuā. ꝑ peccatū bona gr̄e ꝑdēdo: ⁊ bona naturepeiorādo: viuēdo luxurioſe luxuria īteriori q̄ ēfornicatō ſpūal̓. ⁊ maxīe ÿdolatria: et luxuriaexteriori q̄ eſt fornicatō corporal̓ ⁊ manifeſta.Peccator ergo a patre ſuo celeſti recedit. qͣndomortal̓r peccat: ⁊ tūc ī regione longinqͣ eſt: qꝛlōge ē a peccatoribus ſalus: ⁊ tal̓ luxurioſe cōſumit ſuam ſub̓am. quādo ſenſus ſuos et virescōuertit ad maliciā. Et poſtꝙͣ ꝯſumaſſet .i. cōſumpſiſſet oīa ornamēta nature. tā naturaliaꝙͣ gͣtuita: facta eſt fames valida in regiōe illa.qꝛ in regione peccati fit magnus defectꝰ pabulidiuini. ⁊ fames bonoꝝ opeꝝ atqꝫ v̓tutū: et ipſecepit ege̓ .ſ. ſpūalibus bonis ⁊ virtutibꝰ. eoruꝫfonte relicto: nā exiſtēs ī mortali peccato: fit egēs om̄i ſpūali bono. Et abijt .ſ. profectu erroris. ⁊ de malo ī peius ruendo. Et adheſit vni ciuiū regionis illius .ſ. dÿabolo. qui eſt ciuis ī regione vmbre mortis: ⁊ miſit illū ī villā ſuaꝫ .i.in cupiditatē munbanā vel ī peccatoꝝ ſocietatē. ī qͣ dn̄at̉ ſicut ī ꝓpria villa: vt paſce̓t porcosid ē vicia q̄ fetida ſūt ⁊ īmūda. Et cupiebat imple̓ ventrē aīe .ſ. affectū de ſiliqͥs .i. cibo porcoꝝqui eſt carnalitas: ⁊ nemo illi dabat .ſ. ad ſatīetatē. qꝛ vēter īpioꝝ eſt inſatiabil̓. demones em̄ad hoc ſtudēt: ne vnꝙͣ ſaturitas maloꝝ ꝓueīatIn ſe aūt reuerſus .i. ad ꝓpriā cōſcīam ꝑ ratōnis dictamen a qͣ receſſerat ſeq̄ndo ſenſualitatēhomo em̄ ī peccādo extra ſe egredit̉. qꝛ limitesrecte ratōis trāſgredit̉. ⁊ iō penitēdo ad ſe r̄uertit̉. Debet autem penitēs ſcd̓m Grego. recognoſcere vbi fuit. qꝛ ī peccato. ⁊ ideo debet dole̓. vbierit. qꝛ ī iudico. ⁊ iō debet timere: vbi eſt. qꝛ inmiſeria: ⁊ iō debet geme̓: vbi nō eſt quia in gl̓a⁊ iō debet ſuſpirare. In ſe ergo reuerſus: dixitpenitendo de peccatis ⁊ bolendo. Quāti mercēnarij .i. deo ſeruiētes ꝓ mercede̓ eterna. ī domopr̄is mei .i. ī eccl̓a ſeu ꝯgregatōne iuſtorum. habundant panibus ſpiritualibus. ſcilicet verbidiuini et eukariſtie ſacramenti. ac pl̓ibꝰ v̓tutibus ⁊ bonis. ego aūt hic fame pereo .i. penuriadragma perditaomnis boni. quo priuatū me ſentō. Surgā deluto culpe ꝑ infidelitatis vl̓ pct̄i derelictioneꝫ.quia iacebat. ⁊ ibo ꝑ conatuꝫ bn̄ operādi ⁊ melioratōem vite. quia lōge aberat: ⁊ ad pr̄eꝫ meum a quo receſſerā. quia ſub principe porcorūerat: ⁊ dicā ei. recognoſcēdo culpā ⁊ petēdo veniā: pater ſcilicet ex natura quam dediſti mihi. peccaui ſcilicet male viuendo ī celū .i. corāceleſti curia .ſ. angelis ſanctis: ⁊ iō multum debeo dolere ⁊ fle̓: qꝛ eos ꝯtriſtaui: et ſpēal̓r peccator peccat ī āgelū cuſtodē ſuū. qꝛ ſꝑnit eiꝰ cōſiliū. vel ī celū qd̓ ſcꝫ ꝑ culpam meam amiſi. etꝑ meā negligētiā nō queſiui: ⁊ corā te .ſ. vidente ⁊ ſciente. id eſt ī ipſo cōſcientie mee cōclaui.vbi tui ſolius qͥ iudex meus es penetrāt oculi⁊ iō multum debeo erubeſce̓ ⁊ timere. qꝛ peccaui an̄ oculos iudicis cūcta cernētis. Hic docet̉ modꝰ ꝯfitēdi. qͥ eſt ꝙ omne bonū attribuamꝰ deo. qd̓ notat̉ ibi. pater a quo .ſ. omne bonūhabemus: ⁊ omne malū qd̓ facimus attribuamꝰ nobiſip̄is. qd̓ notat̉ ibi. peccaui ī celū ⁊ coram te. Iam nō ſū dignꝰ vocari filiꝰ tuus. pͥmoquia a te recedens te ꝯtriſtaui. ſcd̓o qꝛ ymaginē patris nō honoraui. tercō qꝛ ſubſtātie meeꝓdigus extra diſciplinā vixi. quarto qꝛ ſeruuꝫalteriꝰ .ſ. dÿaboli me feci. quinto quia degener īmoribus paſcendo porcos extiti. ſexto qꝛ īgratꝰ te ꝯtēpſi. Fac me ꝑ ꝯdignā ſatiſfactōꝫ ſicutvnū de mercēnarijs tuis .ſ. bonū qui ſeruit ꝓ eternis. nō malū qui ſeruit ꝓ tꝑalibus. Quaſi dice̓t. ꝑatꝰ ſū āmodo tibi ſatiſfacere ⁊ ſeruire ſpemercedis eterne. mercēnariꝰ .n. laborat ꝓ mercede. Ecce gͦ poſt cōtritōnem et cōfeſſionem ſatiſfactōnis oblatō. Hec eſt penitentia meditātis in cōfeſſiōe peccati. nōdum tn̄ agētis: poſtꝙͣ itaqꝫ ad neceſſitatem famis ꝑuenerat. ī ſe reuerſus. pnīam age̓ incipiebat. quia neceſſitasip̄m cōpellebat. In qͦ notare poſſumus dei clementiā. qꝛ etiā pct̄ores cōpellit age̓ penitētiaꝫIntantū .n. nr̄am ſalutē diligit ⁊ q̄rit. ꝙ omnibus modis qͥbus pōt nos attrahit: qͦſdā ꝑ p̄dicatōnem. quoſdam ꝑ inſpiratōem. qͦſdam ꝑ bn̄ficōrum largitōem. qͦſdam ꝑ flagellatōem. Unde dicit Beda. Prodigꝰ iſte poſtꝙͣ in ſemet reuerſus: dire famis ſupplicia formidabat. velutiam ſeruus effectus. etiā mercēnarij ſtatuꝫ demercede iam cogitans cōcupiſcit. Ad filij affectū qͥ oīa q̄ patris ſūt ſua eſſe nō ambigit. aſpirare nequaꝙͣ p̄ſumit: ſꝫ mercēnarij ſtatū iaꝫ ꝓmercede ſeruiturꝰ deſiderat. hec beda. Diſtat autē int̓ mercēnariū. ẜuū et filiū. Seruꝰ .n. ē. quiſupplicia metuēs ſolo tīore pene pn̄tis vl̓ future. tēꝑat ſe a vicijs ⁊ declīat a malo. Aercēnarius aūt. qͥ cauſa mercedis ⁊ deſiderio regni celeſtis. obedit mandato et cauet offēſas. Filiꝰ v̓oqͥ ſeruat ius heredis: non ꝓ lucro ſeruit mercedis. ſed gratia ipſiꝰ boni. ⁊ amore v̓tutū ſuccenſus. qͥcqͥd ē illi cōtrariū. toto deteſtat̉ deſiderio.Et ſurgens implendo qd̓ deliberauerat: veīt ideſt venire cepit. ſe ad penitentiā ꝑ bona operadiſponēdo: ad patrē ſuuꝫ eiꝰ gr̄aꝫ requirenbo.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten