De mō fraterne correptōnispacificare ⁊ amoue̓ hāc admiratōꝫ ſeu īdigͣtōꝫ⁊ cupiēs hūc ſaluare. vult .n. oēs hoīes ſaluosfieri ezreſſꝰ .ſ. de domo ſynagoge ī eccl̓aꝫ. vl̓ derigore iuſticie ad miſcd̓iaꝫ. cepit rogare illū ꝑſe .ſ. īterna īſpiratōe ⁊ ꝑ ſuos vicarios .ſ. apl̓icap̄dicatōr et alioꝝ eruditōe. oſtēdēs iuſto ꝙ hocnō ꝓuenit ex ꝑte vet̓is pctōris penitētis. ſꝫ ex īfinita boītate dei ꝯferētis. ẜm ſua vera iudiciafacultatē oīm trāſcēdētia. ⁊ ꝙ qͥcqͥd oꝑat̉ iuſtefit. licꝫ hoībꝰ aliqn̄ al̓r vibeat̉. At ille rn̄dēs dixit pr̄i ſuo īdignatōis ſue cām on̄dēdo. Ecce totānis ſeruio tibi .ſ. legis iuſticiā ſectādo. vl̓ ꝓ temala ſuſtinēdo ⁊ bona faciēdo ⁊ nūꝙͣ mādatuꝫtuū p̄teriui. qd̓ .ſ. ē de vno deo colēdo vel a iuſticia īcepta recebēdo. ⁊ nūꝙͣ dediſti mihi hedū. qꝛoīa bn̄ficia vet̄is legis modica ſūt. ⁊ quaſi nulliꝰ reputatōis reſpectu bn̄ficōrū noue legis: vtcū amicis meis epularer .ſ. cū ꝓph̓is. pr̄iarchis⁊ āgel̓. vel hedū .i. tātā pct̄oꝝ exprobratōem ⁊abhoīatōꝫ. vt epularer ꝑ deuotōis feruorē. Sꝫpoſtꝙͣ hic filiꝰ tuꝰ venit qͥ deuorauit ſub̓aꝫ ſuaꝫſ. tꝑalē ⁊ ſpūalē. cū me̓tricibꝰ .i. cū carnalibꝰ vicijs ⁊ ſpūalibꝰ. occidiſti ei vitulū ſaginatuꝫ. ſcꝫxp̄m. vel dediſti ei magne deuotōis pīguedinē..q. d. ẜm ordīatōꝫ tuā hoc fuit. At ip̄e .ſ. pr̄. dixit illi .ſ. filio ſeniori tāꝙͣ piꝰ pr̄ ip̄m plac volēſFili: tu ſꝑ mecū es .ſ. ꝑ legis obẜuātiā. vel ꝑ iuſticie cuſtodiā: et oīa mea tua ſūt .ſ. bona gr̄e īre. ⁊ bona gl̓e ī ſpe. q. d. tanꝙͣ iure he̓ditario ꝑdebitū remūeratōis tibi oīa mea debēt̉. Epulari aūt ⁊ gaude̓ oportebat. qꝛ fr̄ tuꝰ h̓ .ſ. dn̄ congaude̓ debe̓s nō īdignari: mortuꝰ fuerat̉ .ſ. ꝑ p̄uatōꝫ fidei. q̄ ē aīe vita. vel ꝑ amiſſionē īnocētie ⁊ iuſticie: ⁊ reuixit ꝑ ſuſceptōeꝫ fidei ⁊ recuꝑatōꝫ īnocētie: ꝑierat ꝓpter moꝝ amiſſionē. etīuentꝰ ē. qꝛ redditꝰ mr̄i eccl̓e ꝓpter emendatōeꝫAouet eum gaude̓: qꝛ ī hoc apparet optīe bonitas hoīs. qn̄ .ſ. libēter videt emēdatōem ⁊ correctōeꝫ fr̄is. Un̄ Augꝰ. Nihil ita ꝓbat ſpūalē virum ſicut peccati alieni curatō. cū liberatōempotius ꝙͣ īſultatōem. potius auxilia ꝙͣ cōuiciameditat̉. et quātū facultas t̓buit: ſuſcipit. UbiCriẜ. Hec gͦ ꝑabola ad hoc ē ꝯpoīta ꝙ pct̄oreſn̄ diffidāt reuerti ſciētes ꝙ magͣ ꝯſeq̄nt̉. vn̄ introducit alios turbatos ī eoꝝ boīs. nō vt iudicet eos liuore tabeſcētes ſꝫ tāto decore honoratos redeūtes. vt etiā īuidioſi poſſint alijs fieri.hec Criẜ. vn̄ ⁊ Dÿo. ve̓ optīꝰ ⁊ ſupoptīꝰ ih̓s xp̄cqͥ ⁊ r̄deūtibꝰ amabilē ſe exhibꝫ. accedētibꝰ qͦꝫ occurrit ⁊ obuiat: ⁊ totus totos amplectās ſalutat. ⁊ ī humeros tollit. qͦs vix ab errore ꝯuertitnec de pͥoribꝰ illos accuſat. ſꝫ diē̄ feſtū agit ⁊ amicos ꝯuocat: ⁊ vt ſit oīm letātiū hītudo: optimos qͦꝫ āgelos ī leticiā ſuſcitat. hec dÿo. Quottidie deꝰ filiū recipit reuertētē. dū quēlibꝫ pct̄orē recipit penitentē: ⁊ alia ſupͣdicta circa euꝫfacit. dū gr̄am ī baptiſmo receꝑat: ⁊ ꝑ culpaꝫperdiderat. iteruꝫ illi reddit. Igitur non debemus fratrem noſtꝝ peccatorē ꝯtemnere vel derelinquere. ſed reuertenteꝫ dulciter reciꝑe. accaritatem circa eum oſtendere et benigne tra-et de dimittendo fratrictare: vel ſaluator noſter iratꝰ nos peccatoresmerito cōtemnat vt iuſte derelīquat. Cōſideranūc quātū oꝑat̉ penitētia. ⁊ quāta ſit circa penitentes dei miſcd̓ia. vn̄de Bernh̓. O felix penitentiū humilitas. o bona ſpes confitentium ꝙͣfacile vīcis ī uīcibilem. ꝙͣcito tremebūduꝫ iudicem ꝯuertis ī pijſſimū patrē. Et iteꝝ. O quę etqualis ⁊ quanta eſt miſericordia dei. que pct̄orem ꝯuerſum non minus diligit. ꝙͣ eum qͥ nullaꝫ peccati maculā ꝯtraxit. hec Bern̄. Tresigit̉ ꝑabole vno fine claudūtur de quibus Ambro. ſic loqͥt̉. Nō ocioſe ſanctus Lucas ex ordine tres ꝑabolas poſuit. ouis q̄ ꝑierat ⁊ īuentaē: dragma q̄ ꝑierat ⁊ īuēta ē. filiꝰ qͥ erat mortuus ⁊ reuixit: vt triplici remedio ꝓuocati vulnera noſtra curemꝰ. Spartū .n. t̓plex nō corrumpet̉. Qui ſūt iſti. pater. paſtor. mulier. Nōne deus pater. xp̄c paſtor. mulier eccl̓a: xp̄c te ī corpore ſuo r̄uehit. qͥ tua ī ſe pct̄a ſuſcepit: queriteccl̓a. recipit pater. Quaſi paſtor reuehit. quaſi mulier inquirit. quaſi pater veſtit: pͥma miſcd̓ia. ſecunda ſuffragato. tercia reconciliatō.Singula ſingul̓ quadrāt. Redemptor ſubueīt.etiā ſuffragat̉. auctor recōciliat̉. Eadeꝫ diuineoꝑis miſcd̓ia. ſed diuerſa ꝓ meritis noſtris gratia. Ouis a paſtore laſſa reuocat̉. dragma queꝑierat inuenit̉. ad pr̄em filius ſuis veſtigijs redit: ⁊ plena condemnati erroris regredit̉ penitentia. Ques ſumꝰ. oremꝰ vt ſuꝑ aquā refectōnis nos collocare dignet̉. Ques īquā ſumꝰ. paſcua petamꝰ: dragma ſumꝰ. habeamꝰ p̄ciū. filij ſumꝰ. ad pr̄eꝫ redire feſtinemꝰ. Nec vereare.ne te nō recipiat. Nō .n. delectat̉ deus ꝑditōneviuoꝝ. Iam occurrēs veniēte tibi cadet ſupercollū. dominus erigit elÿſos: oſculū dabit. qd̓ ēpignus amoris: ſtolam. anulū. calciamenta ꝓſerri iubebit. Tu adhuc īiuriā metuis. Ille reſtituit dignitatē. Tu ſuppliciū vereris. ille oſculū defert. Tu ꝯuiciū times. Abornat ille ꝯuiuium: facile recōciliat̉. qn̄ intenſe rogat̉. Et ideodiſcamus quali pater obſecratōe ſit ambiēdusPater inqͥt. Ꝙͣmiſericors. ꝙͣpius. qui nec offēſus patriū dedignat̉ nomē audire. Pater īquitpeccaui ī celum ⁊ coram te. Hec eſt prima confeſſio apud auctorem nature. apud ſolem miſericordie. arbitruꝫ culpe. Sed ⁊ deus nouit oīavoceꝫ tamen tue confeſſionis expectat. Ore .n.ꝯfeſſio fit ad ſalutem. Confitere magis. vt īterueniat ꝓ te xp̄c. quem aduocatū habemꝰ apudpatrē: rogēt eccl̓a. illac̄met ppl̓us. nec verearene nō impetres. Aduocatꝰ ſpōdet veniā. patronꝰ ꝓmittit grāꝫ. recōciliatōem tibi paterne pietatis pollicetur aſſertor. crede qꝛ veritas ē. acqͥeſce quia virtus ē. habet cauſam vt ꝓ te īterueniat. ne ꝓ te gratis mortuꝰ ſit. Habꝫ ⁊ cāꝫ ignoſcendi pater. qꝛ qd̓ vult filiꝰ vult pater. Occurrit tibi qꝛ audit te ītra mentis ſecreta tͣctāteꝫEt cū adhuc longe ſis. videt ⁊ accurrit: videt īpectore tuo. accurrit ne qͥs īpediat. complectit̉qͦꝫ. In occurſu pn̄tia ē. ī amplexu clementia. etquaſi qͥdam patrij amoris affectus. ſupͣ colluꝫ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten