⁊ filio prodigoDecē gͦ bragmas habuit. qꝛ nouē ſūt ordīes āgeloꝝ: ſed vt comple̓t̉ electoꝝ nūerꝰ. homo decimus eſt creatꝰ. Et qꝛ ymago exp̄mit̉ in dragma. mulier dragmā ꝑdidit. quāto hō qͦ conditus ad ÿmaginē dei fuerat: peccādo a ſil̓itudīeſui ꝯditoris receſſit. Quottidie adhuc iſta dragina ꝑdit̉. vel ī pulue̓ diuitiaꝝ. vel ī luto luxurie. vel ī diuerticulo erroris cuiuſcūqꝫ. Accēditaūt mulier lucernā: qꝛ dei ſapīa apparēs ī carne. lumē deitatis accēdit ī teſta nr̄e mortalitatis. ad q̄rēdū hoīeꝫ ꝑditū. ⁊ reducendū eū ad beatitudinē. Iſta v̓o lucerna accenſa refulſit miracul̓. īflāmauit dictis. illuīnauit exempl̓. collocatꝰ eī erat hō ī obſcuris ⁊ vmbra mortis. vnde iſtā oportuit accēde̓ lucernā. Et euertit domū ꝯſcīe. qꝛ mox vt eius diuītas ꝑ carnem claruit. omnis ſe noſtra conſcīa cōcuſſit. Et querit diligēter. diligenter em̄ queritur. qd̓ ītimediligit̉: ſi v̓o oſtendit xp̄c dilectōꝫ ſuaꝫ ad nosvt aīaꝫ ſuā ꝓ noſtra redemptōe poneret. Vndeſubdit̉. donec īueniat: qꝛ nō deſtitit querere donec inueniret. queſiuit em̄ uſqꝫ ad contūelias.vſqꝫ ad minas. vſqꝫ ad flagella. uſqꝫ ad morteꝫuſqꝫ etiam ad inferna. Nec miꝝ ſi eam inuenit.quam vbiqꝫ etiā uſqꝫ ad īferna. cū diuītatis lucerna ardēti queſiuit. Euerſa gͦ domo īueniturdragma. qꝛ cum ꝑturbatur homīs conſcientiareparat̉ in homīe ſimilitudo creatoris. tūc em̄ꝯſueta relīquūt̉ vicia. vt reluceat ymago ꝯditoris. Et cū īuenerit ꝯuocat amicas ⁊ vicīas .ſ.ſuꝑnas virtutes. que amice ſūt vt exequentesvolūtatē ip̄ius. ⁊ vicine. qꝛ ei ꝑ gr̄aꝫ ꝯtinue viſionis appropīquāt. Quas ad cogaudenduꝫ inuitat. ⁊ gaudij ꝑticipes facit. qꝛ ꝯgaudēt de peccatoribus ad eum conuerſis. Cū deꝰ de ſeip̄o habeat gaudiū. ⁊ angeli gaudeāt ī eo: gaudent tn̄etiā de ꝯuerſione penitētiū. quādo illud qd̓ predeſtīauit īplet̉. nec illud gaudiū eſt deo nouuꝫaut temꝑale ſed eternū. angeli v̓o qͥbus effectꝰp̄deſtinatōis īnoteſcit de noſtra ꝯuerſione. temporaliter gaudēt. Xp̄c etiam gaudet ſuꝑ ꝯuerſione peccatoris. ꝓpter duo. Primo qꝛ ꝑ pn̄iamira ſua placat̉. Secūdo. qꝛ p̄ciū ſāguīs ſui ī eonō fruſtrat̉. Eſt aūt tātū gaudiū xp̄o de ꝯuerſiōe peccatoꝝ. ꝙ ſi nō ſufficeret ſua paſſio. rurſus pati ⁊ mori eſſet paratꝰ. Vnde beatꝰ Dÿoniſiꝰ ī epiſtola quādā ſcribit. ꝙ cū qͥdam infidelis hominē fidelem a fide auertiſſet. carpus qͥdaꝫ vir magne ſanctitatis adeo moleſte hoc ferebat. vt vtrāqꝫ igne ꝯburi deum rogaret. Cuicirca noctis mediū apꝑuit xp̄c ī aere cū ml̓titudīe āgeloꝝ. ī terra v̓o apparuit fornax cū ſerpētibꝰ accenſus. ad quem trahebāt̉ illi duo homines. Carpo ergo petente ardēti deſiderio. vtmitterent̉ ī fornacem. ⁊ moleſte ferēte dilationem. ecce xp̄c miſeratꝰ deſcēdebat a ſolio ī terrāet extenſis maībus homines illos eripuit. eleuataqꝫ māu dixit. Carpo iteꝝ ꝑcute me. lāceaꝑatꝰ ſū rurſū pati ⁊ mori ꝓ homībꝰ ſaluandis.Et ſubiūgit dominꝰ cōcludendo. Ita dico vobiſgaudiuꝫ erit angelis dei qui ſūt vicini et amiciSecunde partis. Capitulū. vij.xp̄i. ſuꝑ vno peccatore penitentiaꝫ agente. Nāaīa viciorū laqueis capta ⁊ ſtricta. cū ſe corrigit ⁊ pͥora peccata relīqͥt. tā celicolas ꝙͣ xp̄icolas hilares facit. Un̄ bern̄. Deniqꝫ gaudēt ī cōuerſiōe et pn̄ia peccatoꝝ. ſalutē hoīm ſitienteslacrime peītētiū vinū eoꝝ. Hoc certe vinū letificat cor hoīs. hoc ꝯſtat ⁊ angelos bibe̓ cū leticia. hec Bern̄. Et ſi angel̓ tātū gaudiū ē ꝓ peccatore. qͥꝓpͥa pct̄a damnat. ꝙͣtū eſt eis gaudiuꝫꝓ iuſto. qͥ alioꝝ peccata plāgit. Conſidera hic.quāta debet eſſe penitētia: vt ꝑ eam accēdarisnec torpeas: ⁊ totam domū. id eſt mētem et conſcientiam euertas. vt dragmaꝫ uſqꝫ ad nouiſſimū puluerē īquiras: diligēter nō pigre. nō morari donec īuenias. Aoraliter mulier poteſtdici preſidēs. tū ꝓpter fecūditatē. tū ꝓpter ꝑiendedifficultateꝫ huiꝰ mulieris. bragme ſūt aīe. deiymagine īſignite: quaꝝ ſi vnaꝫ ꝑdiderit: debetaccendere lucernā .ſ. orando. meditando. ſācteviuēdo. ⁊ vertere domū cōſciētie peccatoris. feruore p̄dicatōis. terrore ꝯmīatōis: ⁊ quere̓ diligēter. donec īueniat. qd̓ fit qn̄ ad penitentiā reducit. Terciaꝫ qͦꝫ de eodem ⁊ exp̄ſſiꝰ addit parabolā .ſ. de filio prodigo. qͥ facultatibꝰ conſūptis ⁊ ꝑditis ad patrē reuerſus. ſuſceptꝰ ē ab eo⁊ honoratus: qꝛ homo nō ſolū eſt ouis cara paſtori. nō ſolū dragma p̄cioſa ml̓ieri. ſed viſceroſe caritatis filiꝰ cariſſimꝰ patri. Deꝰ em̄ paterhoīem ad ÿmaginē ⁊ ſimilitudinē ſuaꝫ creauitvt poſt āgelos exp̄ſſiori ſil̓itudine p̄ ceteris creaturis filiꝰ dei dicat̉. Ideo nullꝰ ꝙͣtūcūqꝫ puſillꝰ eſt cōtemnēdus. cum ſit ſūmi regis filius. p̄ſertim ille cui dedit fidem ⁊ gratiam. ꝑ quā ē filius adoptōis. Et ſi poſt ſuſceptā fidem ⁊ gratiam q̄ ip̄m ex dono dei cōtīgebat vixerit luxurioſe. ꝑ culpā gratiaꝫ ꝑdēdo. vel ſpūaliter fornicatꝰ fuerit fidē deſerēdo. adhuc nō eſt cōtēnēdus: adhuc a xp̄i ⁊ eccl̓e gremio nō eſt eijciēdꝰQuia ſi penituerit et humil̓r redierit. adeſt deꝰpater miſerator ⁊ miſericors. qͥ nō letat̉ ī ꝑditōne filioꝝ: ⁊ occurrit penitēti. et dat oſculū pietatis ⁊ amoris. In cuiꝰ receptōe gaudet tota celeſtis curia. qͥ em̄ mortuus fuerat īfidelitate ⁊culpa. viuit fide ⁊ gratia: ⁊ qͥ ꝑierat errore. īuētꝰ ē xp̄o paſtore oīm reqͥrēte. Per hāc gͦ ꝑabolā dat̉ ītelligi benigna pct̄oꝝ a deo receptō. exquo ſcd̓m Lucā vult habe̓. ꝙ nullꝰ debet īdignari ſi benigne recipit pct̄ores. In hac aūt ꝑabola. vj. tangūt̉. p̄mo ſtatꝰ nature ⁊ vt̓uſqꝫ filijcoīs ꝓpagatō. ibi. hō qͥdaꝫ habuit duos filios.ſcd̓o lapſꝰ culpe ⁊ adoleſcētioris a pr̄e receſſio.ibi. dixit adoleſcētior pr̄i. tercō locꝰ pnīe ⁊ eiuſdē poſtmodum reuerſio. ibi. ī ſe aūt reuerſus.qͣrto munꝰ gr̄e ⁊ reuertētis a pr̄e benigna ſuſceptio. ibi. cū aūt adhuc longe eſſet. quīto ſtimulꝰ īuidie. ⁊ de eiꝰ iocūda ſuſceptōe ſenioris indignatō. ibi. erat aūt filius eiꝰ ſenior. ſexto virtꝰdoctrine ⁊ indignatōis eiꝰ ratōnabilis ſedatioibi. pater gͦ illius. Poteſt autē hec parabolaexponi de populo iudaico ⁊ gētili. vl̓ de īnocēteſeu iuſto tepido. ⁊ de peccatore peītēte deuoto.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten