Capitulumreligionis ⁊ clericatū. Ecce quāta īuitatio adhuīlitatē. ad quā īuitat tanꝙͣ ad v̓tutem xp̄ianiſſimā: ſed tn̄ ad eaꝫ penire differimꝰ uſqꝫ adhorā ſup̄mā. ſuꝑbiētes ꝙͣdiu valemꝰ licet ꝑ ſuꝑbiam demones efficiamur.Oratio.Omīe ih̓u xp̄e: da mihi vt vadā ad mare recogitādo pct̄a. ī amaritudīe aīe ⁊mittā hamū ī cordis ꝯtritōe. ⁊ apto ore ī confeſſione. ſtaterā ſoluā ī ſatiſfactōe. ⁊ ſicliberer a t̓buto dÿaboli ⁊ eius exactōe. Da etiam mihi. vt ꝯuerſus ab elatōe. efficiar ſicut ꝑuulus ⁊ humil̓ ī ocul̓ meis: ſicqꝫ ꝑ artā viā ⁊ āguſtā portā merear ītrare ī regnū bt̄itudinis.Paruulos quoqꝫ ⁊ humiles ꝓpter nomen tuūſuſcipiā. caritatis obſequia exhibēdo: vt te ineis ſuſcipiens a te ſuſcipiar in celo Amen.De puſillis ⁊ ꝑuulis nō ſcādalizādis exteriꝰ⁊ nō contemnendis interius.Ca. VI.Oſtꝙͣ ergo dominus reuocauit apl̓os ab elatōne ⁊ altricatōne ex ſuſceptōne honoris: quē humiliātes ſeip̄os ꝑcipiunt: ⁊ conſeq̄nter reuocat eos ex pena. quam quicunqꝫ ex zelo contenderint. aut minoribꝰ ſcandalū poſuerint īcurrunt. Nam ſcd̓m Criẜ. Sicut qui hoshonorāt ꝓpter deū mercedē habebūt: ita vtiqꝫqͥ dehonorāt .i. ſcandalizāt vltimā vīdictam ſuſtinebunt. Scādalizat aūt qͥ ſuo dicto vel factominus recto occaſionē cuiꝙͣ bat ruine ī pct̄mac v̓bo vel exemplo ꝓpellit ad malū. Et primomonet vitare ſcandalū actiuū ſiue alienū. ⁊ poſtea paſſiuū ſiue ꝓpriū. Eſt gͦ ſēſꝰ. Uos apl̓i nolite alt̓care de pͥmatu honoris. qꝛ ex hoc puſillos ⁊ ꝑuulos. nō etate ſꝫ fide. ac nuꝑ ꝯuerſos.⁊ ī xp̄o natos ſcādalizabitis ⁊ ꝑdetis. vn̄ dicūt̉puſilli qͥ a ſuꝑba altitudīe ſe huīliātes: patīa ⁊huīlitate ſpōte ſua puſilli fiūt ⁊ ꝑuuli qͥ adhucſūt ī fide īfirmi. ⁊ de leui ad illicita ꝑ mala exēpla pn̄t ꝓuocari. Tales aūt ſcādalizādi nō ſūtmīores .n. cito ſcādalizāt̉. maiores v̓o nō facil̓rſcandala .i. offēdicula recipiūt. Recte ergo quiſcandalizari poteſt puſillꝰ dicit̉ ⁊ ꝑuulꝰ ē: quianullꝰ ſcādalizat̉. aut ex dicto vel facto alteriꝰ īpeccatū ruit. niſi īqͣtū puſillꝰ ⁊ ꝑue birtutis fuerit. Nam magnus ⁊ ꝑfecte virtutis .i. robuſtꝰī fide ⁊ charitate. qͥcqͥd viderit vel audierit autpaſſus fuerit. non declinat defacili a fide ⁊ veritate: nec ex dicto vel facto malo alteriꝰ ī pct̄mruit: qꝛ (vt ī ꝓuerbijs dicit̉) nō ꝯtriſtabit iuſtūqͦcquid ei acciderit. Dicit gͦ. Qui aūt ſcandalizauerit vnū de puſillis iſtis qͥ ī me credūt. expedit ei vt ſuſpēdat̉ mola azinaria ī collo eiuset demergat̉ ī ꝓfundum maris. Mola azinariadicit̉ quā trahunt ⁊ voluunt azini vel equi cuꝫrota in molendinis. ⁊ ꝑ hanc ītelligitur quicūqꝫ grauis ⁊ ponderoſus lapis. Quaſi dice̓t. Al̓toutilius ⁊ melius ē īnoxiū. ⁊ penitenteꝫ etiaꝫnoxiū grauiſſima pena vitā finire temporalē:ꝙ ſcandalizando ⁊ ꝑdendo fratrē. mortem mereri eternam: ⁊ eligibilius eſt temporaliter affSextumfligi ꝙͣ eternal̓r cruciari. Ubi Piero. Scd̓m ritū ꝓuītie loq̄tur. quo maioꝝ criminū iſta apd̓peteres iudeos pena fuit. vt ī profundo ligatoſaxo demerge̓nt̉: expedit aūt ei quia multomelius eſt pro culpa breuem reciꝑe penam ꝙͣ eternis ẜuari cruciatibus: nō .n. iudicat deus bisin idip̄m. hec Pieronimꝰ. Hoc etiā de one̓ peccati pōt accipi. qꝛ expedit ei. ſcilicet peccatori.vt ſuſpendatur mola azinaria in collo eius: etd̓mergat̉ ī ꝓfundū maris. Mola azinaria eſt onus penitentie. mare eſt amaritudo cōtritōis.Peccatori ergo magis expedit. cū mola azinaria .i. graui penitentia demergi ī ꝓfundū marisid eſt amare ⁊ cordialis cōpunctōis: ꝙͣ reſeruare eterne damnatōni. Hoc quicunqꝫ diligentervoluerit aduertere. nō videbit̉ ei onus penitēti graue. ſꝫ valde leue. Et ſubiūgit. Ue mūdoid eſt mundanis homībus a ſcandalis. id eſt ꝓpter ſcādala que faciunt alijs. Quia ſi tamgraue ē ſcandalizare puſillos ꝙ ei qui ſcandalizatvnū puſillū magis expedit mola azinaria ī ꝓfūdū maris demergi. qd̓ nō eſt paruuꝫ ve: longe maius ve. ſcilicet eternū imminet ip̄i mūdoid eſt mundi amatoribꝰ ⁊ peccatoribꝰ ab ſcādalis. id ē ꝓ ſcādal̓. que nō cauent. nec proximosſcādalizare timēt: ac tanta ⁊ tammagna inferūt ſcandala. nedū paruis ſed ⁊ magnis. Prelatorum aūt ⁊ religioſoꝝ ſcandalū ꝑiculoſius eſt⁊ grauius: quia eoꝝ factū magis trahit̉ ī exēplū. Sed quia poſſit ab eo queri ſi ita malūeſt alios ſcandalizare: quare ꝑmittis ſcandalaeuenire? Reſpōdit. Neceſſe ē .n. id ē expediens⁊ vtile. ad aliorū probatōnem. vt veniant ſcandala. id eſt bone ⁊ deo placentis conuerſatōisīpedimenta. Et ideo dicit apoſtolꝰ. Oportet he̓ſes eſſe. vt qui probati ſunt: manifeſtati fiant īvobis. Vnde Hieronimꝰ. Sicut neceſſe ē igneꝫcale̓. niuē v̓o frige̓: ita etiā neceſſe ē. vt iniqͥtasmundi erroribus pleni ſcandala pariat. ꝑfectorū v̓o caritas pietatis oꝑbus luceat. hec Hieroꝰ. Nō ē neceſſitas abſoluta. ſed tm̄ ex ſuppoſitōne .ſ. ſuppoſita tanta. vt appareat mūdi īiquitate. Nulla em̄ neceſſitas cogit humana cordaeſſe īiqua. q̄ tn̄ qꝛ īiqua ſūt. neceſſario mouentſcandala. Un̄ ſcd̓m Criẜ. Nō deſtruit libertatēarbitrij. neqꝫ nccͣitati aliqͣꝝ reꝝ ſupponit. ſꝫ qd̓oīno futuꝝ ē p̄dicit: neqꝫ em̄ quia p̄dixit ꝓpterhoc fit. ſed qꝛ oīno futuꝝ erat. ꝓpt̓ hoc p̄dixitScandala quidē ſunt ꝓhibitōes recte vie: et neceſſe eſt vt veniāt. id eſt omnino venient. Sꝫqꝛ iteꝝ poſſet argui ſi neceſſe ē vt veniāt ſcandala. gͦ qͥ faciūt ſcādala nō ſūt puniēdi. reſpondet ꝙ īmo: dicēs. Verūtn̄ ve .ſ. eterne damnatōnis homī illi ꝑ quē cauſal̓r ⁊ cuius vicio ſcandalū venit: ſi tamē ſine peccato euitare poteſt.qͥ qd̓ neceſſe eſt vt in mūdo fiat vicio ſuo facitvt ꝑ ſe facit. Si em̄ (vt ait Criẜ) nccͣitas eēt nōdixiſſꝫ. ve homī. Un̄ eos miſeros dicit. q̄ ex electōe ꝑnicōſi ſūt. vn̄ Theop̄. Quer̄t aliqͥ ſi neceſſe ē vt veniāt ſcādala. cur dn̄s arguit ſcādaloꝝauctores? Quicqͥd .n. parit neceſſitas veniale ē.