Ne ſcandalizetisSꝫ attende ꝙ neceſſitas iſta ex libero arbitrioſortit̉ originē. Uidēs .n. dn̄s qual̓r hoīes īnitūtur malo. nec ꝓponūt aliqͥd boni: dixit. ꝙ ꝙͣtuꝫē ex ꝯſequētia eoꝝ q̄ vident̉. neceſſe ē contingere ſcandala. Sic ſi medicus videns quēꝙͣ maledieta vtētē. dicat. neceſſe ē hūc egrotare. Et iōīducēti ſcādala ve dicit ⁊ penā ei ꝯminat̉. vbi⁊ Piero. Cum neceſſe ſit ī iſto mūdo fieri ſcandala. vnuſqͥſqꝫ ſuo vicō ſcādal̓ patet. Simulqꝫꝑ generalē ſnīaꝫ ꝑcutit̉ iudas. qͥ ꝓditōi aīm p̄ꝑauerat. hec Hiero. Et ſi aliqn̄ vtil̓r ſcādaluꝫqͦs faciat. nō tn̄ iudicabit̉ a deo. ẜm vtilitatē q̄īde ꝓueīt ſꝫ ẜm exitū quē ſcādalizās ītēdit. Gona fuit crucifixio xp̄i. nō tn̄ bn̄ fecerunt qͥ euꝫcrucifixerūt. Semꝑ iudicat deus opus ex neqͥtia peccātiū: nō ex euētū ꝯmodoꝝ īde ꝓuenientiū. q̄ ip̄e ſolꝰ facit. ⁊ vtil̓r diſponit. Vt aūt dīcCriẜ. Per ſcādalizātis penā brauiū ſaluantisaddiſce. Niſi .n. vnius aīe ſalus ſibi nimiū curenō ꝯmīaret̉ ſcādalizātibꝰ tātā penā. Et merito ve illi ꝑ quem ſcādalū veīt: qꝛ viam ad ve alijs p̄ſtruit. Sicut .n. qͥ ītoxicaret fontem. cauſa eēt mortis oīm potātium ⁊ morientiū de eo.ſic eſt ⁊ de ſcandalo. De huiuſmodi ſic dīc Gregoꝰ. Quātumcūqꝫ exemplū male cōuerſatōis.etiā ſed illi nō ſequātur qͥs prebuerit. ſe pro tātis ratōnem nouerit reddituꝝ. Vnde ⁊ Criſo.Si vir aut mulier ſe ornauerit. ⁊ vultꝰ ſpectātium ad ſe prouocauerit: ⁊ ſi nullū īde ꝓueniatdamnū. iudiciū tn̄ patiet̉ īeternū: qꝛ benenuꝫobtulit. ⁊ ſi nō fuit qͥ bibe̓t. pulchritudo em̄ venenū aīabus īfundit. Magnū ergo peccatū eſtſcādalū. ⁊ ideo ſūmoꝑe eſt cauēdum. Unde Augꝰ. Magis peccāt qͥ aīas ad peccandū inflammāt. ⁊ ideo ſubtrahūt: ꝙͣ qui carnē xp̄i crucifixerunt. Vnde ⁊ Iſidorus. Deteriores ſūt qui ſint doct̉nis ſiue exempl̓ vitam moreſqꝫ bonorūcorrūpūt. his qͥ ſubſtātias alioꝝ prediaqꝫ diripiūt. Deīde qꝛ egit de ſcādalo actiuo qd̓ facimus. prohibēs ne ſcādalizemus credētes: nuncagit de ſcādalo paſſiuo quod patimur. monēsvt caueamꝰ ſcādalizantes: qꝛ ſepe nihil vel parum diſtat ī vicō ſcādalizare ⁊ falle̓. vel ſcādalizari ⁊ falli. Cauēdū ē igr̄ ne quis ſcandalizetur ab alio vel a ſeip̄o. Aliꝰ aūt poteſt preberemateriā ſcādali tripl̓r. aut ꝑ adiutoriū quod ſignat̉ ꝑ manū. aut ꝑ ſeruitiū quod ꝑ pedē. autꝑ cōſiliū quod ꝑ oculū. Scd̓m v̓o ꝙ aliqͥs p̄betſibi materiā ſcandali: poteſt eē vel ꝑ actōeꝫ ꝓpriam. quę ꝑ manū. vel ꝑ effectuꝫ qui ꝑ pedem.vel ꝑ cognitōem que ꝑ oculum deſignatur. Adfugiēdum ergo peccatuꝫ ſcandali. inducit methaphoram mēbroꝝ et arguit. Intātū graue ēpeccatū ſcandalizātiū. ꝙ ſi nobis ſint coniuncti vt preoptata ⁊ cariſſima mēbra corꝑi. ſicqꝫſint nobis neceſſarij vt manus ⁊ pes. vel vt oculꝰ: ꝙ ip̄i qͥ ſic ſcādalizant et offēdiculū vite ponūt. omnino nobis relīquendi et fugiēdi ſunt.Dicit ergo. Si autem manus tua. id ē adiutortuꝰ ꝙͣtumcūqꝫ tibi vtil̓. qui tibi oꝑoſe vt manꝰmīſtrat. ac ꝓ te operat̉ ⁊ adiutorium īpendit: ⁊vnum ex his puſillisqui te ſic dextera tua defendit: vel pes tuus. idē diſcurſor tuus. qͥ ī vſus tuos diſcurrit. ⁊ te inlabore vl̓ ſolicitudīe ſupportat. ⁊ vt pes īfirmatua portat: ſcandalizat te .i. ledit te ī cauſa aīeabſcinde eum quo ad affectū .ſ. affectum ipſumrūpēdo. ⁊ ꝓijce abs te. quo ad effectū. ſcꝫ ſocietatem eius deuitando. ⁊ ītelligitur ſi caſtigarenō potes. Et ſubdit ratōem: dicēs. Bonū .i. melius eſt tibi ad vitam ingredi debilē .i. ſine ꝑnicōſo adiutore vel ſocio. vel claudū .i. ſine ꝑnicōſo ſuſtentatore vel amico ⁊ adiutorio. ac ſupportatōne iſtoꝝ pͥuatum ꝙͣ duas manus vel duospedes habētem .i. duo adiutoria vel duas ſuꝑportatōes. ſcꝫ tuip̄ius ⁊ amici ſcādalizātis mitti ī ignem eternū. Et ſi oculꝰ tuus. id ē cōſulator vel prouiſor ⁊ gubernator ad ꝑſpiciēdū acutꝰ. qͥ te vt oculꝰ ducit vel dilectus ſic oculꝰ ſcanbalizat te. i. ī errorē vult duce̓: erue eū ſeparando a volūtate. ⁊ ꝓijce abs te: ſeꝑando a ſocietate. Bonū. i. vtile eſt tibi. cum vno oculo .ſ. ſimplici veritate. vt nō niſi tuāip̄ius ꝓuidentiā accōſilium ⁊ gubernatōeꝫ habeas: ad vitam ītrare ꝙͣ duos oculos habētem. id ē duplicem prouiſionē vel duplex cōſiliū .ſ. tuip̄ius et mali amici mitti ī gehēnā ignis. Scd̓m Augꝰ. ꝑ oculum ītelligimus dilectum amicū conſiliariumqꝛ oculus iter demonſtrat. ꝙ v̓o dexter eſt ītelligit̉ conſiliarius ī rebus dīnis. ſiniſter auteꝫoculus ē cōſiliarius ī terrenis. vt ſit iſte ſēſus.Quicqͥd illud eſt qd̓ ita diligis. vt ꝓ dextro oculo habeas: ſi ſcādalizat te .i. īpedimēto eſt tibiad verā beatitudinē. eijce etiā et ꝓijce abs te. qꝛoccaſiones peccāde ſūt fugiēde. De ſiniſtro autem ſcandalizāte ſuꝑfluum erit dice̓: qn̄ qͥdemnec dextro ꝑcēdū ē. Dextera autem manus accipitur dilectus adiutor ī dīnis oꝑbus. qͥ huicvite et corpori ſūt neceſſaria. Sil̓r ſuo modo ēde pede. Et ſubdit dominus de ip̄o igne p̄dicto.Ubi v̓mis .i. remorſus ⁊ cauterium cōſcīe eorūnon moritur nec qͥeſcit. merore rodens ⁊ mordens aīaꝫ. ꝙ nō ſit operata bonū: vnuſqͥſqꝫ em̄ſuip̄ius accuſator fiet. rememorans que ī vitageſſit. Ubi Ambro. Que pena grauior ꝙͣ īteriꝰpulnus conſcīe. Nōne hoc magis fugiendum ēꝙͣ mors. ꝙͣ diſpendiū. ꝙͣ exiliū: ⁊ ignis gehenneexterius corpus vrēs. nō extīguit̉. nec deficit.eſt .n. ignis afflictiuus nō conſumptiuꝰ. ⁊ ideomateria eius ſemꝑ durabit: nec habet ꝯtrariūa quo corrūpi poſſit. Vnde Beda. Sic auteꝫ d̓mis eſt dolor īterius accuſās. ſic ignis pena extrīſecus ſeuiēs. Et eſt ſenſus premiſſorum ī ſūma. Societas amicoꝝ vel neceſſarioꝝ. quātūcūqꝫ videatur vtil̓ eſſe: tamē p̄ſcīdenda eſt ⁊ remouēda. ſi ſit occaſio ruine aīe tue. Melius eſtem̄ ſine hmōi amicis vel neceſſarijs eſſe ī paradiſo. ꝙͣ habe̓ tales ⁊ poſtmodū eſſe ī īferno. Nihil em̄ eſt qd̓ cōtra ſalutem aīe debeamꝰ diligere. Unde Caſſiodo. Iuſticia nō patrē nō matrēnouit. ꝑſonā nō accipit. ſolū deū cōſiderat ⁊ attēdit. Rūpe gͦ omnē affectū carnalē: et ſeparaeū a te. ſi maior ⁊ potētior es: ſi mīor ſeꝑare ab