Ne ſcandalizetisī medio ſtatuit̉. cū vere humil̓ ī ſtatu dignitatis ponit̉: qꝛ tūc ſic luc̄na ſuꝑ cādelabꝝ ponit̉alijs ī exēplū. et ꝑuulꝰ honoratꝰ plꝰ reputat ſeīdignū. Et niſi alij a ſuꝑbia ꝯuerſi fuerīt ⁊ efficiāt̉ ſic ꝑuuli. imitātes eiꝰ huīlitatē. et nō aſpirātes ad digͥtatē: nō ītrabūt ī regnū celoꝝ. Nāāguſta ē porta. ⁊ iō īuidi ⁊ groſſi ꝑ ſuꝑbiā trāſire nō pn̄t ꝑ ip̄aꝫ. ſꝫ tm̄ huīles ⁊ gͣciles ſpm̄ īflatū nō hn̄tes. Et ad refrenatōꝫ zeli ⁊ ſuꝑbie īapl̓is. qͥ honorari cupiebāt īducit eos nō ad q̄rēdū honorē. ſꝫ ad exhibēdū nō qͥbuſcūqꝫ ſꝫ ꝑuul̓ ⁊ huīlibꝰ ⁊ abiectis eos honorādo ⁊ obſeqͥacaritatis eis exhibēdo: dicendo. Et qui ſuſceꝑitonā ꝑuulū talē huīlē .ſ. ⁊ fidelē. mee innocētieimitatorē: ī noīe meo .i. ꝓpter amoreꝫ meū ⁊ nomen. quia xp̄ianꝰ eſt: ⁊ meo noīe inſignitꝰ. velad mei nominis inuocatōnem: ip̄m ad hoſpitium recipiendo: ⁊ neceſſaria mīſtrādo: ⁊ ꝑ hoc ītelligunt̉ omnia alia bn̄ficia q̄ ꝓpter deum īpēdunt̉ ꝓximo: me ſuſcipit īhabitante ī illo. ⁊ illūqͥ me miſit .ſ. patrē meū. qꝛ ego ī patre ⁊ paterin me eſt. Nam deus ab eo vere ſuſcipitur quiei conformatur. Vnde Ambro. Qui .n. imitatorē xp̄i recipit. xp̄m recipit me recipit. hec Ambro. Qui īquā talē ſuſcipit affct̄u ad ꝯpatiēdūaffatu ad ꝯſolādū. effectu ad ſeruiendū. patīaad ſufferēdū: me ſuſcipit. Aagno ergo honoreſuſcipiendi ſunt pauꝑes ⁊ humiles: ſiqͥdē ī ip̄isdeus ſuſcipit̉. Un̄ Theop̄. Uide quātū valet huilitas: pr̄is nāqꝫ ⁊ filij īhabitatōꝫ me̓tur. et etiam ſpūſſancti. Quaſi dicat dominus ſcd̓m Criſoſ. Nō ſoluꝫ ſi tales efficiamī: mercedē magnāaccipietis: ſed ⁊ ſi alios tales ꝓpter me honoraueritis. iſta mihi humilitas et ſimplicitas valde eſt honorabilis. Uel ſcd̓m hiero. ne cuꝫ delatuꝫ fuerit apl̓is ſe putēt honoratos. adiecit nōillos ſui merito ſꝫ magiſtri honore ſuſcipiēdosqꝛ pͥncipaliꝰ illi fit. cuiꝰ gr̄a et honore fit. Etqꝛ dixerat dn̄s. Qui ſuſceꝑit vnū ꝑuulū talemī nomine meo me ſuſcipit. ſignificans ꝙ humiles ſuſcipiendi eſſēt. intellexit iohannes ꝙ eosnō ī nomīe eius recipiāt qui nō ſincere ambulant. Unde dixit ei. Aagiſter vidimus quēdamin nomine tuo .i. ī inuocatōne nomīs tui eijcientem demonia. ⁊ ꝓhibuimꝰ eum. ne .ſ. hec ī nomine tuo age̓t: quia te non ſequit̉ nobiſcuꝫ .i.ſicut nos. ſcꝫ mente ⁊ corpore: et non obſequit̉in vita. nec relinquit omnia. Quaſi dice̓t. Hic īnomine tuo recipi non debet. Ih̓s aūt reſpondit. Nolite prohibe̓ illum. Quaſi dice̓t. Non debetis bona vel ſigna faciētem prohibe̓. qꝛ mecum eſt. Nemo .n. faciens virtutem in nominemeo. cito et defacili loquit̉ mala de me: exiſtēsingratus mihi de tantis bn̄ficijs. qͥ .n. nō eſt aduerſum nos. prorſus ⁊ manifeſte pro nobis ē.quodam modo ex parte .ſ. inqͣtū aduerſus nosnon eſt. ⁊ contrariꝰ doctrine noſtre non docetꝙͣuis tn̄ ex nob̓ non ſit. Nam licet ſigna facientes quandoqꝫ deſpiciant̉: deus tamen cuius inuocatō hec facit: honoratur. Scd̓m Theophilūbiſcipuli probibuerunt euꝫ. nō qͥdem īuidētesvnum ex his puſillisſꝫ oꝑatōꝫ miraculorū diidicantes. nō .n. cumeis miraculoruꝫ poteſtatē acceꝑat. neqꝫ .n. dn̄seū miſerat ſicut illos. neqꝫ ih̓m ī oībꝰ ſeq̄baturSꝫ vt dicit Ciril. oportebat magis pēſare nonhūc ip̄m eſſe miraculorū auctorē. ſꝫ grāꝫ q̄ ē ineo. qͥ ī virtute xp̄i miracula ꝑficit. Multe ſuntdifferentie donoꝝ xp̄i. ſꝫ qꝛ tradiderat ſaluatorpoteſtatē apl̓is. vt ſpūs īmūdos eijcerēt: putauerūt nulli aliorū ſꝫ ſibi ſolis lice̓: cōceſſā gere̓dignitateꝫ. ⁊ iō accedūt ſciſcitantes ſi liceat etalijs hoc agere. hec Cirillus. Sed voluit dominus illuꝫ qui ſe non ſequebatur ab operatōnemiraculorum non ꝓhiberi. vt diſcipulos ſeruaret ī humilitate ne gl̓arent̉: ne ſuꝑbiendo gauderent ī miraculoꝝ oꝑatōne. nec ſue virtuti aſſcribe̓nt ſed xp̄i: dum viderēt eum q̄ xp̄m nonſeq̄batur eijce̓ demonia: vt quos humiliare conatꝰ eſt exēplo pueri. eos etiā huīliet exēplo illius qͥ xp̄m nō ſeq̄batur. Et ꝙͣuis non eſſet tāte ꝑfectōis. vt in omnibus xp̄m ſeq̄retur. vt apoſt oli. ſicut nec modo omnes fideles ſequunt̉xp̄m ꝑ religionis ingreſſū: tn̄ in xp̄m credebat⁊ ideo dicitur eſſe cum eis. ⁊ nō cōtra: quia nomen xp̄i nō blaſphemabat vt iudei. quos dixitcontra ſe eſſe. Scd̓m Ambro. Nō rep̄hendituriohannes. qꝛ hoc ex amore faciebat. nā p̄cipuadeuotōne diligens deū ⁊ a deo dilectꝰ. putauiteum excludēdū eſſe a bn̄ſicō eiectōnis demonū⁊ huiuſmodi. qui nō vtebat̉ officō diſcipulatꝰ.⁊ obſeqͥo ſeq̄ndi xp̄m. ſed docet̉ infirmoꝝ eē firmorūqꝫ diſtantiā. quia dominus etſi remunētfortiores. non tn̄ excludit infirmos: et neminēa bono quod ex parte habet eſſe arcēduꝫ. ſꝫ adhoc potius qd̓ nōdum habet. eē ꝓuocādū ⁊ īuitādū. hec Ambro. Tales etiā ob ſalutē admittendi cēſent̉ alioꝝ: ⁊ nō tam ꝓpter illos ꝙͣ propter alioꝝ vtilitatē ē gaudēdū: qꝛ licet ſibi qn̄qꝫ noceāt. multis tn̄ ī eccl̓a proſunt. vn̄ Beda.Hac doctꝰ ſnīa dicit apoſtolus. Sed ſiue occaſione ſiue veritate xp̄c annūciet̉: ⁊ in hoc gaudeo ſꝫ ⁊ gaudebo. Itaqꝫ in he̓ticis ⁊ ī malis catholicis nō ſacramēta ꝯmunia ī qͥbꝰ nobiſcuꝫſūt ⁊ aduerſū nos nō ſunt: ⁊ dominū nō ſequūtur nobiſcū. deteſtari ⁊ ꝓhibe̓ debemꝰ. hec Beda. Et nō ſolū tal̓ eiecto demonū facit ad declaradōem v̓tutis xp̄i: ſed etiam quia beneficia diuina nō ſolū bant̉ ꝑ maiores. ſꝫ etiā aliquādoꝑ minores ⁊ imꝑfectos: vt i hoc etiā declaret̉ d̓tus nomīs xp̄i. q̄ ꝑ magnos ⁊ ꝑuos indifferenter poteſt oꝑari. Vnde Theop̄. Mirare aūt xp̄iv̓tutem. qualiter indignos ⁊ nō diſcipulos eiꝰgratia oꝑat̉. Sic ⁊ ꝑ ſacerdotes ſanctificāturhomines ꝙͣuis ſacerdotes ſancti nō fuerīt. hecTheop̄. Si gͦ a malis fiat opus bonū de genere nō ꝓhibēdi ſūt hoc face̓: licꝫ .n. opꝰ tale nonſit meritoriū ſine caritate. tn̄ ē diſpoſitiuuꝫ ademēdatōeꝫ vite. Per iſtū qͥ nō erat de ſocietateapl̓orum. ſignat̉ laicꝰ bonus. qͥ nō habꝫ p̄dicādi officium: tamen bonis verbis ⁊ exemplis agit ad expulſionem demonis de cordibus proximorum ꝙͣuis non ſequatur xp̄m per ſtatum