De exhortationeoīa. nō duos dn̄os eſſe dicēdos. Perfectū qͥdeꝫpr̄eꝫ. ꝑfectū eſſe filiū. ſed vniꝰ pr̄eꝫ et filiū eſſeſubſtantie: verbū eterni dei. nō qd̓ ꝓfert̉. ſꝫ qd̓oꝑatur ex pr̄e genitū nō voce editū. hec Amb̓.Ut at̄ apl̓i meliꝰ tenerēt p̄ceptū dn̄i. ne antereſurrectōeꝫ euāgelizarēt. ſimulqꝫ ne horrerētmortis ꝑiculum ſi regni gl̓aꝫ diligerēt: predixit eis tunc paſſionem ſuā. on̄dens qꝛ oporteret id eſt ꝯueniēs eſſꝫ. ſcd̓m ordinatōeꝫ diuināfiliū hoīs .ſ. eū ire hieroſolimā. ad operādū ſalutem ī medio terre: qꝛ p̄ordinatum erat a deopr̄e. ꝙ ibi ꝯpleret̉ miſteriū redēptiōis nr̄e. Un̄iſtud oportet. opē portat. opes apportat. Oꝑtꝫinquā nō ꝓpter ſua ſꝫ ꝓpter nr̄a pct̄a: et id̓o inpſal. dicit. q̄ nō rapui tūc exoluebaꝫ. Et eſt notabile. ꝙ ip̄e loquēs de ſua paſſione. nomīat ſefiliū hoīs nō filiū dei. qͣi vellet dicere. ꝙ paſſurus erat. nō ẜm naturā diuinā ſꝫ hūanā. MAodus at̄ nr̄e redēptōis ſubiūgit̉ cū dr̄. et multapati: factꝰ em̄ faſciculus mirre .i. cumulꝰ amaritudinis. qꝛ ex multis paſſionū generibꝰ ꝯpoſitus eſt mirre faſciculꝰ. Ml̓ta. inquā: pati. qͥaꝯprehendi. colaphizari. conſpui. accuſari. denudari. flagellari et reprobari a ſenioribꝰ. quidebebāt hr̄e p̄eminētiaꝫ vite. et ſcribis qͥ videbāt̉ hr̄e prerogatiuā ſcīe. et principibꝰ ſacerdotum. qͥ habebāt excellētiaꝫ autoritatis ⁊ potētie. qꝛ ab iſtis iudicatꝰ ē ad mortē. et p̄ſidi traditus. et occidi ī cruce a gētibꝰ. q̄ eū crucifixerūt ꝓpͥijs manibꝰ. et tercia die reſurgere tanꝙͣv̓tute ꝓpͥa. non ſuſcitare pt̄ate aliena: qd̓ dixitne nimis de eiꝰ morte triſtarēt̉. et ſic ſpe reſurrectōnis ꝯfortarēt̉. Ad hoc ignominia ſue paſſionis et ſue reſurrectōnis gl̓aꝫ p̄dixit: vt ſuoexēplo timorē paſſionis tolleret. et eos ad cōſiderādum ſue reſurrectōnis gl̓aꝫ eleuaret. UbiHiero. Eſt at̄ ſenſus. Tunc me p̄dicate cū iſtapaſſus fuero. Quia nō ꝓdeſt xp̄m publice p̄didicare. et eiꝰ vulgare ī populis maieſtatē: quēpoſt paululū flagellatū viſuri ſūt ⁊ crucifixū.Et aſſumens eū petrꝰ ſeorſū ⁊ ducēs ſeꝑatim.ne corā alijs videret̉ arguere mgr̄m. increpauit eum amātis affectu: dicens. Abſit a te dn̄eſic pati: nō erit tibi hoc .ſ. ꝙ intereat filiꝰ dei viui. q. d. Indecēs eſt. ꝙ tu dn̄s maieſtatis. tā igͦminoſe patiaris. Increpauit petrꝰ dn̄m potiꝰꝙͣ ceteri: qꝛ nō vult ꝯfeſſionē ſuam deſtrui. necputat filiū dei poſſe occidi vel mori: vel potiusꝓpter feruoris amoreꝫ hoc fecit quo pre ceterisardebat. Et bene aſſūpſit eū petrus ſecreto. relinquēs nobis exēplū ſil̓it̉ arguēdi maiorē qꝛinferior nō dꝫ ī publico argue̓ ſuꝑiorē. Dn̄s at̄ꝯuerſus .i. facie berſa ad petrū quē precedebatvt ſic cōuerſus eū aſpice̓t. ⁊ efficatiⁱ argueret.dixit ei arguēdo ip̄m. Uade pꝰ me cōformitatevoluntatis: ⁊ retro. nō ꝯͣ me ſathana .i. aduerſarie ⁊ ꝯͣrie: qꝛ mee volūtati et vie ſalutis cōisaduerſaris. ⁊ ꝯͣria loqueris: ſathanas em̄ int̓p̄tat̉ aduerſariꝰ ſiue cōtrariꝰ. q. d. nō aduerſeris mihi. ſꝫ applica volūtatē tuā mee volūtatiet noli impedire paſſionē meā. ſed magis ſeq̄read ſequēdum xp̄met pꝰ me eūdo veſtigia mea imitare. Ubi Orig.St̄s at̄ ad queꝫ ꝯuertit̉ xp̄c. etiāſi corripiendicā ꝯuertit̉. Et ſb̓iūgit dn̄s. Scādalū ē mihi. i.das mihi occaſiōeꝫ offēſiōis et me offēdis. qꝛ īiſto facto nō ſapis ea q̄ dei ſūt. diſpoſitōꝫ dei demea paſſione cōſiderādo: ſed ea que hoīm. qͥ p̄ſentia appetūt. humane ꝓ me zelādo. et me affectu humano diligēdo. Ergo ſapere debemusnō humana ſꝫ diuina: nō carnalia ſed ſpūalianō tercena ſed celeſtia. vt dicit Orige. omnē diſcipulū peccāteꝫ ſcādalum ſibi appellat. Petrūat̄ quē dn̄s an̄ ita magnificauerat. ſathanā vocauit: eo ꝙ ꝓpter amorē carnaleꝫ quē ad dn̄mhabebat. diſſua ſit ei de ſua paſſione vt nō fie̓t.Maximi nāqꝫ ardoris ⁊ amoris legimus fuiſſepetꝝ. ī dn̄m ſaluatorē nr̄m. Vt em̄ legit̉ ī itinerario clementis. petrus adeo afficiebat̉ ad xp̄icorporaleꝫ pn̄tiam. quā feruētiſſime dilexerat:ꝙ pꝰ xp̄i aſcenſionē. qͦtienſcūqꝫ dulciſſime preſentie ac ſocietatis ⁊ allocutōis xp̄i ⁊ ſāctiſſimecōuerſatōis memor erat. totꝰ ī lacrimas reſoluebatur. ita vt gene eiꝰ aduſte lacrimaꝝ fluxuvidebant̉. Ex zelo igit̉ xp̄i volebat impedire eꝰpaſſionē: et qꝛ iſte zelus erat indiſcretꝰ. nā xp̄ipaſſio erat a deo p̄ordinata ad humani gene̓isſalutē. ideo durā meruit reprehēſioneꝫ. Quia gͦaffectum non regulauit vt vellet qd̓ xp̄c volebat. ⁊ voluntatē ſuā nō ꝯforauit voluntati diuine. cui aduerſari videbat̉: merito reprehenditur. et ſathanas .i. aduerſariꝰ appellat̉. hocgͦ exēplo dn̄i habeas et tu omēs ꝓ aduerſarijsqͥ ꝓ corporali alleuiatōne ⁊ ꝯſolatōne. a bono ⁊exercitio ſpūali te vellēt retrahere. Sicut aūtpetꝝ quē an̄ ꝓbauit h̓ increꝑat. ſic nēo ob bona priꝰ facta immunis ſit a correptōe ꝓpter mala q̄ fac̄. Nō ē gͦ ī cruce dn̄i verecūdādū. ſꝫ potius gl̓iandū: qꝛ ē nr̄is ſalutis ſignū. ⁊ bonoꝝnr̄oꝝ principiū. Un̄ Criẜ. Vt coronā. ita c̓cūferāꝰ crucē xp̄i. Etem̄ oīa q̄ ẜm nos ſūt ꝑ ipſaꝫꝑficiūt̉. et ſi regenerari oporteat. crux accedit.etſi paſci miſtico illo cibo. etſi ꝯſecͣri. ⁊ qd̓cūqꝫalid̓ face̓. vbiqꝫ ſimbolū .i. ſignū victorie nob̓ aſſiſtit: ꝓpter hoc ⁊ ī domo et ī muris ⁊ ī ianuis ⁊ī frōte ⁊ ī mēte. cū multo inſcribimꝰ id ſtudio:ſalutis em̄ q̄ ꝓ nob̓ eſt hoc ē nr̄m ſignū. Qn̄ igr̄ſigͣris. excogita oēꝫ ꝯditōꝫ crucis vl̓ cāꝫ: nō eīſimplicit̓ digito inſigniri eā oꝑtꝫ. ſꝫ cū ml̓ta fide: ⁊ nll̓s ꝓpe t̓ ſtare pote̓it immd̓oꝝ demonū.vidēs enſē ⁊ gladiū. ī qͦ plagā ⁊ peſtifeꝝ vulnꝰaccepit. ⁊ arma ꝑ quē oēꝫ v̓tutē eiꝰ xp̄c ſoluit.Omīe ih̓u xp̄e quē. b Pet. veꝝ dei filiūē ꝯfeſſꝰ. te qͦꝫ ego īdignꝰ toto corde ⁊ oreꝯfiteor. qꝛ tu es xp̄c filiꝰ dei viui et̄ni. ⁊rogo te dn̄e clemētiſſime. dā mihi vt oꝑe te ꝯfitear. ⁊ fct̄is n̄ negādo fidel̓ inueniar: qͣtenꝰ bn̄dictōeꝫ tuā ꝯſeqͣr cū petro. ac firmꝰ ī fide ⁊ oꝑeꝑmaneā cū ip̄o. Da et̄ mihi rex meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ.vt ꝯfor̄itate volūtatis te ſeq̄ndo. bn̄placitū tuūī oībꝰ ꝑficiā: oīmode ab offēſa tua abſtineā. etſic uſqꝫ ī finē te largiēte ꝑſeuerē Amē. De exhortatōe ad ſeq̄ndū xp̄m ⁊ ſue paſ. exē. Ca. II.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten