De ſurdo et mutonoſtris. Quartum eſt digitoꝝ immiſſio. vt doceret in eius membris diuinitatē habitare. licꝫpotens eſſet etiam verbo ſanare. Digiti etiamqui in aures mittuntur: dona ſpūſſancti ſunt.de quo dicitur. digitus dei eſt hic. Et ita digitos in auriculas mittit. cum ꝑ dona ſanctiſpiritus aures cordis ad intelligēdum verba ſalutis aperit. et preceptis ſuā gr̄am obediendi tribuit. Quintum eſt tactus lingue eius cum ſaliua. vt oſtenderet ꝙ omnia membra ſacri corporis eius diuina exiſtunt et ſancta. ⁊ etiam ſputum quod vinculum ſoluit: etenim omne ſputum ſuꝑfluitas quedam eſt: ſꝫ ī domino omīaſunt diuina. Saliua etiam ex capite in os defluens: diuina ſapientia eſt. que vincula labiorum ſoluit. Et ſic expuens linguā tangit. cumad fidei ꝯfeſſionem et predicatōnem ſapientiādat. et ora relaxat. Sextum eſt aſpectus in celum. vt inde cunctis infirmantibꝰ medelam acomne remedium querēdum eſſe oſtenderet. etin celum theſaurū corbis noſtri erigere. et addeum intentionem noſtrā ſemper dirigere doceret. Septimum eſt gemitus. non qꝛ ip̄i opuseſſet cū gemitu aliquid petere a pr̄e. qui cūctapetentibꝰ dat cum pr̄e. ſed vt gemere nos doceret. et gemendi exemplū nobis daret. cum pronoſtris ſeu alioꝝ exceſſibꝰ ⁊ erroribꝰ. vel deſiderio pr̄ie celeſtis ſuꝑne pietatis preſidia inuocamus. Ingemuit etiam nr̄am cauſam ſuſpitiens in ſeip̄o. ac nature miſertus humane. etꝯpaſſus miſerie tātaꝝ infirmitatū. ī qͣs genushumanū incidit ꝓpter peccatum. Octauum eſtxp̄i imperiū. cum ait. effeta. quod ē hebreum. ⁊idem quod adaꝑire. imꝑatiuuꝫ paſſiui verbi .i.ſis aꝑtus. quod licet ꝓprie loquēdo ad ſolas aures referatur. tn̄ per verbum iſtud dn̄s intellexit. ꝙ vtraqꝫ infirmitas curaret̉. quod patet ꝑeffectū ſubſecutum. Ubi (ẜm Bedā) vtrāqꝫ natura vnius et eiuſdem eſt xp̄i manifeſte diſtincta. Suſpitiens em̄ in celum. qͣi homo deū p̄caturus ingemuit. ſꝫ mox vno ſermone. qͣi potēsdiuina maieſtate curauit. Aures deniqꝫ infirmi ad audiēdum aꝑiuntur. et lingua ad loquēdum ſoluitur. dum ſurdus qui p̄ceptis diuinisaures cordis nō ꝯmodat. et mutus qui clauſain diuinis laudibꝰ ora tenet: ꝑ gr̄am dei iuſtificatus vtrūqꝫ oꝑatur. vinculū qͦꝫ lingue ſoluit̉qn̄ ad or̄onem. ad ꝓximi edificatōem. ad peccati ꝯfeſſionem. et ad dei laudem lingua vtimur.Hinc igitur docemur. vt quoſlibet peccatoresquotidie ꝑ predicatōnem nr̄am deo adduce̓ ſtudeamus. ⁊ ꝓ illis iugiter exoremus. Deprecatōem̄ adducētiū. ſignificat eccleſie interceſſionēUn̄ Beda. Surdus et mutus ē. qui nec aureshabet audiēdi verba dei. nec os aꝑit pro loquēdis. quales neceſſe eſt vt hi qui loqui iam et audire diuina eloquia didicerūt: dn̄o ſaluandosofferant. Un̄ et Greg. Sꝫ cui aures cordis adobediendū aperte fuerint. ex ſubſequenti ꝓculdubio etiā lingue eius vinculū ſoluit̉. vt bonaque ip̄e fecerint. etiam faciēda alijs loquatur.a demoneUnde et bn̄ ſubditur ⁊ loquebat̉ recte. Ille em̄recte loquit̉ dn̄m ꝯfitendo vel alijs p̄dicando.qui prius obediēdo fecerint que loquēdo admonet eſſe facienda. Quilibet etiaꝫ peccator qͦ addeū ſurdus eſt. qͥ obturat aures ſuas ne audiātdeū ſibi loquentē. ſiue ꝑ predicatōem. ſiue perſcripturā. ſiue ꝑ inſtinctū eternū. his em̄ tribꝰmodis deus loquet̉ nobis. ⁊ ſurdi ſūt qui eumnō audiunt. Sunt etiā muti. qͥ deo ꝑ multa benefitia eos ad ſe vocanti. non rn̄dent ꝑ gr̄aruꝫactionē et debitā recognitōem. ꝙͣtum ad vtrūqꝫ defectum ꝯqueritur dn̄s per ÿſaiaꝫ: dicens.locutus ſū: inquit. ⁊ nō audierunt. vocaui et n̄erat qui rn̄deret. Surdus igit̉ eſt inobedienset mutus. laudes debitas dei obmittens. et necaures nec os ad dei verba audienda et ꝓnūtianda aꝑiens: ſꝫ tactu xp̄i vtrunqꝫ tollitur impedimentū. qꝛ cuꝫ xp̄c ſua gr̄a tangit cor hominis:fit hūiliter obediens ⁊ deuote deū laudās. Talis v̓o adducit̉ et ſanatur in ꝓuintia. vbi ſuntdecē vrbes decaloguꝫ ſignificātes. Qualiteraūt peccator de vtroqꝫ defectu ꝑ diuinā clemētiam curari habeat: ꝓceſſus ſanationis huiusinfirmi declarat. in quo plures ꝯcurrūt circūſtantie ſignāter attendēde. Primo em̄ infirmad ſaluatorē adducit̉. ſecūdo ſaluator ꝓ illiꝰ ſaluatōe rogat̉. tertio infirmus a ſaluatore ꝯprehēditur. et a turba ſequeſtrat̉. quarto ſaluatordigitos in auriculas eius mittit. quīto linguaꝫeius ſaliua ſua tangit. ſexto in celū ſuſpicit. ſeptimo gemit. octauo dicit effeta. ⁊ ſic nono infirmus ꝑfectā ſanitatem recepit. Et hec om̄iacirca ſanatōem huius infirmi geſta corꝑalit̓:explent̉ in ſaluatōne cuiuſlibet nr̄m ſpūaliterPrimo gͦ ad ſaluatōnem pct̄oris exigit̉. vt ſaluatori adducat̉. qd̓ fit pluribꝰ modis. aliqn̄ virtute predicatōnis. aliqn̄ correptione infirmitatis. et p̄cipue cū timetur ne ſit ad mortem. aliquādo hoc fit exēplo alterius vitam p̄teritamcorrigētis. aliqn̄ fit elemoſinaꝝ largitōe. aliqn̄ductu ꝓprie ꝯſcientie. Secūdo ſaluator rogat̉.nam ſepe precibꝰ ſanctoꝝ ſalus alicui impetratur. deus em̄ vult rogari. licet tamē velit face̓.Tertio infirmus a turba ſequeſtrat̉. quod fit.cum dn̄s quemlibet impiū iuſtificās. de ſocietate male viuētium diuidit. vel a ꝯſuetis mal̓moribꝰ euocat et retrahit. quia (ſcd̓m Hiero)ſeorſum ſemper a turbulentis cogitationibꝰ etactibꝰ inordinatis. ſermonibuſqꝫ incōpoſitis:quaſi de turba educitur. qui ſanari meret̉. Hicdatur documētum penitentibꝰ. abſtrahendi ſea prauis mundanoꝝ hominū ſocietatibꝰ. Sedquia non om̄es qui per penitentiā adducūturad deum: poſſunt ſe ſegregare a turbis fugacorꝑali. ſaltem hoc debent facere abſtractionemētali. et ſufficit ad ſalutē. Quarto ſaluator bigitos ſuos ī auriculas pct̄oris mittit. quod fitquādo deus ꝯſideratōnem peccatorum ſuorū eiīmittit. qͣi omnia peccata ſua in corde ſuo digito dei ſcripta videat. Quīto ſaluator ſaliua ſualinguā hominis tangit. cum ip̄m ad ꝯfeſſionē