Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

poſſeſſoImitemur ergo et nos eccleſie filij hanc mulierem. que de gentibꝰ credendo mater nr̄a in fideeffecta ē. qꝛ de gētilitate veīmus. Habeamus fidem. vt vnū et trinum deū credētes. quicqͥd iuſte ab eo petimus: nos impetrare poſſe credamus. Habeamus ꝯſtantiā. vt ſi diuina diſpēſatio p̄ces nr̄as tardius exaudierit: tādiu precesp̄cibꝰ iūgamus quouſqꝫ hoc qd̓ petimus: impetremus. Etſi ad impetrādum nos idoneosſentimus: ſpūalium fr̄m or̄onis adiutoriū q̄ramus. vt ſicut iſta mulier apl̓is pro ſe interueniētibꝰ qd̓ petebat: ꝓmeruit. ita nos ꝯmunibus p̄cibꝰ magiſꝙͣ ſingularibꝰ et ꝓprijs adiuuari credamus. Habeamus hūilitateꝫ. vt alijs denobis maiora ex iſtimātibꝰ. nos minores iudicemus exēplo huius mulieris. que a dn̄o canibꝰ ꝯꝑata eſſet. ip̄a de ſe hūilius ſentiēs: catellis ſe coeqͣuit. Hanc hūilitatē in corde hēbat.deſpectus ab alijs dicebat. Ludā et vilior fiampluſꝙͣ factus ſum. ero hūilis in oculis meis.Oremus inſtāter dn̄m vt ſanet filias nr̄as. oremus vt ſanet a pct̄is et liberet nr̄as aīas. male a demonijs et vitijs vexant̉. Clamemus hūiliter et ꝑſeuerāter ad: dicētes chananeamiſerere mei dn̄e fili dauid. et dn̄e adiuua me.Illa em̄ anima a demonio vexat̉. peccareceſſat. et in crimine ꝑſeuerat. Que ſi bene ꝯuerſa fuerit. et de xp̄i miſcd̓ia deſperauerit: dicet̉ ei a pijſſimo dn̄o. fiat tibi ſicut vis. et ſanabit̉ ex illa hora. qꝛ pct̄or qͣcunqꝫ hora ꝯuerſusfuerit et ingemuerit: vitā viuet et moriet̉.Noli deſperare vel a petēdo ceſſare. qꝛ ſi corde integro fideli et puro in or̄one ꝑſeuerās: deo tuo hūiliaueris. r̄putās te indignū om̄ibn̄fitio ſuo. certiſſime credas q̄cunqꝫ petieris: obtinebis. Et ſicut apl̓i rogauerūt chananea. ſic āgelus te rogabit. or̄onem tuādeo offerēs: vtilitatē tuā ꝓcurabit. Oratio.Omine ih̓u xp̄e. te rogo et obſecro miſerere mei. et adiuua me in meis neceſſitatibꝰ. ac temptationū et tribulatio vexatōnibꝰ. et ſi dn̄e qꝛ canis ſum apud tevix vt canis. ſum dignus integꝝ a te panēid eſt magnitudinē donoꝝ tuoꝝ reciꝑe. ſaltemba mihi micas ꝑuulas .i. aliquātulum de gr̄atua. ſine anima mea male a demonio vexat̄.cum ip̄a v̓o quantūcunqꝫ praua fuerit: a pct̄o demonio liberabit̉. Nam gr̄a tua exiſtens inanima. et delet om̄ia peccata. deo facit aīamfiliam adoptiuam Amen.De ſurdo et muto a demone poſſeſſo. Capitulum. LXXXX.Titerum exiens ih̓s definibꝰ tÿri. venit per ſydonē ad mare galilee inter medios fines decapoleos. Decapolis nomē eſt regionis decem vrbes ꝯtinētis. et dicitur a deca ēdecem et polis eſt ciuitas. et huius regionisvna ꝑs eſt vltra iordanē. et alia citra. Igit̉ mare galilee qd̓ eſt quidā lacus per quē trāſit iorCapitulum. xc.banis fluuius: reſpicit vtriuſqꝫ ꝑtis regionispredicte fines et terminos. Et adducūt ei perfidei ſue deuotōem ſurdū mutū. Non erat iſletalis a natiuitate. nec ab īfirmitatę ſuꝑueniēte: ſꝫ a demone ip̄m obſedente. ac eius auditūloquelā impediēte. in ip̄o tria miracula ꝯcurrunt. qꝛ auditus et affatus fuit ei redditus. eta demone fuit liberatus. Et dep̄cabātur euꝫ vtimponat illi manū om̄ipotentem que ꝯdiderateum: efficax eſt em̄ manus xp̄i ad ſaluādum.Sanatur quē tangit ih̓s. ſanatur queꝫ tangitſaluator. qꝛ ip̄e eſt ſalus vita. aliunde querit herbas. ip̄e eſt medicus et medicina. Tangit et ſanat. reſpicit et medet̉. Moraliter oīsxp̄i actio: nr̄a eſt inſtructio. Si tu vis curarari: ſequaris exemplarē inſtructōem medici.Exeas de tÿro .i. de peccato ꝯtritōnem. interpretat̉ em̄ anguſtia. venias ſydonē .i. ꝯfeſſionem. interp̄tatur em̄ venatio. et ꝯfeſſio venatur circūſtantias peccatoruꝫ: ad mare galileetrāſmigrando ſatiſfactōnem. a delectatōnibꝰcarnis ad oꝑa ſatiſfactoria: medios fines decapolęos. obẜuando ſcꝫ decem p̄cepta. Conducant aūt te timor et amor. Et apprehendens ih̓s turba ſeorſū. miſit digitos ſuos in auriculas eius. expuēs tetigit ſputo linguā eiꝰXp̄c aliqn̄ ſanauit infirmos tāgendo eos corporalit̓. vt on̄deret humanitatē ſuā eſſe deitatis inſtrumentū. qꝛ humanitatē faciebat miracula inſtrumētaliter: ſꝫ per deitatē principaliter. Et ſuſpitiēs in celū ingeniuit ex ꝯpaſſione. vt querēs a deo auxiliū. on̄deret ſe verū hominē. ait. effeta. qd̓ eſt adaperire .ſ. in vinculis aurium ꝙͣ in vinculis lingue. vt audiasloquaris ꝑfecte. In quo oſtendit ſe eſſe verumdeū: curando imꝑium. hoc vno ẜmone curauit. qꝛ ſtatim ad eius imperiū aperte ſūt aures eius. et ſoluta eſt lingua eius. et loquebat̉recte. Aiſtice ſurdū et mutū accipitur genus humanū. qd̓ monita ſalutis audierata laude dei ceſſabat. Pro quo deprecabātur patri arche et ꝓphete. incarnatōnem xp̄i deſiberantes. vt imponat illi manū miſericordie. que hominē ſanat per aduētum eius in carnem. Sꝫet varia peſtę et omniuꝫ fere morbo in primoparente percuſſum ē genus humanū. Cecaturdum videt videnda. Surdus fit. dum audit audienda. Dum odorat: emūgitur. Obmuteſcit dum loquitur. Mancus fit bum manumęrigit. ad vetitum pomū extendit. Incuruatur. dum ſuꝑbia erigitur. Idropicus fit. dumconcupiſcit. Claudus fit. dum progredit̉. Lepra ſuffūditur. dum virtutibꝰ nudatur. Demone impletur. dum deitatē appetit. Moritur.audacter peccatū excuſat. Circa ſanatōemiſtius languidi plura hic tāguntur. Primumeſt eius adductio ad deum. per preces patrumſanctoꝝ. Secūdum eſt apprehenſio. vt enim genus humanum liberaret: naturā noſtrā apprehendit. Tertium eſt ip̄ius a turba ſequeſtratiovt doceret nos fugere īanem gloriam in actibꝰ