poſſeſſoinſtruit. Et recte ꝯgnitōem veritatis digito deiper aures inmiſſam: debet ſequi cōfeſſio. que ꝑtactum lingue ſignificatur. Eſt aūt triplex cofeſſio. ſcꝫ peccatoꝝ. fidei. et laudis diuine. Sexto ſaluator in celū ſuſpicit: docens ꝑ hoc peccatorē ꝯuerſum oculos intentōnis et deſiderijſurſū ad celeſtia debere erigere. Qui em̄ ꝓdeſſeta terrenis fore ereptū: ſed nō animum haberead celum erectū. Septimo ſaluator ingemiſcitinfirmū ſanandū. docēs ꝑ hoc nos gemere debere pro incolatu pn̄tis miſerie: dicendo cū dauid. heu mihi quia incolatus meus ꝓlongatusē. Pręmiſſis ſeptem ꝑactis: dixit ſaluator effeta. quaſi per hoc verbuꝫ dans peccatori plenāabſolutōem a pena et culpa. Vnde mox ſequit̉.Et ſtatim aperte ſunt aures eius. ⁊ ſolutum ēvinculum lingue eius. et loquebatur recte. Etſic peccator reſtitutus eſt ꝑfecte ſanitati. et nōreſtat ei niſi euolare. Et precepit eis. nō p̄cepto obſeruationis: ſed inſtructōis ad humilianduꝫ ſe in factis exemplo ip̄ius. ne cui dicerent. et per hoc non iactare bona ſua diſcerēt.quia iactantiam in omni opere bono ꝓhibuit.Precepit ne cui dicerent. Primo vt doceret n̄eſſe gloriandum in virtutibꝰ. ſed in cruce ⁊ humiliatione. Secūdo vt doceret ꝙ benefitia laigientes de eis laudem ꝓpriam nō debent que rere. Sed quia accipientes ꝯuenit laudare benefactores. ideo bene ſubbitur. Quāto autem exabundantiore humilitate eis precipiebat. tātomagis predicabant gloriā ip̄uis ⁊ dilatabant.quia humilitas ſemꝑ gloriā precedit. Per hocaūt oſtenditur. ꝙ bn̄fitiatus de bn̄fitijs debetſe gratum oſtendere et benefactorem laudare.ꝙͣuis hoc bn̄factor non querat aut velit. VndeTheoph̓. Docemur aūt ex hoc. cū alicui bn̄fitia elargimur. minime applauſus et laudes appetere. cum v̓o accipimus bn̄fitia: bn̄factoresp̄dicare et laudare ꝙͣuis nolint. Per hoc etiaꝫmonemur. vt frequēter p̄dicemus xp̄i gloriaꝫ.qui ab ip̄o mādatum habemus. duꝫ eos quibꝰdatū erat p̄ceptum ſilentij p̄dicaſſe ꝯſpicimusUnde Aug. Sciebat ille qui om̄ia nouit āteꝙͣfiant. quia magis p̄dicarent: ſed hoc p̄cipiendopigris voluit oſtēdere. quāto ſtudioſius quantoqꝫ feruētius p̄dicare debeant. qui iubent̉ vtp̄dicent. qn̄ quidem illi qui ꝓhibeātur: tacere n̄poterant. Et quātum ip̄e ex humilitate nō dilatari p̄cipiebat. eo amplius admirabant̉: dicentes. et eū laudando p̄dicantes. Bene om̄iafecit et facere ꝓbauit. qꝛ et ſurdos fecit audire⁊ mutos loqui. quotquot voluit ⁊ ſibi placuit.Licet em̄ hic nō exprimat. niſi vnū ſurdum etmutum eſſe curatum. tn̄ plures fuerūt ſurdi.muti. ac ceci et claudi alijqꝫ īfirmi curati. vt patebit in capitulo ſequenti: ſed inter illos eratvnus cuius cura fuit mirabilior inter ceteros.quia in ip̄o (ẜm Hiero) tria ꝯcurrerunt miracula .ſ. in recuꝑatōne auditus. et loquele. ac liberatione a demone. Et notanter dicitur. beneomnia fecit. quia non ſufficit bona facere. niſiCapitulum. xc.bene fiant. bene aūt fiunt qn̄ dei adiutoriū poſtulatur. et quādo humana gloria figitur. Hicergo docemur vanā gloriam fugere. ⁊ hominūiactātiam declinare. Qui ſi aliquid dignū laude aliquādo fecerimus. hoc non ad vulgi fauorem extollere et p̄dicare. īmo humiliter abſcōdere et celare debemus. Et hoc totum vertiturin ꝯtrarium. quia plus laudātur illi qui factaſua abſcōdere volunt. ꝙͣ illi qui ea pro vana gloria manifeſtare ꝯtendūt. Si gloriā mundi fugis: ip̄a te ſequitur. etſi eā ſequeris: ipſa te fugiet. Un̄ Aug. Uirtutes habenti: magna virtꝰeſt ꝯtempnere gloriam. quia ꝯtemptus eius inꝯſpectu dei eſt: iuditio aūt non aꝑitur hūano.Et qui ꝯtempnit iuditia laudantiū: ꝯtempnitetiam ſuſpicatium temeritatem. Neqꝫ eſt veravirtus. niſi que ad eū finem tendit vbi eſt bonūhominis quo melius nō eſt. Unde ⁊ Criẜ. Uerſuta ē ⁊ vana gloria. et ad ea que valde ſūt manifeſta: excecat mentem eoꝝ qui ab ea capiuntur. Ebrietas em̄ quedam ꝓfunda ē. ideoqꝫ difficile reductibilem euꝫ qui captus eſt facit hecpaſſio. Hec eoꝝ que capiūtur aīam abſcindensa celis terre affigit. et lucem reſpicere verā nōdimittit. Hec paſſio auaritiā genuit. liuoremaccuſatōem. inſidias. hec eos qui nihil mali paſſi ſunt. aduerſus eos qui nihil mali fecerūt: armat et irritat. Neqꝫ amicitiā nouit. qui in hācegritudinē incidit. nō verecūdari ob aliquemvniuerſalit̓ ſcit. ſꝫ om̄ia ab animo eius eijtiēsbonū ad om̄es bellatur. inſtabilis et ſine amicis exiſtēs. Uigilemus itaqꝫ dilecti. ⁊ ſumamꝰſenſuꝫ hūilitatis nobis a deo date. Contēpnamus multoꝝ gl̓iam. nihil em̄ ita deriſibilē ⁊ dehonorabilē facit. vt hec paſſio. nihil ita ꝯfuſione plenū. Qm̄ gl̓iam quidem cuꝑe ingl̓iatio ē.gloria aūt vere ē hanc deſpice̓. et nullā eius facere curā. ſꝫ ad id quod deo placet om̄ia dicereet face̓. Ita em̄ poterimus et mercedē reciꝑe.ab eo qui nr̄a videt diligēter. cū eo ſolo ꝯtentifuerimus inſpectore. Nos v̓o talem hn̄tes dn̄mne p̄cor alios inquire̓ īſpectores. qui ꝓdeſſe quidem nobis nihil. nocere v̓o ex inſpectōne eorūpn̄t. et omnē euacuare laborē nobis. Sꝫ vndehabemus mercedes ſuſciꝑe: hūc vocemus laudatorē eoꝝ que fiūt. hunc inſpectorē. Nihil nobis et humanis oculis ſit. Si em̄ volumꝰ ⁊ hacpotiri gloria. tunc hac fūgemur. cū eam que adeo eſt querimus ſolā Hec Criẜ.Oratio.Omine ih̓u xp̄e qui finalit̓ malos deſeris. veni ꝑ ſydonē p̄dicatōnis ad mareLꝯtritōis galilee ꝯfeſſionis. ſatiſfactōiset trāſmigratōis. int̓ medios fines decapoleoscaritatis in decalogo ꝓfitiētis. ⁊ apprehēde nosſeorſuꝫ a turba tēptatōnis multiplicis. Mittedigitū diſcretōis in auriculas nr̄i intellectus.et guſtū ſapīe in os nr̄i affectus. vt ad ꝯfitēdūſoluant̉ vincula lingue nr̄e. ⁊ loquamur rectever bo. ⁊ oꝑe n̄ diſcordāte a volūtate. vitemuſqꝫ laudes hoīm. vt ⁊ ſurdi audiāt ꝑ ꝯuerſionē.et muti loquātur ꝑ ꝯfeſſionem Amen.