mandatumtanꝙͣ ſuꝑfluū emittitur. et aliud tanꝙͣ neceſſariū retinet̉. et neutꝝ iſtoꝝ coinqͥnat hoīeꝫ ſpiritualiter: et iſte modꝰ loq̄ndi freq̄ns ē in ſcpͥtura. vt in michea om̄s ſanguini inſidiant̉ .i. d̓ oībus multi et ſimilia. Que at̄ ꝓcedūt de ore intꝰnaſcunt̉. ⁊ de corde exeūt .i. de cordis īmūdiciaſicut fumꝰ de igne. ⁊ fetor de latrina: ⁊ ea hoīemiam inqͥnatū cogitatōe pͥua coinqͥnāt .i. ſimulet magis inqͥnāt locutōe ſordida: qꝛ ſūt ꝯceptmētis ⁊ male cogitatōis ſignificatiua. Ex cogitatōnibꝰ em̄ malis. ꝓueniūt ⁊ mala v̓ba ⁊ malafacta. ⁊ in actu interiori pͥncipaliter eſt culpa.cuiꝰ ea q̄ extra apꝑent ſūt teſtimonia. vn̄ ſubiūgit. De corde em̄ in qͦ eſt ſedes aīme et de liberoarbitrio. exeūt cogitatōnes male. ſicut principia malicie: et ex cogitatōibꝰ malis mali actuset verba ꝓcedūt vlteriꝰ ſcꝫ homicidia. adulteriafornicatōes. furta. falſa teſtimonia. blaſphēie:auaritia inqͣtū aliqͣ iniuſte detinent̉. nequiciacū malū affectamꝰ et implere nō poſſumꝰ. dolꝰqͥ ꝯſiſtit in deceptōne ꝓximi. īpudiciua ī cogitatōibꝰ. in v̓bis. in aſpectu in tactu. ⁊ ꝙͣtū ad quālibet corruptōem mētis et corꝑis oculus malꝰid ē odiū ⁊ adulatō: nam qͦ odit oculū inuidū ⁊malū habet ad eū quē odit. ⁊ adulator nō rectooculo vidēs. que ſūt ꝓximi ad malū ip̄m deducit. ſuꝑbia in v̓bis factis vel ſignis. ſtulticia cūſcit malū ⁊ nō cauet. vel ſtulticia ē cum n̄ rct̄eſentit̉ de deo. ꝯtrariat̉ em̄ ſapientie q̄ eſt diuīarum reꝝ cognitō. Oīa hec mala et hmōi tranſgreſſiones p̄ceptoꝝ dei in corde generāt̉. ⁊ abintus a corrupta volūtate ꝓcedūt. ac ſpūalit̓ hominē cōinqͥnāt .i. īmūdū ⁊ impuꝝ reddūt. Hocem̄ in culpā hoī imputat̉. qd̓ in ſua pt̄ate exiſtit: talia aūt ſūt que ꝓcedūt ab interiori volūtate. ꝑ quā hō eſt actuū ſuoꝝ dn̄s: et ideo cauſa immd̓icie ſpūalis nō eſt niſi mala voluntasIgit̉ ſcribaꝝ et phariſeorū v̓ba maledicta queex iniqͣ volūtate ꝯͣ xp̄m ⁊ diſcipulos eiꝰ ꝓcedūt.illa eos coinqͥnāt. Non lotis at manibꝰ māducare et hmōi trāſgreſſiōes ſuꝑſtitioſaꝝ traditōnum. nō cōinqͥnāt hoīeꝫ. immd̓icia ſpūali. necfaciūt impuꝝ. Quaſi diceret. Ex qͦ nullꝰ cibuscoinqͥnat ſpūaliter hoīem. gͦ a minori. nō lotismanibꝰ maducare nō coinqͥnat eum. Et ſic on̄dit. qd̓ ſpūalia lr̄aliter intelligi nō debent. Un̄qn̄ p̄cipit̉ in ſcpͥtura lotio abſolute: magis deſpūali ꝙͣ de corꝑali intelligendū eſt lotōne. Sꝫvt dicit Criẜ. Uidemꝰ multos vt intrāt eccl̓iamlauātes manꝰ ⁊ os. qͣliter at̄ md̓am offerāt animā. curā nullā faciētes. Marcus ꝓ nō lotis ponit cōibus. ⁊ ꝓ coinqͥnat ponit cōicat. iuxta hebreoꝝ ÿdeoma. qͥ cōmune immd̓m dicebāt. Iudei em̄ ꝑtem dei ſe eſſe iactitantes cōmunes cibos vocāt. quibꝰ om̄es vtunt̉ hoīes: qͦs ideo qꝛin lege ꝓhibiti erāt immd̓os iudicabāt. Cōmūeergo ꝙ ceteris hoībus patet. ⁊ qͣſi de ꝑte dei nōeſt. immd̓m appellāt. Ex eo at̄ ꝙ dictū eſt. d̓ corbe exeunt cogitatōnes male et cetera: colligit̉.ꝙ et ſi dÿabolus qn̄qꝫ immittit homini cogitatōnem mali. cogitatōnem tn̄ malam nō pt̄ im-Capitulum. lxxxviij.mittere. que mala fit tm̄ ꝑ cōſenſum qui eſt incorde. Un̄ qn̄ dicitur. cum miſiſſet dÿabolus incor iude. et in pſalmo immiſſiones per angelosmalos: immiſſio accipitur pro ſuggeſtōne. aliter enim non poteſt illabi anime. Ubi Piero.Ex hac ſententia arguendi ſūt qui cogitatōnesa dÿabolo immitti putant. et non exꝓpria naſci voluntate. Dÿabolus adiutor et intētor malarum cogitatōnum eſſe poteſt. auctor eſſe nonpoteſt. Si aūt ſemꝑ inſidijs poſitus. leuē cogitatōnū noſtraꝝ ſcintillā ſuis fomitibꝰ īflāmat.non debemus opinari eum cordis qͦꝫ occulta rimari. ſed ex corꝑis habitu ⁊ geſtibus eſtimare.qͥd verſemꝰ intrinſecus. Verbi grā. ſi pulchraꝫmulierē nos crebro viderit aſpicere: intelligitcor amoris iaculo vulneratū. Un̄ ⁊ Augꝰ. Internas aīe cogitatōes diabolū non videre certi ſumus: ſꝫ motibꝰ eas corꝑis et affectōnū indicijsab illo colligi exꝑimento didicimꝰ. Secreta at̄cordis ſolus nouit ille. ad quē dicit̉: tu ſolꝰ noſti corda filioꝝ hoīm Hec Augꝰ. Solet qͥppe dÿabolus an̄ꝙͣ beniat. p̄mittere ſui aduentus precurſorē. ſcꝫ mali cogitatōem: quā ſi qͥs in corde ſuſceptā nutrierit. dÿabolꝰ in corde ſuo habitaculū preꝑauit. Et ꝙͣuis dÿabolꝰ qn̄qꝫ ſit adiutor ⁊ occaſio malaꝝ cogitatōnuꝫ. nō tn̄ omniū.qꝛ qn̄qꝫ ꝓcedūt ex nobis tm̄. Un̄ Augꝰ. Nō oēsmale cogitatōes nr̄e a dÿaboli inſtīctu excitātur. ſꝫ aliqͦtiēs ex nr̄i arbitrij motu emergunt:bone at̄ cogitatōes ſꝑ a deo ſūt. Qualiter at̄cogitatōibꝰ mal̓ reſiſtēdū ſit. docet anſelmꝰ: dicēs. Quō at̄ pͣuā volūtatē aut malā cogitatōꝫ95La dob̓ excludatis. hoc ꝑuū ꝯſiliū qd̓ vob̓ do. intelligite et tenete: nolite litigae̓ cū ꝑuerẜ cogitatōibꝰ vl̓ ꝑuerſa volūtate. ſꝫ cū vob̓ infeſte ſūtaliqͣ vtili cogitatōne et voluntate mentem veſtram. donec ille euaneſcant fortiter occupate.Nunꝙͣ enim expellitur cogitatio vel voluntasniſi alia cogitatione vel voluntate que nō concordat illi. Sic ergo vos habete ad inutiles cogitatōnes. vt toto niſu intēdendo ad vtiles. mēsveſtra dedignet̉ eas ſaltem recordari vel aſpicere. Cū aūt vultis orare aut in aliquā bonaꝫmeditatōnē intēdere. ſt̓ vob̓ tūc īportune ſūt cōgitatōnes qͣs non debetis ſuſcipere: nunꝙͣ ꝓpterillarum importunitateꝫ bonū quod incepiſtisvelitis dimittere: ne inſtigator earuꝫ dÿabolusgaudeat. qͥa vos ab īcepto facit defice̓: ſꝫ eo quēdixi modo illas ꝯtemnēdo eas ſuꝑate. neqꝫ doleatis nec triſtemini de illarū infeſtatōne. ꝙͣdiuillas: ſicut dixi. ꝯtēnēdo nullū eis aſſenſū p̄betis. ne occaſiōe t̓ſtitie iterū redeāt ad memoriāet ſuā importunitatē reſuſcitent. Hanc em̄ habet mēs hominis ꝯſuetudinem. vt hoc vn̄ delectatur aut ꝯtriſtat̉ ſepius ad memoriam redeat. ꝙͣ hoc quod negligenduꝫ ſentit aut cogitat.Similiter ſe debet habere ꝑſona in ſancto ꝓpoſito ſtudioſa in quolibet motu indecēti ī corꝑevl̓ aīa. ſicuti ē ſtimulꝰ carnis. ire. īuidie vel inanis gl̓ie. Tūc em̄ facilime extinguūt̉ cū ⁊ illosvelle ſentire aut de illis cogitare. vel quid eorū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten