De traditōibꝰ phariſeorumneceſſaria exigentibꝰ ea negare poſſent. ditōresfreq̄ntiꝰ offerrēt: exqͦ ꝑntes egeni fiebāt. ⁊ oblatio filioꝝ ſub p̄textu religiōis in lucra ſac̄ dotūcedebat. Un̄ inſtruebāt filios qͥd egenis ꝑntibꝰrn̄derent. et hoc ē qd̓ ſaluator dicit. Vos aūt ſcꝫaduerſatiue dicitis .i. in traditōne vr̄a alios inſtruitis. falſo ſcꝫ exponēdo mādatū dei ꝓ lucrobr̄o. Quicūqꝫ dixerit .i. dicere poterit patri velmatri. O pr̄ et mr̄. qui indiges ⁊ petis munus ame. munus qd̓cūqꝫ eſt a me .i. ex mea deuotōnedeo ſcꝫ ꝯſecratum et oblatum. tibi ꝓderit ſcꝫ advtilitatē aīe magis ꝙͣ ſi darē tibi: qꝛ tūc ꝓdeſſetſoli corꝑi. Uel pōt legi interrogatiue ſic munꝰqd̓cūqꝫ eſt ex me .i. ex meis rebꝰ iam deuotū deotibi ꝓderit. Quaſi dice̓t. Qd̓ vouit deo vis tuisꝑſibo applicare. et tibi ꝓdeſſe: abſit. qꝛ ſacrilegiūfaceres ſi acciperes. Sic dicebāt ꝑntibꝰ. vt illitimētes accipere qd̓ deo videbant mācipatū. etſacrilegij crimē incurrere: inopē magis vellentvitā ducere ꝙͣ de conſegatis comedere. Et eſt h̓ꝯſtructō defectiua. Un̄ ē ſenſus. Quicūqꝫ dixe̓itet cetera. ſcꝫ licite et bene pt̄ dicere illud. et implet p̄ceptū diuinum et legē: et eſt dignus vitaeterna et regno celoꝝ. qd̓ tamē ē falſū. qꝛ ẜm veritatē eſt trāſgreſſor p̄cepti. et hoc eſt qd̓ ſubdit̉et ſic ꝑ vr̄as ſuaſiōes. filiꝰ poſtea nō honorificabit pr̄em ſuū et mr̄em. illud qd̓ erat ſibi debituꝫhoc ſubtrahēdo. et ita ꝑ irritū feciſtis mandatū deide ꝑntibus honoradis et ſuſtentādis. ꝓpter traditōnem vr̄am. que vr̄e ſeruit auaricie: qͣſi diceret. mandatū pietatis deſeritis ꝓpter cupiditatem īpietatis. Sꝫ vide ne hac auctoritate vtplurimi faciūt. abutaris. ſupra modū de rebuseccleſie et paupeꝝ erogās ꝑntibꝰ. Ad maiorem autē intellectum ē ꝯſiderandū. ꝙ pr̄ per ſetenetur filijs ꝓuide̓. qꝛ ē cauſa eoꝝ ꝙͣtū adeſſe. ⁊ideo debet eis nutrimentū et documentū: filiusaūt tenet̉ ꝓuidere ꝑntibus de neceſſarijs ꝑ accidens. ſcꝫ ſi illi indigeant et ip̄e ſit potens. ⁊ ideoſi pr̄ iam neceſſitateꝫ incurreret. bona de quibꝰfilius pt̄ ei adminiſtrare iam ſibi debita ſūt: dealieno aūt nullus pt̄ deo facere ſacrificiū. et iōtalia offerre nō ē licitū: qꝛ hoc eſt trāſgredi preceptū de honore ꝑentū. Secus at̄ ſi filius bonaſua vouiſſet anteꝙͣ ꝑentes in neceſſitate poſitieſſent: qͥa tūc nō eſſet licitū de eis ꝓuidere ꝑentibus. Deinde redarguēs eos de ſct̄itatis ſimulatōe: ſubdit. Ypocrite. bn̄ prophetauit de vobis yſaias: dicēs. Populꝰ h̓ labijs me honorat.cor at̄ eoꝝ longe ē a me: qꝛ on̄debāt ſct̄itatē invbis et exteriori ꝯuerſatōe. cū tn̄ corrupti eēntmala intentōe. Hoc pt̄ dici de illis qͥ bn̄ docēt etmale viuūt: labijs em̄ ⁊ nō corde deū honorare.eſt bn̄ loqͥ ⁊ male viue̓. Sine cauſa ⁊ fruſtra colūt me. nō hn̄tes fructū inde: ſicut eī medicinadr̄ fruſtra ⁊ ſine cauſa ꝓpinari. q̄ nō ꝯfert ſanitatē. ſic cultꝰ diuinꝰ qͥ nō ducit ad felicitatē: docētes doctrinas ⁊ mādata hoīm. et ꝑ hec tranſgredi dei mandatū ꝓpter auariciā et lucꝝ. Et cōfutatis ſuꝑbis et ſuꝑſtitōſis ſcribis ⁊ phariſeisqui ad partem vident̉ ſibi p̄dicta ꝯtra diſcipuetiam contra deilos dixiſſe. conuertit ſe ad turbam humilem etſimplicē. volēs eos a falſa doctrina phariſeoꝝreuocare et ꝯuocatis eis: dixit. Audite exteriꝰaure corꝑis. et ītelligite interiꝰ aure mētis: audite vocē ⁊ intelligite virtutē. Non qd̓ intrat inos corꝑis ſcꝫ cibꝰ corꝑalis. cōinqͥnat hoīeꝫ ſpiritualiter. ſcꝫ in aīa et apud deum: niſi inꝙͣtuꝫꝑ delectatōnem male afficit̉ quis ad cibum. velalias eſſet ſibi ꝓhibitum. qͥa nō ītrat in cor eiꝰhoc eſt in aīam: que cauſa eſt omnis immunditie ſpiritualis. Un̄ corꝑales ſordes non coinquinant ſpūaliter. ⁊ ideo nō eſt curandū vtꝝ lotisvel nō lotis manibꝰ corꝑalis accipiat̉ cibꝰ. Sꝫqd̓ ꝓcedit ex ore cordis. ⁊ ab interiori radice volūtatis. hoc coinqͥnat hoīem: ſcꝫ verba male cogitatōis. que ſūt malicie interioris ſignificatiua: qꝛ ex cibo ẜm ſe nō eſt culpa. ſed ex his queꝓcedūt ex ore cordis et corꝑis. et ideo os ipſuꝫeſt diligenter cuſtodiendū. Et qꝛ nō ſufficit cuſtodia hūana. petēda eſt cuſtodia diuina. ſicutpetebat ꝓph̓a: dicens. pone domine cuſtodiā orimeo. Tūc ſcꝫ qn̄ audierūt illorū religionemeuacuari. acceſſerūt diſcipuli ſimplicitate moti et dixer̄t ei. Scis qꝛ phariſei quoꝝ magna ēreligio in cibis. audito hoc v̓bo. qd̓ ſcꝫ euacuatdiſcretōem ciboꝝ ⁊ traditōem ſenioꝝ. ſcādaliſati ſūt .i. indignati vel offenſi? Iſtud nō erat ſcādalum actiuum. qͥa neqꝫ ex facto neqꝫ ex dictominus recto. ſed potiꝰ paſſiuū. quia audito verbo veritatis. pietatis et equitatis ſcandalizatiſunt: quia oculis egris odioſa eſt lux. Vnde nōdicunt tu ſcandaliſaſti: ſed ſcādaliſati ſunt. Etꝓpter tale ſcādalū alioꝝ. veritas vite. iuſticie ⁊doctrine non eſt dimittēda. quia ꝓcedit ex ip̄iꝰſcandalizati malicia. Un̄ Grego. Si de veritate ſcandalū oritur: rectius oriri ꝑmittit̉ quā ꝙveritas relinquat̉. Et dominus reſpōdens ait.Omnis plantatō traditōnum humanarum. ideſt doctrina ab hoīe inuenta. que legi dei nō eſtꝯſona: quā non plantauit pater meus celeſtis.immo conſuluit tepiditas carnalis: eradicabit̉cū plātatoribꝰ ſuis. et hoc a fundamento xp̄o ꝑreprobationem. a fidelibus per ſeparationem.a terra biuentium ꝑ priuationem. quia nō habet firmum fundamentū et radicem. Sinite illos in p̄cipiciū dānatōnis ire. et doctrinā illoꝝeuitate. Ceci ſūt in ſe carentes v̓o intellectu legis: et duces cecoꝝ in regimine aliorū qꝛ aliosſuo errore excecant. et eos ad p̄cipiciū ducunt.Cecus autem vt prelatus. ſi ceco vt ſubbito ducatū p̄ſtet: ambo in foueam cadunt. ſicut obliquitas linee ꝓcedit ex obliquitate regule. VndeGrego. Cum paſtor per abrupta vicioꝝ graditur. ꝯſequens eſt vt grex in p̄cipiciū ducatur.Et bern̄. Ridiculoſa res ē. immo magis ꝑicl̓oſa. ſpecl̓ator cecus. doctor inſcius. p̄curſor claudus. p̄latus negligens. preco mutus. Sed heuqꝛ ſicut claudi volūt p̄ire. ita fatui p̄eſſe. Deinde petro exigēte. expoſuit diſcipl̓is ꝑabolamp̄dictā. Quia om̄e qd̓ ī os intrat .i. aliqua ꝑs deom̄i qd̓ intrat in os. in ſeceſſū ꝑ euacuatōnem