Dē muliereſuaſione facere dedignamur. Neqꝫ timeatis ꝙhmōi motus vel cogitatōnes vobis ad peccatūimputent̉. ſi nullatenus volūtas vr̄a ſe illis aſſociat. quoniā nihil bānatōnis ē his qͥ ſūt ī xp̄oih̓u. q̄ nō ẜm carnem ambulāt. Scd̓m carnemem̄ ambulare. ē carnis volūtati ꝯcorbare. Carnem autem vocat apl̓s. oēm vicioſuꝫ motū inaīa vel corꝑe: cū dicit caro ꝯcupiſcit aduerſusſpm̄. et ſpūs aduerſus carnē. Facile qͥppe huiuſmodi ſuggeſtōnes extinguimꝰ. ſi principiū earum ẜm p̄dictum ꝯſiliū ꝯterimus: difficile v̓opoſtꝙͣ caput eaꝝ intra mentē admittimus. hecAnſelmꝰ. Un̄ ⁊ hiero. Ad pct̄m qd̓ oꝑe ꝑpetratur nunꝙͣ ꝑuenies. ſi incētiua vicioꝝ ſtatim inmēte iugulabis. et ꝑuulos babilonis ad petrāallides. in qͣ ſerpētis veſtigia nō reꝑiunt̉: ⁊ tandem deo ꝓmittis. ſi mei nō fuerint domīati. tūcimmaculatus ero Hec hiero. Ad vitandū etiam cogitatōes malas multū habere valet corvnitū cū deo. qꝛ hoc ip̄e a nobis p̄cipue reqͥrit̉.Un̄ Hugo. In om̄i creatura q̄ ſub celo banitatibꝰ humanis occupat̉. nihil hūano corde ſublimius. nihil nobiliꝰ nihilqꝫ deo ſimiliꝰ reperit̉:quare nihil aliud querit a te niſi cor tuum. Etvniuerſaliter in omni tēptatōne remediū ſalubre eſt deo inherere. Un̄ Augꝰ. Cū inheſero tibi exonero me: et oīo nuſꝙͣ erit mihi dolor etlabor. Moralit̓ at̄ ī hoc euāgelio ponit dn̄squedā ad increpatōeꝫ phariſeoꝝ. quedā ad inſtructōeꝫ diſcipl̓oꝝ. Increpat v̓o phariſeos detribꝰ pͥncipalit̓. Primo de īpietate. cū dr̄ quae̓et vos trāſgredimī. Scd̓o de ſimulatōe cū ſubdit̉ ÿpocrite bn̄ ꝓph̓auit de vob̓ ÿſaias. Tertiode ſuꝑſtitōne. cū ſubiūgit̉ et ꝯuocatis turb̓. Inpͥmo ſuggillant̉ tÿrāni qͥ mala ſtatuta faciūt.In ſcd̓o falſi fr̄es qͥ ſimulāt exteriꝰ qd̓ intus nōſūt. In tertō he̓tici q̄ ꝓhibēt hoīes a cibis quosdeꝰ creauit. et nō abſtinēt a falſis doctrinis qͥbꝰſe ⁊ alios corrūpūt. Circa ſcd̓m ponit tripliceꝫinſtructōꝫ. vnā in deſtructōeꝫ guloſitatis cumdicit om̄e qd̓ in os intrat. Aliaꝫ in refrenatōnēoris cū ſubdit. q̄ aūt ꝓcedūt de ore. Terciā ī cuſtodiā corbis cū ſubiūgit. d̓ corde em̄ exeūt ⁊cͣ.Omine ih̓u xp̄e da mihi ſic mādata deiſine trāſgreſſione ſeruare. vt ea omnibꝰet ſingl̓is p̄ferā. et ab eis qͣcunqꝫ occaſion nō recedā. Da etiam mihi in om̄i qd̓ in oscorꝑis intrat guloſitati r̄ſiſtere. ac interiori cordis md̓icie p̄cipue intende̓: ⁊ os cordis ac corporis diligent̉ cuſtodire. Et qꝛ nō ſufficit cuſtodia hūana niſi aſſit diuina. Ideo te dn̄e ſuppliciter peto. pone tu cuſtodiaꝫ ipſi vtriqꝫ ori meo.ne aliquid in illud intret vel inde ꝓcedat. qd̓ meſpūaliter in aīa. ⁊ apd̓ te macl̓are valeat Amē.¶ De muliere chananea. Capi. LXXXIX.Tr̄lictis ſcribis ac phari ſeis calūniatoribꝰ. ꝓpter ingratitudinē eoꝝ: egreſſus inde ih̓s ſcꝫ a ꝑtibus iudeoꝝ. abijt et ſeceſſit ī partes tÿri et ſydonis. vt tyrios ſydonios qͣꝫ curaretchananeaet gentilibus benefaceret. Tyrus eniꝫ et ſydonvrbes fuerūt chananeoꝝ et gentilium. ſite tam̄in terra ꝓmiſſionis ꝓpe montem libani in cordemaris. quia filij iſrl̓ nō potuerunt totaliter expellere et extermīare gentiles de terra promiſſionis. Et cum ingreſſus eſſet quandā domumcauſa quietis ex labore vie: acceſſit ad eum mulier gentilis. non edocta ꝑ prophetas et legem.chananea natione. ſyropheniſſa genere: quiachananei qn̄qꝫ ſyriam et phenicem tenebāt. vtdicatur ſyropheniſſa. quia a ſyrijs ⁊ phenicibꝰdeſcēderat. Sÿria qͥppe ē nomē generale ꝓuincie.phenix nomē cuiuſdā ſpecialis ꝯtracte in illa ꝓuīcia ſite: et ideo cōponit̉ ſyropheniſſa .i. de tl̓iꝯtracta oriūda: a finibꝰ illis egreſſa. nō ſoluꝫ aciuitatibꝰ ꝓ pct̄oꝝ dimiſſione. ſed a finibus perelongatōnē et occaſionū vitatōem: qͥa iſtud infinibꝰ geſtū eſt gentiliū. vbi mulier ſeq̄bat̉ ih̓mMulier a finibꝰ illis ſcꝫ gētiliū ⁊ peccatoꝝ egreſſa. ſignificat aīam peccatricē. a finibꝰ pct̄oꝝ ꝑpnīam ſe auertentem. Non eniꝫ ſufficit homī apct̄is ſe auertere: niſi etiā exeat a finibꝰ pct̄oꝝqui ſunt occaſiones peccādi ⁊ cauſe. Un̄ Auguſtinꝰ. Fines pct̄oꝝ exire. eſt cauſas peccatoruꝫexcidere. et eoꝝ ſuggeſtionibꝰ aditū non indulgere. Ubi notandū ꝙ qn̄ ſupra dixit dn̄s in viam gentiū ne abieritis ſcꝫ ad p̄dicandum. iſtudverbum ꝓhibet inuitatōnem non receptōnemſi venirēt. vnde dominus mulierem exteriꝰ noninuitauit. ſed venientē recepit. et hoc ſignificat̉in aduentu magorum. qui a dn̄o ſūt recepti qͣſiprimitie gentiū. Iſta em̄ mulier famam ⁊ miracula ih̓u audiuerat. ideo firmit̉ credebat ꝙ filiā ſuā ſanare poterat. Unde clamauit: dicēs ei.Miſerere mei. quia miſera ſum. ⁊ in hoc ꝙ dicitmei patet vehemētia affectꝰ ſui. qꝛ malū alienūſcꝫ filie. reputat ſuum: ſic debet facere prelatusquilibet: dn̄e ꝓpter naturā diuinam: fili Dauidꝓpter hūanam. ſed ſimul domine fili dauid propter ꝑſonam in duabus naturis vnitā. Quaſidiceret. Ex diuina habes pt̄atem. qꝛ potens esdn̄e: ex hūana volūtatē. qꝛ dauid manſuetudinē. ex vnione ꝯmiſſiōꝫ: qꝛ ideo deꝰ factꝰ ē filiusdauid. vt nos ſaluet. Filium aūt dauid appellatquia xp̄m promiſſum iudeis deſcendere de genere dauid audiuerat. Magna fides chananeehic notat̉. quia verū deū et verū homineꝫ ih̓mconfitetur. deum credit vbi dominuꝫ vocat. homineꝫ credit vbi filiū dauid dicit. Nihil ex merito poſtulat. ſꝫ ſolū dei miſericordiā efflagitatdicens miſerere. Quaſi diceret. nō allego meritū. n̄ peto iudiciū. n̄ obliuiſcor d̓fectū: ſꝫ poſtulo bn̄ficiū et ideo miſerere mei. Un̄ Criẜ. Miſerere mei dn̄e fili dauid. O p̄clara ꝯfeſſio. Euangeliſta fit ml̓ier. deitatē eiꝰ et diſpēſatōꝫ ānūcians. Cōfitet̉ em̄ et dn̄atōem ⁊ incarnatōeꝫ eiꝰ.Miſere̓ mei. Uide philoſophiā ml̓ieris dicentis.miſere̓ mei. Nō inqͣt habeo ꝯſcīaꝫ bonoꝝ opeꝝnec rct̄e vite fiduciaꝫ. Ad miſcd̓iaꝫ ꝯfugio vbiceſſat iudiciū. Ad miſcd̓iaꝫ ꝯfugio vbi īeffabil̓ſalꝰ ē. Miſere̓ mei. Aodicꝰ ẜmo. ſed immenſum