iudei ih̓m lapidareunt. Secūduꝫ ſignū eſt. ꝙ oues xp̄i ſunt. qn̄vocē eius audiūt. vn̄ ſubdit̉: oues mee vocemmeā audiūt. Quatuor at̄ voces iſte paſtor datouibꝰ ſuis. Prima ē exterior exhortatō. ſcd̓a ēinterior inſpiratō. tercia eſt bn̄ficioꝝ elargitō.quarta ē corꝑalis flagellatō. Sed qꝛ multi ſūtqͥ iſtas voces nō audiūt: ideo dn̄s ꝯquerit̉: dicens. Voc aui ſcꝫ ꝑ exteriorē exhortatōem ⁊ renuiſtis: extēdi manū meā multa bona faciēdoet nō fuit qͥ aſpiceret: deſpexiſtis om̄e cōſiliummeū. quo vobis bona ꝓpoſita inſpirabā: et īcrepatōnes meas neglexiſtis ꝑ qͣs aliqn̄ vos arguebam et flagellabā. ideo ſubdit̉ magna ꝯmīatōego qͦꝫ interitu vr̄o ridebo. Terciū ſignū eſtꝙ aliqͥ ſint oues xp̄i: qn̄ ipſe xp̄c qui eſt paſtoreas cognoſcit: vn̄ ſequit̉. et ego cognoſco eas.Cognoſcit at̄ vt etiā ſupradictū ē fideles ſuos ꝑÿmaginē ⁊ ſil̓itudinē ſuā quā eis imp̄ſſit. ꝑ arma v̓tutū quibꝰ eos ornauit: ꝑ ſigna bonorumopm quibꝰ eos decorauit. ꝑ caritatē adinuiceꝫqͣ eos inſtruxit. Quartū ſignū ē ꝙ ſint ouesxp̄i. qn̄ ip̄m veꝝ paſtorē ſequunt̉: vn̄ ſubditur.et ſequunt̉ me. Mali aūt nolūt ſeq̄ xp̄m. ſed abeo fugiūt et ſe auertūt. boni v̓o ſequunt̉ ip̄m ꝑimitatōꝫ bonoꝝ oꝑm. Xp̄m etiā quidā ſequūtur ficte ſicut ÿpocrite. quidā lente ſicut tēpidiet negligētes. quidā ſolicite ſicut amore dei feruētes. Hec aūt p̄dicta dn̄i v̓ba qn̄ dixit ego ⁊pater vnū ſumus. iudei cetera ferētes iā nō tulerūt: ſꝫ lapides ſuſtulerūt. ⁊ hoc duriſſima intentōe fecerūt. ſcꝫ vt lapidarēt eū ſicut blaſphemum. moti liuore inuidie. non amore iuſticie:quia abſqꝫ legis ordine. Quia em̄ duri erant. etꝓfunda dn̄i v̓ba intelligere nō poterāt: lapidibus ſimiles ad lapides currebāt. Rn̄dit eis ih̓sdulciter eos reprimēdo. Multa bona oꝑa on̄didobis ad veſtrā vtilitatē ex pr̄e meo. hoc ē virtute pr̄is mei facta: ſcꝫ veritatem docendo. infirmos curādo et alia miracula faciendo: ꝓpterqd̓ hoꝝ oꝑm me lapidatis? cū tamē ob hoc mehonorare deberetis. Ubi ſciendū ꝙ quidaꝫ ſuntqͥ reddūt mala ꝓ malis. et iſtud eſt ꝓhibitū: qͥateus vīdictā ſibi reẜuauit: dicens. mihi vindictam. ⁊ ego retribuā. Alij ſūt qͥ reddūt bona ꝓbonis: et iſtud ē quoddā naturale debitū. et nōmeritoriū. qꝛ et publicani hoc faciūt. Alij ſūt qͥreddūt bona ꝓ malis. et iſtud eſt ꝑfecte caritatis indiciū. ſic fecit xp̄c et docuit ſuos diſcipl̓osAlij ſūt q̄ reddūt mala ꝓ bonis: et iſtud eſt valde iniquū. et tales erāt iudei circa xp̄m. ⁊ iō eosarguit: dicēs. multa bona oꝑa ⁊cͣ. Rn̄derūtei iudei: dicētes. De bono oꝑe nō lapidamus teſꝫ de blaſphemia: qꝛ tu hō cū ſis. facis teipſumdeū. Aſſerēs em̄ ſe eſſe vnū cū pr̄e. innuit ſe eēdeū. Non at̄ ip̄e ſeip̄m fecit deū. ſed pr̄ generāseū fecit ip̄m deū. Dn̄s at̄ volēs eoꝝ furoremtemꝑare: rn̄dit eis ſe nō eſſe blaſphemū. dicendo ſe eſſe deū vel dei filiū naturalē. qd̓ ꝓbat pͥmoꝑ ſcripturā: qꝛ ſcriptura ſacra cū ſit inſpirata.nō pt̄ eſſe falſa: et hec attribuit hoībus ſct̄is ⁊ꝓphetis deitatē ꝑticipatīe: gͦ multomagis quēCapitulum. lxxxvij.pater ſanctificauit. id eſt ſanctū ab eterno genuit ẜm deitatē: et iam ſanctificauit .i. plenitudine gr̄e r̄pleuit ꝙͣtum ad humanitatē. ⁊ miſitin mūdū ad ſaluandū et ſanctificādū ip̄m ſicuterat ꝑꝓphetas dictū. pōt dici deus ꝓprie: cuꝫ tamen dicat̉ homo deꝰ. et verbū deus diſſimiliterquia homo adoptōe. verbū naturaliter. Si inquit adoptiui filij dijdicunt̉. quare natural̓ filius deus nō dicat̉: Scriptura quideꝫ ſacra attribuit hoībus ſanctis deitateꝫ ꝑticipatiue dictam. ſed xp̄o attribuit deitatem ꝓprie dictam.Scd̓m em̄ Augꝰ. tribꝰ modis dicit̉ deꝰ. naturavt deꝰ oīpotēs. adoptōe vt ꝑticeps beitatis. de qͥbus in pſalmo dicit̉. dij eſtis: opīone ſeu nūcupatōe vt ÿdola ⁊ demōes. Deinde hocidē on̄dit ꝑ rōnē. ſcꝫ ex oꝑibꝰ patribus que faciebat.Omnia em̄ ẜm philoſophum determinatur ꝓprio oꝑe. et ideo ꝑ propriam operatōnem certificamur de natura rei. xp̄c autē faciebat oꝑadiuinitatis ꝓpria. ſcꝫ miracula. totam facultatēcreature trāſcendētia: et virtute ꝓpria. nō ſoluꝫobſecrando diuinā potentiam ſed aliqn̄ imꝑādo: ex quo concludit̉. ꝙ in eo vere erat naturadiuina. et per ꝯn̄s nō erat blaſphemus. dicēdoſe eſſe deū vel dei filiū. Ac ſi dice̓t. ſiō tm̄ ꝑ v̓bame eſſe filiū dei credatis: ſed etiam ꝑ oꝑa. queet modo quo ea facio. et facto ipſo oſtendunt īme naturam et virtutem dei eſſe. Si nō vultiscredere v̓bis: fidem adhibete oꝑbus. vt meritofidei amplius cognoſcendo oꝑa. veniatis ad fidem deitatis: vt cognoſcatis et credatis. quia īme eſt pater ꝑ nature inſeperabilitatem. et ſuiconſenſus voluntatem in oīa facta mea: ⁊ egoin pr̄e ſicut a qͦ habeo naturā ⁊ veritatē ⁊ oꝑaIn eo ē pr̄ et ip̄e in pr̄e. inqͣtum eſt vna natura amborum ſicut vna operatō. Qui ergo magis diligit vel credit amplius cognoſcit. Uidehic mirabilem iudeorum inſaniaꝫ. Ip̄i volebātſcire ſi eſſet xp̄c. et quia verbis et oꝑbꝰ hoc cōꝑabat. eum lapidare volebāt. Ip̄i ergo nec verbis nec oꝑbꝰ inducebant̉ ad credendū. ſꝫ tanꝙͣobſtinati querebant ſtudioſe eū apprehende̓. nōbona apprehenſione ſcilicet ab credēdū ⁊ intelligendum: ſed mala ſcilicet ad ſeuiendum et occidendum. Tu apprehendas vt habeas: illi app̄hendere volebant vt nō haberent. Et exiuitde manibus eorum. virtute diuina trāſiens peripſos. ſicut al̓s fecerat: vt on̄deret ſe n̄ poſſe detineri. niſi quando vellet: et vt baret nobis exemplum declinādi maloꝝ ſeuiciam. quādo ſinefidei ꝑiculo fieri poteſt. Nō em̄ apprehenderūt.qꝛ manꝰ fidei nō habuer̄t. Et relicta iudea ꝓpterincredulitatē eoꝝ. abijt iterum tranſiordaneꝫin locum vbi iohannes primuꝫ bapti zauerat:et ibi ad tp̄us cum diſcipulis ſuis manebat. vtppl̓i veniētes ad ipſū recordarent̉ de teſtimōioioh̓is. et de teſtimōio dei patris. et alijs ibi factis et dictis: et ſic habita primorum ⁊ nouiſſimorum collatōe. ꝯfirmarentur in fide ip̄iꝰ. Cōſpice igit̉ tam eū ꝙͣ diſcipulos ſuos meſtos r̄cebe̓. ⁊ eis toto poſſe ꝯꝑate̓. Et ml̓ti vener̄t ad eū