ouiumgenerat amorem qui facit operari bonum: cognitō nr̄i generat hūilitatē. que nos ꝯſeruat īeuitatōne mali ⁊ in oꝑatōe boni. Tp̄s igit̉ obſeruemꝰ. ⁊ ab intēꝑaneis abſtinemꝰ: ne cuꝫ cecis iudeis illd̓ ī vanitatibꝰ ꝯſumētes. cū ip̄is incecitate maneamꝰ. Vnde ait hoc loco criẜ. Dedit tibi vite terminū deus ad curandā aīam. tuv̓o inaniter ⁊ vane ꝯſumis. Et ſi argentū paucum ꝯſūpſeris. ſimpliciter damnuꝫ res vocas:dies at̄ tuos ꝯſumēs in pompas. nullum putasfacere incōueniēs. Cōgruo exn̄te in letanijs ⁊or̄onibꝰ ꝯſumere vitā tuaꝫ oēm. tu in tuml̓tibꝰet tͣ ꝑibus v̓bis et iocūditate intꝑanea: oꝑbꝰ etlaboribꝰ laſciuis vitā tuaꝫ ꝯſumis inanit̉. et inmalo tuo. neſciēs ꝙ omni rei magis parce̓ oꝑteret ꝙͣ tꝑi. Aurum ſi ꝯſūpſeris poteris rurſūrecuperare: tp̄s v̓o ſi ꝑdideris. difficile id reſumes. Parū em̄ nobis ſeruatū eſt tp̄s ẜm pn̄tēpitā. Si igit̉: īquit. oportet eo vſu nō fuerimꝰ.qͥd dicemꝰ abutētes eo: Cū hoc ꝯſūpſeris inaniter. quā hēbis excuſatōeꝫ? Et cuiꝰ grā agis paruum recōdidit: O inſenſibilitatis ⁊ indeuotōisꝑ qͦ maxīe grās age oportebat. qm̄ tuos labores ⁊ ſudores īcidit. ⁊ requiē longā et īmortalēfecit. ꝓ his incuſas ⁊ gͣuaris Hec Criẜ. Und̓ etSęneca. etiā ſi ml̓tū ſuꝑeſſet etatis. ꝑce diſpenſandū erat vt ſufficeret neceſſarijs: nūc q̄ demēcia ⁊ ſuꝑuacua diſcere intāta tꝑis egeſtate: eomagis itaqꝫ indignor. aliqͦs ex hoc tꝑe. qd̓ ſufficere ne ad neceſſaria quidē pōt. eciā ſi cuſtoditum diligentiſſime fuerit: ī ſuꝑuacua maioreꝫꝑtē erogare. nō tā benignū ac liberale tp̄s natura nob̓ dedit. vt aliqͥd ex eo vacet ꝑdere. Et vide ꝙͣml̓ta etiam diligētiſſimis ꝑeāt. Aliud valitudo ſua cuiqꝫ abſtulit: aliud ſuoꝝ. aliud neceſſaria negotia. aliud publica occupauer̄t: vitaꝫnobiſcū diuidit ſōnus. et hoc tꝑe tā anguſto etrapido et nos auferēte. qͥd iuuat maiorē ꝑtemmittere in banum: Hec Seneca. Oratio.Omine ih̓u xp̄e qui illūiaſti ocl̓os cecinati. illumīa q̄ſo oculos cordis mei. nein tenebris offendaꝫ vel vnꝙͣ in morteobdormiā. Deus vite mee ꝙͣuāne ꝯſūpta ſūt. ꝙͣinfructuoſe elapſa ſūt tꝑa mea: q̄ dediſti mihi.vt facerē volūtatē tuam in eis. ⁊ nō feci. Quotāni qͦt mēſes qͦt dies. qͦt hore ꝑierūt apud me: īquibꝰ ſn̄ fructu vixi corā te. Fiat amāde paterhoc reſiduū tꝑis mei fructuoſū et ſanctificatūin grā tua. vt in diebꝰ et̄nitatis inueniat locumet computabile ſit ante te Amen. ¶ De paſtoe̓ouium.¶ Capitulum.LXXXVI.C quia ceci et increduliphariſei et iudei. nō accedētes ad lucem xp̄m qͦ eſt via. veritas et vita.nec intrātes in ouile ouiū. vt ouesdn̄i fierēt: iactabāt ſe vide̓ ſn̄ xp̄o. ⁊ ꝑ ꝯn̄s poſſe ad veritatē ꝑuenire ſine eo: ideo xp̄c qͥ ſupͣ īcepit diſputae̓ ꝯͣ ſuꝑbiam et iactātiā eoꝝ. nuncvt hāc magis retundat. ꝓponit ꝯtra eam ſimilitudinē humilitatis. de ouili ⁊ oſtio eiꝰ: quoꝝCapitulum. lxxxvj.vtrūqꝫ eſt humile. nec admittit niſi humiliantes ſe. Ac ſi eis diceret. Si vultis intrare ꝑ humile oſtiuꝫ. in humile ouile ouium: oportet vtvos humilietis. nec taꝫ alta de vobis ſentiatis.Et nō tm̄ inducit hāc ſimilitudineꝫ ad hūilitatis inſinuatōꝫ. verūetiā vt on̄dat. ꝑ qd̓ oſtiū inouil̓e ouiū ſit intrandū: et exprimit̉ in ea diſtīcta ꝯditō furis ⁊ paſtoris ouiū. ꝓpter diuerſuꝫip̄oꝝ ingreſſum et officiū. Dicit gͦamen amendico vobis. qͥ nō intrat ꝑ oſtiū in ouile ouium.ille fur ē ⁊ latro. Non em̄ venit ꝓpter bonū. id̓oq̄rit indebitū ingreſſuꝫ. Qui at̄ intrat ꝑ oſtiuꝫpaſtor ē ouiū: querēs bonū eaꝝ. Huic oſtiariꝰaꝑit. qꝛ ſcit eū ouibꝰ beniuolum: et oues voceꝫeiꝰ audiunt .i. cognoſcunt. qꝛ bruta aīalia ſuosbenefactores recognoſcūt: et ꝓprias oues vocatnoīatim. qꝛ diſtincte eas cognoſcit. qd̓ alienusnō facit. et educit eas ad paſtū vite huic nccͣariū. Et cū ꝓprias oues emiſerit. an̄ eas badit: qꝛcōmuniter ſolēt paſtores p̄cedere greges. et adpaſtorū greſſum oues dirigunt̉. ideo ſubdit̉: etoues illū ſequunt̉. qꝛ ſciūt et cognoſcūt vocemeiꝰ: alienū aūt ſcꝫ furem nō ſequunt̉. ſed fugiunt ab eo. quia non nouerūt vocē alienoꝝ. paſtores ſe mencientiū. On̄dit itaqꝫ xp̄c phariſeisquia nec ſapiētia. nec obſeruatō legis. nec bōavita quidꝙͣ valet. niſi ꝑ eum: et ꝙ impoſſibile ēeos videre ſine xp̄o. et ad veritateꝫ ꝑuenire ſine eo: dicens. Qui non intrat ꝑ oſtium id eſt ꝑxp̄m. in ouile ouium id eſt in eccl̓iam et cōgregatōnem fideliū. ille fur eſt ⁊ latro. quales ſuntomnes infideles ⁊ etiā mali fideles. Ubi Augꝰ.Intrat ꝑ oſtium: qui intrat per xp̄m. qui imitatur paſſionem xp̄i. qͥ cognoſcit hūilitatē xp̄i.Qui aūt intrat ꝑ oſtiū. id eſt ꝑ fidē xp̄i et humilitatē et alias eiꝰ virtutes: in ouile ouiū. ad paſcendū eas. paſtor ē ouiū ẜm veritatē. Nō oīsqͥ intrat ꝑ oſtiū paſtor ē. qꝛ ⁊ oues intrāt: verūtamē vnitas vniuerſitatis eccleſie verbo et exemplo paſcit quottidie. Huic ſcꝫ paſtori. oſtiarius ſpūſſct̄s re uelādo aꝑit oſtiū veritatis adrecte ītelligēdū ⁊ iuſticie ad bn̄ oꝑādū vt ouespaſce̓ poſſit: et oues vocē eius audiūt. id eſt doctrinā recipiunt. ⁊ vocat eas noīatim ꝯdeſcendo familiariter ſubditis ſingulis. vt ex familiaritate vnicuiqꝫ det auſuꝫ veniendi ad ſe: et educit eas per inſtructionem. de tenebris erroris īlumē veritatis. ⁊ ex merore ẜuitutis in regnuꝫlibertatis: ⁊ cū ꝓprias oues emiſerit de tenebrisignorātie ad lumē vite. et de carce̓ culpe ad lib̓tatē gr̄e: an̄ eas vadit. ꝑ exēpla bonorū oꝑm etvite. et oues illū ac veſtigia eiꝰ ſequunt̉ ꝑ imitatōnem et rectā oꝑatōnem: qꝛ ſciūt voceꝫ eiꝰ.id ē cognoſcūt et in ea delectātur: alienū autēvoce ⁊ vita nō ſequunt̉. recipiētes eꝰ doct̄namvel exēpla: qꝛ v̓ba inducunt ad errorē. ⁊ exēplaad malū: ſed fugiūt ab eo tanꝙͣ a latrone ⁊ inimico. quia non nouerūt approbādo vocē et doctrinaꝫ alienoꝝ. quia alieni aliena loquunturet ideo non cognoſcuntur. Ouile ergo ouiuꝫ cōmūe. eſt eccleſia catholica ſub pno paſtoe̓ xp̄o: