Peeccleſie autem congregatōnes ꝑticulares continētes. ſūt etiā ouilia ⁊ caule ouiū: ſicut ꝯuentus religioſoꝝ. et eccl̓iaꝝ ꝯuentualiū ⁊ ꝑrochialiū: in quibꝰ fecit beꝰ accubare ſuas oues. hoceſt fideles ſimplices ⁊ māſuetos. ſubiectos ⁊ hūiles. Qui gͦ non intrat ꝑ oſtiū. hoc ē qͥ ꝑ pͥncipiareligiōis xp̄iane nō venit: ſicut ꝑ pͥncipia veritatis nō venit he̓ticus. ꝑ principia gr̄e nō veītſymoniacꝰ. ꝑ prīcipia lib̓tatis nō veīt potētervel armatis p̄cibꝰ intruſus. ꝑ pͥncipia ſimplicitatis nō venit doloſꝰ: ſꝫ aſcēdit aliūde. qͥdā em̄ad intrādū deſuꝑ ꝑ ſcalas aſcēdūt. ſicut ābitioſicū luc ifero. ac cū dathā et abirō qͦs ꝓpter ābitōnem viuos terra abſorbuit. quidā ꝑietē irrumpūt ſicut auari cū ſymōe mago. quidā fūdam̄ta ſuffodiūt ſicut he̓tici cū arrio: ille fur ē et latro. qͥ in hoc differ̄t. qꝛ fur ē qui ī furno hoc eſtin nigro .i. in tenebris. ſcꝫ ignorātibꝰ hoībꝰ alienā rem ꝯtrectat inuito dn̄o: latro at̄ eſt. qͥ violenciā infert ⁊ manifeſta ꝯtrectat dn̄o inuitoet ideo fur ē qui ouile ouiū ſuffodit. ac oues etvtilitatē ouiū clam īuito dn̄o ꝯtrectat: et iſte ēoccultus et ſubdolus. vel ypocrita. vel hereticꝰqꝛ vterqꝫ oues ⁊ vtilitatē ouiū furat̉. latro aūteſt qͥ violēciā facit vt rapiat: ⁊ tales ſūt qͥ potēter ſe intrude̓ volūt. Fur gͦ et latro ꝑ oſtiuꝫ nōintrat: qꝛ vel ābicioſe aſcendit aliūde. vel doloſeſuffodit occulte. vel violēcia irrūpit manifeſtevt intrudat ſe. Qui at̄ intrat ꝑ oſtiū in catholicā vitā ⁊ dignitatē. paſtor verꝰ ē ouiū: ⁊ iſte ītroitꝰ ē veriratis. libertatis. gͣtuite bōitatis. ⁊ſimplicitatis. Intrat at̄ oſtiū v̓itatis ꝑ catholicā fidē. intrat oſtiū lib̓tatis ꝑ ſuꝑnā vocatōꝫintrat oſtiū gratuite bonitatis. nulli ꝓpt̓ hoc faciēs aliquā ꝓmiſſiōꝫ. intrat oſtiū ſimplicitatisnō obtinēs ꝑ aliquā doloſitatē: xp̄c at̄ ē oſtiumveritatis ⁊ lib̓tatis ⁊ gͣtuite bonitatis ⁊ ſimplicitatis. Si v̓o aliqͥs alit̓ intraue̓it. dicet̉ ei illd̓amice quō hūc ītraſti. nō hn̄s veſtē nuptialē: ⁊eijciet̉ extͣ oues in tenebras exterioes. Huic v̓opaſtori oſtiariꝰ aꝑit. qͥ eſt triplex: xp̄c qͥdē exemplo: ſcpͥtura doctrina: et ſpūſſācti inſpiratōne.iſti em̄ ſūt oſtiarij eccl̓ie. Xp̄c dat claues hoc ēligādi et ſoluēdi pt̄atem: ſcpͥtura docet clauesvolue̓ ⁊ ſeras reſerare. vn̄ etiā vna clauiū ē auctoritatis diſcernēdi q̄ eſt ſcīa: ſpūs aūt ſanctꝰdignitatē et ÿdoneitatē ꝯfert ad intromittēdūſicut ianitor fidelis cui ꝯmittit̉ cuſtodia rerumTalis gͦ oſtiariꝰ exēplo xp̄i. doctrina ſcripture.et dignitate ſpūſſct̄i. aꝑit tali paſtori: aꝑit at̄oſtiū hūile ad qd̓ ſuꝑbi īpingūt. v̓o paſtori hūili vt nō īpingat: aꝑit oſtiū artū ꝑ qd̓ auari intrare nō poſſūt. pauꝑi pauꝑtate ſpūs vt nō cōſtringat̉. vt hūilē et ꝯſtrictū in vitā recipiat etalios repellat. Hic etiā nota. ꝙ tribꝰ modismūera captāt̉ in officijs ad q̄ a pleriſqꝫ feſtīatur. Eſt em̄ munꝰ a corde ſcꝫ fauor ⁊ grā. munꝰab ore ſcꝫ ppl̓aris adulatō. munus a manu ſcꝫp̄mij donatō. Qui ab his ſe excuſſerit. ⁊ ſn̄ horūintentōe intrauerit: bt̄s erit. qͥ at̄ hoꝝ intētōeingredit̉. fur eſt et latro. Hoc ꝓuerbiū dixitpaſtoreeis ih̓s. Prouerbiū dicit̉: quādo ꝓ verbo ponitur. Sic ē in ꝑabola. qn̄ ꝑ vocē vnā rem ſignificantē. aliud deſignat̉. Et qꝛ illi nō intellexer̄tꝯn̄ter exponit: dicēs. Ego ſum oſtiū ouiū. ꝑ doctrinā ⁊ exemplū: ꝑ qd̓ oſtiū ē intrandū. Om̄sqͦtqͦt venerīt nō ꝑ me. et nō intrātes ꝑ oſtiumſed p̄ter me. p̄ter diuinā auctoritatē et ſuſpicatōeꝫ. nō cū intentōe diuine glorie q̄rende ſꝫ qͥppenō a deo miſſi ſed ꝓpͥa ſponte ingerentes ſeip̄osimpudice: fures ſunt. alienum ſcꝫ oues dei ſibipſurpando: et latrones malo exemplo et ꝑuerſa doctrina. ꝙͣtum in ſe eſt occidendo: ſed nō audierūt eos oues .i. fideles ī ouili eccl̓ie ꝑmanentes. illi ſcꝫ de qͥbꝰ dictū ē nouit dn̄s qͥ ſūt eius.Deinde ꝓbat ſe eſſe oſtiū. qꝛ officiū oſtij ē ſaluare ea q̄ ſūt intra domū: et qd̓ ꝑ ip̄m ſit īgreſſꝰet egreſſus: ſic autē eſt de xp̄o. qꝛ ꝑ ip̄m fidelesẜuant̉ et ſaluant̉: ⁊ ſil̓r ꝑ ip̄m eſt ingreſſus adfidem. et egreſſus ad gloriam. Per xp̄m enimqui ſolus ē oſtiuꝫ. ſi qͥs introierit et perſeuerauerit ſaluabitur: quia non eſt aliud nomē ſubcelo datum hominibus. in quo oꝑteat nos ſaluos fieri: et ingredietur hic ad fidem ⁊ eccl̓iaꝫet egredietur ab iſta miſeria ad gloriam et vitam eternam: a fide ad ſpem. a credulitate adcontemplatōnem: ingrediet̉ etiam ꝑ ſtudiumꝯtemplatōnis et ſecretum oratōnis. et egredietur ꝑ exercitium boni oꝑis et exemplum boneactōnis: et ſic inueniet ī eterna refectōe paſcuaviriditatis .ſ. mel diuītatis et lac hūanitatis:qꝛ bt̄i reficiunt̉ interiꝰ ī aſpectu diuītatis. ⁊ exteriꝰ ī aſpectu hūanitatis xp̄i. ꝑ quā ſūt ſaluati⁊ ideo dic paſcua ī plurali: vl̓ ī eccl̓ia militanteinueniet paſcua .ſ. doctrīe ⁊ gr̄e. ⁊ ī eccl̓ia triūphāte ſcꝫ gaudij et gl̓ie. Un̄ Augꝰ. Ꝙͣuis gͦ ⁊ h̓in ipſo ouili nō deſint paſcua. inuenient tn̄ paſcua vbi ſaturētur: qualia inuenit cui dictuꝫ ēhodie mecum eris in paradiſo. Fur non venitad populi ſalutem. ſed magis ad eius deſtructōnem. ſcꝫ vt furet̉ qd̓ nō eſt ſuum ſibi vſurpādonō de preceptis xp̄i ſuos ſectatores inſtruens.ſed ſuis exemplis eos diuere ſuadens. et mactet. prauo exemplo et mala doctrina ad malum trahendo: et perdat in eternam bamnatōnem mittendo. Ego veni non ſicut fur ſꝫ prohominum ſalute miſſus a patre. vt ingredientes in ouile vitam gratie habeant in preſenti ꝑfidem in ſpe. quia iuſtus ex fide viuit: et egredientes de corpore. vitam glorie habundantiushabeant in futuro per ſpem in re. quia gloria ē gratia conſumata. Vnde Gregorius. Oues ergo eius paſcua inueniēt. quia quiſquisillum corde ſimpliti ſequitur. eterne viriditatis pabulo nutritur. Attendamus ergo animum fratres. inardeſcant ad ſuperna noſtra d̓ſideria. Ab eterne ſolennitatis gaudio nullanos aduerſitas reuocet. quia ſi quis ad bonuꝫpropoſitum ire deſiderat: eius deſideriū quelibet vie aſperitas nō īmutat. Nulla nos ꝓſperitas blādiēs ſeducat. qꝛ ſtultꝰ viator ē. qͥ ī itinereamana prata ꝯſpiciēs. obliuiſcit̉ quō tēdebat.