volebant lapidare eum.in ſpiritu ſperādo: vt videret deū meum. intelligendo et cognoſcendo tantū miſteriū. qꝛ deſiderauit cognoſcere tēpus aduentꝰ xp̄i: qd̓ eſt videre xp̄m in ſpiritu: ⁊ vidit in figuris et fide diēeternitatis: ⁊ diē future temꝑalis mee natiuitatis. qn̄ in figura triū angeloꝝ ſibi apparētiuꝫcognouit trinitatis miſteriū. ⁊ qn̄ dictū eſt ei īſemine tuo benedicent̉ omnes gentes terre. et īoblatione ÿſaac in loco qui ideo dictus eſt dn̄svidet: qꝛ dn̄s fecit abraham videre occultū xp̄imiſteriū. ⁊ gauiſus ē ꝓpter beneficiū a me: vt amaiore ſibi ꝓmiſſum. Ineffabili namqꝫ gaudioexultare potuit. qn̄ et verbū apud patreꝫ manens. ⁊ idē aliqn̄ in carnē venturū nō de patrisgremio receſſurū ꝑſpexit. qn̄ eum de ſtirpe ſuanaſciturū preuidit. ꝑ quē nō ſolū ip̄e ſaluaret̉:ſed etiā totus mūdus redimeret̉: et facta ei dexp̄o repromiſſio īpleret̉. Et cū iudei ſolā in eoetatē carnis nō diuinā naturā penſantes: et deverbis ſuis mirātes dicerēt ad eum. quīquagīta annos nōdū habes ⁊ abraham vidiſti? qui .ſ.ante mille annos eſt mortuus: qͣſi dicerēt hoc ēīpoſſibile: volens eos ab intuitu carnis ad deitatē trahere reſpondit eis. Anteꝙͣ abrahā fieret ſcꝫ tēporali generatōne. ego ſum e ternalitermanēs. Nō dicit abrahā eſſet: ſꝫ fieret. qꝛ abraham creatura fuit. nec dicit ego fio: ſed ego ſuꝫqd̓ ē verbū ſubſtātiuū. qꝛ nō creatura: ſed creator eſt oīm. Ubi oſtendit̉ eiꝰ eternitas cōiūgendo verbū pn̄tis .ſ. ego ſum. cū verbo p̄teriti ſcꝫanteꝙͣ fieret: qꝛ eternitas omni tꝑi aſſiſtit. Un̄deus ſolus hꝫ eſſe ꝑfectū: qꝛ illud ꝑfectum ē cuinihil deeſt extra ip̄m: ⁊ ideo diuinū eſſe cū totuꝫſimul ſit. nec qͥdꝙ de illo p̄terierit aut futuꝝ ſitꝑfectiſſimū ē: noſtrū aūt eſſe qꝛ habet aliqͥd extͣſe īꝑfectum eſt. deeſt em̄ nobis aliqͦd qd̓ de nr̄oeſſe iam p̄terijt: vel qd̓ futurū eſt. Ꝙͣtū gͦ ad ſb̓ſtantiādiuinitatis xp̄c eſt ante abrahā: ſꝫ ſcd̓mnaturā aſſumptā fuit poſt abrahā. Und̓ xp̄c vidit abrahā oculo diuinitatis. ⁊ Abraham viditxp̄m oculo cordis. fide videlicet illuminatꝰ. Atinfideles inſenſati iudei ꝯſiderātes ꝙ eternitasnō niſi deo cōuenit. ⁊ ꝙ ſe ꝑ eternitatē deuꝫ eſſeꝓfiteret̉ ⁊ oſtenderet. iſtaqꝫ eternitatis verbaītelligere et ſuſtinere nō valentes. reputabantea blaſphemiā: ꝙqꝫ ꝓ tali blaſphemia eſſet lapidandꝰ. ⁊ ideo ẜm legis mandatuꝫ eum tanꝙͣblaſphemū lapidare volentes. tulerūt lapidesvt iacerēt in eum: ſicut in blaſphemū ⁊ mortisreum. Quia em̄ nō valebāt ſapiētie q̄ loquebat̉reſiſtere. nec ſciebāt verbis eius ratōnabilitercōtradicere loquēdo. ideo cōuertētes ſe ad lapides. cōtradixerūt corꝑaliter ꝑſequēdo. ⁊ quē intelligere cuiuſqꝫ ſermoni reſiſtere nō poterant.eū lapidibꝰ obruere querebant. lapidei em̄ cordis cōtra veritatē. ac duri ⁊ īflexibiles ad credendū erāt. et eoꝝ animꝰ facto eorūdeꝫ cōſonabat. Und̓ ad hoc ſignificandū lex ſcripta eſt intabulis lapideis ꝑ dn̄m. Ubi Augꝰ. Tāta duricia qͦ currerēt: niſi ad lapides ſibi ſil̓eſ. Sꝫ dn̄sqͥ ſolo verbo eos ſuꝑare poterat: vindicare ſenoluit: qꝛ pati venerat. ⁊ hoſtes ſuos n̄ poteſtaCapitulum. lxxxiiij.te: ſed hūilitate vincere. ⁊ ideo abſcōdit ſe vt hō⁊ vt humilis. et exiuit de templo: qꝛ cōmendanda erat paciētia: nō exercēdi potēciā. Abſcondit ſe nō timore mortis: neqꝫ īpotēcia reſiſtēdieis. ſed cedēs furori coꝝ: vſqꝫdum veniret horapaſſiōis. ⁊ docēs nos furorē hoſtiū qn̄qꝫ: et protꝑe declinare. et exiuit d̓ tēplo ab eis deſignāsderelictōeꝫ iudeoꝝ ⁊ trāſitū ad gētes. Notandū autē ꝙ dn̄s aliquādo fugiebat. aliqn̄ occurrebat. aliqn̄ ſe occultabat. Fugiebat quidē honores: vt qn̄ venturi erāt vt facerēt eum regē.occurrebat ſuis crucifixoribꝰ qn̄ volebāt capere eū. abſcōdebat ſe ſicut hic patet a iudeis furētibus. vt occaſionē furendi ſubtraheret ab eis.Per iſta tria exempla bat nobis tria ſalutariadocumēta. ſcꝫ vt fugiamꝰ mūdi ꝓſpera. deſideremus pro xp̄o pati aduerſa ⁊ vitemꝰ iurgia. Nosaūt cōtrariū facimus: qꝛ honores appetimus ⁊ꝓcuramꝰ. aduerſa fugimꝰ ⁊ vitamus. ⁊ litigijsnos īmiſcemus. Cōſidera hic vt ait Gregoꝰ. ſaluatoris noſtri māſuetudinē et humilitatē. quicū potēcia diuinitatis. nutu tacite mentis ſuosꝑſecutores poſſet ſubito ī penas mortis obruere. tanꝙͣ pauidꝰ humilit̓ ſe abſcōdit. Hoc auteꝫfecit ꝓpt̓ tria. pͥmo qꝛ tēpus mortis ſue nōdū advenerat. ſcd̓o qꝛ tale genus mortis nō elegerat.tertio vt daret nobis ītelligere ꝙ liceat ꝑſecutores declinare. ⁊ hoc qn̄ ē ꝑſecutio ꝑſonalis. ẜmillud qd̓ dixit diſcipulis. ſi vos ꝑſecuti fuerint invna ciuitate fugite ī aliam. Sꝫ qn̄ nō ē ꝑſecutōꝑſonalis. tūc p̄latis nō licet fugere: vt patet demercēnario et paſtore. Ideo etiā abſcōdit ſe abeis corꝑe: qꝛ nō merebant̉ eū videre mēte. Und̓Grego. Illis ip̄a veritas abſcōdit̉ qui eius berba ſequi cōtemnūt: qꝛ eam quā nō īuenit humilē. veritas fugit mentē. Et Augꝰ. Tanꝙͣ homoa lapidibꝰ fugit: ſed ve illis a quoꝝ lapideis corbibꝰ deus fugit. Scd̓m auguſtinū. Nō abſcōditſe in angulo templi: qͣſi timēs. aut ī domūculaꝫfugiēs. vel poſt murū aut calumnā diuertēs: ſꝫcelica poteſtate ſe īuiſibilē inſibiantibꝰ cōſtituens. ꝑ mediū illoꝝ exiuit: a ſuis tn̄ diſcipul̓ videbat̉: qꝛ illi eum ſequebāt̉. Hoc gͦ exēplo ſuodn̄s nos inſtruit vt locū ire demus. ⁊ vt ꝑſecutorū ac maloꝝ ſeuiciā quātū ſine fidei ꝑiculo fieript̄ fugiamꝰ. Un̄ Grego. Quid aūt nobis hoc exemplo loquit̉. niſi vt etiā cū reſiſtere poſſumusirā ſuꝑbiētiū hūiliter declinemꝰ. Quāta hūilitate irā ꝓximi fugere debeat ꝑpendat hō. ſi furores iraſcētiū abſcōdendo ſe declinauit deꝰ. Nemo gͦ ſe ꝯtra acceptas cōtumelias erigat. nemocōuicijs cōuiciū reddat. Imitatōe etem̄ dei glorioſiꝰ eſt īiuriā tacēdo fugere: ꝙͣ reſpōdēdo ſuperare. Hec Grego. Sūt aūt ml̓ti qͥ iudeoꝝ duriciā rep̄hēdūt. ſꝫ ſuā minime attēdūt. Un̄ˡ gregꝰ.Ꝙͣ ml̓ti ſūt hodie qͥ iudeoꝝ duriciā deteſtāt̉: qꝛp̄dicatōneꝫ dn̄i audire noluerūt. ⁊ tn̄ qͣles illosarguūt fuiſſe ad fidē. tl̓es ip̄i ſunt ad oꝑatōneꝫ.Precepta dei audiunt miracula cognoſcunt.ſed conuerti a ſuis prauitatibus rēnuūt. HecGregꝰ. Conſpice hic dominuꝫ ih̓m bene et cum