volebāt lapidare eum.ille qui occidit corpꝰ ꝑ qd̓ homo cuꝫ brutis cōuenit. Ubi Augꝰ. noli te gͦ putare nō eſſe homicidā: qn̄ fratri tuo male ꝑſuades. Si fratri tuomale ꝑſuades occibis. Et vt ſcias ꝙ occid̓. audipſalmū. Filij hoīm dētes eoꝝ arma ⁊ ſagitte. ⁊lingua eoꝝ machera acuta. Alia ꝯditio dÿaboli tangit̉ cū ſubdit̉. et in veritate oꝑis ⁊ iuſtitienō ſtetit .i. in debita obediētia ad deū: qꝛ nō eſtperitas ī eo. Res em̄ dicūt̉ vere inquātū ꝯformant̉ veritati pͥme: a qͣ veritate deuiauit dÿabolus ꝑ pct̄m ſuꝑbie. ⁊ deſeruit ordinatōeꝫ nature ſue: q̄ erat vt deo ſubiceret̉ ꝯtinue. nec ſtetit ī veritate vocis ⁊ loquele: qꝛ mēdax eſt et pr̄ideſt īuentor eiꝰ .ſ. mēdacij. ſicut deus pater ē veritatis. ante ip̄m nō erat mēdaciū: ab ip̄o ⁊ perip̄m eſt factū: vt ſit oīs homo mēdax. Ille qͥdeꝫdicit̉ mēdax: nō tm̄ pater mēdacij. qͥ mēdaciūab alijs ī mentē refert. ſed mēdax ē ⁊ pater mēdacij. qui nōſolū refert illud: ſꝫ et facit. ⁊ ꝓpterhec dÿabolus dicit̉ pater mēdacij: qꝛ primū mēbaciū adinuenit dicēs mulieri. Nequaꝙͣ moriemini. Hāc ergo ꝓpͥetatē. hāc nephariā hereditatē filijs ſuis dÿabolus dereliqͥt: vt mēciant̉ ⁊ patrē ſuū dÿabolū mēciendo ſequāt̉. Cū em̄ mēciunt̉ a dÿabolo accipiūt̉: ⁊ eū imitant̉. Attendāt mēdaces illud verbū xp̄i dicētis. ego ſū vitaperitas. ⁊ via: qꝛ recedēdo a veritate recedūt avia et vita. Tales gͦ tanꝙͣ illegittimi ī religiōexp̄iana merito ſūt habēdi: qꝛ a deo patre degenerātes facti ſunt filij dÿaboli. O ꝙͣmulti ſunthuiuſmōi filij dÿaboli: etiā religioſi. ⁊ ꝙͣplenꝰ ēde eis mūdꝰ. Et vtinā om̄s tales caracterē patris ſui dÿaboli ī fronte geſtarēt: vt cognoſcerent̉. ne alij ꝑ eoꝝ mēdacia deciperēt̉. ſed heualiqui hn̄t frontē meretricis: ⁊ parū erubeſcūtde mēdacijs. Vt quid terrā occupāt tales peſtiferi ſeductores. errātes et ī errorē mittētes. acſi patrē ſuū qui vniuerſū orbem ſeducit imitātes. Mendax gͦ ī loquēdo ⁊ mēdacia fingendo.ppetatē dÿaboli aſſumit male viuēdo. Un̄ dicitAugꝰ. ꝙ dÿabolus nō ſpeciale nomē eſt: ſꝫ cōmune: et ī quocūqꝫ opera dÿaboli fuerint īuenta. dÿabolus eſt appellādus. operis em̄ nomeneſt nō nature. Erubeſce gͦ o xp̄iane et maximetu religioſe de hoc nomīe: et ab omni mēdacioabſtine: qꝛ ī quolibet xp̄i ano debet eſſe veritastāta: vt īter iuramētū: et ſiplicē iuratōneꝫ. nulla ſit differencia. Et quia ſolent īnocentes anteꝙͣ ſubeant iudiciū paſſiōis expetere iudiciuꝫexaminatōis. ideo dominꝰ noſter ſciens iudeosin mortem ſuam cōſpiraſſe. iudicium examinationis ab eis expecijt ad oſtendendā ſuam īnocentiā: ⁊ iudeorum maliciā: et ad cōuincēdamapertius eorum iudiciariā iniuſtitiā. Ꝙͣuis eīvltro mortē pati voluerit. ip̄e tn̄ xp̄c ſuam īnocentiā omnibꝰ manifeſtā eſſe voluit. Un̄ dicit.Quis ex vobis corā quibꝰ palam docui et miracula feci. arguet et rep̄hendere poteſt me depct̄o: Quaſi diceret. Vos vultis me īterficere.oſtendite pct̄m quo meruerim mortē: qd̓ ſi nonpoteritis: manifeſtū erit ꝙ me īnocēter occidiCapitulum. lxxxiiij.tis. Scd̓m Grego. penſanda eſt māſuetudo dei:qui venerat peccata relaxare: qꝛ non bedignat̉ex ratione oſtendere ſe peccatorem non eſſe: quietiam ex virtute diuinitatis poterat pct̄oresiuſtificare. Et ideo cum non poſſitis me d̓ pct̄oarguere. ſi id eſt quia veritatē dico vobis. quoniam ſcilicet dico me filium dei: quare vos noncreditis mihi et in me. ex quo nō ſum peccatorſicut ceteri. Et ſubdit cauſā dicēs. Qui ē ex deonō natura: ſꝫ fide. nō ore: ſꝫ amore et ꝑ cōformitatē volūtatis. verba dei audit: et hoc aure corbis: nō ſolū corporis. audit ea libenter et amatqꝛ quilibet libēter audit doctrinā ad quā affectum habet: quia quaſi connaturalis eſt. Illeem̄ qui veraciter in deū credit: ac veracit̉ deuꝫtimet et diligit: dei verba libenter audit. Quiv̓o non habet fidem nec amorem ſicut iudei erātverba dei audire non poſſunt. In hijs verb̓ dn̄ivnuſquiſqꝫ cōſcienciā ſuā ꝓbare pt̄. vtꝝ ex deoſit an nō. Qui em̄ verba dei. celeſtē patriā deſiderare. carnis deſideria ⁊ mūdi gloriā cōtemnere. aliena non appetere. ⁊ ꝓpͥa largiri. ⁊ alia huiuſmodi iubentis libenter audit. ⁊ libentiꝰ oꝑecōplet. nullo mō ſe ex deo eſſe dubitet. Qui v̓ovecors et durus. verba dei audire cōtemnit. vl̓ſi hoc aure corꝑis audierit: ⁊ tn̄ nullo ſtudio vl̓labore in opꝰ mittere conatꝰ fuerit. ꝓfecto ſe exdeo nō eſſe oſtēdit. Et tales erāt iſti quibꝰ ꝯcludendo a dn̄o hic dicit̉. Propt̓ea vos nō auditis.id eſt nō recipitis v̓ba dei ex ore meo. ⁊ mihi nōcreditis: qꝛ ex deo nō eſtis. ꝓpter viciū qd̓ a deonō ē: ſꝫ a dÿabolo ſuggerit̉: ⁊ a mala volūtate ꝑficit̉: et qꝛ nō eſtis ex deo. nō habētes fidem necamorē. ſequit̉ ꝙ ſitis ex dÿabolo nō ꝑ creatōeꝫſꝫ ꝑ imitatōeꝫ. Un̄ Augꝰ. Cuꝫ dicit ex deo noneſtis. noli attēdere naturā ſꝫ viciū. ex deo qͥdemſūt ẜm naturā: ſed ex deo nō ſūt vicio et prauaaffectōe. Eſt aūt ẜm grego. triplex gͣdus maleaffectoꝝ. Nā ſūt nōnulli qͥ p̄cepta dei. nec aurecorꝑis id eſt exteriori auditu ꝑcipere dignant̉quidā v̓o ꝑcipiūt: ſed nullo mētis deſiderio complectunt̉. nō habentis voluntatē implendi queaudiūt. quidā aūt libēter audiēdo compungūt̉ſed poſt lacrimas tribulatōnibus preſſi aut delicijs allecti ad iniquitatē reuertunt̉. hij ꝓfectoverba dei nō audiūt: qꝛ exercere ī oꝑe contemnūt. licet ergo omnes ſint filij dei ꝑ naturā. illitn̄ ex dÿabolo ꝑ viciū ſunt qͥ verba dei nō diligūt. Qui v̓o ex deo generatōis adoptōne renati ſunt: audiūt verba dei ⁊ cuſtodiūt. Dū cerraeſt ſub tecto ⁊ nō cōpluta. latet qͦs fructꝰ ſit ferre apta: ſꝫ ſi ē ſub aere nudo ⁊ ꝯpluta. patet qͥsfructꝰ veniat ex ea. Igit̉ ſi diuinꝰ ſermo ſit tibi gͣuiꝰ: ⁊ qͣſi ſarcinat aures. time ne ſis p̄ſcituscū iudeis qͦs īber v̓bi cōpluit ⁊ ip̄i ſpinas ⁊ tribulos exſeruer̄t. qͦ potuit ꝙ t̓ra maledictō ꝓxīaerāt: quā ignis d̓uaſtare debuit. Et qꝛ iudei cōuicti ſūt n̄ eē filij abrahe vl̓ dei: ſꝫ dÿaboli. iō neſciētes ꝯtͣdicere v̓bis. ꝯtradicūt īiurijs: ⁊ īger̄tcōuicia qꝛ r̄ſiſte̓ nō pn̄t ex v̓itate aliqͣ. Aodꝰ em̄hoīm qͥ neſciunt rōnabiliter reſpondere eſt ad