De quibuſdā verbis doideſt liberos faciet: qꝛ in pn̄ti liberat a ſeruitute culpe ⁊ dat libertatē gratie. ⁊ tūc vera libertas inchoat̉: et in futuro liberabit a ſeruitutemiſerie. et dabit libertatē gl̓ie: ⁊ tūc vera libertas ꝑficiet̉. Reſpōder̄t alij n̄ credētes: et iactādo dixerūt ſe eſſe ſemē Abrahe: ⁊ nemini vnꝙͣſeruiſſe: qͣſi liberi eſſent ⁊ liberatōne nō indigerēt. Sed manifeſte patꝫ dictū eoꝝ falſum eſſe:qꝛ pͥmo ī egipto fuerūt ī magna ſeruitute. ⁊ iterū in babilonē. In terra etiā ſua ſeruierūt regiaſſirioꝝ et natōibꝰ alijs. ⁊ iteꝝ romanis ſoluentes tributa eis. Dominꝰ autē ꝓpoſuit eis ſeruitutē difficiliorē ꝙͣ hoīm: dicens. Amen dicovobis. ꝙ omnis qͥ facit pct̄m cuiuſcūqꝫ ꝯditōisille ſit: ſiue nobilis: ſiue ignobil̓. iudeꝰ vl̓ grecꝰdiues vl̓ pauꝑ: imꝑator vel mēdicus: ſeruꝰ eſtpeccati. Un̄ Criẜ. Oīs qui dÿaboli ſequit̉ volūtatē ſeruꝰ ē: ⁊ ſi ſit liber. Qui autē deo obauditille verus ingenuꝰ ē: ⁊ ſi fuerit ſeruꝰ. Ingenuitatē em̄ ſpritalē nō ſordidat ſeruitꝰ corꝑal̓. necturpitudinē ſpiritaleꝫ honeſtat corꝑalis libertas. Seruitutē em̄ nō dei diſpoſitio: ſꝫ hūanapiolēcia ītroduxit. Omnis em̄ homo liber creatus ē: quē deꝰ in libero arbitrio poſuit. niſi ip̄eſe feciſſet ſeruū. Un̄ ⁊ Augꝰ. Bonꝰ et̄ ſi ſeruiatliber ē. malꝰ aūt etiā ſi regnet ſeruꝰ ē: nec vniꝰhoīs: ſed qd̓ eſt grauiꝰ: tot dn̄oꝝ: quot vicioꝝ.Seruꝰ eſſꝫ vtinā hoīs nō peccati. Et iteꝝ. Oīsqui facit pct̄m ſeruꝰ ē peccati. O miſerabil̓ ſeruitus. Plerūqꝫ homīes cū dn̄os malos patiūt̉venales ſe petūt. nō querētes dn̄m nō hr̄e: ſedſaltē mutare. Seruꝰ peccati qͥd faciat: quē int̓pellet: apud quē venalē ſe petat. Deind̓ ſeruꝰhoīs aliqn̄ ſui dn̄i duris imperijs fatigatꝰ fugiēdo requieſcit. Seruꝰ pct̄i qͦ fugit. ſecū ſe trahit quocūqꝫ fugerit. Nō fugit ſeip̄am mala cōſciēcia. Nō eſt qͦ eat. ſequit̉ ſe. ymmo nō recedita ſe. Peccatū em̄ qd̓ facit intus ē. fecit pct̄m vtaliquā corꝑalem caperet voluptatē. Voluptastrāſit: pct̄m manet. Preterijt qd̓ delectabat. remāſit qd̓ pūgat. Mala ſeruitꝰ. Ad xp̄m omnesfagiamꝰ: ꝯtra pct̄m deū liberatorē īterpellemꝰpenales nos petamꝰ: vt eius ſanguine redimamur. Liberat gͦ ab hac ſeruitute ſolus dn̄s. Quiillā nō habuit: ip̄e de illa liberat. Solus em̄ inhac carne venit ſine pct̄o. Hec augꝰ. Peccatorergo: vt dictū ē. ſeruꝰ ē tot dominoꝝ quot viciorū. Und̓ legit̉ de dÿogene philoſopho. ꝙ cū alexander diceret ſe dominatorē orbis. ille ait. Nequaꝙͣ es dn̄s: ſꝫ ſeruoꝝ meoꝝ ſeruus. Suꝑbiaem̄ dn̄a tua: ⁊ ancilla mea te circūducit. ego at̄eam ſuppeditaui. carnalis ꝯcupiſcēcia et gulaſunt dn̄e tue ⁊ ancille mee: q̄ te ducūt ⁊ tibi dominant̉. ego autē eas ſuppeditaui et vici. ⁊ ideotu es ſeruoꝝ meoꝝ ſeruꝰ. Deind̓ oſtēdit penāhꝰ ſeruitutis dicēs. Seruꝰ autē ſ. culpe nō manet ī domo .i. in eccl̓ia ī eternū. licet mō ad tempus inquātū ē de numero fideliū: qꝛ modo ſuntadmixti mali cū bonis. ⁊ ī futuro abinuiceꝫ ſeꝑabunt̉. ſicut oues ab hedis. filiꝰ aūt .ſ. dei natural̓ manet īeternū. qꝛ ſolus ē ſine pct̄o: et ſicmini pro quibus iudeihabet poteſtatē alios liberādi a pct̄o. faciendoeos filios dei ꝑ gr̄am adoptōis. vt ſecū maneāt īdomo libertatis. Et hoc ē qd̓ cōcludit dicēs. Sigͦ filius qͥ vere liber ē ⁊ potēs ī domo libertatisvos liberauit a ſeruitute culpe. vere liberi eritis: nō a barbaris: ſed a dÿabolo. non a corꝑiscaptiuitate: ſed ab aīe iniquitate. vt pct̄m nondn̄et̉ in vob̓: qꝛ in hoc ꝯſiſtit vera libertas. Un̄dicit Grego. Quē cōſciencia defendit. etiā interaccuſatores liber eſt. Und̓ ⁊ boecius. Liber eſtqͥ habet liberā cōſcienciā. Patet ergo ꝙ mūdana libertas de qua gloriabant̉. nō eſt vera libertas. nec carnis nobilitas ē vera nobilitas. Sꝫhodie heu ſunt multi. qui de carnali nobilitateet libertate querūt extolli. nō verecūdantes deſe ruitute peccati. Scd̓m Aug. qͥ ex amore peccat. nō ex languore nature. nec ex ignorātia leui: ſeruus eſt pct̄i. Alia em̄ ſunt pct̄a īfirmitatis. alia imꝑicie. alia malitie. Infirmitas ⁊ imꝑicia cōtraria ſunt virtuti et ſapiēcie. maliciacōtraria ē bonitati. Deind̓ oſtēdit eos nō eēfilios abrahe de qͦ gloriabant̉: ſed potiꝰ degeneres: qꝛ eū oꝑbꝰ fidei nō imitant̉. Vera em̄ filiatio declarat̉ per imitatōeꝫ paterne ꝯditōis: qꝛimitatio patris ē ſignū vere filiatōis. iudei aūtnō imitabant̉ facta abrahe: qꝛ querebāt eū int̓ficere. qd̓ abrahā nō fecit. ex quo ſaluator concludit. ꝙ eius vere filij nō erāt: ꝙͣuis ab eo carnaliter deſcēdiſſēt. Und̓ erāt filij abrahe tantūmodo carne. ſed nō opeꝝ et fidei imitatōe. Caro quidē illoꝝ ex ip̄o erat: ſed vitā nō erat. Exhoc patet ꝙ fruſtra qͥs gloriat̉: qꝛ ſcd̓m habitūeſt filius auguſtini vel benedicti ſeu alteriꝰ ſct̄iniſi oꝑa ip̄ius ſcd̓m ſuā poſſibilitatē ſtudeat imitari. Uidentes aūt iudei ꝙ ex oꝑbꝰ filiatōneꝫarguebat. ideo dixerūt ſe filios dei cuiꝰ legē ⁊ ceremonias ſeruabāt. n̄ ſicut alij ÿdolatrie deditipn̄ dicūt ei. Nos vniꝰ dei cultores. ex fornicatōeſcꝫ ſpūali gētilitatis q̄ fornicat̉ cuꝫ multis dijsnati nō ſumꝰ. ÿdola colētes ſicut ip̄i. ſed in fidevniꝰ dei. fornicatōeꝫ em̄ vocāt ÿdolatriā ſicut etfrequēter nomīat̉ ī ſacra ſcriptura: qꝛ aīa ſeꝑatur a deo ꝑ eā. vnū patrē ſpūalē habemꝰ deumquē colimꝰ. qꝛ n̄ colebāt pluralitatē deoꝝ ſicutgētiles. Sed hāc paternitatē ſaluator excludit⁊ deū nō eſſe eis pr̄em oſtēdit: qꝛ nō diligūt. neccognoſcūt eius filiū .ſ. ip̄m xp̄m ab eo miſſum.nam dilectio ⁊ noticia xp̄i eſt ſignū filiatōis deieoꝝ em̄ q̄ ab vno ꝓcedūt mutua ē dilectio ī illoa quo ꝓcedūt. Deind̓ oſtēdit cuiꝰ ſint filij. etdicit eos ex patre dÿabolo eē. nō creatōne: ſedimitatōe: qꝛ deſideria patris ſui. ſcilicꝫ dÿabolivolūt ꝑficere ⁊ īnocēte occidere. Quod ꝓbat cōſequēt̉ cōditōes dÿaboli explicās. ⁊ poſtea adip̄os applicās. Unā autē cōditōeꝫ dÿaboli pͥmotangit dicēs. Ille homicida erat ab initio mūdi: ⁊ cōditi hominis. primos homīes malis ſuaſionibus occidendo: ⁊ eis immortalitatem auferendo. Homo enim in ſpecie humana reponit̉per animam. et ideo magis ꝓprie eſt homicida:qui animam per peccatum mortale occidit: ꝙ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten