volebant lapidare eummouet cor nec videt. Sil̓i mō quottidie dn̄s recipit adulterā: cū ꝑ gratiā recipit quālibꝫ aīaꝫa dÿabolo corruptā ꝑ culpā. Per mulierē em̄ īadulterio dep̄henſam: ſignificat̉ quelibet ꝑſonaxp̄o ꝑ fidē deſpōſata: ſꝫ poſtea ꝑ mortale pct̄mcū dÿabolo adulterata. ꝑ ſcribas vero et phariſeos ſignificant̉ demones: qui dicūt̉ hic ſcribe:qꝛ pct̄a noſtra retinēt memoriter tāꝙͣ firmiterſcripta: ⁊ phariſei id eſt diuiſi recte dicūt̉: quiaa xp̄o ⁊ ſanctoꝝ cōſortio ſeꝑantur. Hij mulierēad iudiciū adducūt: qꝛ damnatōeꝫ hominū ſollicite querūt. Et quia dn̄s non vult mortē peccatoris: ſed vt magis cōuertat̉ et viuat. ideo eidicit. vade ⁊ noli ampliꝰ peccare: qꝛ ſibi ſufficitpera penitētia de p̄teritis: ⁊ cautela contra recidiuū pro futuris.Oratio.Ih̓u clemēs qͥ deprehenſam in adulterio clementer ab accuſadoribꝰ liberaſti⁊a te īcondemnatā in pace miſericorditer dimiſiſti: ſtat corā te anima mea adulteratrix que totiens a te vero ſponſo receſſit: quotiēs ſuggeſtionibꝰ adulterātis inimici cōſenſit.accuſat ꝯſciēcia. accuſant oꝑa et actio prauanō intres domine in iudiciū cum ea: ne memineris iniquitatū eius antiquaꝝ. libera ab accuſatoribus peccatricē ⁊ ream. et dimitte in paceſibi cōſcienciā a tuo tremēdo iudicio abſolutaꝫqꝛ tibi ꝓpriū eſt miſereri ſemꝑ et parcere. ⁊ noneſt numerus tue miſericordie Amen.De quibuſdā v̓bis dn̄i ꝓ quibus volebant eūiudei lapidare. Capitulum. LXXXIIII.Via vero ẜm alchuinūih̓s mulierem abſoluerat a criminene aliqui dubitarēt: an ille queꝫ videbant verū hominē poſſet peccatadimittere. dignatur ip̄e aꝑtius diuinitatis ſuepotentiā demōſtrare. Un̄ dicit̉. Iterum ergo locutus eſt eis ih̓s: dicens. Ego ſum lux mūdi .ſ.tocius. nō ꝑticulariter gentis vniꝰ. Et ideo accedēs ad eū ꝑ fidē et deuotionē. ab eo illuminat̉ad ſalutē. ab eo v̓o recedēs obtenebrat̉ ad gehēnam. Xp̄c ſcd̓m vtrāqꝫ naturā dicit̉ lux: qꝛ ẜmdiuinitatē illuminat ītus animā. ⁊ ſcd̓m humanitatē informat exteriꝰ vitā. ⁊ hoc triplicit̓. ſcꝫmiraculis. p̄dicatōibus. ⁊ exemplis. ⁊ pͥmū ē potentie. ſcd̓m ſapiētie. tertiū bonitatis. Ip̄e q̄ppeeſt lux q̄ illumīat omnē hominē venientē ī hūcmūdum: qꝛ ip̄e vniuerſalit̓ om̄s illumīat: et eſtſolus lux ꝑ eſſentiā: qꝛ ab ip̄o omnis noticia deriuatur. cuiꝰ ꝑticipatōe alij ab hac luce illuminati dicūt̉. lux: ſed nō ꝑ eſſentiā vt ip̄e: qꝛ ip̄e ēverbū a patrē ꝓgrediēs ſicut lux a luce. Undeſcd̓m Auguſtinū lux mūdi a patre egrediensnube carnis tegit̉. ⁊ ſic ꝯtemꝑata tolerāda hominibꝰ efficit̉: vt ꝑ hoīeꝫ veniat̉ ad diuinitatē.Illa gͦ luce illumināte illuminamur. mō collirio fidei qͥ de adam ceci nati ſumꝰ. ⁊ ſequit̉ tamverbis ꝙͣ exemplis obediēdo: vt excluſis igno.rātie: vel pct̄oꝝ tenebris. ī futuro manifeſta viſione deitatis illūinemur. Itaqꝫ ſubiūgit. Quiſequit̉ me .ſ. credēdo amādo ⁊ imitādo. nō ambuCapitulum. lxxxiiij.lat ī tenebris .ſ. ignorātie. qꝛ ego ſum veritas:nec culpe: qꝛ ego ſum via: ⁊ ꝑ ꝯſequēs nō venitad tenebras gehēne: qꝛ ego ſum vita. Fructusautē hꝰ lucis ſubdit̉: ſed habebit lumē vite. nūc⁊ ī futuro: qꝛ habebit xp̄m dei ſapiētiā: qͥ eſt lumē īdeficiēs ⁊ īextīguibile. hic ꝑ fidē ⁊ ibi ꝑ ſpeciē. Un̄ hoc ꝙ dicit qͥ ſequit̉ me: ꝑtinet ad meritū. ꝙ v̓o dicit habebit lumē vite: ꝑtinet ad p̄mium. Abi Augꝰ. Ergo fratres mei. qm̄ dn̄s b̓uit̉ait. ego ſum lux mūdi: qͥ me ſequit̉ nō ambulatī tenebris: ſꝫ habebit lumē vite: qͥbus v̓bis alid̓ē qd̓ iuſſit. aliud qd̓ ꝓmiſit. faciamꝰ qd̓ iuſſit. neīpudēti frōte deſideremꝰ qd̓ ꝓmiſit. ne dicat nob̓ī iudicio ſuo. Feciſti em̄ qd̓ iuſſi vt expectas qd̓ꝓmiſi? Quid igit̉ iuſſiſti dn̄e deꝰ noſter: dixi tibivt ſeq̄reris me. Ergo mō faciamus: ſequamurdn̄m. ſoluamꝰ cōpedes quibꝰ īpedimus. Sequamur xp̄m lumē mūdi. ne ambulemꝰ ī tenebris.Tenebre metuēde ſūt: ſꝫ moꝝ nō oculorū. Et ſioculoꝝ nō exterioꝝ: ſꝫ īterioꝝ. vn̄ diſcernit̉ nōalbū et nigrū. ſed iuſtū ⁊ īiuſtū. Hec Augꝰ. Deſuꝑexcellētia autē iſtiꝰ lumīs nob̓ ꝓmiſſi. dicitidē Augꝰ. Tāta ē iocūditas lucis eterne. vt etiāſi nō liceret ī ea ampliꝰ mane̓ ꝙͣ vniꝰ diei mora.ꝓpter hoc ſolū īnumerabiles anni hꝰ vite plenidelicijs ⁊ circūfluētia bonoꝝ tēꝑaliū. recte meritoqꝫ ꝯtemnerēt̉. Deind̓ poſt aliqͣ iam īcipiēsad certamē paſſiōis iudeos ꝓuocare dixit eis.Cū ex altaueritis .ſ. ī cruce filiū hoīs. id eſt filiūbirginis ſcd̓m cuiꝰ carnē debebat pati: ⁊ exaltare ī cruce. in qͣ fuit extēſus et exaltatus in aere:ꝓpter qd̓ ⁊ exaltatus ē a deo patre. tūc cōgnoſcetis .ſ. aliqͥ ex vobis ꝑ fidē. qꝛ ego ſum .ſ. vere xp̄cego ſum ſub carne deus abſcōditus. Ubi p̄dicitqͦſdā de eis poſt paſſionē ſuā cognituros qͥs eſſꝫ⁊ credituros in eū. p̄nūciās eis ꝑ q̄ debeāt ꝑuenire ad fidē: qꝛ ꝑ ſuā paſſionē. Un̄ augꝰ. Differo cognitionē veſtrā: vt īpleam paſſionē meaꝫ.Hoc oportebat īpleri ꝑ manus eoꝝ qui poſteafuerāt credituri. Quare hoc: niſi vt nemo deſꝑaret ī quocūqꝫ ſcelere male ſibi cōſcius. qn̄ videbat eis donari homicidiū qͥ occiderāt xp̄m. HecAugꝰ. Tribꝰ modis nos offendimꝰ deū ⁊ ipſumhūiliamꝰ .ſ. malis cogitatōibus. malis v̓bis. ⁊malis oꝑbꝰ. Qn̄ v̓o cōterimur cōfitemur et ſatiſfaciamꝰ. tūc ip̄m exaltamꝰ ī aīa. ip̄m ſuꝑ oīadiligēdo: ⁊ ꝑ cōſequēs cognoſcimꝰ ip̄m ſuꝑ oīavenerādo. Si gͦ vis cognoſcere deū. exalta eumtribus modis p̄dictis .ſ. cordis cōtritiōe ꝯtͣ malas cogitatōes. oris ꝯfeſſiōe: ꝯtra malas locutiones. ⁊ corꝑis ſatiſfactōe: ꝯtra malas oꝑatōnes.Drind̓ quibuſdā iudeis tūc ī ſe credētibꝰ dicebat. Si vos māſeritis ī ſermone meo .i. ſi ꝑſeueraueritis uſqꝫ ī finē. ī fide q̄ ī vob̓ cepit eē ꝑ ſermonē. a doctrina ⁊ diſciplina mea nō recedēdo.nulliſqꝫ tēp̄tatōibꝰ cedēdo: tūc vere diſcipl̓i meieritis. Hoc dixit: qꝛ aliqui eoꝝ ficte credebāt. ⁊iſti veri diſcipl̓i nō erāt: ⁊ vos cognoſcetis veritateꝫ q̄ modo carne tecta loquit̉ vobis: et latetvos. vl̓ v̓itatē doctrīe quā ego doceo: ⁊ fidei quāmodo creditis: ⁊ veritas cognita liberabit vos.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten