Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De quibuſdā verbis doqueſtio. vtꝝ peccator poſſit iudicare et rep̄hendere alioſ. Ad qd̓ dicēdū iudicāſ: aut ē irreticus ſolū cōmunibꝰ peccatis et leuibꝰ. tunc adcorripiēdū redbit̉ indignꝰ. aut eodē pct̄o vl̓maiori de corripit aliū. tūc aut pct̄m corripientis ē manifeſtū aut occultū. Si manifeſtum:tūc pt̄ corripere ꝓpter ꝓximi ſcādalū. Si occultū: aut penitet. tūc p̄t humilitate corripere alios. vt et ip̄i de ſuis pct̄is peniteant. aut penitet. tūc nullo dignꝰ ē alios rep̄hendere: qꝛ talis correctio ꝓcedit ex caritate: vl̓vicij deteſtatōe. qꝛ al̓s priꝰ deteſtaret̉ in ſe ꝙͣ inalio. nec homo debꝫ plus dilige̓ ꝓximū ꝙͣ ſeip̄mīmo in hoc caſu ī ip̄e aliū iudicat ſeip̄m cōdēnat. Ex hac aūt ꝓp̓oꝝ defectuū ꝯſideratōe īnaſcitur hūilitas. hec hūilitas docet̉ ī inclinatōnedn̄i deorſū oſqꝫ ad terrā. Scd̓o debꝫ etiā an̄ꝙͣ aliū corripiat ſūma diſcretōne diſquirereduo. p̄mo ꝑſone diſpoſitōeꝫ: an ſcꝫ ſic ſit diſpoſitus. vt ex hoc emēdet̉: aut. ſcd̓o facti qͣlitatē circūſtātiā. an ſcꝫ factū qd̓ rep̄hendit in alio.ſit ſcd̓m ſe malū. tunc debet corripere: aut advtrūlibet vt ſcꝫ bn̄ fieri poſſit male. tūc ē ī meliorē ꝑtem īterp̄ tandū. Tertio debꝫ diſquirereꝓpriā intētōeꝫ. an ſcꝫ ex caritate mouebat̉ adtalē correptionē. vel ex ꝓpͥa oſtentatōne: vel expaſſione: vel ſuſpitōne. de talibꝰ iudicijs temerarijs dicit̉ alibi. nolite iudicare: vt non iudicemini. At illi diſceſſerūt omnes vnꝰ poſt aliūqꝛ om̄s pct̄ores ſe eſſe ſciebāt: qd̓ ip̄o abſceſſude ſe cōfeſſi ſunt incipiētes a ſenioribꝰ. tuꝫ quiagrauioribꝰ īplicati erāt peccatis crimībꝰ. tuꝫqꝛ meliꝰ cognoſcebāt equitatē ſentēcie prolate. euanuerūt eoꝝ aſtucie. Et remāſit ih̓s ſolusſcꝫ ab illis calūniatoribꝰ: qꝛ diſcipuli multitudo populi māſerūt eo. mulier ſtans in medio. Relicti ſunt duo .ſ. ih̓s miſericordia: mulier miſeria. Et merito remāſit mīa miſeriaqꝛ miſerie neceſſaria ē mīa. Poſito timoreiuſticie. ꝯſequēt̉ xp̄c ip̄m temꝑat dulcore mīe. ꝯfutatis calūniatoribꝰ erigēs ſe iteꝝ ih̓s dixit. Mulier vbi ſunt te accuſabāt: Quaſi diceret. Qui venerāt ad q̄rendū iuſticiaꝫ fugati ſūtiudicio iuſticie. Ille aūt aduerſarios repulerat līgua iuſticie. leuās ī illā ocl̓os māſuetudinis īterrogauit dicēs. Nemo te condēnauit:Que rn̄dit. Nemo dn̄e. Iam em̄ receſſerāt:libet eoꝝ ſe ſil̓r inquinatū ſciebat. Un̄ AugꝰIdeo em̄ liberauit dn̄s peccatricē: qꝛ eratiuſte mitteret lapidē. Quomodo lapidaret quiſe lapidandū cognoſceret. Hec Augꝰ. Et qꝛ mulier cerrita poterat timere. ne ip̄e ſine peccato eſt puniret. timēs ei dicere nemo quippeme cōdēnauit: tu aūt qui ſine pct̄o es. ſi vis potes: qꝛ tibi ſoli peccaui ideo ſubdit̉ xp̄i abſolutōAudiuimꝰ ſupͣ voceꝫ iuſticie. audiamꝰ nuncvocē miſericordie. Nam dixit ei ih̓s. Nec ego teꝯdemnabo: a quo forte te damnari timuiſti: qꝛī me peccatū inueniſti. nec mirū: quia venipct̄ores ſaluare: cōdemnare. Noli timere: ſꝫſecura ſis. crede tantūmō meis cōſilijs. abimini pro quibus iudeitio pct̄ores: ſꝫ ſuſpitio penitētes. Quaſi diceretIlli dimiſerūt te indamnatā ꝓpter pct̄a ſua. etego te abſoluo ex mīa mea. Uade abſoluta aculpa et a pena. iam ampliꝰ noli .i. non velispeccare. hoc ē ſit tibi volūtas peccādi. Magnū pct̄m ē volūtas peccādi. Facta ſecurap̄terito: caue de futuro: deleui qd̓ cōmiſiſti. obſerua qd̓ p̄cepi: vt īuenias qd̓ ꝓmiſi. Ergo dominꝰ damnauit: ſed pct̄m: hoīem. ſaluandoem̄ naturā damnauit culpā. Qui ergo amantin dn̄o māſuetudinē: timeāt veritatem. etem̄dulcis et rectus ē dn̄s. Erectꝰ itaqꝫ dedit ſentēciā iuſticie in accuſantes. iterum erectus ſentenciā miſericordie circa accuſatā: qꝛ hoc vtꝝqꝫ facere diuine ē potencie. eque vtrūqꝫ ꝓpriūeſt deo punire ſcꝫ parcere. et eque iuſtū ē ſeruare miſericordiā ſicut iuſticiā. Punit iuſte:parcit pie. Et ſicut primo ꝓtulit iudiciū iuſticieſalua miſericordia. ſic ſcd̓o ꝓtulit iudiciū miſericordie ſalua iuſticia .ſ. vt miſericors pct̄a p̄terita dimittēs. vt iuſtus ne ampliꝰ peccaret interdicēs. Nam vniuerſe vie dn̄i miſericordiaberitas. Sic liberata ē miſera iuhente miſericordia. Licet aūt deus ſit iuſtus ſic miſericorſtamē dicit̉ ei ꝓpriū eſſe potiꝰ miſereri ꝙͣ iuſtumeſſe. qꝛ nihil requirit̉ ad cōplendū opus miſericordie: niſi volūtas eius tm̄. ſed ad cōplenduꝫopꝰ iuſticie. requirit̉ etiā aliqͥd ex ꝑte homīs.ſcꝫ exigētia meritoꝝ. Un̄ Anſhelmꝰ. Occurratiam nūc memorie mulier illa ī adulterio deprehenſa. ih̓s rogatus ſentēciā ferre quid egeritqd̓ dixit recordare. In terrā oculos iecit. ne forte accuſatā reſpiciēs nimis cōfunderet. em̄ſcribēs ī terra terrenos eos celeſtes ꝓdidiſſet: qui ſine pct̄o inqͥt ē vr̄m primo ī illā lapidēmittat. O mira ineffabilis xp̄i bonitas. Quācōdemnare iuſte potuit aduerte ꝙͣ pie: ꝙͣ caute liberauit. em̄ om̄s ſentēcia terruiſſet expuliſſet de templo. imaginare ꝙͣpius oculos inillā leuauerit. ꝙͣdulci et ſuaui voce ſentēciā abſolutiōis eiꝰ ꝓtulerit. Puta ſuſpirauerit.lacrīatus fuerit diceret. Nemo te cōdēnauitml̓ier cetera. Felix (vt ita dicā) hec adulteramulier de p̄teritis abſoluit̉. ſecura efficit̉ futuris. Ih̓u bone te dicēte. nec ego te cōdēnabo.qͥs cōdēnabit. Deꝰ ē iuſtificat. qͥs ē cōdēnet:Audiat̉ tn̄ decetero vox tua. vade iam amplius noli peccare. Hec Anſheimꝰ. Et ꝙͣuis dominꝰ ih̓s mulierē a culpa abſoluēdo. ne ampliꝰpeccaret īterdicēdo. nullā aliā īiūgeret ei penitēciā ſeu penā. tn̄ hoc factū xp̄i ē trahēdū adꝯſequēciā ī cōſuetudinē. vt exēplo dn̄i aliqͥsabſqꝫ ꝯfeſſiōe pene inflictōe quēꝙͣ abſoluat.qꝛ xp̄c excellēciā ī ſacͣmētis habuit potuitferre effectū ſacͣmēti ſn̄ ſacͣmēto. qd̓ nullꝰ purꝰ pt̄. īmo debēt ſacerdotes ī foro penitēciali īponere penitēciā ſcd̓m cōditōeꝫ peccātis. pct̄iqꝛ hn̄t talē poteſtatē remittēdi. Poterat et̄xp̄c illi mulieri tātā cōtritōeꝫ dare ſufficeretad deletōeꝫ tociꝰ culpe pene. illā cōtritōemcognoſcere. ſic aūt aliꝰ ſacerdos pt̄: qui nec