deprehenſa.fluant eiſqꝫ ꝓficiant: vt tu videns in me opusmiſericordie. mouearis ampliorē gr̄aꝫ mihi īfundere Amē. De muliere in adulterio dep̄henſa. ¶Capitulum.LXXXIII.Equēti autē die iterū diluculo venit ih̓s in templū. in qͦ oſtēdit̉ ī eo zelus aīaꝝ. ⁊ omīs populuspenit ad eū. ī quo patet deuotio audientium. ⁊ ſedēs docebat eos de ſalute animaꝝScribe p̓o qͥ habebāt noticiā ſcripturaꝝ. ⁊ phariſei qͥ videbant̉ p̄ alijs religioſi. īuidētes ⁊ inſidiātes ei. qꝛ ſciebāt eū māſuetū: ⁊ miſericordiep̄dicatorē. ⁊ ob hoc hr̄e ppl̓i gratiā ⁊ fauorē. adduxerūt ei mulierē ī adulterio dep̄henſam. ⁊ obhoc ſcd̓m legē lapidandā. ⁊ ſtatuerūt eā in medio: vt oīm ore cōdemnaret̉ ad mortē. temptādo expectātes xp̄i ſentēciā. ⁊ querētes qͥd de ip̄afaciēdū eſſet: vt ſi eā lapidari iudicaret: qͣſi crutelē et ꝯtrariū miſericordie eū irriderēt. ⁊ nonhabētē miſericordiam quā ppl̓o p̄dicabat. ꝓpterquā etiā populus eū diligebat: ſi aūt dimitti decerneret: qͣſi cōtrariū iuſtitie ⁊ p̄uaricadorē legis: q̄ adulterā lapidari p̄cipit. cū ip̄a adulterareū mortis iudicarēt. Putabāt deū vel īmiſericordē eſſe ī iudicādo: vel īiuſtū. De iuſticia facienda nō curabāt: ſꝫ xp̄m ī ſermone capere volebāt. Ip̄e aūt vtrāqꝫ calūniam prudēter euitauit: qꝛ et iuſticiā in iudicio ſeruauit: ⁊ a miſericordia nō declinauit. Protulit em̄ iuſtū iudiciūſalua miſericordia. ⁊ ſic ſuū ſermonē temꝑauitvt et legi nō cōtradiceret. ⁊ pietatē nō admitteret. Non tn̄ ſtatim iudicauit: ſꝫ pͥus inclinās ſehumilit̓ a rigiditate iuſticie. digito ſcribebat īterra tanꝙͣ ẜm Auguſtinū. illos tales in terrāſcribēdos ſignificaret nō ī celo. Scd̓m alchuinū ꝑ terram cor humanū oſtendit̉: qd̓ bonarūpl̓ malaꝝ actionū ſolet reddere fructꝰ. ꝑ digitūaūt q̄ articuloꝝ cōpoſitiōe flexibilis ē. ſublimitas diſcretōis exprimit̉. Nos gͦ inſtruit vt auditis malis ꝓximi. nō ſtatī ea temere iudicemusſꝫ pͥus ad ꝯſciēciā cordis hūiliter r̄uerſi. digitodiſcretōis ea ſollicite diſquiramꝰ. nos etiā ip̄osſi ſine pct̄o ſumꝰ ītus diſcuciamꝰ. Iudex igit̉ qͥaudic accuſantes. nō debet ſtatī dare ſentenciāſed diſcutere. ⁊ ea q̄ audit deuꝫ ī corde ſcribere.id eſt diſcrete īquirere. ⁊ q̄ agēda ſūt videre. Digito quidē dn̄s ī terra ſcribebat. ac ſi eis diceretUos legis mihi teſtimonia affertis. ⁊ legis v̓banarratis. qͥ legē ip̄aꝫ nō ītelligitis. Hic ē digitꝰille: qui quōdā ip̄aꝫ legē ſcripſit ī lapide. Precepit em̄ lex mulierē huiuſmōi lapidare: ſed nōſicut vos ītelligitis. neqꝫ a talibꝰ qͣles vos eſtisPreuaricatores legis legē īplere cupiebāt. Un̄cū ī temeritate ꝑſeuerarēt. int̓rogātes eū. erexit ſe ad eoꝝ īportunitatē reprimēdā: ⁊ ꝓpoſuiteis ſentēciā iuſticie dicēs. Qui ſine pct̄o ē vr̄m:primꝰ ī illā lapidē mittat. Sine pct̄ō .i. ſine crimine. Poteſt em̄ aliqͥs ſine crimīe eē: ſed vix ſn̄peccato. Quaſi diceret. Aſcēdat vnuſquiſqꝫ tribunal mētis ſue. ⁊ īueniet ſe peccatorē eſſe. Autergo iſtā dimittite. aut ſimul cū illa penā legisCapitulū. lxxxiij.excipite. Puniat̉ peccatrix: ſed nō a peccatoribus. īpleat̉ lex quā allegatis: ſꝫ nō a legis preuaricatoribꝰ. Priꝰ iuſti ſitis: poſtea ream puniatis. Ecce plena iuſticia vt iuſtus mala puniatnō reus. Ubi Augꝰ. Nō dixit nō lapidet̉ ne cōtra legē dicere videret̉. abſit aūt vt diceret lapidet̉. venit em̄ non ꝑdere qd̓ īuenerat: ſed querēqd̓ ꝑierat Hec Augꝰ. Si qͥs ergo ī mortali eſt.neminē iudicare debꝫ: qꝛ qui aliū iudicat de illovel cōſimili qͦ ip̄e tenet̉. obnoxius ſeip̄m in hocdamnat: vl̓ damnādū oſtēdit. Ergo anteꝙͣ aliquē iudicemꝰ: ꝯſciēciā noſtrā videamꝰ. et iuſtaexamīatōe dirimamꝰ. Rigor em̄ diuine iuſticieexigit: vt nemo aliū de crimīe arguat. accuſet.teſtimoniū ferat. iudicet. ſi de pari vel de maiori redarguenbꝰ eſt. Sed nos hūc rigorē nimistēꝑamus. ⁊ magis ꝙͣ iuſtū eſt relaxamꝰ. Audid̓ hoc et ſenecā. Te primū exhibe bonū: ⁊ ſic q̄realterū ſimilē tui. Uide ſi adhuc malus es: et ſimilibꝰ parce. Hec ſeneca. Quid aūt dn̄s ī terraſcripſit ad lr̄am īcertū ē. Augꝰ. tn̄ dicit. ꝙ ſcripſit illud qd̓ voce expreſſit et eis reſpōdit. ſcꝫ qd̓qui ſine pct̄o ē vr̄m ⁊ cetera. Et ſic ip̄e ſcd̓m modū iudicialē ſuā ſentēciā pͥmo ſcripſit. ſcd̓o ꝓtulit. Hiero. aūt in quadā epl̓a videt̉ velle eū ſcripſiſſe. terra terra abſorbe viros iſtos abdicatosUl̓ ẜm Ambro. t̓ra terrā accuſas. Ul̓ ẜm qͦſdaꝫpͥmo ſe inclinans ſcripſit verba hec. terra terraterra: mea ē equitas. meū eſt iudiciū. meū ē iudicare illū: vl̓ illā. ſcd̓o v̓o ſe īclinās ſcripſit terra terrā accuſat. meū aūt eſt iudiciū. Uel ſcd̓mgloſā ſcribebat pct̄a eoꝝ: vt eos oſtenderet ineptos ad hꝰ ſentēcie excutionē: q̄ illi legētes p̄perecūdia exierunt. Et erat illa ſcriptura tantevirtutis. ꝙ qͥlibet eoꝝ cognoſcebat in ea pct̄aſua. Non ſcribebat per ſingula: ſꝫ potuit facerevirtute diuina. ꝙ in alqua figurā ab eo protracta. quilibet eorum videret ſua ꝓpria peccata ⁊non alia. Et iterum ſe inclinans ſcribebat eadēdenuo in terra. Quaſi diceret. Si iſta ē peccatrix: et vos ſil̓r eſtis peccatores. Eadem denuoinclinatus ſcripſit: vt oſtenderet maiorem ſentencie ſue firmitateꝫ: ⁊ eos ſua viſione īdignoseſſe. Unde cum eos zelo iuſticie ꝑcuſiſſet: non ēdignatus eos attendere: ſed obtutum ab eis auertit. In quo docet nos ſicut prius ante correptionem alterius. ita et poſt noſipſos humiliter inueſtigare. ne idem vel aliquid ſimile in nobis ſit. Inclinauit ſe et vultum alio vertit. benignꝰ dn̄s. etiā ꝓ emulis et aduerſarijs ſuis qͣſidiſſimulās: vt a ſtulticia ſua declinarēt. ⁊ vt eorum verecūdie cōſulens. liberā exeūdi facultatēeis daret: quos citius exituros ꝙͣ plura interrogaturos preuidebat. Si em̄ eos intuetur ī faciemagis erubeſcerēt exire. fac ſimile: ac confuſiscondole: ⁊ in faciem noli reſpicere. Hic inſtruimur ex xp̄i actione. qualiter ī iudicandis proximoꝝ defectibꝰ. fidel̓ qͥſqꝫ debeat ſe habere. Adqd̓ ſciēdū ꝙ primo debꝫ homo an̄ oculos cordispeccata et defectus proprios ſcribere: vt ſic ſeip̄m iudicet: et tunc dignior fit alios iudicare.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten