De muliereih̓s nō vtrūqꝫ loquēdo: ſed clamādo vocis ītētōevt om̄s poſſent eū audire. In qͦ oſtendit ſui feruoris deſideriū ⁊ affectꝰ magnitudinē. ad noſtrāīformatōeꝫ ⁊ ſalutē. Scd̓ꝫ Criẜ. Primo die laudibus ⁊ ſacrificijs dediti erāt. ītermedijs diebꝰepulādo corā dn̄o voluptati vacabāt. in vltimodie feruētius audiebant: vt doctrine aliqͥd ſecūrecedentes portarent. ⁊ ideo illo die dn̄s magisdoctrine inſtabat: ⁊ qͣſi viatica ſalutis ī doctrina dabat: q̄ ꝑcipiētes ſecū meditarent̉: uſqꝫ adaliud feſtū qͦ iteꝝ doctrina ꝑciperēt. Septē aūtiſti dies ſignificāt ſepteꝫ feſta cordis q̄ dn̄o agimus. ī quoꝝ pͥmo ſacrificium laudis offerimꝰ.quīqꝫ aūt ſequētibꝰ r̄fectōes corā dn̄o accipimꝰprimo quidē ī pane lacrimaꝝ ꝓ peccatis. ſcd̓oin cōfortatōne ꝯſciēcie ⁊ refectōe v̓tutis. tertioī pane ſerenate ꝯſciēcie a pct̄oꝝ reliquijs. quarto ī refectōe deſiderij. quīto ī cōſolatōe ſpiritusſancti. ſexto ī refectōe ſacramēti. ſeptimo die ſurgit ih̓s reficiēs in pane verbi. Quid aūt docebat ſubdit̉. Si qͥs ſitit ſcꝫ ītus .i. deſiderat aquāgr̄e. doctrinā vite. ⁊ gr̄am ſpirituſſancti. neminē cōpello: ſed ſi qͥs multū deſiderat ⁊ feruēs deſideriū habet: hūc ego voco. Generalit̓ loquit̉ ſiquis nullū excipiēdo cuiuſcūqꝫ ſtatꝰ ⁊ cōditōisquilibet ſcd̓m ſuā ſitim potū īueniet apud deū.Si qͥs īquā ſitit veniat ad me fontē aque viue.veniat aūt nō corꝑis: ſꝫ fidei formate paſſibꝰ. n̄pedibꝰ: ſꝫ affectibꝰ. nō migrādo: ſꝫ me amādo. ⁊ab amore mūdi r̄cedēdo. ⁊ bibat habūdāt̉ aquāſapiētie ſalutaris ⁊ ſpiritūſanctū. nō ſolū ad ſufficiētiā: ſꝫ etiā ad redūdantiā. ⁊ tūc flumīa aq̄viue purgātis mētis ac viuificātis. ⁊ ſꝑ agētisſcꝫ doctrina ſacra: ⁊ dona gr̄aꝝ. ac beniuolēciaq̄ vult ꝯſulere ꝓximis. fluēt habūdāt̉ de ventreeius īterioris hoīs .ſ. ꝯſciēcia cordis. ad alios ꝑredūdantiā: qꝛ fides ⁊ bonitas vniꝰ fidel̓ debꝫ adalios deriuari. Nō em̄ fluūt aque viue de eiꝰ vētre. qͥ qd̓ bibit putat ſibi ſoli ſuffice̓. Si aūt ꝓximo ꝯſulere feſtinat. ideo nō ſiccatur: qꝛ manat.Propter qd̓ admonendo dicit petrꝰ vnuſquiſqꝫſicut accepit gratiā ī alterutꝝ illā admīſtrāteſDn̄s vocat illos ſiciētes qͥ ſunt bacui ab amoremūdi. ad aqͣs gratie .ſ. ad amorē dei. vn̄ Augꝰ.Si habitat amor mūdi ī te nō ē quo ītret amordei ī te. Uas es: ſed plenꝰ es. Fūde qd̓ habes vtrecipias qd̓ nō habes. Funde amoreꝫ ſeculi: vtamore dei īplearis. Hec Augꝰ. Uocat̄ autē ẜmCriẜ. ſpūs ſanctꝰ flumē: qꝛ ſicut flumē nō reuertit̉ nec ſtat: ſed ſemꝑ currit. ſic ⁊ illi qͥ hn̄t ſpiritū ſanctū. nō reuertūt̉ ad peccata: nec ſtāt perociū: ſꝫ ſemꝑ currūt ad fortia. Dicit̉ quoqꝫ ſpiritꝰ ſanctꝰ aqͣ viua. qn̄ aliqͥs habet gr̄e cōtinuationē ⁊ ꝑſeuerātiā: ſine qͣ nihil valerēt oīa precedētia. Un̄ Bernardꝰ. Tolle ꝑſeuerātiam necobſequiū mercede habet. nec beneficiū gratiamnec laudē fortitudo. Miniſtri gͦ ſermonibꝰ eiꝰdelectati: ⁊ doctrine ſue verbis capti. redierūtſe excuſantes ⁊ dicētes: qꝛ nūꝙͣ ſic locutꝰ eſt hōſicut hic homo loquitur. Quaſi dicerēt. Ita bene loquitur ꝙ non videtur homo purus: ſed plꝰin adulteriopropter qd̓ temerarium eſſet ponere ſuper eummanus. Utinam ⁊ vos preſentes fuiſſetis. Utinam et vos eius verba audiſſetis. Nunꝙͣ fortaſſe vlteriꝰ aduerſus eum aliquid ageretis. Phariſei ergo inuidia moti reputabāt eos ſeductosſicut et turbaꝫ que defacili poteſt ſeduci ꝑ ignoranciam: quos et maledictos dicunt ſcd̓m illuddeutro. maledictus qui non permanet in lege.In me vt dicit auguſtinus ſit iſta maledictio.Ita etiam et nunc eſt in eccleſia. ꝙ ſimplices etlaici ſunt aliquādo deuotiores ꝙͣ alij ſcd̓m illudÿſaie. cognouit bos poſſeſſorem ſuum. ⁊ azinuspreſepe domini ſui. iſrahel autē me non cognouit. Et quia xp̄i doctrina miniſtrorum preconiapopulorum fides. phariſeos a ſua malicia nontraxerant. ſurgit ad hoc Nychodemus. qui adih̓m nocte venerat. qui et vnus ex ipſis erat. etlegis auctoritate nititur eos a perſecutione etcaptione xp̄i compeſcere. ac xp̄m in queꝫ occulte credebat excuſare ex lege dicens. Nūquid lexnoſtra homineꝫ iudicat: niſi prius audierit abipſo. et cognouerit quid faciat; Nemo enim ẜmlegem condemnatur: niſi ex ſe confeſſus: vl̓ abalijs conuictus. et preſens non abſens: quia indamnatione hominis non leuiter eſt procedendum. Nam etiam ſcd̓m leges ciuiles diligens īquiſitio debet precedere ſentenciam. Sed illi volebant ꝑuerſe ante eſſe damnatores ꝙͣ cognitores. Credebat Nicodemus. ſi tantūmodo dominū ih̓m vellent patienter audire. ꝙ verbum xp̄ieſſet tante efficacie. ꝙ forte ſimiles fierent illisqui ad tenendum eum miſſi fuerant. et ad verba eius conuerſi ſunt in eo facto ad quod miſſierant. et crederent ſicut illi crediderunt. Et id̓ovolebat per hoc eos inducere ad audiendumxp̄m: vt cōuerterētur per verba eius ſicut etiāipſe fuit conuerſus. Phariſei v̓o inuidia ⁊ iracūdia agitati non recipientes de beritate perſuaſionem: ſed magis nic hodemo cōtradicētestandem reuerſi ſunt confuſi in domū ſuam ⁊ inꝓpria. nullo perfecto negocio. vacui fide. ⁊ fraudati a malo deſiderio ſuo. vel in domuꝫ ſuam ideſt in ꝓpriam cordis malitiam. ſcꝫ in infidelitatē ⁊ īpiētatē ſuā. valde dolētes ꝙ face̓ nō potuerūt volūtatis ſue ꝓpoſitū: qꝛ ꝯſiliū eoꝝ ꝑ diuiſionē ſuit diſſipatū. Ih̓s aūt qͥ miſericordie viſceribꝰ habūdabat ꝑrexit ī mōtē oliuēti. ī cuiꝰ latere bethania erat ⁊ domꝰ marthe. in qͣ hoſpitareſolebat. Nā dn̄s hāc ſibi ꝯſuetudinē fecerat: vtꝑ diē qn̄ hieroſolimis erat ī diebꝰ feſtis ī tē plop̄dicaret. ſigna ⁊ miracl̓a oſtēderet. ⁊ ī ſero r̄uertebat̉ ī bethaniā: vt ibi hoſpitādo qͥeſce̓t. Or̄o.Omine ih̓u xp̄e. da mihi corde ⁊ deſiderio aſcēde̓ ad diē feſtū ſolēnitatis et̄ ni⁊me ſꝑ ad illā p̄parare: vt cū tēpꝰ viſitatōis tue aduenerit ad ꝯtēplādū te facie ad faciē merear illuc felicit̓ ꝑuenire. O fons aq̄ viueſitio ⁊ deſidero ego miſer gr̄am tuā. venio ⁊ ſuſpiro ad te toto affectu reqͥrēs eā. da gͦ mihi bibere. ⁊ tā habūdant̉ de ea ꝑciꝑe: vt dona gr̄aꝝ⁊ mihi ſufficiāt. ⁊ ꝑ beniuolēciā a me ad ꝓxīos