De. Scenophegiaeſſet ille prregrinꝰ qͥ ī exilio poſitꝰ. vellet facerefeſtū: ſed debꝫ expectare quouſqꝫ ad patriā ſuāredeat. patria aūt noſtra eſt regio celeſtis: quenos expectat. ⁊ qꝛ pct̄ores de hoc exilio patriāfaciūt. ideo a patria celeſti exules ⁊ banniti ſꝑerūt: Tertio qꝛ iſta vita eſt locꝰ laboris. et ideoſerui dei ſunt ī labore cōtinuo. ⁊ de labore veniunt ad quietē. vani aūt hoīes volūt eſſe ī ocio.⁊ ideo de ocio veniūt ad laborē. Hic gͦ oſtendit̉diſcretio ſeu diſtinctio bonoꝝ a malis. tēpus eīglorie maloꝝ ſemꝑ eſt ī pn̄ti. vbi dies mali ſūt⁊ mali florent. tēpus v̓o glorie bonoꝝ erit ī futuro. qn̄ cū xp̄o regnabūt: ad quā gloriam perpaſſiones ⁊ tribulatōes ꝑueniūt. Dicāt gͦ deuoti alijs ad cōuiuia: ⁊ laſciuias eos īuitantibus.Uos aſcēdite ad diē ſeſtū hūc: nos qͥ talia nonappetimꝰ: nō aſcēdimꝰ. Nō em̄ debet ſeruꝰ xp̄i ītalibꝰ delectari: qꝛ delicatꝰ miles ē: qͥ vult ſimulgaudere cū ſeculo: ⁊ regnare cū xp̄o. cū dictumſit. ve hijs qͦ ī bonis ducūt dies ſuos: qꝛ ī pūctohore deſcendēt ad inferni nouiſſima. receperūtem̄ bona ī vita ſua. Un̄ Augꝰ. Simꝰ recti cordetēpus glorie noſtre nōdū venit. Dicat̉ amatoribus huiꝰ ſeculi: qͣles erāt fratres dn̄i. Tēpꝰ pr̄mſemꝑ ē paratū: tēpus noſtrū nōdū venit. Audeamꝰ em̄ et hoc dicere et nos. Et qm̄ corpꝰ domini noſtri ih̓u xp̄i ſumꝰ: quoniā mēbra eius ſumus. qm̄ caput noſtrū gratāter agnoſcimꝰ. dicamꝰ prorſus: qm̄ ꝓpter nos ⁊ ip̄e dignatꝰ ē dicere. qn̄ nobis īſultant amatores huiꝰ ſeculi: dicamus eis. Tempꝰ vr̄m ſemꝑ ē paratū: tēpꝰ nr̄mnōdum venit. Hec Augꝰ. Tempꝰ etiā diuitū ſꝑeſt ꝑatū: qꝛ ē in burſa eoꝝ. ſi em̄ eſt frigus beneſe īduūt. vel aliter calefaciūt: ſi ē calor: hn̄t domos frigidas. vl̓ ſubuentōes alias. ⁊ ſil̓r ī alijsdefectibꝰ corporū promptū hn̄t remediū. ⁊ ideotēpus eoꝝ ſemꝑ ē paratū. pauꝑes v̓o totum habent ꝯtrariū: ſed alit̓ erit ī alio ſeculo. Hec cuꝫdixiſſet ih̓s māſit in galilea: ex ratōe ſupͣdicta.Poſtꝙͣ autē aſcēderūt fratres eiꝰ: duobꝰ diebustrāſactis latēter aſcēdit ſine eis. Sicut em̄ noluit eſſe ī principio feſtiuitatis. ne fratribꝰ ſuismaluꝫ ꝑſuadentibꝰ videret̉ fauere: ſic noluit ſeoīno ſubtrahere. nec doctrinā ſalutis obmitterequā venerat docere. Aſcēdit gͦ ad diē feſtū: ſednō ad illū ad quē fratres eiꝰ aſcenderūt. nec vtilli .ſ. manifeſte: ⁊ cuꝫ magna comitiua: nec vtvideret̉ ab hoībꝰ. ne occaſioneꝫ maioris īuidiedaret iudeis: qꝛ nō cupiebat gloriari tēporalit̓ſed aliquid docere ſalubriter. homīes corrige̓: defeſto eterno admonere. amorē ab hoc ſeculo auertere: ſed aſcēdit qͣſi in occulto. in hoc cōdeſcēdens fidelibꝰ. qui timore mortis occultādi erant⁊ ne ſe hoībꝰ oſtendēs. fauorē humanū quereretqꝛ dies feſtus dn̄i nō exteriꝰ: ſed īteriꝰ: nō facieſed ī mēte agit̉. de qͦ in pſalmo dicit̉: qm̄ cogitatio hoīs ꝯfitebit̉ tibi: ⁊ reliquie cogitatōis dieꝫfeſtū agent tibi. Sic gͦ age diē feſtū: ſi ad tuamfeſtiuitatē vis penire ih̓m. Qui em̄ agūt ī manifeſto. ⁊ vt ab homībo videant̉. receperūt mercefeſtiuitatedē ſuā. Ubi Beda. Aiſtice autē deſignat̉ ꝙ ſingulis quibuſqꝫ carnalibꝰ humanā gloriā q̄rentibꝰ dn̄s manet in galilea: q̄ īterpretat̉ trāſmigratio facta. id eſt ī mēbris ſuis: q̄ trāſmigrantde vicijs ad virtutes: ⁊ ī eis ꝓficiūt. Poſtmodūv̓o dn̄s aſcendit: qꝛ mēbra xp̄i nō huiꝰ vite: ſedeterne gloriā querūt. occulte autē dn̄s aſcēdit:qꝛ omnis gloria eiꝰ ab ītus. id ē de corde puro: etꝯſciēcia bona: ⁊ fide nō ficta. Hec Beda. Notaquia dn̄s. docturus. miracula. īmo in omnibuſmagnis oꝑbꝰ potēcie ⁊ virtutis ſue gloriaꝫ fugit. nolēs ſocios habere: vel nūcios p̄ambulosvt patet hic ⁊ ī pluribꝰ alijs. Quaſi diceret. qͣntomaior es humilia te ī omnibꝰ. In oꝑbꝰ v̓o hūilitatis turbā comitē habuit. veniēs ad paſſioneꝫ⁊ diſcipl̓os p̄miſit vt ſibi azinā ⁊ pullū adducerent. Etiā comeſturus agnū paſcaleꝫ. p̄miſit qͥp̄pararēt locū: ſed hoc fecit ī tanti ſacramentimiſteriū: qd̓ nō debet ſumi niſi cū magna p̄paratōe virtutū: ⁊ bonoꝝ operū. Iude i gͦ cōmuniter querebāt eū in die feſto anteꝙͣ aſcenderetqꝛ nō viderāt eū adeſſe cum fratribꝰ ⁊ dicebant.Ubi ē ille .ſ. talis: ⁊ tantꝰ p̄dicator ⁊ miraculorūoꝑator. Non nomināt eū nomine ꝓprio. taꝫ querētes eum animo bono: ꝙͣ malo. Quidā em̄ querebāt eū deſiderio addiſcendi: vt eius doctrinādeuote audirent. alij deſiderio malignādi: vt eūīterficerēt. alij bana curioſitate: vt viderēt. Illiergo qͥ querebāt eū ex obio: dedignabāt̉ eū nomine ꝓprio nomīare: qꝛ nomen ſuū fuit eis gͣueſed illi qui q̄rebant eū ex deuotōe: nō audebanteū nomīare: vel ita reputabāt eū famoſū ⁊ autenticū. ꝙ nō oportebat nomē ꝓpriū exprimerepani autē non curabant de ſuo nomine. Et eratmurmur de eo ī turba: ⁊ diſſenſio ꝓpter cōtrarietatē opinionū de eo. quidā em̄ ſcꝫ qui pia ītentōe querebāt eū dicebant qꝛ bonꝰ eſt. approbantes eius doctrinā et miracula. alij autē ſcꝫqui mala ītentōe q̄rebant eū: dicebant non. ſedſeducit turbas: dicta eius ꝑſequētes ⁊ oꝑa. UbiCriẜ. Illā quidē eſtimo opinionē multitudiniseſſe. hāc v̓o principum ⁊ ſacerdotū. Uides vtiqꝫprincipatū corruptū. eos autē qͥ prīcipatui ſbiciunt̉. ſanos iudicio. Nemo tn̄ ſcꝫ illoꝝ qͥ dicebant: qꝛ bonus eſt. palam loquebat̉ de eo ꝓptermetum iudeorum. ſcꝫ principaliuꝫ: ne extra ſynagogam et congregationem fieret aliorum.Ex quo patet: ꝙ principes populi illius dicebant eum ſeductorem. et maior pars dicebatcontrariuꝫ. Seducit turbas clarius ſonabantſed bonus eſt preſſius ſuſurrabant. Ecce quātūdeprimitur veritas: ⁊ extollitur falſitas. Quidam erant ibi formidoloſi et timidi qui in xp̄mcredebant: ſed veritatem dicere non audebant⁊ ideo in veritate peccabant. Tribus enim modis ſcd̓m Criſoſtomum. in veritate quis peccare pt̄: aut veritatē p̄ timore tacēdo. aut ip̄aꝫ v̓itatē ī mēdaciū cōmutādo. aut ip̄aꝫ veritatē nōdefendendo. De primis dicitur. alijdicebant: qꝛbonus eſt. nemo tn̄ palā loquebat̉ de illo ꝓpter
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten