iudeorumOſt hec ambulabat etmanebat adhuc ih̓s in galilea docēdo ī ſynagogis eoꝝ. nō em̄ volebatī iudeā ambulare: qꝛ iudei querebāteū īterficere. Licet em̄ poſſet īter eos ſine nocumento eſſe. voluit tn̄ aliqn̄ ante tēpus paſſiōisſe ab eis ſubtrahe̓. pͥmo ratōe ſui: qꝛ nōdū venerat tēpus qͦ volebat occidi. ſcd̓o ratōne noſtri:vt noſtrā ꝯſolaret̉ infirmitatē: dādo nob̓ exemplū ꝙ poſſumꝰ aliqn̄ declinare ꝑſecutōeꝫ. tertōratōe iudeoꝝ. ne manēs ī medio eoꝝ magis eosīcitaret ī odiū. Erat aūt in ꝓx imo dies feſtusiudeoꝝ ſcenophegia .i. feſtiuitas tabernaculorū. qn̄ habitabāt filij iſrahel ī tabernacul̓ ſeptēdiebꝰ ſub vmbra ramoꝝ. ī ſimilitudinē et memoriā tabernaculoꝝ in quibꝰ habitauerūt patreſeoꝝ cū educti ex egipto ꝑigrinarēt̉ in heremo.pelut remīſcentes bn̄ficia dn̄i qͥ erāt dominumocciſuri. Et eſt ſcenophegia dictio greca ꝯpoſita a ſcenos qd̓ ē vmbra et phagin qd̓ ē comedere: qꝛ in vmbracul̓ comedebāt durāte illa feſtiuitate. Et celebrabat̉ collectis fructibꝰ anni inſeptēbri mēſe ſeptimo: qꝛ illo tꝑe qͦ due erāt colligēde. exiuerūt de heremi tabernacul̓. ⁊ venerūt ī terrā ꝓmiſſiōis. vn̄ exploratores portauerūt ī pecte duas. Et tūc iudei habitabāt in vmbracul̓: qꝛ pr̄es eoꝝ ꝑ qͣdragīta ānos habitabātī tab̓nacul̓. Imminente igit̉ ſcenophegia. fr̄esid ē ꝯſanguinei dn̄i nō apl̓i. ſꝫ alij ꝓpinq̄ eiꝰ cognatōe ex ꝑte virginis Marie: qꝛ viderūt ipſuꝫnō eſſe ꝑatum ad aſcendēdū. inuitabāt eū vt addiē feſtū in iheruſalē q̄ caput regni eſt aſcenderet. ibiqꝫ gloriā miraculoꝝ oſtenderet: ⁊ ſe manifeſtaret. Xp̄c em̄ habebat quoſdaꝫ cognatosſcd̓m carnē: qui more iudeoꝝ fr̄es dicebāt̉. Etdixerūt ad eū. Trāſi hinc ⁊ vade ī iudeā hoc eſtī iheruſalē iudee metropolī. vt et diſcipl̓i tui. i.turbe te ſequētes ſeu alie vndecūqꝫ illuc cōueniētes. videāt oꝑa tua ⁊ miracula. Ac ſi ẜm Bedaꝫ dicāt. Tu ſigna facis ⁊ pauci ea vidēt. Trāſi gͦ ad regiaꝫ vrbē vbi ſut principes: vt viſis ſignis laude ꝯſequaris ab eis. carnales amici gloriā eius querētes. vt illiꝰ ꝑticipes fierēt. ⁊ ꝑ miracula eiꝰ magnificarēt̉ carnale ꝯſiliū dabantqͦ ſaluator noſter mūdi gloriam acquireret: etſuū nomē longius dilataret. ideoqꝫ nō ī occulto⁊ abſcōdito. ſed palam ⁊ ī cōuentu multoꝝ miracula dominū ih̓m facere āmonebāt. Eſt nāqꝫꝓpriū īanis gloria cupidoꝝ: vt quitqͥd glorioſūſuū nel ſuoꝝ extiterit oſtendat̉ ī publico. Neqꝫem̄ fratres .i. ꝯſangninei eius hūanā ⁊ mūdanāgloriam requirētes. fideliter credebant in eumeſtimantes eū vane glorioſū ⁊ glorie hoīm amatorē ⁊ cupidū. Facis īquiūt miracula ſꝫ ī abſcōbito. īnoteſce ⁊ appare hoībꝰ: vt laudari poſſisab oībus. Putabant em̄ ꝙ laus ⁊ fauor mundieſſet fructꝰ virtutū ⁊ miraculoꝝ ſuoꝝ. Et quiaſuggerebant ei malū .ſ. gloriam mūdanā q̄rereideo recuſauit et eis nō adquieuit: vt daret nobis exemplū nō q̄rēdi gl̓iaꝫ huiuſmōi dicens.Capitulum. lxxxij.Tempꝰ meū .i. gl̓ie mee manifeſtāde nondū aduenit: qꝛ poſt reſurrectōeꝫ manifeſtanda erit:tēpus aūt vr̄m .ſ. mūdane gl̓ie: qͦ ⁊ mūdi laudehoīmqꝫ fauore ⁊ vana gl̓ia decipiamī ſꝑ ē ꝑatūideſt mūdi gl̓ia quā affectatis ⁊ q̄ritis ſꝑ ē ꝑata vob̓. Ea em̄ q̄ oībus horis mūdꝰ exhibet q̄ritis .ſ. honores. diuicias. ⁊ delicias. ⁊ iō ſicut vostꝑi ꝑati eſtis. ita tēpus ꝑatū ē vob̓. Mūdani gͦhn̄t tēpus gl̓ie ꝑatū: qꝛ eadē amant q̄ mūdus etmūdo ꝯſentiūt. ⁊ ideo qd̓ querūt ſemꝑ īueniūtſancti v̓o qͥ querūt gl̓iaꝫ ſpūalē. nō hn̄t hic tempus ꝑatū: qꝛ vituꝑant q̄ mūdꝰ amat: ⁊ mūduꝫcōtemnūt. Et id̓o dicit. Nō pt̄ mūdꝰ .i. mūdaniodiſſe vos: qꝛ cū mūdo cōuenitis: ⁊ de amatoribus eiꝰ eſtis: ⁊ ſil̓iū ī volūtate: ⁊ voto: ⁊ oꝑe nōē odiū: ſꝫ amor et amicitia. Un̄ Criẜ. Qualitereos mūdꝰ odit: q̄ eadē cū mūdo volūt ⁊ ꝓ eo ſtudēt. Ae aūt et meos odit ꝓpter diſſimilitudineꝫq̄ ē in volūtate voto ⁊ oꝑe: qꝛ oꝑa eius mala nōapprobamꝰ: ſꝫ magis redarguimꝰ. Sicut autēdue gl̓ie. ita ⁊ diuerſa ſunt feſta. mūdani em̄ habēt feſta tēꝑalia .ſ. gaude̓. epulari ⁊ huiuſmodidelicias exteriores. ſancti v̓o hn̄t feſta ſpūalia:q̄ ꝯſiſtūt ī delectatōibꝰ ſpūs. ⁊ ideo bene ſubdit.Uos qͦ gl̓iaꝫ mūdi: ⁊ feſta gaudioꝝ mūdanorūq̄ritis. aſcēdite ad diē feſtū hunc: in qͦ videri etvidere ī vanitate ⁊ ꝯcupiſcencia vultis .i. ad feſtū leticie tēꝑalis. Ubi laus hūana ⁊ voluptasquerit̉. vbi carnalia gaudia extēdunt̉. ego quitalibꝰ nō delector. nō aſcendā .ſ. vobiſcū ad diēfeſtū iſtū. ⁊ hoc modo ſicut vos vultis .ſ. querēsgl̓iaꝫ: qꝛ tēpus meū id glorie mee ſcd̓m hūanitatē: ad quā ꝑueniēdū ē īpleta pͥus hūilitate. nōdū eſt īpletū. nō em̄ niſi īpleta hūilitate paſſionis. ſequit̉ tēpus gl̓ie et īmortalitatis. Uel vosaſcēdite ad diē feſtū hūc .i. ad prīcipiuꝫ ſolennitatis hꝰ: qꝛ iudei magis vacabant epulis. et leticie ī principio feſti ꝙͣ ī fine. ego autē nō aſcendam ad diē feſtū iſtū .ſ. primū: qꝛ tēpus meū nōdū ē īpletū. Tempꝰ em̄ aptū doctrine veritatisꝓpter quā ſaluator venerat. nō erat ſic in pͥncipio ſolēnitatis ꝓpt̓ p̄dicta: ſicut circa finē: quiatūc ꝑatiores ſūt om̄s ad doctrinā. Dicēdo autēvos aſcēdite. nō ꝯſulit nec p̄cipit: nec eos ad talia īuitat: ſꝫ p̄dicit et p̄mittit et oſtendit. qͥd ipſiq̄rebant: qͥ mūdanā adhuc tm̄ ſapiebāt. Iſti ſꝑvolebāt eē ī feſto: ⁊ nō ī vigilia. qͥ ſꝑ volebanthr̄e mūdi laudē et voluptatē. ⁊ nullā ferre mūdi moleſtiā. Sil̓es ſunt multi ī pn̄ti vita: qͥ ſꝑvolūt hr̄e feſta. ⁊ ideo ī futuro faciēt vigiliā. volunt em̄ mō eſſe ī cōmeſſatōe et ebrietate. ac riſu et vanitate. ⁊ ideo ſꝑ erūt ī fame: et ſiti: et fletu: et tribulatōe. Iſtud aūt feſtū dÿabolicumtriplici dē cā nō ē faciēdū. Primo qꝛ hec vita ēpigilia. ideo debemꝰ ieiunare: et pct̄a nr̄a plangerē: vt poſſimꝰ ad feſtū celeſtis pr̄ie ꝑuenireUn̄ Mathei. Beati qͥ lugēt. ecce vigilia: qm̄ ip̄iꝯſolabūt̉. ecce feſtū. Sꝫ vani hoīes volūt hic feſtū facere. ⁊ id̓o veniēt ad vigiliā. Und̓ Luce.Ue vob̓ qͥ ſaturati eſtis. ecce feſtū: qꝛ eſurietis.ecce pigilia. Scd̓o qꝛ iſta vita ē exiliū. ⁊ ſtultꝰ