Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De. Scenophegiacenā cōtemnūt: vilibus cibis mentē implent.Iratus inꝙͣ dixit ſeruo ſuo .ſ. p̄dicatori euāgelico. Exi cito. ſcꝫ ab ocio ſtudij et cōtēplatōis. adpublicū actionis et p̄dicatōis. in plateas et vicos ciuitatis. Per vicos plateas ciuitatis.ſcꝫ clauſurā habēt. ītelligit̉ vocatio iudeoꝝ. quiclauſi erāt legalibꝰ obſeruācijs. qͣſi dei ciues vtpote eiꝰ legē tenētes. quoꝝ quidā erāt ī plateisideſt ī lata via ꝓſperitatis et voluptatis. qͥdaꝫin vicis. id eſt ī anguſtia aduerſitatis tribulationis. vicus em̄ arcior ē ꝙͣ platea. pauperesꝓpter defectū gr̄e virtutis. ac debiles ꝓpter defectū bone oꝑatōnis. cecos ꝓpter defectū verecognitōis. claudos ꝓpter defectū recte affectōnis intētōis. hoc ē humiles: qui ſe tales reputant ītrare deſiderāt. introduc huc. tales enimpult dn̄s ad penitētiā vocari: ad ſuū cōuiuiūītroduci. Nam principibꝰ ſacerdotibꝰ ac legiſꝑitis iudeoꝝ ꝓpter īgratitudinē ſuꝑbiā dimiſſis a deo relictis. humiles ſimplices publicani illiꝰ populi ſūt vocati: vt patꝫ in apl̓is et pluribꝰ alijs ex decurſu euāgelij. Un̄ Gregꝰ. Quiaergo venire ſuꝑbi renuūt. pauꝑes eligūt̉: quiainfirma mūdi eligit deꝰ vt cōfundat fortia. peccatores ſuꝑbi reſpuūt̉. pct̄ores hūiles eligūt̉hos itaqꝫ elegit deꝰ quos deſpicit mundus. quiaplerūqꝫ ip̄a deſpectio hoīeꝫ r̄uocat ad ſemetip̄ꝫPauꝑes ergo debiles: ceci et claudi vocant̉peniūt: qꝛ infirmi quiqꝫ atqꝫ ī hoc mūdo deſpecti. plerūqꝫ toceleriꝰ vocē dei audiūt: quāto īhoc mūdo hn̄t vbi delectēt̉. Un̄ Augꝰ. Etvenerūt: niſi mendici: debiles. claudi. ceci. Illiaūt venerūt: diuites. ſani: qͣſi bene ambulātes. acute cernētes multū de ſe p̄ſumētes.tāto deſꝑatiores: qͣnto ſuꝑbiores. Veniāt mēdici: qꝛ ille inuitat ꝓpter nos factus eſt pauper diues eſſet: vt illiꝰ pauꝑtate mēdici ditaremur. Ueniāt debiles: qꝛ ē opus ſanis medicus: ſed male habētibꝰ. Ueniāt claudi ei dicātcōpone greſſos meos ī ſemitis tuis. Ueniāt ceci dicāt. illumina oculos meos ne vnꝙͣ obdormiam ī mortē Hec Augꝰ. Et ait ſeruus. Dn̄efactū eſt ut imꝑaſti: ſed etiā eo modo vt īꝑaſti. ſic notat̉ ꝑfecta obedientia .ſ. in oꝑe: in adhuc locus eſt. Quaſi diceret. Aultos ītroduximus de iudeis: ſꝫ adhuc ē locus vbi recipiātur gētiles. Hoc etiā ideo dicit̉: qꝛ eccleſia plures recipere ſemꝑ ē ꝑata. Et ait dn̄s ſeruo. Exicito ī vias et ſepes .i. extra iudeā diſcurrēdo adgentilē ppl̓m. vias em̄ ſepes ītelligit̉ vocatōgentiliū: qui tanꝙͣ agreſtes ī vijs ſepibꝰ erātdiſꝑſi: direptōni hoſtiū expoſiti. in vijs ſcilicꝫmūdane ꝓſperitatis: ſepibꝰ aduerſitatis:pelle ītrare. inſtātia et īportunitate p̄dicatōniapocant̉ em̄ a malo retrahūt̉. feruētibꝰ exhortatōibꝰ cōpellūtur qui trahunt̉ duris cōminationibꝰ. Un̄ iudeos monet vocari et gentilespelli: qꝛ iudeis tanꝙͣ legē: ꝓph̓as habentibꝰ leuior vocatio debebat ſufficere. que ſufficiebat gentibꝰ: vt impleat̉ domus mea .ſ. celū celeſtis patria. vbi ſit eternū cōuiuiū debito nufeſtiuitate.mero p̄deſtinatoꝝ. qui numerꝰ remanebit īexpletus. Uel cōpellunt̉ ītrare heretici qui pereccl̓iaꝫ puniti reſipiſcūt. vl̓ quicūqꝫ alij huiꝰmūdi aduerſitatibꝰ fracti ad dei amorē redeuntFelix neceſſitas ad meliora compellit. Multiem̄ ī ꝓſperitate et ſecuritate mūdo viuūt. īſtāte aduerſitate ꝑiculo ad deū fugiūt. Un̄ Criẜ.AAuitomagis laborioſiꝰ ē in ſecuritate cōcupiſcētias vincere: ꝙͣ ī ꝑiculo diuicias poſſe cōtemnere. Ip̄e em̄ timore ꝑiculi adiuuat aīm: facile vincit̉ delectatō corꝑalis. Quot em̄ ſūt qui īſecuritate fuerunt cōtenti pauꝑes eſſe. tn̄vidētes ꝑſecutōeꝫ magis ꝯtēti fuerūt bona ſuadimitte̓ ꝙͣ ꝑire. Illos tales ſciēs deꝰ frequē terp̄cidit diuicias eoꝝ. vt a ſollicitudinibꝰ releuati ſecurius meliꝰ ꝑmaneāt deo. Hec Criẜ. Liquet ergo: vt ait Gregꝰ. alij vocant̉ venirecōtemnūt. vt qui donū ītellectus accipiunt. ſedeūdē ītellectū oꝑbꝰ ſequūt̉. alij vocant̉ veniūt. acceptā ītellectus gr̄aꝫ oꝑando ꝑficiūt.alij ītrare cōpellūt̉: vt qͦs eccl̓ia tꝑaliter punitIn fine aūt cōcludēdo ſubiūgit. Dico aūt dob̓cuiꝰ dicere īfallibile ē. nemo viroꝝ illoꝝ vocati ſūt. ſe excuſantes venire noluerūt. guſtabit cenā me ā īmo nec videbit: ſed ſancti guſtāt vidēt etiā in pn̄ti. ẜm illud pſalmi. guſtate etvidete quoniā ſuauis ē dn̄s. Implenda em̄ eſtdomus dei numero p̄deſtinatoꝝ: ſed ſuꝑbi pct̄ores vocati venire noluerūt: ſeip̄os irrecuꝑabilit̉ excuſarūt. Hec ſentēcia dn̄i: vt ait Gregꝰ.valde timēda ē. Nemo ergo venire cōtemnat.ne vocatꝰ excuſat: voluerit ītrare valeat. Et certe ītrauerit. famelicus īanisa refectōne diuine ſeruitōis viſionis remanebit. Ecce ꝙͣꝑiculoſū eſt cōtemnere īuitatōnemih̓u xp̄i. tales em̄ a refectōne eiꝰ ī pn̄ti gr̄am ī futuro gloriā merēt̉ excludi. Hec igit̉ oīa ad vocati ſumꝰ diligent̉ ꝯſideremꝰ. pn̄tiadeſpiciētes ad futura nos p̄paremꝰ. Und̓ Criẜ.Permaneamꝰ igit̉ cuſtodientes quā initioſuſcepimꝰ dignitateꝫ. futura quottidie regnaq̄ramꝰ. oīaqꝫ pn̄tia vmbras ꝓrſus ac ſomniaiudicemꝰ. Neqꝫ em̄ ſi rex terrenꝰ aliqͥs aſſumēste pauperē ac medicū: repēte ſibi adoptaret infiliū. tu iam ad tugurij tui reſpiceres vilitateꝫ.Ita nūc igit̉ nihil pn̄tiū putes eſſe p̄cioſū. Longe quippe maiora ſunt: ad que vocatꝰ es capeſſēda. Hec Criẜ.Oratio.Omine ih̓u xp̄e. om̄s hoīes volēs ſaluos fieri. r̄fectōeꝫ celeſtis beatitudinisoībus p̄paraſti. multos ad multismodis vocaſti: ne me miſeruꝫ excludas ab illagr̄a generali quaꝫ oībꝰ veniſti īꝑtiri. da mihicalcare omnē ſuꝑbiā ābitōeꝫ. auariciā cupiditatē. ꝯcupiſcēciā carnis voluptatē. ne hecalia īpediētia mihi eternū int̓cludāt cōuiuiuꝫ.ſꝫ ſū pauꝑ ī gr̄a v̓tute. debilis ī bona oꝑatōe. ac cecꝰ ī vera cognitōe. claudꝰ ī recta affectiōe miſericordit̓ ītroducat ī idipſū Amen.De ſcenophegia.LXXXII.Capitulum.