Pe ÿdropicoqūo primos accubitus .i. primas ⁊ honorabiliores ſedes in ꝯuiuijs ſolennibꝰ eligerēt: hortat̉eos ad huīlitatē. ꝓponēs exempluꝫ vnius oꝑishumiliter faciēdi. vbi loci ſuꝑioris arcet̉ appetētia. vt ad ſimilitudinē eiꝰ fiāt cetera. et docēshuīlitatē nōſolū apud deū. ſꝫ etiā apud homīeseſſe laudabilē. Nō em̄ intēdebat principaliterdocere. qd̓ hic dicit̉ ad lrām: ſꝫ miſtice aliud intendebat ẜm ſpūalē intelligentiā. Monet gͦ inuitatos ad nuptias. vt nō in prīo ſꝫ in nouiſſimo recūbant loco. iuxta illud ſapiētis. quantomaior es. tanto te huīlia in omnibꝰ. Vt em̄ aitChriſo. Nihil ita deo amicū eſt. vt cū vltimis ſeip̄m numerare. hoc eī ph̓ie vniuerſe principiūeſt. Hoc aūt nō tm̄ corꝑaliter ſꝫ ⁊ ſpūaliter intelligi debet. Multi eī cū iactātia et ſuꝑbia cordis recūbunt in nouiſſimo loco. nō niſi vt iuſti⁊ huīles ab alijs videant̉. et multi vere huīlesrecūbentes in cornu. ꝯſcīa ⁊ corde reputant ſe īnouiſſimo loco eſſe. Un̄ Chriẜ. Iubet nos dn̄sin vltimo loco recūbere. nōſolū vt corꝑe in nouiſſimo iaceamꝰ. ſꝫ etiā aīo. vt nouiſſimos noseſſe oīm iudicemꝰ. Sine cauſa loco ſe huīliat.qͥ corde ſe p̄fert. Ubi notandū ꝙ ſūt q̄dam nuptie ſpūales ⁊ q̄dam celeſtes. Spūales ſunt qͣsfacit deus in pn̄ti cū aīa in thalamo cōſcīe. Cōiunctio aūt aīe cū xp̄o fit ꝑ fidem ⁊ dilectōnemex qͣ cōiūctōne venit triplex bonū .ſ. fidei. ꝓlis.⁊ ſacramēti. Bonū fidei eſt ne dÿabolū adulterū ſuſcipiat. bonū ꝓlis eſt vt ſpōſa xp̄i ꝑ bonaoꝑa ſe exerceat. bonū ſacramēti ē. vt inter ſpōſum et ſponſā diuiſio nūꝙͣ fiat. Nuptie celeſtesſūt refectio viſionis diuine. vbi erit plena ſacietas. in nuptijs em̄ cōſueuerūt oīa habundareUia aūt veniēdi ad iſtas nuptias eſt huīlitas.qd̓ notat̉ cū dr̄. vade ⁊ recūbe in nouiſſimo loco. Et cōcludendo ſubiūgit ratōem. Quia oīs qͥſe exaltat ſuꝑbiendo: huīliabit̉ vel hic vel ī futuro. Nō dicit exaltat̉: qꝛ ẜm Grego. nō poteſtas ſꝫ elatio in crimīe ē. Et qͥ ſe huīliat voluntarie nō qui huīliat̉ qͣſi ex neceſſitate. exaltabit̉ in futuro. ⁊ qn̄qꝫ etiā in hoc mūdo. Hec ſententia infallibiliter ē vera in cōſpectu dei. in cꝰiuditio ſuꝑbi abiecti ſūt. ⁊ huīles accepti. ꝙͣuisin iuditio hoīm aliqn̄ fit econtra. vt ſuꝑbi ſintin gloria ⁊ huīles ꝯtempti. Etſi ſuꝑbi exaltantur in hoc mūdo: huīliabunt̉ ī inferno. etſi humiles abijciunt̉ in hoc mūdo: exaltabunt̉ in celo. Un̄ Cirillus. Hoc dicit̉ ẜm diuinū iudiciuꝫ.nō ẜm hūanā cōſuetudinē. ẜm quā plures cōcupiſcentes honorē cōſequunt̉. alij v̓o ſe huīliantes inglorij remanēt. Un̄ ⁊ Theophilꝰ. Porro nō finaliter nec oībꝰ homībꝰ eſt reuerendꝰ.qui ſe honoribꝰ ingerit. ſꝫ dū a quibuſdā honorat̉. alij detrahūt ei. ⁊ qn̄qꝫ etiā ip̄i honorātes.Ubi nota ꝙ cū qͥdam ſuꝑbus ꝑ ꝓcuratōnemſuaꝫ exaltatus. audiret in eccl̓ia legi hec verbaeuangelij. oīs qui ſe exaltat: huīliabit̉. ⁊ qui ſehūiliat: exaltabit̉. hoc verū eſſe nō reputās etqͣſi ī verba blaſphemie ꝓrūpēs: dixit. ꝙ ſi ſe humiliaſſet. ⁊ nō ſeip̄m exaltaſſet. ad ſtatum illuꝫet exhortationenō ꝑueniſſet. ⁊ ſtatim in eodem loco cecidit ⁊ adÿabolo ſuffocatus expirauit. Heu ꝙͣmulti hodie hoc dicūt corde vel facto ſi nō verbo. quaſinūꝙͣ exaltari poſſent ſi ad hoc ꝑ ſe nihil facerent. Per primū gͦ locū nōſoluꝫ intelligit̉ hichonorabilior ſeſſio in cōuiuijs ſolēnibꝰ. ſꝫ etiāq̄libet dignitas in eccl̓ia ſeu primatꝰ. ad dignitates em̄ nullus catholicus ad xp̄i ⁊ eccl̓ie nuptias īuitatus ſe dꝫ ingerere. ſꝫ alios melioresp̄ponere quantū ē in ſe. alioqͥn inuitator prīcipalis .ſ. beus a qͦ eſt oīs pt̄as: deijciet euꝫ a ſuadignitate ſaltē ſpūaliter ſnīa eterne dānatōisaliqn̄ etiā deijcit tales pena dānatōnis tꝑalis.Si aūt huīliter et ex corte refugiens. ſicut faciebāt antiqui patres. vt Gregorius et cōſil̓esdignitatem ex obediētia ſuſceꝑit. ⁊ ex caritatefraterna bene ea vſus fuerit. tandem celeſtemgloriā obtinebit. Quia oīs qui ſe exaltat p̄ſumptione ſe dignitatibꝰ ingerendo: huīliabit̉ mōp̄dicto. ⁊ qui ſe huīliat nō fallaciter ⁊ ficte: ſedveraciter ⁊ ex corde: exaltabit̉. qꝛ ẜm qd̓ dicit̉ īpuerbijs. humilem ſpm̄ ſuſcipiet gloria. Ubiſciendū ꝙ huīlitas meritoria cui debet̉ exaltatōnis gloria. ꝯſiſtit in tribꝰ. Primo in ꝓprie eſtimatōnis ānihilatōne. et hec inducit contēptuꝫſui. ita vt homo nihil r̄putet ſeip̄m. ⁊ oīm q̄ habet recognoſcat datorē eſſe deū. Quid eī habesinqͥt apl̓us. qd̓ nō accepiſti? Scd̓o ꝯſiſtit in dignitatū vilipenſione. ⁊ hec inducit honorē dei.et hec habet̉ qn̄ homo in magnis virtutibꝰ. donis ⁊ honoribꝰ ꝯſtitutus. inde nō extollit̉: ſꝫ totum illi infūdit ⁊ integrū reſtituit. a qͦ oē bonūfluit. Tertio cōſiſtit in alioꝝ ſibi p̄latōne. ⁊ hecinducit ꝓximi appreciatōem. qūo ẜuare poterimus qd̓ dicit apl̓us. honore inuiceꝫ p̄ueniētes.niſi alios digniores nobis in virtutum meritiseſtimemꝰ. Homo em̄ illū quo ſe dignioreꝫ eſtimat vix honorat: ſꝫ potiꝰ contemnit. Poteſt ethoc qd̓ dictū ē de dignitate. etiā accipi de meritorū p̄ſumptōne. Un̄ Beda. Miſtice. quiſqͥs nuptias xp̄i ⁊ ecclēſie inuitatus adierit: membriseccleſie ꝑ fidem cōiunctus. nō ſe extollat. quaſiſublimior ceteris gloriādo de meritis. Habit eīlocū honoratiori poſt inuitato. cū illorū qui ſein xp̄o ſecuti ſūt agilitate p̄itur. Et cuꝫ ruborenouiſſimū locū tenet. qn̄ de alijs meliora ꝯgnoſcens. quicqͥd de ſua oꝑatōne celſum ſentiebat:humiliat. Sꝫ recūbit aliquis in nouiſſimo loco. ẜm illud. quanto magnꝰ es humilia te in oībus. Ueniēs aūt dn̄s quē humilē inuenerit. amici nomīe beatificās ſuperius aſcendere p̄cipiet. Quicūqꝫ em̄ humiliauerit ſe ſicut ꝑuulusiſte. hic eſt maior in regno celorū. Pulcre autēdicit̉. tūc erit tibi gloria. ne nūc querere incipias. quod tibi ſeruat̉ in fine. Poteſt etiā ⁊ hoc īhac vita intelligi. qꝛ quottidie dn̄s ſuas nuptias intrat ſuꝑbos deſpiciens. ⁊ huīlibꝰ ſepe tanta ſui ſpūs onera p̄ſtans. vt diſcumbentiū cetꝰeos admirādo glorificet. Qui em̄ ſe de meritiseleuat: humiliabit̉ a domino. et qui ſe de benefitijs humiliat: exaltabitur ab eo Hec Geda.