ad hūilitatē ⁊ miſericordiā.Cum ergo īuitatus fueris a domino ꝑ predicatores ſuos ad nupcias ſpirituales. que ꝯſiſtūt īcōiunctione xp̄i eccl̓ie. ad quas nupcias inuitati ſūt omnes xp̄iani: quoꝝ quidā ceteros dignitate ꝓcedūt. alij v̓o merito virtutū: ⁊ excellit vnus vna v̓tute ⁊ excellit̉ alia. alij v̓o excellūt ſacra ītelligēcia: nō diſcūbas in pͥmo loco:aut meritoꝝ tuoꝝ p̄ſūptōne: aut bonoꝝ mūdanoꝝ ambitōe. aut appetitu īanis glorie. Quare aūt primꝰ locꝰ nō ſit ambiēdꝰ: ꝓbat ex tribꝰPrimo ex cōꝑatiōe dignioris. ne forte honoratior .i. dignior maiori honore ſit īuitatꝰ ab eo:⁊ taleꝫ debes tibi p̄ponere. Dignior em̄ maiorihonore ē pirtuoſior. ⁊ id̓o qͥlibet qͣntacūqꝫ dignitate polleat hꝫ īcitatiuū fugiēdi honorē: ſi attēdat ꝙ ī ꝯgregatōne eſſe p̄t alqͥs eo honoratior.Nō em̄ dignitati debet̉ excellētia honoris: niſiqꝛ ip̄a atteſtat̉ excellēciā v̓tutis. Scd̓o hoc idēꝓbat ex īdigni eiectōe: qꝛ locꝰ ſublimis īdignonō ē ſtabilis. ſed ſepe inde eicit̉. vn̄ dicit̉. ⁊ veniens ꝑ effectū qͥ te īuitauit ⁊ illū. dicat tibi. factoſcꝫ te hūiliando ⁊ aliū tibi p̄ferēdo. da huic locūqͦ reputabas te dignū. Hoc ſepe euenit ꝙ qͥ putabat ſe dignū honore eicit̉ a ſua cogitatōe ⁊ expellit̉ inde. Tertio hoc idē ꝓbat ex ꝯfuſiōe queſequit̉. Un̄ ſb̓dit̉. ⁊ tūc īcipiēs cū rubore nouiſſimū locū tenere. erubeſcēs .ſ. qn̄ qui de te maiora p̄ſūpſiſti īcipies humiliari: qͣſi deiectꝰ in aīotuo. aut eiectus de tuo officio. aut deiectus poſtmortē ī inferno. Heīde oſtendit quid ſit obſeruādū ei qͥ vult honorē acquire̓: qꝛ debet hūiliade ſe ſentire. Un̄ dicit. Sed cū īuitatꝰ fueris vade: nō te excuſa: ⁊ recūbe ī nouiſſimo loco. minorē te alijs reputādo. ⁊ te eſſe in oībus in ÿmomerito: ⁊ ſi forte ſis excellētior dignitate: vl̓ originis nobilitate. Et nōt ādū ꝙ triplex diſtīguit̉nouiſſimū .ſ. ſtatuū. graduū. ⁊ locoꝝ. Inter ſtatus locꝰ nouiſſimꝰ ē īcipientiū. mediꝰ ꝓficientiū: ſup̄mus ꝑfectoꝝ. Inter gradꝰ locus nouiſſimꝰ ē ſubditoꝝ. medius p̄latoꝝ minoꝝ: ſup̄musmaioꝝ. Inter loca nouiſſimꝰ ē inferni. mediusmūdi: ſupͥmus celi. Recūbe gͦ aut in nouiſſimopͥmo .ſ. in ſtatu īcipientiū te reputādo ꝑ hūilitatē. aut in nouiſſimo ſcd̓o .ſ. in gradū ſubditoꝝ ꝑdei timorē. aut ī nouiſſimo tertio .ſ. in inferno ꝑiugē meditatōnē. Et adducit tria ꝓpt̓ que nouiſſimꝰ locus ē eligēdus. Primū ē quia ex hochabet̉ gr̄a amicicie: vt cū venerit mētes viſitādo: vel merita poſt mortē diſcuciēdo. q̄ te īuitauit ad nupcias: dicat tibi amice .ſ. ꝓpter tuā humilitatē. Scd̓m eſt ꝯſecutio ſoci dignioris: aſcēde ſuꝑius. ⁊ in pn̄ti ꝑ gr̄aꝫ: ⁊ ī futuro ꝑ gloriaꝫqꝛ te hūiliaſti: ⁊ qꝛ etiā amicꝰ. Tertiū ē honoriſgloria q̄ ſequit̉ dignitatē: tūc erit tibi gloria honoris corā ſimul diſcūbentibꝰ ī eadē fide: vel ineadē beatitudine quieſcētibꝰ. tū qꝛ humilis. tuꝫqꝛ amicus prīcipis. tū qꝛ alto gradū ſublimatꝰEt nota ꝙ dn̄s nō intēdit hic docere qūo acquirere debeamꝰ hūanā gloriā: ſed exēplo acquirēdi gloriā iſtā humanā. docet nos acquirē gl̓iaꝫceleſtē. ita ꝙ ſicut humilitas ē neceſſaria ei quiCapitulum. lxxx.cupit exaltari honore eccleſiaſtico. ſic ē neceſſaria ei qͥ cupit exaltari honore gr̄e et glorie. Sꝫdifferencia ē: qꝛ quicūqꝫ ſe humiliat vt exaltet̉ꝓmotōne eccleſiaſtica peccat. eſt em̄ falſa hūilitas in qͣ latet īmunda ſuperbia: qui d̓o ſe humiliat vt exaltet̉ donis gratiaꝝ et p̄mio glorie.habꝫ rectā intētōeꝫ. Quia vt dicit Iero. ſanctaſuꝑbia eſt virtutes apparere. Ultimo aſſignatratōeꝫ dicti ꝙͣtū ad omnia p̄miſſa. Quia omīsſiue laicus: ſiue clericꝰ: ſiue religioſus. qͥ ſe exaltat .ſ. ſuꝑbiendo. hūiliabit̉ ſpōte. vel neceſſariohic vel ī futuro. ⁊ qͥ ſe hūiliat volūtarie: non qͥhumiliat̉ qͣſi ex neceſſitate. exaltabit̉ vl̓ hic vl̓ī futuro. ⁊ hoc aut ī officio: aut ī merito: aut inp̄mio. Humiles dicti ſūt ab humo cui proſtratiſunt. eo ꝙ nihil inferiꝰ ſe: niſi humū reputāt. etſe ꝯculcādos oībus exhibēt. ⁊ ꝓpter hoc exaltari merent̉. ⁊ ideo homo qui factus eſt de humohū iliari debet: ⁊ exaltatio nō debet̉ ſibi niſi perhūilitatis meritū. ⁊ talis hūilitas ducit ad letabundū gaudiū. Un̄ Bernh̓. Semꝑ ī corde tuodebes hr̄e ꝙ ſis pct̄or viliſſimus. ⁊ omni dono ⁊gr̄a dei īdignꝰ: nec ad hoc aliqͦ mō aptus. vt deꝰorationē tuā exaudiat. Multū gͦ debemꝰ fugereſuꝑbiā. q̄ nos deriſibiles ⁊ inimicos deo ⁊ hoībꝰꝯſtituit: ⁊ amplecti hūilitatē que nos beſiderabiles ⁊ amicos eiſdē facit. Und̓ Criẜ. Ne timeashonore tuo deſtructo ſi hūiliaueris te ipſuꝫ. Itaem̄ magis extollit̉ gloria tua: ita maior efficit̉.Hec regni ē ianua. Si voluerimꝰ magni apparere: nō erimꝰ magni. ſed ⁊ oībus dehonorabiliores. Qui em̄ deriſibiles ſūt et oībus inimici. etab inimicis facile captabiles ⁊ īmūdi. apd̓ deūhij maxime oīm ſūt. Quid autē humilibꝰ ē delectabilius aut beatius. cū humiles et deo ſint deſiderabiles. Sed et ea que ab hominibꝰ eſt gloria hij maxime potiunt̉: ⁊ omnes eos velut patres honorant. ſicut fratres ſalutant: ſicut propria membra amplexant̉. Hec Criſoſtomus.Et quia dominus inſtruxit inuitatos ad humilitatem. nunc inſtruit inuitantes ad miſericordie pietatem. et ad pauperum ac debilium potius ꝙͣ amicorum et diuitum inuitationem: vtcōmunia faciant non propter hominum fauorem et vanitatem: ſed propter caritatem ⁊ pauperum neceſſitatem. arguens per hoc phariſeos: quia faciebant conuiuia non moti pietate.ſed magis cupibitate. intendentes per hoc conſequi vtilitatem ſeu honorem temporalem. Unde dominus vt pro refectione corporali rependeret ſpiritualem ſcilicet documentum pietatisdicebat ei qui ſe inuitauerat. et per hoc etiamalios aſſidentes qui erant in hoc culpabiles arguebat. Cū facis prandiū aut cenam noli vocare amicos .i. ꝓpter amiciciā ſecularem. neqꝫfratres tuos .i. ꝓpter ꝯſanguinitatē. neqꝫ cognatos .i. ꝓpter affinitateꝫ. neqꝫ vicinos. id eſt ꝓpterfāiliaritatē neqꝫ diuites .i. ꝓpt̓ aliquā vtilitateꝫꝯſequēdā. Hec determīatō .ſ. diuites omnibuspredictis videt̉ debere ſubintelligi. et ita fr̄es etcognatos amicos et vicinos pauperes: ſicut et
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten