et muliere curuatacōcedit nobis. In hoc on̄dit dn̄s ſuā hūilitatē.qꝛ infirmos nō dedignabat̉ tāgere. quantūcūqꝫ deformē vel grauē hr̄ent infirmitateꝫ. Licetaūt iſta inclinatio mulieris intelligat̉ de inclinatōne infirmitatis. quā diabolo vexāte ſuſtinebat. tn̄ accipimꝰ eā moralit̓ ſic. ꝙ vtinaꝫ oīsmulier ſic hr̄et vultū. ⁊ ocl̓os ad terrā d̓miſſosꝙ in ꝑpetuū hoīem nō reſpice̓t. qꝛ aſpectꝰ eiusnalde ē ꝑiculoſꝰ. Hic erudimur ne vita nr̄aſit terrenis īplicata. ſic mulier terre erat inclinata: qꝛ vt dicit Augꝰ. quātomagis quiſqꝫ terrenis occupatōnibꝰ implicat̉. tātomagis a ſuiꝯditoris viſione p̄pedit̉. ⁊ vt dicit Gregꝰ. cōcupiſcens viſibilia: inuiſibiles v̓tutes amittit. Ille qͥppe hō curuꝰ eſt. qͥ inclinatus ad culpā. ſurſū reſpicere nō p̄t ꝑ iuſtitiā. qꝛ terrenis voluptatibꝰ deditꝰ. ſola terrena ⁊ trāſitoria cogitat⁊ diligit. ad celeſtia ꝯtēplanda. mētis oculos n̄erigit. ⁊ et̓ ne felicitatis diuitias nō reqͥrit. Hūcaūt ſi dn̄s ꝑ grām tangat. ⁊ ſue miſcd̓ie manuꝫſuꝑ eū ponat. ſtatim ꝑ iuſtificatōnem erigit̉. ⁊terrenoꝝ oblitꝰ: celeſtia cōtēplat̉. Un̄ Gregꝰ.Oīs em̄ pct̄or terrena cogitans. ⁊ celeſtia nō requirēs. ſurſū reſpicere nō valet: qꝛ dū deſideriainferiora ſequit̉. a mētis ſue rectitudīe curuat̉⁊ hoc ſemꝑ videt. qd̓ ſine intermiſſione cogitatEt qꝛ ad celeſte deſideriū nō aſſurgit. qͣſi mulier inclinata ſurſū reſpicere nequaꝙͣ p̄t. Uſitata etem̄ culpa obligat mentē. vt nequaꝙͣ aſſurgere poſſit ad rectitudinē. Conat̉ ⁊ labit̉: quiab̓bi diu ſponte ꝑſiſtit. ibi ⁊ cū noluerit coactacadit. Si gͦ iam bona pr̄ie celeſtis agnouimꝰdiſpliceat nobis ꝙ curui ſumꝰ. Ponat̉ an̄ oculos mulier curua. ⁊ arbor infructuoſa. Unde ⁊Augꝰ. Ergo qͥ ſterilis eſt agat pnīam. ⁊ faciatfructū dignū pnīe. Qui curuꝰ ē vt terrā intueatur. t̓ rena felicitate letet̉ ⁊ erigat̉. Si ꝑ ſeip̄mnō p̄t: inuocet deū Hec Aug. Et merito ſe erigedꝫ homo. hꝫ em̄ faciē ad celū erectam. vt plusintendat celeſtibꝰ ⁊ eternis. ꝙͣ iſtis tꝑalibꝰ ⁊ caducis. Un̄ Augꝰ. Erecta in celum corꝑis formaadmonet q̄ ſurſū ſūt ſapere. Beluas dn̄s ꝓſtratas in faciē fecit. paſtū querētes de terra. te induos pedes erexit. tuā faciē ſurſū attēdere voluit. Nō diſcordet cor tuū a facie tua. vt habeasfaciē ſurſū ⁊ cor deorſū. Un̄ et Baſilius. Beſtieterreſtres ſūt ad terrā reſpiciētes. ſꝫ celeſtis arbor hō. quantū figura corꝑalis plaſmatōis tātum ⁊ dignitate aīe differt. Quadrupedū fīgura qͣlis ē? Capite vel corꝑe ad terrā reſpicit. ſuꝑventrē vadit. ⁊ quicqͥd voluptuoſū eſt ex oī ꝑteꝓſequit̉. Tuū caput ad celū erectū ē: oculi tuiſuꝑiora ꝯtēplant̉. vt ſi qn̄ tu paſſionibꝰ carnisteip̄m ꝯuitiaberis. ventri ſeruiens. et his q̄ ſubventre ſūt. ꝯparatꝰ es beſtijs inſipiētibꝰ .i. nō ſapientibꝰ. ⁊ aſſimulatꝰ es eis. Alia tibi ſolicitudo ē digna. q̄ ſuꝑiꝰ ſūt q̄re̓: vbi xp̄c ē. ſuꝑqꝫ terreſtria eſſe mēte. vt formatꝰ es. ita diſpone tuiipſiꝰ vitā. Urbanitateꝫ habes in celis. vera tuapatria q̄ ſuꝑius ē hierl̓m. Un̄ et Bern̄. Curuitas aīe eſt querere ⁊ ſapere q̄ ſuꝑ terrā ſūt. TurCapitulumº. lxxix.pe eſt in hūano corꝑe. qd̓ eſt erecte forme. beluinā mentē gerere. Et iterū. Corꝑis ſtaturā dedit hoī deus rectā. forſan vt iſta corꝑea exterioris vilioriſqꝫ rectitudo figmēti hoīem interiorēilluꝫ qͥ ad ÿmaginē dei factus eſt ſpiritalis ſueſeruāde rectitudīs admone̓t. ⁊ decor limi deformitatē argue̓t aīmi. Quid eī indecentiꝰ. ꝙͣ curuum recto corꝑe gerere animū: Peruerſa res ē⁊ feda. luteū vas qd̓ ē corpus d̓ terra ocl̓os ſurſū hr̄e. celos libere ſuſpicere. celorūqꝫ lumīaribus oblectare aſpectꝰ. ſpiritalē v̓o celeſtēqꝫ creaturaꝫ ſuos eꝯͣrio oculos .i. internos ſenſꝰ atqꝫaffectꝰ trahere in terrā deorſū. ⁊ q̄ debuit nutriri in croceis. herere luto. qͣſi vnā de ſuibꝰ. amplexariqꝫ ſtercora Hec Bern̄. Un̄ et Boetius.Qui recto celū vultū petis etheriſqꝫ frontē. Inſublime feras. animū qͦꝫ ne grauata peſſū. Inferior ſidat mens corꝑe celſius leuato. Et OuidꝰPronaqꝫ cū ſpectēt aīalia cetera t̓rā. Os hoīmſublime dedit. celūqꝫ videre. Iuſſit. ⁊ erectos adſydera tolle̓ vultꝰ. Nota etiā vt dicit Areſtoteles in libro de aīalibꝰ. ꝙ aues claudunt oculoscū palpebra inferiori. aīalia v̓o groſſa cū palpebra ſuꝑiori. Per aues intelligunt̉ viri ſpūales. qͥ ad inferiora ⁊ terrena oculos claudunt.ac celeſtibꝰ ⁊ ſuꝑioribꝰ intendūt. ꝑ aīmalia v̓ogroſſa intelligūt̉ viri mūdani: qui hn̄t oculosclauſos ad celeſtia ⁊ ſpūalia. ⁊ aꝑtos ad terreſtria ⁊ ſecularia. Per hāc mulierē curuaꝫ ſignat̉ peccatrix aīa. et mēs auara. mulier. qꝛ ꝓpter abſentiā caritatis frigida. inclinata. qꝛ lōgo tꝑe dÿabolo ꝓcurāte ſic ad inorbinatū amorem terrenoꝝ ē incuruata. ꝙ ꝓpter longā ꝯſuetudinē aſpice̓ n̄ p̄t ſuꝑna. tanꝙͣ celi oblita. frēsem̄ fuer̄t manaſſes .i. obliuio. ⁊ effraim .i. frugifer. hn̄s ſpm̄ infirmitatis: qꝛ ad ſpūalia īfirmadecē ⁊ octo ānis. qꝛ valde diuturna. ẜm eī Hierōni. cū cetera vitia hoīe ſeneſcēte ſeneſcāt. ſola auartia iuueneſcit. Sꝫ ih̓s eā tāgit ī ſabbato: qn̄ eiꝰ īſpiratōe qͥeſcit a pct̄o. ⁊ ſic erigit̉ ſurſū ꝑ celeſtiū appetitū. In ſanatōe at̄ mulierisfecit dn̄s qͥnqꝫ: vidit miſcd̓iter. vocauit. ſanauit. tetigit ⁊ erexit. Sic dn̄s aīam peccatricemꝑfecte curaturꝰ. primo videt eā ꝑ pietatē. ſcd̓ovocat eam ꝑ internā inſpiratōem. tertio ſanatꝑ pct̄i remiſſionē. qͣrto tagit ꝑ ſatiſfactōis dolorem. qͥnto erigit ad ſuꝑna ꝑ amoris feruorem.Per archiſynagogā v̓o de qͦ ſtatī ſubdit̉. ypocrita qͥ ſe ſuꝑ alios extollit: ſignat̉. qͥ d̓ hoc murmurat. qn̄ male īdicat ⁊ interp̄tat̉. ꝓpter quodmerito arguit̉ de murmure tali. qꝛ cura maiorcirca hūanā naturā ꝙͣ circa aīalia bruta dꝫ adhiberi. Un̄ ſeqͥt̉. Rn̄dens aūt archiſynagogꝰi. prīceps ſynagoge. qͥ ex inuidia nitebat̉ geſtaxp̄i decolorare. ⁊ īdignās de hoc facto. qͣſi ex legis zelo dicebat turbe. ꝙ nō venirēt ꝓ cura dielabbati. ſꝫ ſex alijs diebꝰ ī qͥbꝰ licꝫ oꝑari: qͣſi īdirecte arguēs dn̄m. tͣbe dicebat: qꝛ eū ꝑſonalit̓ ⁊directe argue̓ n̄ audebat. Et rn̄dit illi dn̄s vocās eos ypoc̄tas ꝙ bn̄ licebat ml̓ierē ip̄aꝫ ſolue̓ab vīcl̓o īfirītatis die ſabbati. qꝛ ⁊ ip̄i bouē aut
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten