De arboreEcce tres anni ſūt .ſ. tp̄s Anthonij. benedicti. ⁊Auguſtini. ex qͦ venio. q̄rens fructū .ſ. virtutū⁊ oꝑm. ⁊ n̄ inuenio illū. nimis em̄ ꝓpe viā ⁊ mūdum erat. ⁊ ideo fructus uſqꝫ ad maturitateꝫ ⁊finē ſeruare nō poterat. Sꝫ reuera oī religioſo timor incutit̉. cū hic dicit̉. Succide gͦ illamid ē ſuccidendā annūcia. qꝛ eſt infructuoſa. Vtquid terrā occupat et tꝑalibꝰ vtitur: qꝛ locumquē tenet operibꝰ bonis nō exercet. Vt eī dicitAugꝰ. peccator nō ē dignus pane qͦ veſcit̉. Etrn̄dens p̄latus. qꝛ p̄lati debent ſe opponere proſubditis: dixit .ſ. orando ꝓ eis. domine dimitte illam ⁊ hoc anno .ſ. vt peniteat ⁊ fructificet. Sꝫheu qꝛ conceſſo ſpatio pnīe multi abutunt̉ inſuꝑbia ſe nō emendando. Uſqꝫdū fodiā circa illam .ſ. ꝑ inc reꝑatōeꝫ hūiliando. ⁊ ob amorē terrenoꝝ reuocando. qͥ em̄ fodit. terrā extrahit. ⁊foſſam .i. humilitatē facit: ⁊ mittaꝫ ſtercora .ſ.malorū q̄ facit. abhomīatōem ⁊ feditatē ⁊ vtilitatē ad memoriā reducendo. Sūt tn̄ multi. quinec ſic penitere volūt. ſꝫ murmurant cōtra illos qui eis pct̄oꝝ ſuoꝝ abhomīatōem ad memoriā reducūt. ſiue ī p̄dicatōne ſiue ī lectōne. ſiuein correptōne. ſiue ī accuſatōne. ⁊ iō timendū ēeis ne ſuccidant̉: qꝛ arbor q̄ nō facit fructumbonū: excidet̉. ⁊ in ignē mittet̉. Tres etiā annipoſſūt ſignificare tria vota cōmunia omī religioni: ſuper quibꝰ dominus quēlibet noſtruminterrogabit cū exactōne magna qūo fuerintobſeruata: ſꝫ timendū ē multis ne iſta vota inueniat fracta vel male obſeruata. Cultor etiaꝫhuiꝰ vinee p̄t ip̄a ratio eſſe. que debet fodere circa cōſcīam ſuā in faciēdo foueā humilitatis. etip̄am euacuādo ab oī appetitu mūdi huiꝰ. ⁊ debet mittere circa illā ſtercora. ꝯſiderando huiꝰmūdi miſeriā: qꝛ oīa mūdana ẜm apl̓m nō ſūtniſi ſtercora. ⁊ iſtoꝝ cōſideratio ⁊ foſſio p̄dictafaciūt ficū ꝯſcīe religioſi fructificare. Et bn̄ꝑ arborē fici intelligit̉ religio. Primo qꝛ ſicutficus ſub vno cortice multa grana ꝯtinet in qͣdam dulcedīe. ita religio ſub vno mō viuēdi etſub vna regula. multos habet hoīes cōcorditerviuētes. Secūdo qꝛ folia ficus hn̄t. qͣſi ſimilitudinē manus hūane. ſic verba religioſoꝝ. que ꝑfolia ſignificant̉ debent oꝑbꝰ adequari. vt qͥcquid dicūt: illd̓ faciāt. Tertio qꝛ thauri ferociſſimi dicunt̉ manſueſce̓. qn̄ ficui alligant̉. ſic iuuenes inſolentes ⁊ diſſoluti māſueſcūt. ⁊ xp̄i iugo hūiliter ſubijciunt̉. qn̄ religionē ingrediuntur. ⁊ ceremonijs ordinis alligant̉. Sꝫ nota qd̓in Pieremia dicitur. Quid tu vides Pieremia:Ficus bonas bonas valde. et ficus malas malas valde: qꝛ qn̄ religioſus ē bonꝰ nō eſt melioreo. ⁊ qn̄ ē malꝰ. nō eſt eo peior. Un̄ Augꝰ. Simplicit̓ fateor. ex qͦ deo ẜuire cepi. qm̄ ſicut difficile expertꝰ ſū meliores. ꝙͣ qͥ in monaſterijs ꝓfecerunt. ſic nō ſū exꝑtus peiores. ꝙͣ in eis defecerūt. Docemur gͦ hic et monemur. vt nō ſimusſteriles ſicut arbor infructuoſa. ⁊ terrā inutiliter nō occupemꝰ. ne ſine fructu bonoꝝ oꝑminuenti ſuccidamur: ⁊ in ignē mittamur. qꝛ: vtinfructuoſaait Bern̄. arbori infructuoſe duo debent̉. ſecuris ⁊ ignis. Poteſt aūt ꝑ terrā ſterili ficū occupatā eccl̓ia ſignificari. q̄ noxia p̄latoꝝ ⁊ p̄poſitorū vmbra p̄mit̉. ne lumen veritatis videat. ⁊exēplis eoꝝ impedit̉. ne ſole dilectōis dei caleſcat: de qͥbꝰ bn̄ dici p̄t. Ue vobis ſcribe ⁊ phariſei: qͥ clauditis regnū celoꝝ an̄ hoīes. un̄ Amb̓.inutilit̓ terrā occupat. qͥ locuꝫ quē tenet bonisoꝑbꝰ nō exercet: qͥ exēplo pͣuitatis impedimētū p̄ſtat ceteris. Sꝫ: vt ait Piero. qͥ viderit ſe īſufficientē eſſe. vel nō ꝓficere in loco in qͦ miniſtrare ⁊ alijs ꝓdeſſe debet: tenet̉ cedere. ne melioris locum occupet. Vbi ⁊ Augꝰ. Nihil eſt qd̓ ſicquiſqꝫ cogitare d̓beat: niſi vt ī ſemetip̄m ocl̓osꝯuertat. in ſe diſcat. ſe diſcuciat. ſe q̄rat. ⁊ ſe inueniat. et qd̓ diſplicet: necet. qd̓ placet aptet etplantet. Cū em̄ ſe hō inanē inuenerit meliorūbonoꝝ. vt qͥd eſt auidus exterioꝝ bonoꝝ. Ecceqͥd ꝓdeſt plena bonis archa. ſi inanis eſt ꝯſcīa:Bona vis hr̄e. ⁊ bonꝰ nō vis eſſe: Nō vides erubeſcere te debere de bonis tuis. ſi domꝰ tua plena eſt bonis ⁊ te hꝫ malū; Quid eī eſt qd̓ velismalū hr̄e: dic mihi? Nihil omīno. Nō vxorē. nōfiliū. nō ſeruū. nō villā non tunicā. Poſtremonō caligā. ⁊ tn̄ vis habere vitā malā. Rogo te.prepone vitā tuā calige tue. Oīa q̄ circāiacentoculis tuis. elegantia ⁊ pulcra. tibi cara ſunt. ⁊tibipſi vilis es. fedus es. Si poſſent tibi rn̄dere bona quibꝰ plena ē domꝰ tua. q̄ habere optaſti. que ꝑdere timuiſti. nōne tibi clamarent. tunos bona vis hr̄e. ſic ⁊ nos volumꝰ bonū habe̓dn̄m? Tacita voce interpellāt cōtra te dn̄m ſuum. Ecce tāta bona dediſti huic. ⁊ ip̄e malus ēQuid em̄ ꝓdeſt qd̓ hꝫ. qn̄ eū qui oīa dedit nō hꝫHec Augꝰ. Per hec d̓ba p̄dicta quendā lubricūa pct̄is retraxit Auguſtinꝰ in qͣdam ẜmone ſuoErat aūt docens in ſynagoga eoꝝ in loco cōmuni. vbi ꝯueniebāt iudei. ⁊ in ſabbatis. in qͥbꝰhomīes debent intendere diuino cultui. ⁊ audiēdum verbū dei: vt ibi p̄dictam ſimilitudinē ꝓponens. eam ad ſynagogaꝫ ꝑtinere indicaret.et qd̓ ſynagogam infructuoſe arbori cōꝑaret.arboris em̄ ſucciſio ſignificabat ſynagoge exciſionē. qͦ ad qͦſdam reprobos ⁊ dānandos: ſꝫ mulieris de qͣ ſequit̉ erectio. eccl̓ie exaltatōnem. etcuiuſlibꝫ fidelis aīe erectōeꝫ. ſiue ad fidē ⁊ graciā. ſiue ad gloriā. vn̄ Ambro. Ꝙclemēs dn̄s ꝙͣpius in vtroqꝫ. cum aut miſeret̉ aut vindicat.in ſynagoge tÿpo arborē excidi iubet. in tÿpoeccl̓ie feminā ſaluat. Tūc gͦ mulierē quanda q̄habebat ſpiritū infirmitatis .i. infirmitatem aſpū maligno inflictam ⁊ cauſataꝫ. qꝛ erat a ſathana deceꝫ ⁊ octo annis vinculo infirmitatisalligata. ⁊ more brutorū incuruata. ita vt necpoſſet ſurſum reſpicere in celum. ad quod eratfacta: qꝛ terrena ſapiens ⁊ infima reqͥrens. celeſtia ⁊ ſuꝑiora cogitare nōdū ſciebat. cū eā videret: vocauit ad ſe ⁊ ſanauit. ⁊ cum manus eīimponeret. confeſtim erecta eſt. ⁊ glorificabatdeū ꝓ benefitijs acceptis. ſolam em̄ gloriaꝫ retinet deus de oꝑibus ſuis. totam v̓o vtilitatem