De probaticaꝓueniunt. Sequit̉ em̄. Dixit aūt illi deus .i.contrariū ſue cogitatōni fecit. dicere em̄ dei facere ē. ẜm illud pſalmi. Ip̄e dixit et facta ſunt.Stulte qͥ nō cogitas de dei ꝓuidentia ⁊ iuſtitia.Ubi Baſiliꝰ. Audi ꝯueniēs tibi ſtultitie nomēqd̓ tibi nullus imponit hoīm: ſed ip̄e deus. hacnocte repetent .ſ. exactores ⁊ demones a te animā tuā. tanꝙͣ ſuā. ⁊ ſibi ꝑ pct̄m venditā ⁊ obligatam. vt decetero tp̄s nō habeas emendādi ⁊te redimēdi. Un̄ in Eccl̓iaſtico. nihil iniqͥus ꝙͣamare pecuniā. hic em̄ aīaꝫ ſuā venalē hꝫ. UbiBeda. Qui multa tibi delitiaꝝ tꝑa ꝓmittebas.ꝓxima hac nocte morte p̄reptꝰ alijs ꝯgregatarelīques. Hec a deo ad hoīes dicere ē pͣuas eiꝰmachinatōes ſubita aī aduerſione ꝯpeſcere. Dies em̄ exitꝰ tanꝙͣ fur ī nocte ꝯp̄hendit. qn̄ ſtultoꝝ aīas futura nō p̄meditātes eicit. Un̄ ⁊ Gregoriꝰ. Eadē em̄ nocte ſublatus. qͥ multa fueratpreſtolatus. vt .ſ. qui in longū ſibi ſubſidia colligendo ꝓſpiceret. ſubſequentē diē vel vnū minime videret. In nocte aūt ablata eſt aīma. q̄ inobſcuritate cordis ē euulſa. In nocte ablata ē.q̄ ꝯſideratōnis lucē hr̄e noluit. vt qd̓ pati poterat p̄uideret Hec Gregꝰ. Que aūt paraſti: cuiꝰerūt; Quaſi diceret. nō erūt tua: qꝛ nō portab̓ea tecū. ſolas eī diuitias virtutū portat homoſecū. Un̄ Chriẜ. Hic em̄ ea deſeres. nōſolū nullū inde ꝑcipiens cōmodū. ſꝫ etiā ſarcinā pct̄orū portans ſuꝑ humeros ꝓprios. ⁊ q̄ quidē a teꝯgeſta ſūt. plerūqꝫ in manꝰ inimicoꝝ ꝑueniēt.a te v̓o ſuꝑ his rō requiret̉. Un̄ ⁊ Ambro. Fruſtra em̄ ꝯgregat opes. qͥ ſe his neſcit vſurū. Neqꝫ em̄ noſtra ſūt. q̄ nō poſſumꝰ afferre nobiſcūSola virtus comes ē defunctoꝝ: ſola nos ſeqͥtur miſcd̓ia. q̄ tabernacula defūctis acqͥrit et̄na Hec Ambro. Hec q̄ſtio .ſ. quo ꝑaſti. cuiꝰ erūtpotiſſime p̄t fieri ꝑſonis eccl̓iaſticis q̄ non pn̄trelinquere bona eccl̓ie heredibꝰ ſuis. vn̄ in Eccliaſt. Unus eſt. ⁊ ſecundū nō hꝫ. nō filiū. nonfrēm. ⁊ tn̄ laborare nō ceſſat. ⁊ nō ſaciant̉ oculi eiꝰ diuitijs. Et applicando ad ꝓpoſitū ſubiūgit. Sic eſt videlꝫ ſil̓r ſtultꝰ. ⁊ ad ſil̓em finē venturus. ac ī nocte ⁊ improuiſe a diuinis iuditijsrapiendꝰ: qͥ ſibi .i. vtilitati priuate theſaurizat.ſcꝫ bona tꝑalia. nō diſtribuens pauꝑibꝰ. vt abeis recipiat̉ in eterna tabernacula. talis em̄ īmortē pauꝑrimꝰ erit: qꝛ theſaurizat. ⁊ ignoratcui ea cōgregabit. an tinee demolienti. an furieffodiēti. an hoſti diripiēti. an igni deuorāti. etnō ē diues in deum. qꝛ vacuus bonis ſpūalibꝰ. ⁊ſine theſauro meritoꝝ: cuiꝰ expectatio non eſtdn̄s. nec apud deū eſt ſubſtātia eiꝰ. In deū nāqꝫdiues eſt qͥ trāſitoria contēpnens. pauꝑibꝰ tribuit: cuiꝰ expectatio eſt dn̄s. cuiꝰ ſubſtantia .i.conſcīa. fides ⁊ poſſeſſio qͣ ſuſtentat̉ ⁊ paſcit̉ ēapud deū. nō ī ſacculis ⁊ inferioribꝰ terre huiSꝫ vt dicit Gregꝰ. tanto quiſqꝫ minꝰ dolet ꝙ deſunt eterna. quantomagis gaudet ꝙ aſſūt tꝑalia. Ubi Beda. Si is qͥ ſibi theſaurizat ⁊ nō eſtin deū diues. ſtultus ē ⁊ in nocte rapiendꝰ: gͦvult eſſe in deū diues. nō ſibi theſaurizet. ſꝫ poſpiſcinaſeſſa pauꝑibꝰ diſtribuat. ſic em̄ ſapiens ⁊ filiuslucis eſſe merebit̉. Un̄ bn̄ ⁊ Pſalmi. cū de auaro quolibet diuite p̄miſiſſet: ſꝫ ⁊ fruſtra cōturbat̉. theſaurizat et ignorat cui cōgregabit ea:mox vbi cordis ſui theſauruꝫ locaſſet: aperuitdicens. Et nunc q̄ expectatio mea. nōne dn̄s. ⁊ſubſtātia mea apud te ē: hec Beda. Per iſtū gͦdiuitē intelligit̉ om̄is homo ꝯgregans ⁊ cōſeruans bona tꝑalia. vt inde ocioſe ⁊ delitioſe viuat. ⁊ frequēter ꝯtingit ꝙ tales ſubito moriūt̉⁊ ſic aꝓpoſito ſuo defraudant̉. Cū iſto em̄ diuite multi hodie dicunt apud ſe. Epulare. letare.quieſce. plenus es bonis. vtere letus eris. nō curo qualia ſint poſt me tꝑa. fiat tm̄ pax ⁊ fertilitas in diebꝰ meis. Sꝫ timeāt tales ne ſubito⁊ improuiſe aīam ab eis rapiant demones exactores. Un̄ bene de talibꝰ ⁊ ſimilibꝰ ſic dicit Auguſtinꝰ. Gaudet piſcis: qn̄ hamū nō vidēs eſcaꝫdeuorat. Sꝫ cū piſcator eū adducere ceꝑit: viſcera eiꝰ torquent̉ primo. deinde ab omī leticiaſua ꝑ ip̄am eſcā de qͣ letatus eſt ad ꝯſūptōnemtrahit̉. Sic ſūt oēs qui de bonis tꝑalibꝰ beatosſe putant. hamū em̄ acceperūt. ⁊ cū illo vagātur: veniet tp̄us vt ſentiant quanta tormentacū auiditate deuorauerūt Hec Augꝰ. Quis intelligens hec. in diuicijs ſpem ſuā ponet. cum ⁊diuitie tam facile amittant̉. ⁊ hō tā ſubito moriat̉? Qui em̄ iſta bn̄ attēderet. defacili ab auaritia caueret. Nā vt ait Hiero. facile ꝯtempnitoīa: qͥ ſe cogitat moriturū. Diuitie gͦ ſi affluātnoli cor apponere. etſi nō affluāt. noli ſolicitꝰꝓ eis eſſe. ne īmūda peſte maculeris auaricie.Nā vt ait Ambro. oēs cupidi. oēs auari. gÿzeileprā cū diuitijs ſuis poſſidēt. Et vt dicit Criẜ.qͥ auaritie ſeruit: ⁊ pn̄tibꝰ ꝯpedibꝰ ꝯſtringet̉. ⁊futuris incēdijs p̄parat̉. Dicit̉ tantū malū eſſein inferno. ꝙ ſemꝑ ſiciant ⁊ nūꝙͣ ſacient̉. ⁊ hācpenā auari iam ſuſtinēt. qui tantā cupiditatēacquirēdi diuitias hn̄t. vt nullo modo ſacient̉.Unde dicit Baſilius de iſto diuite. ꝙ horrea qͥdem creꝑabant ꝑ copia ꝯditorū. auarus tn̄ animus nequaꝙͣ implebat̉. Que ē iſta auiditas hominū cū ipſius belue modū nō habeant. Tuncem̄ belue rapiūt quando eſuriūt: parcūt v̓o prede. cū ſaturitatē ſentiūt. Inexplebilis ē auaritia hoīm. ſemꝑ rapit. ⁊ nunꝙͣ ſaciat̉. nec deū timet. nec homīem reueret̉. nec patri parcit. necmatrē agnoſcit. nō fr̄i obtꝑat. nō fidem amicoſeruat. viduam opprimit. pupillū inuabit. Queē inſania hec acqͥrere aurū ⁊ ꝑdere celū: At autem dicit Petrus damiani. auaritia qͣſi bicepsē coluber. vtroqꝫ conſueuit ore mordere. vtroqꝫpeſtiferum virus influere: duꝫ aut aliena resquerit̉. aut habita delectabilit̓ poſſidet̉. Aliena etiā ẜm Gregoriuꝫ rapere cōuincit̉. qͥ vltraſibi neceſſaria retinere ꝓbat̉. Un̄ dicit hic baſilius. An iniuſtus eſt deus: inequaliter res nobis diſtribuēs. Cur tu habūdas. ille v̓o mendicat. niſi vt tu bn̄ diſpenſatōnis merita ꝯſequaris. ille v̓o paciētie brauijs decoret̉. At tu nōneſpoliator es: q̄ diſpenſanda ſuſcepiſti. propria