doctorumimplet̉. Un̄ etiā criſ. Nō ſpernēs generatōemcarnalē: neqꝫ erubeſcēs humanā ꝯceptōeꝫ: tale dedit reſpōſū. ſꝫ volēs on̄dere qꝛ p̄ponēda eſtcognatio ſpiritalis carnali. Deinde dn̄s ih̓squaſi rōeꝫ dicti ſui reddit. qͣſi dicendo. nec ſolūdiſcipuli ſpāliter: ſꝫ etiā quicūqꝫ fideles et iuſti eternaliter: ſūt mater mea et fr̄es mei. Quicūqꝫ em̄ fecerit corde. ore et oꝑe: volūtatē ī p̄ceptis ac ꝯſilijs et exēplis patris mei. qͥ ī celisē. ip̄e meꝰ fr̄ et ſoror et mater ē. frater et ſororcredēdo qꝛ filius dei eſt. dedit em̄ eis pt̄ateꝫ filios dei fieri his qͥ credūt in noīe eiꝰ. Frater qͥppe et ſoror dr̄ ꝓpter vtrūqꝫ ſexū. qui ad fidē colligit̉. Qui aūt xp̄i fr̄ et ſoror ē credēdo: mr̄ eiusfit p̄dicādo: et ī cordibꝰ ꝓximoꝝ dicto vel exemplo eū generādo. Igit̉ qͥ filij et filie ac heredesdei ſūt ꝑ grām: fr̄es et ſorores ⁊ matres ac heredes xp̄i ſūt. qͥ ē dei filius ꝑ naturā. Hīc etiaꝫeos et fr̄es et ſorores ac mr̄es vocat: qm̄ qͣſi fratres et ſorores ac mr̄es diligit. Et his qͥdē verb̓aptiſſime mōſtrat̉. ꝙ carnali amori ſpūalis amor debet p̄ferri: et ꝓpinqͥtas caritatis ꝓpinqͥtati ꝯſāguinitatis. Eo em̄ amore et mr̄em ⁊ fratres om̄eſqꝫ ꝓpinqͦs nr̄os dilige̓ debemus. qͦ xp̄cmr̄em et fr̄es ſuos dilexit. Diligebat em̄ eos:nō qꝛ magis ẜm carnē ꝓpinqui erāt: ſꝫ qꝛ voluntatē pr̄is eiꝰ magis faciebāt. Ille gͦ magis xp̄oē ꝓpinqͥor. qͥ ē melior. qꝛ vt dicit hiero. nō ī ſexibus: ſꝫ ī factis diſcernit. Et: vt ait greg. apuddn̄m nō gradꝰ elegātior: ſꝫ vite melioris actiocōprobat̉. Hāc aūt ſentētiā ẜm criſ. dn̄s induxit. vt nullus d̓ generis nobilitate aut ſāctoꝝꝓpaginę ſine v̓tute ꝯfidat. docens nos ī nullacognatōe ꝯfidētes pirtutē neglige̓. Si em̄ marie nihil ꝓdeſſet mr̄em eē niſi v̓tus adeſſet. qͥsvtiqꝫ alius ꝑ cognatōeꝫ ſaluabit̉? Una em̄ nobilitas ſola ē volūtatē dei face̓: ⁊ hic nobilitatis modꝰ ē illo melior et pͥncipalior. Oratio.Omine ih̓u xp̄e da mihi vt verbū tuuꝫaudiam fide credēdo. ⁊ cuſtodiam oꝑeadimplēdo: fac̄ me ſpūaliter ꝑ auditūportare. et ꝑ cuſtodiā nutrire idip̄m dei verbūDa mihi dn̄e deꝰ meꝰ. vt occupatōeꝫ ſpiritualē oī affectōi carnali. et opꝰ dei negotijs humanis. ac vniuerſaliter vtiliora. minꝰ vtilibus. terectore. te duce p̄ferā ſemꝑ et p̄ponaꝫ. Fac mecorde. ore et oꝑe. tuā ī p̄ceptis. ꝯſilijs et exēplisfacere volūtatē. vt mere ar ẜuitor tibi gͣtꝰ fieriet tādē inter dei filios et heredes ꝑ tuā gratiaꝫcomputari Amen.De increpatōe pharizeoꝝ et legis doctorū.Capitulum.LXXVI.Om aūt dominus iamp̄miſſa loqueret̉. rogauit eū qͥdamphariſeus vt prāderet cū illo. Inuitabāt pharizei dn̄m. nō vt reficeretur: ſꝫ vt cōp̄hēderēt. accuſarēt ac ꝑderēt. Un̄ad domū pharizeoꝝ nō ītrabat niſi rogatꝰ: ſꝫad ꝯuiuiū publicanoꝝ bene ibat etiā n̄ īuitatꝰ. Supponendū ē ꝙ dn̄s pꝰ ẜmonē exiēs de domo ī qͣ hoſpitatꝰ fuerat et docuit. locutꝰ ē matriCapitulum. lxxvj.decentē honorē exhibens ei: ⁊ deīde iuit ad domū pharizei magis intēdēs refice̓ ꝙͣ refici. Un̄cirillus. Sꝫ xp̄c qͥ pharizeoꝝ nequitiaꝫ nouerat diſpēſatiue ꝯdeſcēdit. ſatagēs cōmoue̓ eosad ſimilitudinē optimoꝝ medicoꝝ qͥ grauiꝰ infirmātibꝰ afferūt remedia ſue īduſtrie. Et ingreſſus domū recubuit et quieuit .i. ad cōmedēdū ſe poſuit. Obmiſit aūt lauare manꝰ: vt illorū errorē corrigeret qͥ credebāt ꝙ illa locio adſalutē neceſſaria eēt: et vt ꝑ eā īterior mūdatōa peccatis fieret: et vt demōſtraret ꝙ nō lotismanibꝰ māducare hoīeꝫ n̄ coinqͥnat. Un̄ pharizeus intra ſe murmurauit et reputauit magnā eē culpā. ꝙ ẜm traditōes iudeoꝝ nō eēt lotus an̄ prādiū. Mira ſtultitia filiū dei arguit.qꝛ p̄cepta hoīm nō ẜuat. qͥ traditōibꝰ hominūſubiectꝰ n̄ erat. Dn̄s aūt cogitatōni illius rn̄dit. oſtēdens ꝑ hoc ſe eē deuꝫ. cui nuda et aꝑtaſūt ſecreta cordiū: et arguit ip̄os pharizeos: qͥqd̓ foris erat a ſordibꝰ exterioribꝰ mūdabāt. etqd̓ intus erat a macula rapine et iniquitatis ⁊fraubis nō mūdabāt: qꝛ de mūditia exteriori īpaſis et corꝑibꝰ ſuis erāt multi ſoliciti et diligētes. et de mūditia interiori ip̄ius mentis negligētes et nō curātes. cū tamē merito debe̓t eēecōuerſo. qꝛ īterior mūditia ē neceſſitatis. exterior aūt ſolūmō honeſtatis: vn̄ n̄ interior: ſedexterior ſine peccato obmitti pt̄. Et iō xp̄c exteriorē lotionē omiſit: vt haberet occaſionemarguēdi pharizeos. d̓ exteriori mūditia tm̄ curātes. et interiorē negligētes: exteriꝰ ſimulātesiuſtitiā et ſāctitatē. intꝰ retinētes neqͥtiā et iniqͥtatē. Sꝫ o pharizee mūda pͥus qd̓ intꝰ ē .ſ. coret aīaꝫ a fraude et malis deſiderijs. vt munduꝫfiat qd̓ ē deforis: vt foris ꝑ oꝑa veraciter ſāctitatē on̄dere poſſis. Qui em̄ vtrāqꝫ hoīs naturāſcꝫ corpus et aīaꝫ fecit: vtrāqꝫ mūdari deſiderat. Ubi beda. Hoc ꝯͣ illos qͥ corꝑalia pct̄a fornicatōeꝫ videlicet. immūditiā. libidinē. furtuꝫrapinā. et cetera talia qͣſi grauiſſima deteſtantur: ſpūalia v̓o q̄ nō minus damnat apl̓s. hocē amaritudinē. iram. indignatōeꝫ. clamorem.blaſphemiā. ſuꝑbiā et auaritiaꝫ q̄ ē ÿdolorumſeruitꝰ: vt leuia ꝯtēnunt. hec beda. Per hoc etiā arguunt̉ illi. qͥ de minoribꝰ magnā vim faciūt: et de maioribꝰ parū curāt. Sicut aliqͦ religioſi plus pōderāt fractionē ſilentij: vl̓ aliqͥdeiuſmobi. ꝙͣ iniuſtū grauamē ꝓximi. vel aliaꝫetiam tranſgreſſioē preceptorū dei. Phariſeisetiam ſimiles ſunt clerici. qui bene conſo capite et raſa corona. in veſte alba et mūda et lotis manibus accedūt ad altare: ītus pleni auaritia et iniqͥtate alijſqꝫ immūditijs multipharie. ac dei legeꝫ poſtponētes: et traditōnes hominum in exterioribus ſolicite cuſtodientes.Deinde dominus quaſi bonꝰ p̄ceptor docet qͣliter noſtri ꝯtagiū corꝑis mūdare debemꝰ: dicēs. Uerūtamē do vob̓ ſalutis ꝯſiliū .ſ. qd̓ ſuꝑeſt. id ē de eo quod ſupereſt poſt alioꝝ reſtitutionē. date elemoſinā: qͥa pͥmo dꝫ fieri r̄ſtitutōet de eō qd̓ remanet elemoſinarū elargitio. Ul̓