De increpatione phariſeorūẜm bedā. de eo ꝙ ſuꝑeſt victui et veſtitui neceſſario: neqꝫ em̄ ita faciēda iubet̉ elemoſina vtteip̄m ꝯſumas inopia: ſꝫ vt tui cura corꝑis expleta inopeꝫ quātū vales: ſuſtētes. Et ecce oīamūda ſūt vob̓. qꝛ elemoſina magnā habet v̓tutē ad peccatoꝝ remiſſionē. Un̄ in daniele dicit̉Peccata tua elemoſinis redime. Uel verūtam̄ꝯſiliū et remediū. qd̓ ſuꝑeſt et reſtat pꝰ tāta ſcelera do vob̓. hoc .ſ. date elemoſinaꝫ .ſ. ordinate:vt incipiatis a vob̓. Qd̓ dictū ſic ē intelligēdūvt prius hō ſibi faciat elemoſinā. mūdādo ſe īteriꝰ ꝑ fidē et baptiſmū. credēdo in xp̄m: ⁊ſi pꝰbaptiſmū īmunditia innocentie fuerit fedataemūdet ꝯſcīam ꝑ pnīam. Qui em̄ vult ordinate elemoſinā dare .i. miſericordiā face̓: a ſeip̄odebet incipere. et eā pͥmo ſibi dare: ē em̄ elemoſina omnē opꝰ miſcd̓ie. Un̄ dicit̉ ī eccleſiaſticomiſerere aīe tue placēs deo. Nullus em̄ opꝰ hominis deo placere pt̄: niſi ip̄e pͥus placeat. Un̄in geneſi legimꝰ. ꝙ deꝰ prius reſpexit ad abel ꝙͣad munera eiꝰ. Et tūc ſuꝑeſt: vt qͥ ꝓprie ſubuenit miſerie: ſubueniat et aliene. dādo elemoſinā ꝓcedente ex fide et caritate: et ſic ꝑ miſcd̓iāſui et ꝓximi omnia mūda ſūt: et nullā mētē inquinat et immūdā faciūt. Ergo miſcd̓ia et abolitio peccati ꝓmittit̉ omnibꝰ miſcd̓iaꝫ facientibꝰ. Qd̓ itaqꝫ hic dr̄. date elemoſinā ad oīa quevtili miſeratōe fiūt: valet. Nō eī ſolū qͥ dat eſuriēti cibū. et cetera hmōi: verūētiā ⁊ qͥ dat deniā peccāti. atqꝫ orat ꝓ eo. et qͥ corripit et aliqͣemēdatoria pena plectit: elemoſinā dat. vn̄ augꝰ. Facere elemoſinā: ē face̓ miſcd̓iaꝫ. Si ītelligis: a te īcipe. Quō em̄ es miſericors alteri ſicrudelis es tibi: Audi ſcripturā dicētē. Miſere̓aīe tue placēs deo. Redi ad ꝯſcīaꝫ tuā. quicūqꝫmale aut īfideliter viuis. ⁊ ibi īuenies mēdicātē aīam tuā. īuenies egētē. pauꝑeꝫ. erūnoſā inuenis forte nec egētē: ſꝫ egeſtate obmuteſcēteꝫQn̄ īueneris aīaꝫ talē ītus ī corde tuo: illi facpͥus elemoſinaꝫ. In iuditio et caritate fac elemoſinā cū aīa tua. Quid ē iuditiū? Diſplice tibi. Quid ē caritas? Dilige deū. dilige ꝓximum.Hāc elemoſinā ſi p̄termittis. quātūuis ames:nihil facis. quādo tecū nō facis. Hec aug. Etqꝛ pharizei ex ypocriſi nōſolū q̄rebāt exteriorē mūditiā: ſꝫ etiā apparētē iuſtitiā: ac decīasdabāt et elemoſinā faciebāt: putauerunt xp̄mīaniter loq̄: qͣſi eis qͥ elemoſinā n̄ facerēt: ⁊ eūī cordibꝰ ſuis deridebāt. Nōſolū em̄ triticū. vinū et oleū: ſꝫ etiā res ꝯtēptibiles .ſ. ciminū. rutā. mentā et hmōi decimabāt. et de reſiduo elemoſinā faciebāt. qd̓ nō facile facit xp̄ianꝰ aliqͥs. vt ꝑ hoc apparēt iuſti: qͣi volēdo īple̓ mādatū d̓i de decimis reddēdis: etiā circa mīma. vtꝑ hoc crederēt̉ multū volūtarij ad implēdū diuina mādata. cū tn̄ eēt trāſgreſſores in maioribꝰ: et vt de eis diceret̉ a vidētibꝰ. qm̄ oīm decimas dāt. qͥ etiā olerū decimas dare nō negligūt. Dn̄s v̓o cogitatū eoꝝ ſciēs: ſubiūxit dicēsUe .ſ. dānatōis vob̓ pharizeis. qͥ decimatis mētā et rutā et oē olus .ſ. minuta ⁊ ꝯtemptibiliaet legisfructuū vr̄oꝝ. et relīqͥtis grauiora legis .ſ. iuditiū et iuſtitiā ſubuertēdo. ac caritatē et oꝑamiſcd̓ie obmittēdo. Nō ē hoc face̓ miſcd̓iā ⁊ elemoſinā. hec eī .ſ. iuditiū ⁊ caritatē oꝫ face̓ pͥmoloco. qꝛ hec p̄cepta ſūt ad dei honorē: ⁊ illa. ſcꝫdecimā et elemoſinā nō obmitte̓. q̄ ſūt ad ſacerdotū et ꝓximi neceſſitatē. Illa facite et iſta p̄ponite. Nō em̄ ꝑ elemoſinā emit̉ īpunitas ī iniqͥtate manētibꝰ. Decimātes igr̄ et elemoſinamfaciētes exteriora mūdabāt. ſꝫ qꝛ iuditiū ⁊ caritatē relīq̄bāt: īteriora nō mūdabāt. Optimeaūt ꝯiūgūt̉. iuditiū et caritas. qꝛ iuditiū ſin̄ caritate vergit ī crudelitatē: caritas ſine iuditioī remiſſionē: caritas cū iuditio ī eqͥtatē. Iſtudat̄ de decimatōe pt̄ dupliciter ītelligi. Uno mōreſpectu ſui. quia licꝫ mīſtri tēpli acciꝑent decimas a ppl̓o: tn̄ de illis acceptis a ppl̓o et d̓ hisq̄ habebāt ex labore ſuo: decimas reddebāt ſacerdoti ſūmo: et iō ad ſimulatōꝫ ſāctitatis reddebāt eis decimas de minimis. Hoc etiā faciebāt rōe cupiditatis. vt ꝑ exemplū ſui īducerētppl̓m ad reddēduꝫ ſibi decimas de oībꝰ uſqꝫ adminima. Alio mō pt̄ ītelligi reſpectu alioꝝ. qͦsꝑ doctrinā ſuā īducebāt ad d̓cimas ſtricte ſibiſoluēdas. Illud etiā qd̓ de obmiſſione grauioꝝlegis addit̉: ſimiliter dupliciter ītelligit̉. Unomō reſpectu ſui. qꝛ iſta q̄ erāt magne neceſſitatis: face̓ obmittebāt. Alio mō reſpectu alioꝝqꝛ alios ad talia obẜuāda induce̓ negligebantSimiliter hodie faciūt ſacerdotes eccleſie ⁊ p̄lati. q̄ ſoliciti ſūt circa ſubiectos de redditōe decimaꝝ et ſimiliū q̄ eis debent̉. ⁊ parū curāt ſi īmaioribꝰ criminibꝰ īuoluāt̉. Et qꝛ honor eſtp̄miū v̓tutis. ⁊ ex appetitū apparētis iuſtitie ſeqͥt̉ appetitꝰ īdebiti honoris: iō ꝯſequēter arguit arrogātiā et ābitōeꝫ pharizeoꝝ: ꝯminandoeis ve et penā eternā: dicēs. Ue .i. eterna dānatio īminet vobis pharizeis. qui diligitis pͥmascathedras ī ſynagogis. Nō dīc qͥ habetis cathedras: ſꝫ qͥ diligitis. has em̄ appete̓ ābitōis ē: iniūctas ſuſciꝑe caritatis. In qͦ repͥmit omnemīdebitū appetitū honoris. ⁊ īſtruit nos. vt ambitōe careamꝰ ⁊ pͥmatū ī eccl̓ia nō ābiamꝰ. Ue gͦmiſeris ad qͦs pharizeoꝝ vitia trāſierūt. qͥ perbreue et īcertuꝫ hꝰ vite ſue curriculū. qͦ peccata hūilit̓ deplāge̓ debuer̄t: ad prioratū aſpirarevel ꝓ eo certare nō metuūt. Et nōſolū volebāteſſe doctores et mgr̄i in ſynagogis. volētes vocari ab oībꝰ rabbi: ſꝫ etiā q̄rebāt ſalutatōes inforo cauſaꝝ et negotōꝝ: ex qͦ videt̉ ꝙ idē erāt īſynagoga mgr̄i: et īforo aduocati. Sꝫ n̄ ꝯueītvt litibꝰ ītēdant qͥ diuino offitio mācipant̉: nemō em̄ militās deo: īplicat ſe negotijs ſecularibꝰ. vn̄ raba. Culpa n̄ caret. ſi ī foro litibꝰ ītēdātqͥ ī cathedra moyſi ⁊ ſinagoge mgr̄i cupiūt appellari. Et qꝛ vitia occulta punientur a deograuius. quanto peccatores tales volunt alijspreferri ī honoribus ideo poſt hec arguit eorūſil̓atōꝫ. ꝯminādo eis ve pene et̓ne: qꝛ erāt qͣi ſepulchra q̄ nō apparēt .ſ. exteriꝰ. qͣlia ſūt interiqꝛ aliqn̄ exteriꝰ ornant̉ et fetore īteriꝰ replent̉