De increꝑatione pharizeorūverbū dei manna celeſte: et ſapit cuilibet ꝓ ſuovelle. Un̄ origenes. Nūc ergo feſtinemꝰ celeſtemāna ſuſciꝑe: illud em̄ māna ꝓut quiſqꝫ deſiderat: talē ſaporē reddit ī ore eiꝰ. Tu gͦ ſi verbuꝫdei qd̓ ī eccl̓ia p̄dicat̉: tota fide et tota douotōeſuſcipias: fiet tibi ip̄m verbū qd̓cūqꝫ deſideras.Uerbi gratia. Si tribularis: ꝯſolat̉ te dicens.Cor ꝯtritū et humiliatū beꝰ n̄ deſpities. Si letaris ꝓſpere: futuroꝝ cumulat tibi gaudia: dicēs. Lętamini ī dn̄o et exultate iuſti. Si iracūdus es: mitigat te dicēs. Deſine ab ira. et delinque furorē. Si ī doloribꝰ es: ſanat te dicēs. Dominꝰ ſanat oēs lāguores tuos. Si in pauꝑtateꝯſumeris: ꝯſolat̉ te dicēs. Dn̄s alleuat de terra īopē: et de ſtercore erigit pauꝑeꝫ. Sic gͦ mānaͣ verbi d̓i. reddet ī ore tuo ſaporē: quēcūqꝫ volueris. hec origenes. Adhuc aūt dn̄o ih̓ū p̄dicāte. et q̄ ſupͣ dicta ſūt ad turbas loquēte: mater eiꝰ et fr̄es .i. ꝯſāguinei venerūt querētes eūlicꝫ em̄ pharizei eēt mixti cū turbis: tn̄ pͥncipaliter p̄dicabat ꝓpter turbas erudiēdas. Et qꝛfaciliter eū adire p̄ turba nō poterāt: ⁊ etiā nefructū diuini verbi impedirent: foris ſtabāt: etmiſerūt ad eū vocantes ip̄m. Fr̄es hic vocant̉ꝯſobrini dn̄i ẜm morē ſcripture. q̄ ſepe ꝯſāguineos ſolet fr̄es nominare. Et cū dn̄s erat occupatꝰ ī offitio p̄dicādi: pͥmo vnꝰ ⁊ pꝰ illū pluresde turba dixerūt ei. Ecce mater tua et fr̄es tuiforis ſtāt querētes te. Iſti īſidias tēdebant. acmalitioſe et inſidiādo hec dicebāt .ſ. ad tēptandū et explorandū. ſi carnis affectu p̄dicatōnemīceptā dimitteret. vel īterrūperet. vtſi ſpirituali oꝑi p̄ferret carnē et ſāguinē. arguerent ip̄meē purū hoīeꝫ. natū ꝓpter affectōeꝫ carnaleꝫ: etvt ppl̓s vidēs ꝙ parētes carnales haberet. ip̄mfiliū dei nō crederet: cū deus carnaliter nō generet. Et iō multas īplicant circūſtātias. queip̄m mouere poterāt ad ceſſandū: dicētes. Ecce mater tua. q̄ p̄cipit̉ honorari. et fr̄es tui. qͦset natura et lex iubet diligi: foris ſtāt expectātes te ī loco exteriori. vbi verecūdū ē ſtare. q̄rētes te qͣſi ꝓpter te tm̄ venerīt: et iō debes merito ad eos egredi. Un̄ criſ. Uidēs dÿabolꝰ qꝛ perſuadē bat ppl̓o xp̄c eē ſe filiū dei: dicens. et eccece plꝰ ꝙͣ ſalomon hic timēs ne ſi dei filius cogͦſceret̉ qͥ putabat̉ hō: ip̄e derelīqeuret̉ ab om̄ibus: ad cōuincēdos ſermones eius. ſubītroduxit ꝑentes ip̄ius carnales. vt ꝑ eoꝝ ꝯtēplatōeꝫdiuinitatis eiꝰ obſcuraret naturā. Ideoqꝫ veītaliquis quaſi dÿaboli aduocatus. qͥ hūano oreverba dÿabolica loqueret̉: dicēs. Ecce matertua et fr̄es tui foris ſtāt: volētes loqͥ tecū. Acſi dicat. Quid gloriaris o ih̓ū de celo dicens tedeſcēdiſſe: qͥ radices habes ī terra. Ecce matertua et fr̄es. Nō pt̄ eē filius dei quē hoīes genuerūt: nō potes ī te illū abſcōdere. quē natura ꝯͣuīcit. Hec criſoſt. Sic et hodie multis p̄ſatis ꝓcurat dÿabolꝰ ꝓpinquoꝝ multitudinē. vt ī carnali affectōe obſcuret eoꝝ dignitatē et ſanctitatē. Et bn̄ dr̄ foris ſtāt. ad ſignificādū ꝙ carnales amici clericoꝝ debēt eē remoti ab eis. vl̓et legisſaltē a cordibꝰ eoꝝ ꝙͣtū ad carnalē affectuꝫ: ettn̄ ī ml̓tis videmꝰ hodie ꝯͣriū. Miſtice ẜm bedā. mater et fr̄es ih̓u poſſūt dici ſynagoga ⁊ iudei. ex qͥbꝰ ẜm carnē ē editꝰ. qͥ foris ſtare dicūtur xp̄o p̄dicāte. qꝛ gētibꝰ xp̄o credētibꝰ: ſynagoga cū iudeis extra fidē manſit ꝓ maiori ꝑte.Et notādū d̓ beata virgine. ꝙ tāꝙͣ pia mr̄ filiūq̄rebat ꝑuulū. qꝛ eiꝰ abſentiā nō ſuſtinebat. ſcꝫqn̄ eū amiſerat. q̄rebat adultū. qꝛ eiꝰ pn̄tia ſaciari n̄ poterat. vt hic patꝫ. q̄rebat mgr̄m factuꝫſcꝫ crucifixū. qꝛ iā eiꝰ pn̄tiaꝫ amittebat qn̄ iuxta crucē ſtabat. Sꝫ īuenit pͥmo ī medio doctorū interrogātē. nūc ī medio ppl̓oꝝ p̄dicātē. vltimo ī medio latronū pacientē. Primo ī tēploſecūdo in domo. tertio ī patibulo. Ibi cupiebatīuenire. et iō laborabat et dolebat ī querēdo filiū. hic cupiebat videre: et iō ſtabat foris expectādo eiꝰ aſpectū: ibi cupiebat ſimul crucifigi.et iō ſtabat iuxta crucē. uſqꝫ ad finē ſuū. Ih̓saūt ad reqͥſitōeꝫ mr̄is vocatꝰ. p̄dicatōis offitiūꝓpter mr̄is affectū (licꝫ eā ſūme dilige̓t ⁊ honoraret) relīque̓ vl̓ īterrūꝑe noluit. qꝛ nobilioraſūt oꝑa miſericordie ſpūalis ꝙͣ corporal̓. ⁊ vtilitas mr̄is eccl̓ie p̄ferenda ē vtilitati mr̄is ꝓprie.In qͦ feruor xp̄i apparuit. quē ī p̄dicādo habuit. Un̄ īſidiātes ꝯfutauit: et ſicut qͥ ītus pͣuā intentōeꝫ vidit: malignū eoꝝ verbū rōnabiliterrepulit: oſtendēs ꝙ ſpūalis occupatio carnaliaffectōi. et opꝰ dei negotijs familiariū ꝑſonaꝝp̄poni debet: et dicēs. Que ē mr̄ mea. et qͥ ſt̄ fratres mei Acſi dice̓t mr̄i et ꝓximis. Neſcio vosin oꝑe ſpūali. et pr̄is mei p̄dicatō nō ē ꝓpt̓ vosdimittēda: ſeu etiaꝫ īterrūpēda. Et qͣſi ad ꝓteſtandū veritatē. extēdēs manꝰ ī diſcipl̓os ſuosqͥ ī circuitu eiꝰ ſedebāt: dixit. Ecce mr̄ mea. ſcꝫhi qͥ me ī ſuo corde ꝯcipiūt. ⁊ me ꝑ p̄dicatōeꝫ incordibꝰ auditoꝝ pariūt: ⁊ fr̄es mei. qͥ oꝑa pr̄ismei faciūt. et mihi ī celo coherebes erūt. Quaſi diceret. ītantū ē mihi aliqͦs ꝓpinquꝰ: īquantūeſt ſpiritualibus actibus intētus. Et ille eſt mihi magis ꝓpinquus. qui ſpiritualibꝰ oꝑbus ēmagis intentꝰ. Spirituales ꝓximos p̄fero carnalibus. et vtiliora oꝑa minꝰ vtilibus. adeo: vtſpirituali oꝑi vacās. omnino carnales poſtponā affectus. Dominus ſe noſſe matrē diſſimilat: ⁊ ꝑ cognationē ꝓximos: dicēs ſibi ꝓximoseſſe ꝑ ſpiritū ꝯiunctos. Quo exemplo nob̓ mōſtrauit quod verbo docuit .ſ. qͥ amat pr̄em autmatrē plus ꝙͣ me: non ē me dignus .i. qui oꝑiſpirituali carnales p̄ponit affectus. Qui gͦ ī cōferendis benefitijs et dignitatibus eccleſiaſticis perſonas accipit. preferens carnē ſpiritui.et opus minus vtile vtiliori: formā a dominop̄ſcriptam relinquit: ⁊ maxime deū offēdit. vn̄hiero. Nō matrē negauit. ne natꝰ de fantaſmate putaret̉: ſed apl̓os cognatōi p̄tulit. vt ⁊ nosin comparatione dilectionis: carni ſpiritū p̄feramus. Un̄ et ambro. Nec tamen iniurioſe refutātur parentes: ſed religioſiores copule mētium docentur eſſe ꝙͣ corporum: nec putet eſſealiquis offendiculū pietatis. vbi mādatū legis