De iudeis ſignū de celo queviluerūt. eiꝰ iuditō indiſcuſſa remaneāt. Un̄ ⁊criſ. otioſū v̓bū ītelligit̉ nō malū: ſꝫ bonuꝫ. qd̓nō oꝑat̉ .i. qd̓ nō edificat audientē. Si gͦ ꝓ bonō v̓bo et otioſo rationē ſumꝰ reddituri. qͥd ſperamꝰ de malo? Et ſi de malo v̓bo rationē daturi ſumꝰ: qͥd ſperamꝰ de oꝑe malo? hec criſo. Etideo cauenduꝫ ē a verbis otioſis et malis. Exverbis em̄ tuis ſi fuerīt bona ac bonitati mētis ꝯſona. et ſub debitis circūſtātijs ꝓlata. iuſtificaberis .i. mereberis. vel tāꝙͣ iuſtꝰ remuneraberis: et ex v̓bis tuis ꝯdemnaberis: ſi fuerītmala et p̄dictis ꝯͣria. Scriptū ē em̄. qꝛ mors ⁊vita ī manibꝰ līgue. Et ideo ex ẜmonibꝰ tuisiuſtificaberis vel ꝯtēnaberis. qd̓ oīm ē iuſtiſſimū. etem̄ tu dn̄s es et dicēdi et nō dicēdi. Un̄criſ. Manſuetuꝫ iuditiū. nō em̄ ex qͥbꝰ aliꝰ dicitde te: ſꝫ ex qͥbꝰ ip̄emet locutꝰ es calculatōes iudex feret: et tu dn̄s es dicēdi. Et iteꝝ. Unuſqͥſqꝫhoīm ex volūtate ſua ſola. aut peccator aut iuſtus ꝯſtituit̉. Cōuincit̉ aūt vniuſcuiuſqꝫ peccatoris volūtas. teſtimonijs tribꝰ .i. cogitationū. verboꝝ et oꝑū. hec criſ. Hic gͦ docemur. vtos nr̄m cuſtodiamus. ne v̓ba otioſa vel malalōqͣmur. qꝛ ſicut vas qd̓ nō operit̉ cito īmūdūfit. et quicquid ē īteriꝰ: frigeſcit. ſic ē et de corde. niſi os qd̓ ē eiꝰ oꝑculū teneat̉ cū diſcreta cuſtodia clauſū. Et (vt dicit greg) ab oī rectitudinis ſtatu ꝑeunt: qͥ ꝑ noxiā verba dilabūt̉. Etideo frequēter oremꝰ: dicētes. pone dn̄e cuſtodiā ori meo: et oſtium circūſtatie labijs meis.Un̄ criſ. Magis vtiqꝫ virgine aliqͣ cuſtodi linguā. Equus ē r̄galis līgua. Si igr̄ impoſuerisfrenū et docueris ābulare cū bona cōpoſitōneqͥeſcit ſuꝑ eā. et deſuꝑ ſedebit rex. Si aūt īfrenatā dimiſeris ferri et ſaltare: dÿaboli et demonū ſeſſio fit. hec criſ. Un̄ et origenes. Eoruꝫqui verba d̓i loquunt̉ os deꝰ aꝑit: illoꝝ v̓o quiloquunt̉ mendatiū. falſū te ſtimoniū. ſcurrilitates. turpitudines. ſuſurronū qͦꝫ et detractoꝝet eoꝝ q̄ otia loquunt̉: dÿabolus os aꝑit. Magnū gͦ ꝑiculū ē loqͥ d̓ ſecularibꝰ et banis. cummulta ſint diuina et vtilia. de qͥbus loqui poſſumus. Un̄ ambro. Nō mediocre ꝑiculū ē. cuꝫtanta habeamᵛ eloquia dei et oꝑa q̄ fecit: hisp̄termiſſis loqͥ q̄ ſecl̓i ſūt. Et maxime a verbisbetractorijs cauere debemꝰ: ne maſe loqͣmur dealijs. Un̄ augꝰ. Uide quō iraſceris: ſiquis de temala loquat̉. Quō iraſceris alteri qn̄ de te male loquit̉: ſic iraſcere tibi qn̄ de altero male loq̄ris. Et nonſolū cauere debemꝰ ne verba detractoria loquamur: ſꝫ etiā ne audiamꝰ: quia ſi n̄eēt auditor n̄ eēt detractor. Un̄ bernh̓. Detrahe̓et detrahentē audire: quid hoꝝ damnabiliꝰ ſit:nō facile dixerim. Et iteꝝ. lingua detractoriset auris auditoris: dÿabolꝰ ſedet ſuper vtrūqꝫ.Cauendū ē etiā valde a verbis ꝯtētoſis et rixoſis. qꝛ occaſionē dāt multis malis. Un̄ criſ. Cōtētō ē altricatō longa. Naſcit̉ at̄ ex vana gl̓iaque dr̄ amor victorie. Nemo em̄ diu ꝯtēdit: niſi qͥ vincere ꝯcupiſcit. Gloriā tibi putas eſſe ſiviceris: ſed occidiſti gladio amicum et amici-rentibꝰ et de ſpiritu immūdotiaꝫ eiꝰ in ip̄o. et iō quaſi de amico occiſo dab̓rationem. Nā ſi hominem nō occidiſti ferreogladio: amicū tn̄ occidiſti gladio ꝯtentōſi ẜmonis. hec criſ. Multū inſuꝑ caue̓ debemꝰ: ne ꝓximū verbo vel cogitatu iudicemꝰ. Un̄ criſo. Exſermonibus tuis ꝯdemnaberis ait. Nō audis.qm̄ et pharizeus vera locutꝰ ē: ſꝫ tn̄ vltimā dedit vindictā. Etem̄ habet iudicē: qui deliquit.Ne igr̄ capias dignitatē vnigeniti: illi iuditijthronꝰ ꝯſeruatꝰ ē. Sed ſi vis iudicare: eſt tibiiuditiū. multū lucrū habēs. Sedere fac in conſciētia tua ītellectū diſcernentē: et affer ī mediū omnia delicta tua: et īueſtiga peccata aīe⁊ expete cū diligētia noxas: ⁊ dic̄. Propter qͥdhec et hec tu facere auſus es: Et ſi hec quidemfugerit oīa: q̄ aūt alioꝝ ſūt inueſtigauerit: dicad eā. Nō ꝓ his te iudico: nō ꝓ his ītraſti te accuſatura. Quid eī ſi ille d̓beat: tu cur hec ⁊ hecd̓liqͥſti; Excuſantē te accuſa: q̄ tuip̄iꝰ ſūt ītuerenō que alioꝝ. Et ꝯtinue ī hāc deduc agoniamDeinde ſi nihil habe̓ dicat ſꝫ retardat̉: dilaniaflagella cā velut quandā ancillā elatā et fornicatā. Et hoc ẜm vnāquāqꝫ diē ꝯſtitue iuditium et ſubſcribe flumē ignis. vermem ꝯſcīe venenū emittēteꝫ. et alia loca tormentoꝝ: et ne dimittas eā eē cū dÿabolo. Etſi doluerit hec audēs. nec ſubtrahas manū. Nō em̄ moriet̉ ſi ꝑcuſſeris. a morte aūt eā eripies. Et paruoꝝ magnas expete noxas. vt neqꝫ ꝓpe magna deueniat. Si hec feceris ẜm vnāquāqꝫ diē. cū libera ꝓpalatōe ſtabis ſecꝰ tribunal̓ illud terribile. Itapaulꝰ factꝰ ē purus: ꝓpter hoc et dixit. Si noſmetip̄os iudicaremꝰ: non vtiqꝫ iudicaremur.hec criſ. Moraliter at̄ ī verbis ſiue in loquēdo attendēda ſūt quinqꝫ .ſ. quid. cui. vbi. quādoet qualiter dicat̉. Iſti ſūt quinqꝫ digiti in manu lingue. Quid determinat apl̓s: dicēs. Sermō ur̄ ſit ſemꝑ in grā ſale cōditꝰ .i. gratꝰ. vtil̓:ſine otōſitatē. Vtioſa ſūt oīa. q̄ aut īutilia. autinhon eſta. aut nociua ſūt. Inutilia ſunt q̄ necloquētibꝰ nec audiētibꝰ ꝓſūt. Inhoneſta q̄ necdignitati loquētis nec audiētis ꝯueniūt: nociua ſūt. que vel ad errorē vel ad prauitatem ducunt. Cui determinat ſapiēs: dicens. Cuꝫ ſtulto ne multū loquaris. Qui gͦ cum alio loquit̉:ꝯſideret an ꝓpter ſe vel ꝓpter aliū loqui habeat.Si ꝓpter illū. Utrū ſit talis. q̄ ſua correctōe indigeat. vel qui correctōeꝫ nō r̄cipiat. Ubi. quedā em̄ ſūt loca. vbi nullo modo. vt in ſanctuario. quedam vbi raro. vt in conuiuio: quedaꝫvbi moderate. vt in locutorio eſt loquendum.Quando. determinat eccleſiaſtes: dicēs. Tempus tacēdi ⁊ tp̄s loquēdi. Tacēdū ē aliqn̄ ꝓpterauditoꝝ īfirmitatē. aliqn̄ ꝓpt̓ vitādā precipitationē. aliqn̄ ꝓpt̓ ꝑſone alteriꝰ reuerētiā. aliqn̄ꝓpt̓ auditorum indignitatē. Quō aūt loquendum .i. quo geſtu. quo ſono. qua ſignificatōne.Sit gͦ geſtus ſimplex et humilis. ſonꝰ mitis etſuauis. ſignificatō verax et dulcis. Compēdiūaūt omnium p̄dictorum hoc eſſe vr̄: vt tarde ⁊raro quis loquatur. Unde ſeneca. Sūma ſum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten