olim ab eis eiectomaruꝫ hec eſt: tardiloquū te eē iubeo. Et iteꝝQuicqͥd dicturꝰ es: an̄qͣ alijs dixeris tibi. Magna ē res vocis et ſilentij tēperamentū. Et iterū. Quod tacitū eē vis: nemini dixeris. qꝛ nōpoteris ab alio exigere ſilentiū ſi tibip̄i nō p̄ſtas. hec ſeneca. Sꝫ heu ſūt aliqͥ nōſolū ſeculares: ſꝫ et religioſi. qͥ qn̄qꝫ etiā ſine cauſa rōnabili alijs irati. toruos oculos et vultꝰ on̄dunt:ac inſuꝑ dentibꝰ ſtridēdo. voces furioſas emittūt: et ſic demonē qͥ intus eos poſſidet: alijs extra ꝓdūt. Hi tales. bene in hoc daciano in beatū vincentiū ſeuiēti aſſimilant̉: de qͦ ī ſermoneaug. ſic dicitur. Per furioſas em̄ daciani voces. per truces oculos: et minaces bultꝰ. et tociꝰ corporis motꝰ. ille habitator eiꝰ īterior mōſtrabat̉. et ꝑ hec ſigna viſibilia. tanꝙͣ ꝑ ſui vaſculi qd̓ impleuerat crepātis rimulas videbat̉Hec aug. Tales etiā quādoqꝫ ſuis linguis acutis parcūt. et ſe abſcondētes: taciturnitati inſiſtūt: ac ſilentiū qd̓ boni ex religionis obedientia deo ſacrificāt: ip̄i ex ꝑuerſitatis malitia demonijs et nō deo immolāt. Un̄ ī collatōe abbatis ioſephde amicitia: ſic de talibꝰ dicit̉. Illudv̓o qͣle ē: ꝙ interdū paciētes eē nos credimusqꝛ reſpōdere ꝯtēnimus laceſſiti: ſꝫ ita commotos fratres amara taciturnitate. vel motu geſtuqꝫ irriſorio ſubſannamus. vt eos magis adiracundiaꝫ vultu tacito ꝓuocemus. ꝙͣ tumidapotuiſſēt incitare ꝯuitia: in eo nos eſtimātesminime apud deū reos. qꝛ nihil ore ꝓtulimꝰ qd̓nos notare hoīm iuditio: aut ꝯdemnare potuiſſet. Ita igit̉ tacere nihil ꝓdeſt. ſi iccirco nob̓īdicimꝰ ſilentiū: vt quod agendū ꝯuitio fuerathoc taciturnitate faciamꝰ: aſſimilātes quoſdāgeſtus. qͥbꝰ et ille quē curare nos oportuit vehemētiore īardeſcat iracūdia. Vtiqꝫ em̄ tale ſilentiū erit equaliter noxiū: qꝛ ſic exaggerat īalteriꝰ corde triſtitiā: ita ī ſuo nō ꝑmittit extīgui. Nonnulli qͦꝫ cū triſtificati fuerīt vel irati:ab ip̄o etiā ꝑtinaciter abſtinent cibo. In quoplane ſacrilegij crimē euidēter incurrūt. ieiunia .ſ. q̄ ſoli deo ꝓ humiliatōe cordis et purgatōe vitioꝝ ſūt ſpecialiter offerēda ꝓ dÿabolicotumore tollerātes. Qd̓ tale ē ac ſi or̄oes atqꝫ ſacrifitia nō deo ſꝫ demonibꝰ deferāt: illā qͦꝫ moſaÿcā increꝑatōeꝫ mereant̉ audire: ſacrificauerūt demonijs et n̄ deo: dijs qͦꝫ ignorabāt. hecvbi ſupͣ. Sic gͦ p̄dicti miſeri tā ꝑuerſe litigādoꝙͣ malitioſe tacēdo domonibꝰ ẜuiūt: qui vtrobiqꝫ ſe ingerēdo: eis illudūt. Quoꝝ illuſiones n̄īcurrerēt: ſi nō fictam ſꝫ verā humilitatē ⁊ caritatē haberent. quia nec tūc ad tantā impacientiā deuenirent. Et quod adhuc peius eſt. tales ſepe abſqꝫ fratris offenſi r̄conciliatōe accedūt ad altare: et ſic accedentes iuditiū ſibi māducāt et bibunt. Et inſuper a dÿabolo excecati. quandoqꝫ ſe excuſando dicunt. quia nihil aduerſus alium habent: nō intelligentes qꝛ ẜmeuāgelium attendere debent. ſi alius aduerſuseos quid habet: Aufer domine obprobriuꝫ taliū ꝑuerſoꝝ a religione ſeruoꝝ tuoꝝ. Pratio.Capitulum. lxxiiij.Uera virtꝰ eice a me demoniū ꝑ ꝯtritōnē: o v̓bū pr̄is. ſana mutū ꝑ ꝯfeſſionēo intima lux illumina cecū ꝑ ſatiſfactōeꝫ: et vt fortis armatꝰ me nō poſſideat. vniuerſa arma eius .ſ. vires aīe mee interiores: etcorporis ſēſus exteriores ī tuū ꝯuertere obſeqͥum. Opto etiā et deſidero deus altiſſime. vt qͦtiēſcūqꝫ malignꝰ ſpūs abhominādas cogitatōsblaſphemie mihi īmiſerit: tociēs ex voto oīmdeſiderioꝝ meoꝝ ineffabilis laus et grārūactōtibi ſit ī perpetuas eternitates: et blaſphemiaſua ſecū ſit in perditionem Amen.De iudeis ſignū de celo q̄rentibꝰ. et de ſpiritu immūdo olī eiecto ab eis. Ca. LXXIIII.Initis autē verbis domini aduerſus blaſphemiā ſcribarū et pharizeoꝝ: quidā ex eis ꝓcatiores volētes exꝑiri volūtate xp̄iet capere eū dixerūt. Aagiſter. volumꝰ a te ſignū videre .ſ. nō qd̓cūqꝫ: ſed de celo. Reputabant em̄ miracula xp̄i ꝑua: eo ꝙ erāt vt cōitercirca inferiora. vtpote circa ſanitates corpoꝝet ſimilia: iō querebant ab eo ſigna fieri circacorꝑa celeſti. forte māna deſcēdere vt tꝑe moÿͣſi. vel ſonare tonitrua. ſicut tꝑe ſamuelis: qd̓magnū fuit in paleſtina tꝑe eſtatis. ꝓpter defectū materie et potētiā agētis .ſ. ſolis omnespapores ꝯſumētis: vel igneꝫ de ſublimi deſcēde̓vt tꝑe helÿe. vl̓ ſolē ſtare ſic tꝑe ioſue. vl̓ r̄trocedere vt tꝑe ezechie: vel alia hmōi: qͣſi nō poſſēt et illa calūniari. et dice̓ ex occultis ⁊ varijspaſſionibꝰ accidiſſe. Naꝫ qͦ calūniat̉ eis q̄ ocul̓videt. manu tenet. vtilitate ſētit: qͥd facturꝰ eſtde his q̄ d̓ celo venerit; Vtiqꝫ rn̄debit ⁊ magosī egipto multa ſigna feciſſe de celo: vel calūniabit̉ alio mō. Un̄ criſ. Cū multa ſigna vidiſſenttanꝙͣ ſi nullū vidiſſēt: ita ſignū petebāt. Vereem̄ nullū viderūt: quia corporali aſpectu viderūt: nō ſpiritali affectu. Ubi ſciendū. ꝙ aliqͥmalignātes detrahebāt miraculis xp̄i duplicit̓vno mō attribuebāt ea v̓tuti demonis. vt viſūē ſupͣ ī p̄cedēti capitulo: alio mō reputādo eaꝑua vt dr̄ hoc loco. Iſti eī ac ſigna eius nō vidiſſēt. vel qͣſi q̄ viderāt ꝑua vel nulla fuiſſēt: tēptātes eū. de celo ſignū q̄rūt: nō ex deuotōe vtex hoc credāt: ſꝫ magis ex curioſitate: et vt facilius ꝙͣ pͥmis ꝯͣdicāt. Adulātes aūt dicūt magiſter: vt blāditijs alliciāt: quem ꝯuitijs blaſphemauerāt. Un̄ criſ. Hi quos oportebat admirari et obſtupeſce et credere: nunc a neqͥtianō deſiſtūt. Un̄ at̄ v̓ba: et abulatōe et ÿroniaſūt plena. Putabāt eī allice̓ ꝑ hoc. Et nūc qͥdēꝯuiciant̉: nūc adulant̉: nūc at̄ demoniacū vocāt: nūc magiſtrū. Utraqꝫ ꝑnitioſo ꝯſilio. etſiꝯͣria ſit q̄ dicebāt̉: ꝓpt̓ hoc ⁊ eos et vehemētertetigit. hec criſ. Et qꝛ male q̄rebāt iō nō dat eis ſignū: ſꝫ rn̄dēs ait illis. Generatō mala inoꝑe: et adultera ī fide. qꝛ relicta ꝓprio viro. ſcꝫdeo: ÿdolis ẜuiebāt. etſi ÿdola nō colebāt: tn̄ avero ſponſo xp̄o ſe alienabant: ſignum de celo querit ad calumniaꝫ contra me: quaſi aliaq̄ viderūt ſigna nō fuerint. Uide quō cuꝫ iudei
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten