Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

olim ab eis eiectomaruꝫ hec eſt: tardiloquū te iubeo. Et iteꝝQuicqͥd dicturꝰ es: an̄qͣ alijs dixeris tibi. Magna ē res vocis et ſilentij tēperamentū. Et ite. Quod tacitū vis: nemini dixeris. qꝛpoteris ab alio exigere ſilentiū ſi tibip̄iſtas. hec ſeneca. Sꝫ heu ſūt aliqͥ nōſolū ſeculares: ſꝫ et religioſi. qn̄qꝫ etiā ſine cauſa rōnabili alijs irati. toruos oculos et vultꝰ on̄dunt:ac inſuꝑ dentibꝰ ſtridēdo. voces furioſas emittūt: et ſic demonē intus eos poſſidet: alijs extra ꝓdūt. Hi tales. bene in hoc daciano in bea vincentiū ſeuiēti aſſimilant̉: de ī ſermoneaug. ſic dicitur. Per furioſas em̄ daciani voces. per truces oculos: et minaces bultꝰ. et tociꝰ corporis motꝰ. ille habitator eiꝰ īteriorſtrabat̉. et hec ſigna viſibilia. tanꝙͣ ſui vaſculi qd̓ impleuerat crepātis rimulas videbat̉Hec aug. Tales etiā quādoqꝫ ſuis linguis acutis parcūt. et ſe abſcondētes: taciturnitati inſiſtūt: ac ſilentiū qd̓ boni ex religionis obedientia deo ſacrificāt: ip̄i ex ꝑuerſitatis malitia demonijs et deo immolāt. Un̄ ī collatōe abbatis ioſephde amicitia: ſic de talibꝰ dicit̉. Illudv̓o qͣle ē: interdū paciētes nos credimusqꝛ reſpōdere ꝯtēnimus laceſſiti: ſꝫ ita commotos fratres amara taciturnitate. vel motu geſtuqꝫ irriſorio ſubſannamus. vt eos magis adiracundiaꝫ vultu tacito ꝓuocemus. ꝙͣ tumidapotuiſſēt incitare ꝯuitia: in eo nos eſtimātesminime apud deū reos. qꝛ nihil ore ꝓtulimꝰ qd̓nos notare hoīm iuditio: aut ꝯdemnare potuiſſet. Ita igit̉ tacere nihil ꝓdeſt. ſi iccirco nob̓īdicimꝰ ſilentiū: vt quod agendū ꝯuitio fuerathoc taciturnitate faciamꝰ: aſſimilātes quoſdāgeſtus. qͥbꝰ et ille quē curare nos oportuit vehemētiore īardeſcat iracūdia. Vtiqꝫ em̄ tale ſilentiū erit equaliter noxiū: qꝛ ſic exaggerat īalteriꝰ corde triſtitiā: ita ī ſuo ꝑmittit extīgui. Nonnulli qͦꝫ triſtificati fuerīt vel irati:ab ip̄o etiā ꝑtinaciter abſtinent cibo. In quoplane ſacrilegij crimē euidēter incurrūt. ieiunia .ſ. ſoli deo humiliatōe cordis et purgatōe vitioꝝ ſūt ſpecialiter offerēda dÿabolicotumore tollerātes. Qd̓ tale ē ac ſi or̄oes atqꝫ ſacrifitia deo ſꝫ demonibꝰ deferāt: illā qͦꝫ moſaÿcā increꝑatōeꝫ mereant̉ audire: ſacrificauerūt demonijs et deo: dijs qͦꝫ ignorabāt. hecvbi ſupͣ. Sic p̄dicti miſeri ꝑuerſe litigādoꝙͣ malitioſe tacēdo domonibꝰ ẜuiūt: qui vtrobiqꝫ ſe ingerēdo: eis illudūt. Quoꝝ illuſionesīcurrerēt: ſi fictam ſꝫ verā humilitatē caritatē haberent. quia nec tūc ad tantā impacientiā deuenirent. Et quod adhuc peius eſt. tales ſepe abſqꝫ fratris offenſi r̄conciliatōe accedūt ad altare: et ſic accedentes iuditiū ſibiducāt et bibunt. Et inſuper a dÿabolo excecati. quandoqꝫ ſe excuſando dicunt. quia nihil aduerſus alium habent: intelligentes qꝛ ẜmeuāgelium attendere debent. ſi alius aduerſuseos quid habet: Aufer domine obprobriuꝫ taliū ꝑuerſoꝝ a religione ſeruoꝝ tuoꝝ. Pratio.Capitulum. lxxiiij.Uera virtꝰ eice a me demoniū ꝯtritō: o v̓bū pr̄is. ſana mutū ꝯfeſſionēo intima lux illumina cecū ſatiſfactōeꝫ: et vt fortis armatꝰ me poſſideat. vniuerſa arma eius .ſ. vires aīe mee interiores: etcorporis ſēſus exteriores ī tuū ꝯuertere obſeqͥum. Opto etiā et deſidero deus altiſſime. vttiēſcūqꝫ malignꝰ ſpūs abhominādas cogitatōsblaſphemie mihi īmiſerit: tociēs ex voto oīmdeſiderioꝝ meoꝝ ineffabilis laus et grārūactōtibi ſit ī perpetuas eternitates: et blaſphemiaſua ſecū ſit in perditionem Amen.De iudeis ſignū de celo q̄rentibꝰ. et de ſpiritu immūdo olī eiecto ab eis. Ca. LXXIIII.Initis autē verbis domini aduerſus blaſphemiā ſcriba et pharizeoꝝ: quidā ex eis ꝓcatiores volētes exꝑiri volūtate xp̄iet capere dixerūt. Aagiſter. volumꝰ a te ſignū videre .ſ. qd̓cūqꝫ: ſed de celo. Reputabant em̄ miracula xp̄i ꝑua: eo erāt vt cōitercirca inferiora. vtpote circa ſanitates corpoꝝet ſimilia: querebant ab eo ſigna fieri circacorꝑa celeſti. forte māna deſcēdere vt tꝑe moÿͣſi. vel ſonare tonitrua. ſicut tꝑe ſamuelis: qd̓magnū fuit in paleſtina tꝑe eſtatis. ꝓpter defectū materie et potētiā agētis .ſ. ſolis omnespapores ꝯſumētis: vel igneꝫ de ſublimi deſcēde̓vt tꝑe helÿe. vl̓ ſolē ſtare ſic tꝑe ioſue. vl̓ r̄trocedere vt tꝑe ezechie: vel alia hmōi: qͣſi poſſēt et illa calūniari. et dice̓ ex occultis varijspaſſionibꝰ accidiſſe. Naꝫ calūniat̉ eis ocul̓videt. manu tenet. vtilitate ſētit: qͥd facturꝰ eſtde his celo venerit; Vtiqꝫ rn̄debit magosī egipto multa ſigna feciſſe de celo: vel calūniabit̉ alio. Un̄ criſ. multa ſigna vidiſſenttanꝙͣ ſi nullū vidiſſēt: ita ſignū petebāt. Vereem̄ nullū viderūt: quia corporali aſpectu viderūt: ſpiritali affectu. Ubi ſciendū. aliqͥmalignātes detrahebāt miraculis xp̄i duplicit̓vno attribuebāt ea v̓tuti demonis. vt viſūē ſupͣ ī p̄cedēti capitulo: alio reputādo eaꝑua vt dr̄ hoc loco. Iſti ac ſigna eius vidiſſēt. vel qͣſi viderāt ꝑua vel nulla fuiſſēt:ptātes. de celo ſignū q̄rūt: ex deuotōe vtex hoc credāt: ſꝫ magis ex curioſitate: et vt facilius ꝙͣ pͥmis ꝯͣdicāt. Adulātes aūt dicūt magiſter: vt blāditijs alliciāt: quem ꝯuitijs blaſphemauerāt. Un̄ criſ. Hi quos oportebat admirari et obſtupeſce et credere: nunc a neqͥtia deſiſtūt. Un̄ at̄ v̓ba: et abulatōe et ÿroniaſūt plena. Putabāt allice̓ hoc. Et nūc qͥdēꝯuiciant̉: nūc adulant̉: nūc at̄ demoniacū vocāt: nūc magiſtrū. Utraqꝫ ꝑnitioſo ꝯſilio. etſiꝯͣria ſit dicebāt̉: ꝓpt̓ hoc eos et vehemētertetigit. hec criſ. Et qꝛ male q̄rebāt dat eis ſignū: ſꝫ rn̄dēs ait illis. Generatō mala inoꝑe: et adultera ī fide. qꝛ relicta ꝓprio viro. ſcꝫdeo: ÿdolis ẜuiebāt. etſi ÿdola colebāt: tn̄ avero ſponſo xp̄o ſe alienabant: ſignum de celo querit ad calumniaꝫ contra me: quaſi alia viderūt ſigna fuerint. Uide quō cuꝫ iudei