De demoniacomanꝰ et brachiū pr̄is dictꝰ ē. qꝛ cūcta ꝑ eū oꝑatur. Ad cogitatōes v̓o eoꝝ rn̄dit. et ī hoc deitatē ſuā on̄dit. qꝛ ſolus deꝰ cogitatōes ſcit. vt velſic ꝯpellerēt̉ credere ī eū. q̄ cordis occulta videbat. Nā ẜm criſ. cū eoꝝ ſuſpitō irratōnalis eētmetu multitudinis nō audebāt eū diuulgare.Probat gͦ pͥmo rōe tali. qꝛ ſi ꝑ demonē aliqueꝫeiciebat alios. ſequit̉ ꝙ diuiſio eēt inter eos. ⁊ſic nō poſſet diu ſtare pt̄as dÿaboli. et ex hocſeqͥt̉ aduētꝰ xp̄i ꝑ quem pt̄as demonis debebatauferri. Un̄ dīc. Omne regnū ī ſe ⁊ ꝯͣ ſe diuiſūvtpote ꝑ diſcordias pͥncipū ꝯͣ ſe alternatiꝫ pugnantiū. deſolabit̉ et diſſipabit̉: et oīs ciuitasvel domꝰ diuiſa ꝯͣ ſe ꝑ ꝯͣrias volūtates et oꝑatōnes: nō ſtabit ſꝫ diſſoluet̉. Nā ẜm hiero. ꝯcordia ꝑue res creſcūt: diſcordia maxime dilabūtur. Inductōeꝫ facit ī tribꝰ. ī regno. ī ciuitateī domo. ẜm triplicē vnitatē. ſub qͣ viuūt hoīes.Aliqͥ eī viuūt tm̄ ſb̓ vna lege vl̓ iure: ⁊ hi ꝑ regnū alij ſb̓ vna ꝯſuetudīe: et hī ꝑ cītatē. alij ſb̓vno victu et ſocietate: et hi ꝑ domū. Itē a regno. ciuitate et domo ſumit exempluꝫ .i. a magnis. mediocribꝰ ⁊ ꝑuis. vt ꝑ hoc rōeꝫ ſuā on̄dat fortiorē et ſuffitientē. Un̄ cirſ. Nihil em̄ ē īterra regno potētiꝰ: ſꝫ tn̄ ꝑ altricatōem perit.Quid aūt dicēdū de ciuitate vel de domo. Siuemagnū ſiue ꝑuū fuerit: ꝯͣ ſeip̄m pugnās perit.hec criſ. Sꝫ ſi ſathanas ꝑ me et ad meū imperiū expellit et eicit ſathanā: demonū regnumdiuiſū ē ꝯͣ ſe et diſcors ſibi. qꝛ ꝯͣ ſe pugnāt: et gͦregnū et pt̄as malitie ip̄oꝝ ſtare nō pt̄: et itafinis mūdi erit. qꝛ uſqꝫ ad finē mūdi ſtabūt hicad tēptandū nos. Regnū em̄ ſathane ē ī malishoībꝰ qͦs ſibi ſb̓ditos tenet: qd̓ an̄ finē mūdi n̄ceſſabit. tū ꝓpter diuine iuſtitie ordinatōem. ethoc ad hominū exercitatōeꝫ. tū ꝓpter ꝓpheciaꝝnōdū impletōeꝫ. Un̄ criſ. Quaſi dice̓t. Regnūꝯͣ ſe īteſtino bello diuiſū neceſſe ē deſolari: qd̓ ⁊ī domo et īcītate vr̄. Quocirca etſi ſathane regnū ī ſeip̄m diuiſū ē: ita ꝙ ſathāas abhoībꝰ ſathanā r̄pellat d̓ ſolatō r̄gni d̓monū appropīqͣuit. r̄gnū at̄ eoꝝ ī hoc ē ꝙ hoīes ſb̓ditos tenēt.ſi igr̄ ab hoībꝰ pellūt̉: hoc n̄ ē alid̓ ꝙͣ r̄gnū eoꝝdiſſolui. Si at̄ adhuc in hoībꝰ pt̄atē tenēt. manifeſtū ē ꝙ regnū maligni adhuc ſtat: et nō eſtꝯͣ ſeip̄m diuiſū. hec. criſ. Aoraliter regnū diuiſū ē aīa hominis mali. cuiꝰ ſēſualitas rebellatrōi: et hoc regnū deſolat̉. qꝛ xp̄c qͥ ē veritas inde recedit ⁊ dÿabolus ingredit̉. Itē ꝑ regnū inſe diuiſū ſignat̉ omnis cōgregato. carēs ꝯcordia et pace: in qͣ ſūt duo ſathane: qͦꝝ qͥlibet nitit̉ ſuā ꝑtē āpliare. vt ſic poſſit alteri ꝑti p̄ ualere: ⁊ talis ꝯgregatō deſolabit̉: et ꝯcordia diſſiꝑabit̉: qꝛ ſi ſint a ſe diuiſi ꝑ ꝯͣrietatē effectuūnō pt̄ durare: ſꝫ deficit domꝰ ⁊ ꝯgregatō eoruꝫSꝫ heu vix īueniūt̉ aliqͥ hoīes qͦ tantā ꝯcordiam habēt ī bono: quātā mali ſpūs ī malo. Cūem̄ ſint infiniti et īnumerabiles: oēs tn̄ ī eo cōcordāt. ꝙ nihil niſi malefacere d̓ſiderāt. Et vtinā ſic hoīes ī bono ꝯcordarēt: et ad facienbuꝫbonū ſe mutuo animarēt. Deinde ꝓbat ideꝫcecohoc ſecūda rōe. q̄ talis ē. Eiuſdem pt̄atis ē eiectio demonū per me ⁊ ꝑ filios vr̄os: ſed illi ẜmpos nō eitiūt demonia ī principe demoniorumgͦ nec ego. Un̄ dīc. Et ſi ego ī beelzebub .i. aucͣtoritate principis demoniorum eitio demonia. acorporibus obſeſſis: filÿ veſtri .i. exorciſte ẜmbedā et rabanū. vel apoſtoli de eis nati ẜm augꝰ. et hiero. ī qͦ. i. ī qua pt̄ate eitiunt? Quaſi diceret. Cum nō poſſitis attribuere eiectōnemper filios veſtros factaꝫ niſi virtuti diuine: ꝑꝯſequēs nec eiectōem factam per me. Ideo ip̄iiudices veſtri erunt .ſ. exorciſte vos condemnātes de mendatio quod dicitis contra me. quiaſi in virtute dei eitiunt. multoplus et ego. cuiꝰoppoſitum mendaciter affirmatis hoc demoniattribuendo. Uel apoſtoli de eorum ſtirpe geniti. qui ſibi bene conſcij ſunt. nil male artis axp̄o didiciſſe: erunt iudices eorum in futuro.ſcꝫ aſſeſſione et approbatōe iuditij. qꝛ ſedebūt īduodecim ſolijs iudicantes duodecim tribꝰ iſrahel. Deinde eliſa falſitate pharizeoruꝫ aſtruit veritatem. quia ex quo non eicit virtute diaboli. ſequitur ꝙ eicit virtute dei. cū aliud medium nō poſſit dari. Dicit ergo. Si. id eſt quia īdigito et ſpiritu dei eitio demonia. et ſic expello regnū dÿaboli. vt concluſuꝫ eſt ex predictiaet expulſio vniꝰ ꝯtrarij eſt introductio alteriꝰꝓfecto peruenit in vos regnū dei .i. ego xp̄c. qͥdeus debeo regnare in vobis. quare gͦ me blaſphematis? Uel regnū dei .i. tempus gratie. admerendum regnū glorie. quod vobis offerturdum ꝑ verba veritatis et miracula poteſtatisp̄dicatur. vel ꝑuenit in vos regnū dei. i. aditꝰregni celorum patefactꝰ ē vobis et credentibꝰProbato ergo ꝙ demon nō ē actor miraculideinde conſequenter ꝓbat xp̄c multipliciter. ꝙip̄e non ē miniſter dÿaboli: et prima ratō ē talis. Ainiſter nō eſt potentior actore: ſꝫ xp̄c potētior eſt dÿabolo. ergo xp̄c nō eſt miniſter diaboli. Hoc aūt oſtendit ſic. Non em̄ poteſt qͥſꝙͣ intrare in domum fortis. domuꝫ ſuam cuſtodientis: et bona eius diripere. niſi prius tanꝙͣfortior alligauerit fortē: et tūc eo victo. domuꝫet baſa. arma et ſpolia illius diripiet. auferet ⁊diſtribuet. Dÿabolus fortis eſt fortitudine naturalium bonorum. de quo ſcribitur in iob. ꝙnon eſt poteſtas ſuper terrā que ei comparet̉Arma eius ſunt aſtutie et doli nequitiaꝝ ſpiritualium et omnes ſpecies peccatorum. Domꝰet atrium eius eſt mundus. in quo pͥncipabat̉uſqꝫ ad ſaluatoris aduentū. Uaſa et ſpolia eiꝰſūt hoīnes obſeſſi. vel decepti a dÿabolo. Quocuſtodiēte atriū ſuū. ī quo ſicut ī domo habitabat. in pace fuer̄t oīa ſua. qꝛ nemo ſibi reſiſtebat. et adhuc ī pace ſūt ad euꝫ oīa q̄ poſſidet .i.oēs peccatores qͥ ei obediūt et fauent: quia ẜmgrego. illos pulſare negligit. quos quieto iurepoſſidere ſe fentit. Sed fortior eo .ſ. xp̄c ſuꝑuenens. id eſt deſuper de celo veniens: vicit eumtemptatōnibus eius viriliter reſiſtendo. et paſſioneꝫ ab eo ꝓcuratam pacienter ſuſtinēdo. eo