De mancoiuſſit hominē infirmū ſurgere ⁊ ſtare ī medio.vt miraculū eſſet magis manifeſtū: ⁊ euidētiusargueret̉ cecitas malignātiū: ⁊ quaſi repetēdoqueſtionē ab eis motā. ſub alijs verbis. hoc idēqueſiuit ab ip̄is. Illis aūt ſic tacentibꝰ. ꝓpoſuitſil̓itudinē de animali. et ſoluit queſtionē priusv̓bo. oſtendēs ꝑ ratōnē ꝙ licitū ē ſanare hominēdie ſabbati. ⁊ eſt ratō talis. Magis ſubueniēdūeſt homī ꝙͣ aīali. ſed animal ſi ceciderit ī puteūvel foueā extrahit̉ ⁊ liberat̉ die ſabbati: gͦ multoplus homo qͥ eſt nobilior ⁊ melior. cum ſit factus ad ÿmaginē dei: ſi ī infirmitatē ceciderit.curat̉ die ſabbati. Si em̄ hoc fit ꝓpter cupiditatē temꝑaliū. multomagis debꝫ iſtud fieri vbi ſalus querit̉ animaꝝ. Et ſic ip̄i vite ꝯmunis ⁊ ꝓprie ꝯſuetudinis vincūt̉ exēplo. Unde Criſoſt.Uobis ouē licet ī ſabbato ſaluare. ⁊ mihi hominem nō licet: Vobis manibꝰ licet extrahe̓. mihinec verbo licet curare? Ecce nec medicinā ꝯfitōnec manū meā ſuꝑ illū extendo. Dico verbo: ⁊ſanat̉ infirmus. ⁊ legē ſabbati veſtri nō tranſgredior. ⁊ ſine oꝑe opus v̓tutis ꝯſumo Hec Criſoſt. Sed auari pharizei plus diligūt ouem ꝙͣhominē ꝓximū. ⁊ laubāt impēdere ſubſidiū inoue. ⁊ acccuſāt beneficiū caritatis in homine.Unde Piero. Sic ſoluit queſtionē ꝓpoſitā vt īterrogātes auaricie condēnaret. Si vos: inqͥt.in ſabbato ouē ⁊ qd̓libet aliud aīal in foueā decidens eriꝑe feſtinatis: nō aīali. ſed vr̄e auaritie ꝯſulentes: qͣntomagis ego hominē qͥ multomelior ē oue debeo liberare: Un̄ ⁊ Rabanꝰ. Cōpetēti gͦ exēplo ſoluit queſtionē eoꝝ: vt eos on̄dat ſabbatū violare in oꝑe cupiditatis. qui eūpiolare arguūt in oꝑe caritatis: legē male int̓p̄tantes. qͥ dicūt in ſabbato a bono feriandū: inqͦ a malis tm̄ feriandū ē. Un̄ opus ẜuile nō facietis in eo. i. peccatū: qꝛ qͥ facit pct̄m. ſeruus ēpct̄i. Sic ī eterna requie a malis tm̄ feriabit̉:nō a bonis Hec Rabanꝰ. Scd̓o ſoluit queſtionē facto: hominē habentē manū aridā ſanādo.Tūc em̄ ait illi. extēde manū tuā: ⁊ cū extenderet. ſtatim reſtituta eſt ſanitati: in qͦ patet ꝑfectio ſanitatis. Vbi Criẜ. Vt ꝓpoſitū legis quaꝫiudei nō intelligūt. ſanitas manifeſtat. Si eī deus offendit̉ in oꝑe ſabbati. ſine dubio infirmitas nō fugat̉: qꝛ nō poteſt iniuriā dei beniuolētia ſequi. Iſte mācus ſcd̓m Piero. in euangelioquo vtunt̉ nazarei. cemētariꝰ ſcribit̉. iſtiuſmodi vocibꝰ auxiliū p̄cans. Hō cemētariꝰ erā manibꝰ victū q̄ritās: p̄cor te ih̓u vt mihi reſtituasſanitatē: nec turpiter mēdicē cibos. Dn̄s ih̓smaxime ī ſabbatis docebat. ⁊ oꝑabat̉ virtutespͥmo vt on̄deret ꝙ euāgelicū ⁊ ſpūale ſabbatuꝫmeliꝰ ⁊ fructuoſiꝰ peteri ſabbato ſuccedebat. ſecūdo vt ſabbato pluribꝰ occurrētibꝰ ꝓfice̓t pluribꝰ. ⁊ ſaluator mūdi ex miraculoꝝ v̓tute manifeſtus fieret. tertō vt dn̄s legis ⁊ ſabbati ꝓbaretur. quarto vt malū intellectū iudeoꝝ de obſeruātia ſabbati auferret. dū bn̄ oꝑando ſabbatūſe nō violare ꝓbaret qͥ in ſabbato curabat: ⁊ inhoc corā pluribꝰ legiſꝑitos cōfutabat. Circamanum aridamqd̓ ſciēdū ꝙ aliq̄ ſūt actꝰ boni in gene̓ entis. quitn̄ ex ſe n̄ hn̄t bonitatē ī gene̓ moris. ſic edificaēdomū vl̓ hmōi: ⁊ talia n̄ erāt licita ī die ſabbatiAlij at̄ ſūt actꝰ boni ī gene̓ moris ſcd̓m ſe. ſicutſūt oꝑa v̓tutū: ⁊ talia licita ſūt ī die ſabbati. deqͥbꝰ erat ſanatō manꝰ aride. qꝛ erat opꝰ pietatis⁊ cū hoc erat ad gl̓iaꝫ dei maīfeſtādā. inqͣtū fiebat miraculoſe ⁊ ſupͣ naturā: ⁊ iō talia poſſūt fieri ī die ſabbati. nō ſolū licite. ſꝫ ⁊ laudabiliter.Miſtice ſcd̓m Bedā ⁊ Rabanū. hō qͥ habebatmanū aridā. hūanuꝫ genꝰ indicat. in bono oꝑeare factū. ꝓ manu in pͥmo parēte ad pomū vetitū extēſa: ſed ī miſeratōne dn̄i. ſaluti ⁊ bonoꝝoperū fructibꝰ ꝑ innocentes xp̄i manꝰ in cruceextēſas. ē reſtituta. Et bene manꝰ in ſynagogaerat aridā: qꝛ vbi maiꝰ donū ſciētie. ibi trāſgreſſor maiori ſubiacet culpe: ⁊ grauiꝰ eſt ꝑiculū inexcuſabilis noxe. Sanādaqꝫ manꝰ arida iubet̉extēdi. qꝛ infructuoſe debilitas aīe nullo meliꝰordine ꝙͣ elemoſinaꝝ largitate curat̉. Habebataūt homo dexterā manū languidā. qꝛ ab elemoſinis torpebat: ſiniſtrā ſanā. qꝛ ſue vtilitati intendebat. Sꝫ veniēte dn̄o dextra ſanat̉ vt ſiniſtra: qꝛ qd̓ ꝯgregauerat auide. modo diſtribuitcaritatiue. Aiſtice etiaꝫ in hoc infirmo docuitqͣtuor neceſſaria penitēti. ſcꝫ ꝙ ſurgat a culpaꝑ penitētiā: ꝙ ſtet in gracia. ꝑ ꝑſeuerātiā: ꝙ inmedio. ꝑ boni exempli euidētiā: ꝙ extēdat manuꝫ. ꝑ bonā oꝑationē. Extēde gͦ manū pͥmo adpauꝑes in elemoſinaꝝ largitōne. ſecūdo ad deūin feruenti oratōe. qꝛ ſcd̓m Grego. fruſtra ꝓ peccatis rogaturꝰ ad deū manus expādit. qui easꝓ poſſe ad pauꝑes nō extēdit. Aoralit̓ homohabēs manū aridā ē pct̄or: hn̄t em̄ quidaꝫ coraridū. qꝛ ſine bona affectōne. ſine ꝯpaſſione: qͥdam linguā aridā. qꝛ ſine bona locutōe. ſine deilaude: quidā manū aridā. qꝛ ſine bona oꝑatōeHec aūt triplex ariditas ſumit̉ ex ſimilitudinearboris aride: qꝛ tunc eſt vere arida. qn̄ eſt ſineſucco. ſine folijs. ſine fructu. Cor habēt ariduꝫinuidi. linguam maliloqui: manuꝫ auari. Iſteex obediētia diuina manuꝫ debet extendere adꝓximū ꝑ elemoſinaꝝ largitōnē. ille lingua loqͥad deū ꝑ deuotā orationē. alius cor eleuare adcelū ꝑ ſanctā meditatōꝫ: ⁊ ſic ſanat̉ pct̄or. Iteꝫſcd̓m Theophilū aridā dexterā habet manum.quiſqͥs nō operat̉ que ſūt dextre partis. quia talis eſt impotēs ad bona ſed potēs ad mala. Exquo em̄ manus ꝯſtituitur in operibꝰ ꝓhibitis:extunc areſcit in operibꝰ bonis. Iterum v̓o reſtaurabit̉: quādo in virtute ſtans oꝑabit̉. Permanū em̄ que ē organū organoꝝ. ꝯueniēter intelligit̉ opus meritoriū: ⁊ ideo manus eſt aridaque eſt ad hoc opꝰ inualiba: ſed cuꝫ ad berbumxp̄i ſurgit ꝑ graciā. tunc manū extendit ꝑ ſanctam oꝑationē. Poteſt etiam ꝑ hominem manū aridam habentē. ſignari piger ⁊ ocioſus. qꝛad oꝑandū eſt inualidus: ſed cū ad verbuꝫ xp̄iſtat in medio virtutis. manus eius ſanat̉. et inbonis oꝑbus exercet̉. Specialiter tamē ⁊ precipue ꝑ hunc hoīem auarꝰ ſignat̉. cuiꝰ manus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten