habenteſcd̓m Gregoriū. hoc ip̄m grauiter tolerāt qd̓ feſtinātes ad patriā ī itinere multa portāt. Secūbus modus ē ꝙ qͥs nec ī neceſſarijs delectet̉. ⁊ īnullo ad tꝑalia ſit affectus. ſed tāꝙͣ mūdo ⁊ mūdialibꝰ mortuus. habūdantiā ⁊ defectū. laudē ⁊obprobriū equaliter accipiat. Mortuo em̄ ſi qͥtdefuerit. nō ſentit: ſic anīa ī ſuis affectibꝰ mortificata. ꝯmodū ⁊ incōmodū nō diſcernit. Tertius modꝰ eſt. ꝙ qͥs in vſu neceſſarioꝝ nōſolumnō delectet̉. ſed pociꝰ affligat̉ ⁊ cruciet̉. vt dice̓poſſit cū apoſtolo. mihi mūdus crucifixus ē. etego mūdo. Talis nāqꝫ nōſolū mūdo eſt mortuꝰqꝛ mūdana nō ſentit. ſedētiā mūdo crucifixusqꝛ omnia velut ſtercora arbitrat̉. Tali pena ēres creatas ꝓ quacūqꝫ neceſſitate ꝓſpicere. ſedſolū delectat̉ ꝑ amorē deo dulciter adhere̓. Nectamen dn̄m in pauꝑtate ꝑfecte imitari poterisquātumcūqꝫ te aſtrinxeris. Nec videt̉ ꝙ noſtrapauꝑtas ſue eqͥparari poſſit. quātūcūqꝫ a nob̓totis viribꝰ obẜuata fuerit. Ad qd̓ omiſſis alijsq̄ reddi poſſūt rōnibꝰ. ſcꝫ ⁊ qꝛ deus ē. ⁊ qꝛ ditiſſimus ⁊ oīm dn̄s et qꝛ ꝑfectiſſimus. ⁊ hmōi ſimilibꝰ hāc ſpecialē adduco rōnem. qꝛ ip̄e nōſoluꝫpauꝑtatis penuriā: ſed eiꝰ obprobriū aſſumpſitNam noſtra pauꝑtas qꝛ volūtarie ⁊ ꝓ dei amore aſſumpta ē. reputat̉ ⁊ eſt v̓tuoſa. et ideo nonobprobrioſa. ſed honorifica. habet̉ etiā apd̓ malos. Ip̄ius v̓o nō ſic. non em̄ cognoſcebat̉ necſciebat̉ ꝙ volūtarie pauꝑ eſſet. ſed credebat̉ ꝙneceſſaria pauꝑtas eū tene̓t. ⁊ hec obprobriū ⁊ꝯtemptū parit. Cū eſſet abſqꝫ domo ⁊ poſſeſſionibꝰ ⁊ diuicijs. ſciētibꝰ hoc vniuerſis. magis habebat̉ ꝯtēptui a multis: hmōi em̄ pauꝑes quaſi ab oībꝰ ꝯculcāt̉. ſi ſapiētes ſūt. nō eis credit̉.ſi nobiles: nihilominꝰ deridēt̉ ⁊ ꝯtēnunt̉. immoqd̓ plus ē ſapiētia ⁊ nobilitas. ⁊ oīs v̓tus in reputatōe hoīm ī eis extīcta videt̉. Deiciunt̉ em̄qͣſi ab om̄ibꝰ adeo vt nec amicitie ātique. nec ſāguinis vīcula vtplurimū eis ꝓſint: cū oēs feretales amicos vel ꝯſanguineos habe̓ recuſēt. Uides bn̄ quō nec eiꝰ pauꝑtati equiꝑari. nec eumimitari potes. in tā ꝓfunde pauꝑtatis ⁊ hūilitatis abiectōe. Et ꝓpterea pauꝑes mundi ꝯtēnendi nō ſūt: qͥ ip̄m dn̄m reputāt. Ꝙͣtum etiamnr̄a pauꝑtas a dn̄i pauꝑtate diſtet: cōſiderarepotes ex pluribꝰ q̄ ſimul tāgit Criẜ. dicēs. Cuꝫnaſciturꝰ erat nō exqͥſiuit claꝝ domū. neqꝫ matrē diuitē ſed pauꝑem. ⁊ ſponſū tectorē habētē.Et ī tugurio naſcit̉: ⁊ in p̄ſepio ponit̉. Et diſcipulos eligēs: nō rethores. nō ſapiētes. nō diuites. nō nobiles: ſed pauꝑes. ⁊ ex pauꝑibꝰ. et vndiqꝫ ignobiles elegit. Et menſā apponēs. qn̄qꝫ qͥdem ordeaceos panes apponit: qn̄qꝫ aūt ip̄o tꝑediſcipulos a foro eme̓ iubet. Et ſedilia faciēs. d̓feno facit. Et veſtimēta induēs vilia. ⁊ a ml̓tisin illo tꝑe differētia circūamictit̉. domū aūt n̄habuit. Si aūt trāſire de loco ad locuꝫ oportebat: ābulās hoc faciebat. ⁊ ita ambulās ꝙ fatigabat̉. Et ſedens nō throno opus eī erat. neqꝫpuluinari: ſꝫ pauimēto. Sic gͦ xp̄c pauꝑ erat. q̄tn̄ dn̄s omniū rex expectabilis erat Hec Criẜ.Capitulum. lxxij.Attēdamus hec ⁊ erubeſcamꝰ nos miſeri: qꝛ tālibꝰ nō ꝯtenti. dn̄m ꝯtēpnimꝰ imitari. Et maxime hoc tꝑe malo: quo om̄is q̄ panē habet: ꝯtētari debe̓t. Un̄ Hiero. Iuxta miſerias huiꝰ tēporis. ⁊ vbiqꝫ gladios ſeuiētes: ſatis diues ē qͥ pane nō īdiget: ſatis potēs. qͥ ẜuire n̄ cogit̉. Or̄o.Omine deus omnipotēs qͥ omnia q̄ celiaambitu ꝯtinent̉. ſub pedibꝰ hoīs ſubieciſti: vt ſolus hō tibi ſubiectus eſſet totus: exteriora nempe ꝓ homīs corꝑe cūcta creaſti: ip̄m v̓o corpus ꝓ anima: animā v̓o ꝓ te. vttibi ſoli vacaret: ⁊ te ſolū amaret: qͥ etiam dasiumētis eſcam ip̄oꝝ. ac volucribꝰ celi. ⁊ piſcibꝰmaris paſtū: da mihi huiꝰ vite neceſſaria ad ſalutem meā. ⁊ ad laudē tuā. vt ſic ꝑ te ꝓuiſus melius tibi vacare valeā: da quoqꝫ mihi in om̄i defectu ⁊ penuria pacientiaꝫ. ne puſillanimitatefractus deficiam Amen.De māco manū aridā habēte. Ca. LXXII.Actū eſt aūt poſt hec inalio ſabbato vt intraret ih̓s in ſynagogā eoꝝ: ⁊ doceret. Nam ſcd̓m Hÿlariū. premiſſa ī campodicta ſūt etgeſta et poſt hoc ſynagogā ingredit̉. Sabbatointrauit ſynagogā ad docendū ꝓpter maiorempopuli frequētiā ⁊ ꝯuentū. Vnde Beda. Sabbatis p̄cipue dn̄s in ſynagoga docet. oꝑaturqꝫ virtutes: nōſolū ꝓpter inſinuandū ſpiritale ſabbatū. ſedētiā ꝓpter celebriorē eo die populi ꝯuentū: cui tūc moris erat. qꝛ bacare a labore ꝑ legēiubebat̉: legendis. audiendiſqꝫ ſcripturis operam dare. Nam ſicut hi quibꝰ venandi ars eſt.vbi feras. vbi piſces. ⁊ volucres plus habūdaredidicerint. ibi maxīe ſua recia tendunt: ita dn̄sſemꝑ docuit in ſynagoga ⁊ in tēplo. qͦ oēs iudeiꝯueniebāt: volēs oēs homīes ſaluos fieri. et adagnitōneꝫ veritatis venire Hec Beda. Ecce inxp̄o tria. ſcꝫ mētis ſtabilitas. qꝛ licet pharizei īſidiarent̉ ei. nō tn̄ metuebat venire vbi erāt. ethoc ē ꝯtra puſillanimes: doctrina veritatis. qꝛin publico docebat. ⁊ hoc ē ꝯtra he̓ticos: zeli inmēſitas. qꝛ totū hoc ꝓpt̓ ſalutē aīaꝝ faciebat. ⁊hoc ē ꝯtra eos qͥ inde qͦrunt vanā gloriā. vel tēꝑale lucrū ſeu ꝯmodū. ¶ Et erat ī ſynagoga homo habens manū aridam ⁊ ꝯtractā: ⁊ obſeruabant. id eſt doloſe ſeruabant eū pharizei. ſi ſabbato curaret. vt illum arguerēt vel accuſarēt.Un̄ interrogabāt eū malicioſe. ſi licet ſabbatiscurare. vt ſi diceret nō. arguerent eū de īmiſericordia vel īpotentia: ſi diceret ſic. accuſarēt eūde ſabbati trāſgreſſione. Ubi Beda. Quia ſolutionē ſabbati quā ī diſcipulis arguebāt. excuſauerat ip̄m calūniari volentes obſeruāt: vt ſiin ſabbato curet. trāſgreſſionis euꝫ accuſent. ſinon curet. crudelitatis aut imbecillitatis arguant. Vt em̄ ait Bern̄. In factis obſeruatores inverbis exprobratores: in tormētis ſuſtinuit illuſores. Et videns dominꝰ cogitatōnes eorum: