per ſataalios volūt inuitare. ⁊ de hoc ꝯquerūt̉ pharizeiid eſt demones ⁊ infibeles pharizeoruꝫ ꝯſortes.Ubi Beda. Velle̓ itaqꝫ ſpicas. ē hoīes a terrenaintentōe. qͣ ſolū mētis qͣſi radicē fixerāt erue̓. fricare aūt manibꝰ. exēplis v̓tutuꝫ ab ip̄a carnisꝯcupiſcētia qͣi folliculis atqꝫ ī tegum̄tis ariſtarū puritatē mētis exue̓: gͣna v̓o māducari. eſtemūdatū quēqꝫ ab om̄i inqͥnamēto carnis ⁊ ſpiritus. ꝑ ora p̄dicātiū eccl̓ie mēbris incorꝑari.Hec Beda. Itē ꝑ ſatā intelligit̉ ſacra ſcripturaq̄ diuinaꝝ ſentēciaꝝ ſeminibꝰ ē ſeminata: ꝑ diuerſas ſegētes. diuerſi libri: ꝑ ſpicas ſentencie.Itē ꝑ ſata p̄dicatores cū dn̄o ābulāt. cū ſacrasſcripturas deuote ſtudēdo ⁊ meditādo īueſtigāteſuriūt. dū in eis panē vite ꝓ ſe ⁊ alijs inueniredeſiderāt: ſpicas euellūt. dū ea q̄ ſibi vtiliora vident̉ in eis colligūt: collectas ꝯfricāt. dū tādiudiſcuciūt. donec ſub paleis litere. grana ſpūalisintelligēcie inueniāt: grana v̓o ip̄a māducant.cū ſibi ⁊ alijs mīſtrādo. ꝑ impletōnē opeꝝ incorporāt ⁊ virtutes roborāt: ⁊ hoc ſabbato faciūtdū a terrenis neceſſitatibꝰ. et etiā turbidis cogitatōnibꝰ quieſcētibꝰ. deo vacāt. ſcd̓m illud eccleſiaſtici. Sapiētiā ſcribe in tꝑe vacatōis. hocdn̄s ſabbati ſcꝫ xp̄c ꝓbat: ſed iudei vel adulatores mētis refectionē ⁊ requiē aīaꝝ neſciētes reprobāt: dicētes. qꝛ quieſcēdū ē ſaltē in ſabbato:nō intelligētes ꝙ tunc magis debemꝰ videre qm̄ſuauis eſt dn̄s: ⁊ requiē celeſtē quere̓ oꝑādo. Cōſidera nūc ⁊ intue̓ diſcipulos. et in tāta neceſſitate ꝯſtitutis ꝯpatere: ꝙͣuis ip̄i gaudent̉ hoc faciāt pauꝑtatis amore. Quid em̄ ē cogitare pͥncipes mūdi. pn̄te omniū ꝯditore. ad tā tenuempauꝑtatē redactos: vt tali pabulo more animaliū oporteat ſuſtētari. Un̄ Triẜ. Tu aūt ammirare diſcipulos: qui ita erāt ſupp̄ſſi. et nullā tēꝑaliū habebāt curā: ſed ꝯtēnebant carnalē mēſam ⁊ fame oppugnabāt̉ ꝯtinua. ⁊ neqꝫ ita deſiſtebāt a xp̄o. Niſi em̄ cogeret eos vehemēt̉ eſuries: nequaꝙͣ hoc feciſſēt Hec Criẜ. O ꝙͣdulciserat ille cibꝰ eſurientibꝰ. ſicut ⁊ illa aqua inſtarmellis ſitiētibꝰ obtine̓ videbat̉. de qua dicit̉. depetra melle ſaturauit eos. Aſpiciebat eos dn̄s ⁊eis ꝯpaciebat̉. qꝛ tenerrime eos diligebat. Sꝫnihilominꝰ gaudebat. tā ꝓpter eos qͦs ī hoc multū mereri ſciebat. ꝙͣ ꝓpt̓ nos qͥbꝰ exēplū relinq̄bat. In hoc em̄ exēplo ad multas v̓tutes ꝓficere poſſumꝰ. Nā hic mirabilit̓ pauꝑtas relucetpompa mūdi ꝯtēnenda on̄dit̉: ſūptuoſa ⁊ ſaporoſa ciboꝝ p̄paratō deſtruit̉. et gule voracitascū turpi vnctuoſitate ⁊ inſaciabili appetitu totalit̓ eneruat̉. Inſuꝑ ⁊ beſtialitas multoꝝ hominū hic ꝯfundit̉: qꝛ vt dicit Augꝰ. appete̓ voluptates corꝑis et vitare moleſtias. ferine viteactio ē. Igit̉ vt ait Bern̄. ridiculū ē ſāctos honorare ꝯuiuijs qͥ deo abſtinētijs placuerūt. Hicetiā renouata videt̉ pͥme etatis beata ſimplicitas: in qͣ hoīes fructibꝰ arboꝝ. ac herb̓ ⁊ aqͣ cōtenti viuebāt. Un̄ Boheciꝰ. Felix nimiū prioretas. ꝯtēta fidelibꝰ aruis. nec inerta ꝑdita luxufacili q̄ ſera ſolebat ieiunia ſolue̓ glande. ſōnosCapitulum. lxxj.dabat herba ſalubres. potū qͦꝫ lubricus ampnisombras altiſſima pinꝰ. vtinam modo nr̄a redirent. in mores tēpora priſcos. ſed ſeuior ignibꝰethne. feruēs amor arbet habēdi Hec Boheciꝰ.Un̄ ⁊ Hiero. Vidēs deꝰ ꝙ diligēter appoſitū eſſetad maliciā cor homīs ab adoleſcētia: ⁊ ſpūs eiꝰin his ꝑmanere nō poſſet. qꝛ erāt caro. oꝑa carnis diluuio ꝯtēnauit: ⁊ auidiſſimā hominū gulam ꝓbās. dedit eis licentiā ꝯmedendaꝝ carnium. Eſum em̄ carniū uſqꝫ ad diluuiū ignoratūfuiſſe ſcias. poſt diluuiū at̄ quaſi ī heremo murmurāti populo cōturnices. ita dentibꝰ noſtrisneruos ⁊ virulētas carnis ingeſtas. vinū eī cūcarnibꝰ poſt diluuiū dedicatū eſt. Vnde etiā petrus damianus. Poſt mūdi naſcētis exordiū: ꝑmille fere atqꝫ ſexcentos ānos humanū genusſine vini poculo ⁊ eſu carniuꝫ vixit. nec tamenquiſpiam eorū quos ſcriptura ꝯmemoret. languore contabuit Hec Petrus. Tunc gͦ ſimplexerat cibꝰ. ⁊ morbꝰ rariſſimꝰ. nūc aūt ꝯtrariū videmꝰ. Un̄ Seneca. Immunes erāt ab iſtis mal̓qͥ nōdū ſe delicijs ſoluerāt. Ml̓tos morbos multa fercl̓a fecer̄t. variuſqꝫ ex diſcordi cibo morboē. Innumerabiles eē morbos n̄ miraberis: cōqͦs numera. Ex iſtis nō ſingl̓ares morbi naſcūtur. ſꝫ inexplicabiles. diuerſi ml̓tiformes. Un̄ ⁊Criẜ. Voluptas ⁊ ingluuies. ſanitatis nr̄e ſtabilitatē oēm ſubtͣhit facile. Et ſi iueris ad medicinalē locū. ⁊ accedēs int̓ rogaueris. oēs fere egritudinū cās illuc īuenies exn̄tes. Nā vilis q̄dē etꝑua mēſa ſanitatis mr̄ ē. ꝓpt̓ea ⁊ medici ita eāvocarūt. nō ſaturari demū ſanitateꝫ vocātes. īſacietas eī cibi ſanitas ē. īdigēter cibari mr̄emſanitatis dicētes. Si v̓o īdigētia ē mr̄ ſanitas.manifeſtū ē. qm̄ plenitudo mr̄ ē morbi ⁊ egritudinis. ⁊ generat paſſiōes. ⁊ ip̄oꝝ ſuꝑexcedēs medicoꝝ artē. Etem̄ pedū dolores. ⁊ capitis gͣuedinē ⁊ caligīes ⁊ manuū dolores. ⁊ tremores. ⁊ diſſolutōes mēbroꝝ. ⁊ yctericie. ⁊ febres lōge ⁊ flāmee. ⁊ his ml̓to āpliora: non ꝑſymonia ⁊ philoſophica dieta. ſꝫ ex habūdāti ꝯmeſtione et plenitudīe generari apta nata ſūt. Si v̓o vis ⁊ aīeegritudines videre. q̄ hinc naſcūt̉: aſpicias qm̄auaricie. luxurie. melācolie. deſidie. incōtinētieinſcitie. om̄is hinc habet pͥncipium. Que om̄iaexcogitātes fugiamꝰ. ⁊ ebrietatē ⁊ voluptatemnō eā tm̄ que īmenſis ē. ſed ⁊ aliā omnē que ē inrebꝰ mūdanis: etpro ea ꝑmutemus eam que aſpiritualibꝰ eſt voluptatem ⁊ ſcd̓m ꝓphetā voluptemur in domino. in his que hic ſunt et futuris pociamur bonis. Hec Criẜ. Voluptatesergo corporis ſpernēde ſunt. qꝛ dolores ingerendo nocent. Vnde Oracius. Sperne voluptates.nocꝫ empta dolore voluptas. Nec ſolū corꝑi nocent. ſed ⁊ aīam occidūt. Un̄ Gregꝰ. Dum os delectat̉ in condimētis. anima necat̉ comedētis.Et ideo qui ſapiēs eſt. voluptatem corꝑis in voluptatem animi cōmutet. Vnde Rabanus. Sidulcedinem diuini amoris perfecte guſtauerisde temꝑali dulcedine nō curabis. Un̄ et Seneca. Animi voluptates quiſqͥs ſequitur. et bene
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten